The Akathist Hymn, Chastity, and Christian Marriage

This English transcript is an automated translation of the original Greek lecture. It may contain errors; the original Greek audio recording is the authoritative source. Some passages are omitted per editorial policy.

Tonight, in all the churches of our Orthodox world, the whole Akathist Hymn is being sung. On the four previous Fridays, it was sung in parts.

Today the whole Akathist Hymn is sung. As we have said, it is a masterpiece of poetry. It has twenty-four stanzas, one for each letter of the Greek alphabet, and 144 greetings of “Rejoice,” echoing the greeting the Archangel Gabriel gave to the Virgin.

On the four previous Fridays, we spoke about different parts of the Akathist Hymn. Tonight, allow me to speak briefly about another part of it.

But I hesitate to speak tonight. I am afraid to speak. Why? It is partly because many of you are coming to church for the first time. I do not blame you for that. You have the sacred custom of coming on certain days of the…

You are not the regular congregation. But I am afraid for another reason as well: in the flow of speaking, I may say a word that offends someone. That often happens with Christians who are shocked when they hear a word they dislike from a bishop or a preacher.

The supposedly refined spirit of our age cannot bear certain words. They sound harsh to the ears of modern society. What do I mean? Some people use euphemisms. What does that mean? They do not call things what they are. They dress them up and make them sound pleasant.

For example, they do not call vinegar vinegar; they give it a sweet-sounding name. They do not call the sea with its enormous waves the Black Sea; they call it the Hospitable Sea. They do not call poison poison; they call it syrup.

They do not call darkness darkness, but what do they call it? How do they live in such a climate? And so, as they go along, you see, someone says to them, “There is a woman, she is a prostitute.” “A prostitute? Did you hear the bishop say the word ‘prostitute’? Oh, oh, oh, what a thing!”

So in our refined age, a prostitute is no longer called a prostitute; she is called a girlfriend. And a man who engages in sexual immorality, or commits adultery, is no longer called by those words either.

He is called a friend, a friend? What does that mean here? Is that what he is? Worse still, in our time he may even be called a fine fellow, and adultery and fornication may even be called manliness. That is where we have come in this age: evil is done, but it is not denounced. Yet if we read the Scriptures, we will find the words “fornication” and “adultery,” and all these other words as well. Christ spoke this way, and I will not make myself more refined than Christ or the Apostles. We shall call things exactly what they are. Indeed, that is what we shall do. I am reminded of the king of preachers, Saint John Chrysostom, who says somewhere in one of his sermons, “Tonight I shall use harsh words.”

Like a doctor, a surgeon: to perform an operation, he plunges his clean hands into the body, into a person’s inward parts, and soils them. When a doctor operates, he soils his hands with blood and pus. In the same way, as a preacher, I shall soil my tongue tonight to tell you some truths, now that you are gathered here. I see young men and women, and for their sake we shall speak. What shall we speak about today? How does today’s Akathist end? With praise, praise of virginity. In this twentieth century, we sing the praise of virginity. The hymn speaks of the beauty of your virginity and the surpassing radiance of your purity: Gabriel, struck with wonder, asks, “What praise can I offer you that is worthy of you? What shall I call you? I am at a loss and filled with wonder. So, as I was commanded, I cry to you: Rejoice, you who are full of grace.” Do you see the beauty? What is beautiful here? Virginity is beautiful; purity is radiant.

Our Virgin is a model of virginity, a model beyond compare. A virgin before giving birth, a virgin after giving birth, a virgin to the end of her life. She is called Ever-Virgin. We Orthodox, in disagreement with Protestants, call our Most Holy Theotokos (All-Holy) Ever-Virgin. From the day of her birth to the day of her Dormition, she lived as the Ever-Virgin, a model for us.

Like a lily among thorns in a corrupted society. That is virginity. Yet when the Church praises virginity, it does not condemn marriage. No. The Church condemned the heretics who said that marriage is sin.

A lawful, natural marriage is blessed by the Church, which holds it to be a Mystery. Indeed, God created male and female and planted within them that mysterious attraction we call love between a man and a woman.

