The Life and Miracles of Saint Irene the Great Martyr

The Life and Miracles of Saint Irene the Great Martyr. Irene lived around AD 315 in Magedon, Persia. She was the only daughter of Licinius, the ruler of that region.

Her name was Penelope. Because she was very beautiful, her father wanted to protect her. He placed her in a tower with precious vessels, furniture adorned with gold, and magnificent rooms, all decorated with precious stones. She was six years old and was taught by an elderly tutor.

Her father appointed an elderly tutor named Apelianus to educate her according to the customs of the time. As Irene grew up in their tower, her curiosity about the world outside grew too.

She ran to Apelianus for an explanation. Timothy came, began teaching her the Christian faith, and then baptized her. He left her the Gospel and other sacred books and departed, guided by an angel. Afterward, Irene pulled down and smashed her father’s idols in her tower. Her father was enraged by her actions. After she was questioned and he learned that his daughter remained steadfast in her faith in Christ, he ordered her to be bound and trampled by animals. But the animals stood still.

One of them, instead of harming the Saint, turned on her father. It knocked him to the ground, broke his right arm, and trampled him to death. No one could help him.

They begged her to forgive them and her father for the torments they had inflicted on her. They were ready to believe in Jesus Christ and in what she preached.

She prayed and raised her father from the dead. He immediately believed in Christ, and his wife believed with him.

Through her teaching, she brought people to faith in Christ. After this, the Saint came to Callinicum, where Numerianus was ruler. She appeared before him and confessed her faith in Christ.

The third bronze bull, though lifeless, strangely walked a little, then split open, and Irene emerged unharmed. Numerianus grew very angry and took his own life. Before dying, he ordered the prefect to punish Irene with various tortures. The prefect had her bound with chains and a fire lit beneath her. But an angel of the Lord descended, extinguished the fire, and kept Irene unharmed. Seeing this, the prefect and his household believed in Christ. News of the Saint’s miracles quickly spread beyond the local area and throughout the kingdom.

Everyone spoke with wonder of the Saint and the divine power at work through her. In AD 330, during the reign of Constantine the Great, Satorios, the king of Persia, ordered Irene beheaded. She was beheaded and buried, but within three days an angel of God restored her to life. The angel blessed her for bearing witness to Christ’s teaching, as well as those who believed in Christ through her and those who would commemorate her on the day of her martyrdom. Many Ephesians believed in God after seeing with their own eyes. Irene met her teacher Apelianus. After teaching the Ephesians, she took him with her. He followed her everywhere and recorded her life and miracles. Together they left Ephesus.

After two days, Apelianus went to the tomb. The account then turns to a hymn addressed to Irene: “You longed for Christ your Bridegroom, O Irene, worthy of all praise.”

Ο Βίος και τα Θαύματα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης. Η Μεγαλομάρτυς Ειρήνη έζησε περί το 315 μ.Χ. στην πόλη Μαγεδών της Περσίας. Και ήταν η μονογενής θυγατέρα του βασιλέως που είχε μόνος της περιοχής Λικηνία.

Η γυναίκα της ήταν Πηνελόπη. Επειδή ήταν πολύ όμορφη, ο πατέρας της θέλησε να την προφυλάξει. Όπως αυτός, είχε θρόνο της κόρης του, πολύτιμα σκεύη, χρυσοποίκιλτα έπιπλα, υπέροχες αίθουσες, διακοσμημένα όλα αυτά με λίθους πολύτιμους. Ήταν σε ηλικία 6 ετών και διδασκόταν από κάποιον γέρο.

Γέροντα παιδαγωγό, ονομαζόμενο Απελιανό, τον οποίον είχε διορίσει ο ίδιος ο πατέρας της για να την μορφώσει σύμφωνα με τις συνήθειες της εποχής εκείνης. Ήτανε λοιπόν η νέα εις τον πύργον αυτών και όσο μεγάλωνε, τόσο η περιέργειά της για τον έξω κόσμο μεγάλωνε, γιατί ήθελε.

Έτρεξε τότε στον Απελιανό να της εξηγήσει. Άφησε και το Ευαγγέλιο και άλλα ιερά βιβλία και έφυγε οδηγούμενος υπό αλλήλους. Εξαγριώθηκε για τις πράξεις της. Και αφού την ανέκριναν και κατάλαβαν ότι η κόρη του επέμενε στην πίστη του Χριστού, πρόσταξε να την δέσουν και ενώ ήταν δεμένη να την καταπατήσουν τα ζώα. Έμειναν όμως ακίνητα.

Ένα δε από αυτά, αντί να κάνει κακό στην Αγία, εξαγριώθηκε κατά του πατέρα της και αφού τον έριξε κάτω στην γη, του έσπασε το δεξί χέρι και συνέχισε να τον καταπατεί έως ότου τον θανάτωσε, χωρίς να μπορεί κάποιος να προσφέρει βοήθεια.

Για τον ανθρώπινο νου παρακαλούσαν να τους συγχωρήσει αυτούς και τον πατέρα της για όσα βασανιστήρια της έκαναν και ήταν πρόθυμοι να πιστεύσουν στον Ιησού Χριστό και σε όσα αυτή εκήρυττε.

Προσευχήθηκε και ανέστησε τον πατέρα της, ο οποίος αμέσως πίστεψε στον Χριστό και μαζί με τη σύζυγό του δέχτηκαν. Ανάληψη, Ευαγγελισμός, Ευαγγέλιο, Ευαγγελισμός, Ότι θα σταματούσε την εκστρατεία, που αχαριστεία τις πτέρνες.

Και κατόρθωσε με την διδασκαλία της να προσελκύσει στην πίστη του Χριστού. Μετά από αυτά ήλθε η Αγία στην πόλη Καλλίνικον, όπου βασιλεύς ήταν ο Νουμεριανός. Και αφού παρουσιάστηκε σ' αυτόν, ομολόγησε την πίστη της στον Χριστό.

Ήταν χάλκινος, παραδόξως περπάτησε λίγο και έπειτα εσχίστηκε και βγήκε η Αγία από αυτόν. Και τότε ο Έπαρχος διέταξε να δέσουν με αλυσίδες την Ειρήνη. Πίστεψε στον Χριστό. Η φήμη της Αγίας για τα θαύματά της πέρασε γρήγορα τα στενά τοπικά όρια και εξαπλώθηκε σε όλο το βασίλειο.

Όλοι μιλούσαν με θαυμασμό για την Αγία και την θεϊκή δύναμή της. Το 330 μετά Χριστό, την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Αγία δίδαξε τους Εφεσίους. Παρέλαβε μαζί της και τον Απελιανό, ο οποίος παντού και πάντοτε, και τα θαύματά της, και εξήλθον απ' την πόλη της Εφέσου.

Ήση κανείς επί τέσσερις ημέρες, ο Απελιανός κίνησε για τον τάφο. Σαφώς επεπόθησα τον σον νυμφίον Χριστόν, Ειρήνη πανεύφημε, ήχθης διαβασίτης, δέησιν προσάγαγε.