Our Church does not condemn these things when they are lawful and natural. But tonight I want to stress something that may have escaped your notice, and I will say plainly what I want to stress. Please pay attention, because this is a social matter of great value and importance.

The point is that virginity is, please, please, pay attention, an essential prerequisite for a happy marriage. Do you understand me? That is, it is a condition for living happily together, not merely for getting married; getting married is the easy part.

But if you want to build a happy family, instead of later going to court to seek a divorce,

Well, given the state we are in today, if you want a happy marriage, virginity is one of its conditions. Along with the other things a marriage needs, there must be virginity. Let me explain: the man should be a virgin, and the woman should be a virgin. They should unite as virgins, come together as virgins. Here is an example. I have a glass, a clean glass, and I fill it with crystal-clear water from the tap.

Crystal clear, crystal clear, not a single germ. And I have another glass that I fill from a sewer. What do you say, should I combine the contents of the glasses? Should I combine them? I cannot combine them. One is crystal clear; the other is foul and unclean. If I do combine them, I will foul the clean water. So, if only one of the two getting married is a virgin, whether the man or the woman, alas! That marriage is filth and stench. When the man is a virgin and the woman is a virgin, untainted until their marriage, they create families in which there is a sacred bond. And, as Dante the poet says, the man may say to the woman and the woman to the man, “You, and you alone”; and he too, “You, and you alone”, he too.

That is the height of Christian marriage. That is what I mean. This is why I say that virginity is a necessary condition for a happy marriage.

Sadly, people today do not take this into account. They marry without that condition being met. Here in our region, and throughout Greece, but especially here, there is a custom I have tried to root out.

But I could not stop it. I heard plenty of criticism then, and I still hear it. The outcry even reached the newspapers in Athens, and the radio and television. They say I am bringing in strange new teachings. But what I have said is not my own. It comes from Holy Scripture and from Christ our Lord.

It is our Church that says this, not I, Augustine. Who am I, Augustine? I am just a man. But the Church says it. Our Church says that relations before marriage are forbidden. That settles it. Relations before marriage are forbidden. And this, I have learned, has also been demonstrated scientifically. I did not know that myself.

It is a mysterious thing, how Divine Providence, which created these mysterious things, has ordained them. As I said, they are not shameful. There is nothing shameful, shameful, there is nothing shameful. The things themselves are not shameful; a person can be shameful. So what happens? Suppose a young man who is a virgin marries a woman, a woman who has had, given how easily young women today form relationships, romantic relationships. He has married one who has been with, who has had five lovers.

He is the fifth fool. What will happen? Ask a priest. Ask psychologists. Ask people who have studied these problems; they are not easily solved. What will happen? He marries her.

If she is cunning, she will embrace him and kiss him. She will praise him to the skies, and he will think himself happy. But when she is intimate with him, having been with five others, what will she do when she starts comparing him with them, as the psychologists say?

Comparison is a terrible thing. I cannot describe it without using indecent words, so I will speak plainly but with restraint. What if she compares him with the others and says, ‘Oh, what have I done? What sort of man is he?’ She has humiliated her husband.

Once that is said, the marriage is over. Comparison is now the grave of a marriage. And the dreadful thing, which has also been scientifically demonstrated, is this: when this woman is intimate with her husband, she has in her heart not her husband, her handsome husband, but the second man, the third, the fourth, and so on, she has him in her heart.

The child who is born, he claims, will resemble one of those former lovers rather than her handsome husband.

I do not have time to develop this point and show you why I believe it has scientific support or how important it is. Young men and young women, listen carefully: if you want to build a marriage on a firm foundation, you must build it on the virginity of both partners.

I repeat: a virgin man, a virgin young man, and a virgin young woman form a union that remains sacred and unblemished until the grave. Sadly, people do not listen. ‘Let that priest, that mad Kantiotis, tell us his old-fashioned tales,’ they say.

‘We are progressive people, we are advanced, we look to the new manners and customs. Now we are even going to join the European Economic Community. That is great progress. But those ideas are ancient; old women say such things.’

And what does this mean? Some years ago, a survey was conducted in a large city. I will not name it, because my purpose is not to shame its schools but to show you what is happening. The survey found, it said, that a majority of the girls and young women it asked, secondary school pupils and university students, some seventy percent, were no longer virgins.

They had known one lover, then two, then three. How is she to marry now? How is a marriage to take place? Poor young people. What a calamity to become involved with a woman who is no longer a virgin. Virginity was honored in our Church and in antiquity. We Greeks built the Parthenon, the Parthenon, in honor of virginity. Do they see anything at all? New ideas are entering society and creating a new order and a new state of affairs.

None of this is taken into account. People simply go on as before, and the results are dreadful. I see the suffering myself. I live here in this district and witness it. I try to help in various ways. I do not visit people's homes; I am not a sociable man.

But many people come through my office, especially people who are hurting and trapped beneath the millstone of society’s corruption.

Two or three years ago, one winter day, someone came...

A young woman came in, she came into my office. She was crying and crying and crying, a river of tears. “What’s wrong?” I asked. “What’s wrong?” “Father, I’m going to kill myself. I can’t bear it anymore; I’m desperate.” “Why are you desperate? What happened?” “That wretch, that bastard, that scoundrel.” “But who is this wretch? Who is this scoundrel? Who is this brute whom, if I had him here, I’d kill? Who is he?” “Well,” she said, “he’s the man I married. Remember when I came for a marriage license? According to the custom we have here, that cursed custom, my mother and my mother-in-law brought us together on the very night we got engaged, that very night, that very night. So we stayed engaged for four or five months and so on. I became pregnant, and then I found out what kind of man he was.”

He got on a plane and went to Australia. Try finding him there!

Young women, I want to tell you something serious. Keep it deep in your hearts, because it comes from long experience. I know that many women remain unmarried; there are many of them.

And what is the cause of this? People have pondered it, studied it psychologically, and examined the matter: why is there such a wave, such a wave, in Greece? I will answer you plainly. One important reason is this: if women and young women kept far, very far away from the various studs, those billy goats who easily form relationships with girls and so on, dishonor them, and do not leave them alone, if they kept them at a distance, as our fathers and earlier generations did, far, far away, and said, ‘Do not touch me; I will not allow you to.’

And she slapped him, slapped him, so that he would not bother her, because he had no respect for a woman. If young women kept these men at a distance, they would say, “We will marry, and afterward, after the wedding, nothing. I will not allow you to touch me or bother me at all, so that I may preserve my virginity.”

If a woman does this, I tell you: she can live without a man. I am speaking in psychological terms. A woman can live without a man, but a man cannot live without a woman. That is a large subject, and I will not examine it now.

So a man cannot live without a woman. But when you, a woman, give yourself away so easily, so easily, so easily, he has no need to marry. He finds what he wants readily available. Like a raven, he finds flesh in abundance and satisfies himself. Then, after squeezing you like a lemon, he throws you away.

Oh, foolish girls, you have no sense at all and fall victim to a tremendous deception, a plot by immoral young men, and so on. Therefore, if young women kept men away from them, kept men away from them, they would also be doing young men a great service.

They would also be doing themselves and women as a whole a service, and I tell you this categorically,

...even the least attractive woman would get married. Even the least attractive woman would get married. Look, now even the most beautiful woman will get married. Why wouldn’t she get married?

We would have had different results with pure marriages. Sadly, humanity no longer listens to any of this and has strayed far from God's path. And look at the state we Greeks have come to. I have spoken some hard truths tonight.

I have based what I have said on the Akathist Hymn. What good is it to sing it here?

Now even scientists who once preached free love, scientists in America, Paris, and London who had little concern for these matters, are beginning to speak about this. Not many years ago, at a parade held in Kozani...

I saw young women marching at a time of moral disorder in our nation, carrying signs that said, “Down, down, down with virginity!” They were furious. “Down with virginity!” Now, by contrast, another movement is growing across Europe and everywhere in favor of monogamy. In favor of virginity, in favor of monogamy. Why? Because punishment is meted out. There is punishment. There are laws. There is an eye that sees everything, an ear that hears everything, and a hand that writes everything down. What has appeared in our century, in this age of ours?

The Antichrist... a terrible disease, worse than cancer, will sweep across all of Europe. Here in Greece alone, three hundred people have been affected so far. It is AIDS, which comes, he says, from the abuse of having many sexual partners.

And it was said here on state radio, but he mocked it, mocked it. He said it; he broadcast this scientific truth, but then he mocked it. ‘No,’ I say, ‘we will turn to monogamy,’ he says, ‘we will turn to monogamy.’ He mocked it; it was ridiculed, they were bringing it to an end, and he invented the movement for monogamy, a movement proclaimed not by the best, or by bishops and theologians, but by these scientists, true scientists whose title should be written with an epsilon. Thank you.

That, my dear friends, is what I wanted to say. Otherwise we are mocking God, mocking God, mocking God.

Here in the Church we sing of ‘the beauty of your virginity and the surpassing radiance of your purity.’ And then look at what we do. What do we do? What is happening in the world, in Europe? We do the opposite of what the Gospel preaches. But I want this: ‘the beauty of your virginity.’ It would have great value and would not be like a banknote with nothing to back it, as banknotes have become. Our banknotes have become paper with nothing to back it, paper, paper, nothing but paper.

Paper, paper, that is what they will be worth before long. I foresee our collapse. As I argued in an article I published, moral collapse precedes economic collapse. May God prove me wrong, but before long the money in our hands will be worth as much as plane-tree leaves.

So amid the collapse of this world, what value do the words we sing here have, ‘the beauty of your virginity and the surpassing radiance of your purity’? Those words should be something of real value.

So when is a young man to marry and stand before a young woman?

Before the young woman, who should be pure, the young woman should blush, blush, as she comes to know a man for the first time, and the young man should say to this woman, ‘At the beauty of your virginity and your purity, as you say, astonished, I cry out to you.’ And again he says to tell the young man, ‘Give me marriages like these, give me marriages like these.’ The family is falling apart. And as the psychologists say, the deeper cause.

There are not all sorts of different causes. The lawyers in Parliament found various reasons, ten, a hundred of them.

We found grounds, ten grounds for dissolving a marriage. We even added divorce by mutual consent; we even added automatic divorce. We added, added, added. But do you know what those who study psychology see as the deeper cause? The man does not find that his wife is a virgin. He wants to forgive it, but cannot forgive it; he wants to forgive it, but cannot. The woman, in turn, forgives it. For deep within the soul of both man and woman is planted the heavenly flower, the unfading rose: virginity. That is what I had to say to my audience, which is so numerous today.

And I want to believe that you, parents and young women who are the hope of our people, will put into practice the words of the elder bishop. Those words are supported not only by the Scriptures but also by the sciences, by psychology and sociology, and by the experiences of real life.

Απόψε σε όλους τους ναούς της Ορθοδοξίας μας ψάλλεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος. Ο οποίος στις τέσσερες προηγούμενες Παρασκευές ψάλλεται τμηματικώς.

Και σήμερα ψάλλεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος, ο οποίος, όπως έχουμε ειπεί, είναι αριστούργημα. Ως ποίημα είναι αριστούργημα και έχει είκοσι τέσσερες στροφές, όσα είναι και τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου, και ακόμα έχει 144 «χαίρε», που είναι επανάληψη του «χαίρε» που είπε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ προς την Παρθένο.

Στις τέσσερις προηγούμενες Παρασκευές ομιλήσαμε σχετικώς επάνω στα διάφορα σημεία του Ακαθίστου Ύμνου. Απόψε θα με επιτρέψετε σε μια μικρά σύντομη ομιλία να ομιλήσω επάνω σε άλλο σημείο του Ακαθίστου Ύμνου.

Διστάζω όμως να ομιλήσω, φοβούμαι να ομιλήσω απόψε. Γιατί; Όχι μόνο διότι πολλοί από εσάς δια πρώτη φορά έρχονται στην εκκλησία, δεν σας κατηγορώ δι’ αυτό, έχετε ιερά συνήθεια να έρχεστε ορισμένες ημέρες της...

Δεν είστε το τακτικό εκκλησίασμα, όχι μόνο γι’ αυτό αλλά φοβούμαι και για έναν άλλο λόγο, μήπως εν τη ρύμη του λόγου πω καμιά λέξη που να σκανδαλίσει, όπως συνήθως συμβαίνει με μερικούς χριστιανούς που σκανδαλίζονται όταν ακούσουν από το στόμα του Επισκόπου ή του Ιεροκήρυκος κάποια λέξη που δεν τους αρέσει.

Διότι το κλίμα της εποχής μας, το δήθεν ευγενές, δεν ανέχεται να ακούει μερικές λέξεις που κτυπούν άσχημα στα αυτιά της σύγχρονης κοινωνίας μας. Τι θέλω να πω; Υπάρχουν οι λεγόμενοι ευφημιστές. Τι θα πει ευφημιστές; Οι οποίοι δεν λέγουν τα πράγματα όπως είναι ακριβώς, αλλά τα ωραΐζουν, τα εξωραΐζουν.

Λόγου χάρη το ξύδι, δεν το λένε ξύδι, το λένε γλυκάδι. Τη Μαύρη Θάλασσα που υψώνει τεράστια κύματα, δεν τη λένε Μαύρη Θάλασσα, αλλά Εύξεινο Πόντο. Το φαρμάκι, δεν το λένε φαρμάκι, αλλά το λένε σιρόπι.

Το σκότος δεν το λένε σκότος, αλλά πώς; Κλείωσε αυτού το πώς ζουν σε τέτοιο κλίμα και έτσι αυτοί, προχωρώντας, βλέπεις, και τους λένε: «Είναι μία, είναι πόρνη». Πόρνη; Ακούς να πει ο δεσπότης τη λέξη πόρνη; Πω πω πω, τι απράμα.

Λοιπόν η πόρνη δεν λέγεται πόρνη σήμερα στον εξευγενισμένο αιώνα μας, αλλά λέγεται φιλενάδα. Και ο πόρνος και ο μοιχός δεν λέγεται πλέον πόρνος και μοιχός με τη λέξη που πρέπει να λέγεται.

Ονομάζεται φίλος, φίλος ή μάλλον τι σου έννοει ο φίλος είναι αυτός, ή ακόμα χειρότερα στην εποχή μας και λεβέντης ακόμα μπορεί να κρατήσει, και λεβεντιά ακόμα η μοιχεία και η πορνεία. Εκεί φτάσαμε στην εποχή αυτή. Το κακό να γίνεται αλλά να μη στηλιτεύεται. Αλλά αν διαβάσουμε τας γραφάς, θα δούμε ότι και οι λέξεις πορνεία υπάρχει και οι λέξεις μοιχεία υπάρχει και όλες οι λέξεις αυτές υπάρχουν. Και συνεπώς, έτσι είπε ο Χριστός, δεν θα γίνω εγώ ευγενέστερος από τον Χριστό, δεν θα γίνω εγώ ευγενέστερος από τους Αποστόλους και θα ονομάσουμε τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν. Μάλιστα, έτσι θα κάνουμε. Και για να ενθυμηθώ τον βασιλέα των ιεροκηρύκων, τον Ιερό Χρυσόστομο, ο οποίος λέγει: «Θα πω σκληρές λέξεις», λέει απόψε, λέει κάπου σ' ένα κήρυγμά του ο Χρυσόστομος.

όπως ο γιατρός, ο χειρουργός... Ευχή, Ευχή, ο Γαβριήλ, εγώ απ' ποιο εγκόμιον συ προσάγω εφάξιο ή πώς ονομάσω, ξεπαπορώ και εξίσταμε δυο καθώς προσετάγει μου όσοι χαίρετε χαριτωμένοι. Βλέπετε ωραιότητα; Ποια είναι η ωραιότητα; Ωραιότητα είναι η παρθενία, λαμπρότης είναι η αγνεία, η αγνεία και η Παναγία μας. Θα πω σφυρές λέξεις λέει απόψε, λέει κάπως ένα κηρυγμάτι ο Χρυσόστομος. Θα όπως ο γιατρός, ο χειρούργος, δεν είναι το χειρούργο, βυθίζει τα χέρια του να κάνει εγχείρηση, βυθίζει τα χέρια του, τα καθαρά του χέρια, τα μόλιτα χέρια του, τα βυθίζει μέσα στην κοιλιά του ανθρώπου, μέσα στα σπλάχνα του ανθρώπου και λερώνει τα χέρια του. Όπως λοιπόν ο γιατρός όταν κάνει εγχείρηση βυθίζει τα χέρια του μέσα στα αυτά και ταλαιρώνει με αίματα και με πίω, έτσι και εγώ ως Ρωτήρικας ταλαιρώσω τη γλώσσα μου απόψε για να σας πω μερικές αλήθειες, απόψε που είστε εδώ συγκεντρωμένοι και προφανώς βλέπω και νέους και νέες και προς χάριν αυτό θα ομιλήσουμε. Τι θα πούμε σήμερα, πώς τελειώνει ο Ακάθιστος σήμερα, τελειώνει με ένα εγκόμιον και εγκόμιον και εγκόμιον της παρθενίας. Ήμαθα άργια να ψάλλομαι το εγκόμιον της Σπαρθενίας των 20ου αιώνα. Τι λέγει, την ωραιότητα της Σπαρθενίας και το υπέρναμπο της αγνίας σου. Καταπλαγίσω, Γαβριήλ, εγώ από ποιον εγκόμιον σε προσάγω επάξιον ή πώς σε ονομάσω, σε παππορώ και εξίσταμαι, διό καθώς προσετάγει μου όσοι χαίρονται χαριτωμένοι. Βλέπετε, ωραιότητα, ποια είναι η ωραιότητα, ωραιότηση. Ένα είναι η παρθενία λαμπρότης, είναι η αγνία, η αγνία. Και η Παναγία μας είναι υπόδειγμα παρθενία, παράμυλλον υπόδειγμα παρθενία.

Η Παρθένος μας είναι υπόδειγμα παρθενίας, παράμιλλον υπόδειγμα παρθενίας. Παρθενία προ του τόκου, προ της γεννήσεως, παρθενία μετά τον τόκο, παρθενία μέχρι τέλους της ζωής της. Αειπάρθενος ονομάζεται. Εμείς οι Ορθόδοξοι, διαφωνούντες με τους Προτεστάντες, ονομάζουμε την Παναγία μας Αειπάρθενον. Από τη μέρα της γεννήσεώς της μέχρι τη μέρα της κοιμήσεώς της έζησε αειπάρθενος, υπόδειγμα.

Κρίνων εμμέσω της δεφταρμένης κοινωνίας, ως κρίνων εμμέσω αγκανθών. Παρθενία λοιπόν είναι. Βέβαια, υμνώντας την παρθενία, η Εκκλησία μας δεν κατηγορεί το γάμο. Όχι, η Εκκλησία μας κατεδίκασε τους αιρετικούς που έλεγαν ότι ο γάμος είναι αμαρτία.

Όχι, ο νόμιμος και ο φυσιολογικός γάμος ευλογείται από την Εκκλησία, η οποία το έχει μυστήριον, το έχει. Μάλιστα, ο Θεός δημιούργησε το άρσεν και το θήλυ και ενεφύτευσε εις αυτούς την μυστηριώδη αυτήν έλξην, η οποία λέγεται έρως.

Δεν τα κατηγορεί αυτά η Εκκλησία μας νομίμως και φυσιολογικώς. Αλλά θέλω να τονίσω απόψε ένα πράγμα, το οποίο ίσως διαφεύγει της προσοχής σας, και αυτό το οποίο θέλω να τονίσω, και πολύ κατηνά θα πω απόψε, αλλά θέλω να προσέξετε, γιατί είναι κοινωνικό το θέμα μεγάλης αξίας και σημασίας.

Είναι ότι η παρθενία είναι, παρακαλώ, παρακαλώ, προσέξατε, απαραίτητος προϋπόθεσις ευτυχισμένου γάμου. Με εννοήσατε; Ο όρος δηλαδή, ένας απογενάκτης, για να ζήσει, όχι απλώς να παντρευτείς· το να παντρευτείς είναι το ευκολότερο.

Αλλά εάν θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια η οποία να είναι ευτυχής και να μην τρέχεις κατόπιν στα δικαστήρια και να ζητήσεις διαζύγιο,

Λοιπόν, όπως καταντήσαμε σήμερα, λοιπόν, εάν θες να κάνεις όρος ευτυχίας, ευτυχισμένο γάμο, είναι η παρθενία. Εντάξει, κοντά στα άλλα τα οποία απαιτούνται, πρέπει να υπάρχει παρθενία. Και εξηγούμε, παρθένος πρέπει να είναι ο άντρας και παρθένος πρέπει να είναι η γυναίκα. Και παρθένοι να ενωθούν, ως παρθένοι να ενωθούν. Να σας φέρω παράδειγμα. Έχω ένα ποτήρι, καθαρό ποτήρι, και το γεμίζω με νερό από τη βρύση, κρύσταλλο.

Κρύσταλλο, κρύσταλλο, ούτε ένα μικρόβιο. Και έχω ένα άλλο ποτήρι που το γεμίζω από έναν υπόνομο. Τι λέτε, να ενώσω τα ποτήρια; Να τα ενώσω; Δεν μπορώ να τα ενώσω. Το ένα είναι κρύσταλλο, το άλλο είναι βρωμερό και ακάθαρτο. Ή αν τα ενώσω, θα βρωμίσω το άλλο. Έτσι λοιπόν, εάν ένας από τους δύο κάνει γάμο, ή ο άντρας ή η γυναίκα είναι παρθένος, όχι, αλλοίμονο. Βρώμα και δυσοδία είναι ο γάμος αυτός. Παρθένος ο άντρας και παρθένος η γυναίκα, αμόλυντοι έτσι μέχρι του γάμου των, αυτοί δημιουργούν οικογένειες στην οποία υπάρχει ιερός σύνδεσμος και, όπως λέει ο Δάντης ο ποιητής, να πει ο άντρας στη γυναίκα και η γυναίκα να πει στον άντρα: «Σε και μόνο σε», και ο ίδιος, «σε και μόνο σε», και ο ίδιος.

Αυτό είναι το ύψος του γάμου, του χριστιανικού γάμου· αυτό είναι το ύψος, παρακαλώ. Αυτή είναι, αυτό ακριβώς. Γι' αυτό σας λέγω ότι η παρθενία είναι προϋπόθεση, είναι αναγκαίος όρος ευτυχισμένου γάμου.

Άρα δυστυχώς σήμερα αυτό δεν λαμβάνεται υπόψη, δεν λαμβάνεται υπόψη, και συνεπώς γίνεται ο γάμος και γίνεται ο γάμος, δεν υπάρχει αυτή η προϋπόθεση. Δυστυχώς εδώ στην περιφέρειά μας και σε όλη την Ελλάδα, αλλά ιδιαιτέρως εδώ στην περιφέρεια, υπάρχει ένα έθιμο που προσεπάθησα να το ξεριζώσω.

Αλλά δεν μπόρεσα και ήκουσα πολλά και ακούω πολλά, και έφτασε η κατακραυγή μέχρι των αθηναϊκών εφημερίδων και του ραδιοφώνου και τηλεοράσεως. Ότι εισάγω καινά δαιμόνια, αλλά ό,τι είπα δεν είναι δικό μου, είναι της Αγίας Γραφής και είναι του Κυρίου μας του Χριστού.

Η εκκλησία μας, όχι εγώ, Αυγουστίνος. Τι είμαι εγώ, Αυγουστίνος; Ένας άνθρωπος είμαι. Αλλά το λέει η εκκλησία, το λέει η εκκλησία μας. Και λέει η εκκλησία μας ότι απαγορεύονται οι προγαμιαίες σχέσεις. Τελείωσε εκεί. Τελείωσε. Οι προγαμιαίες σχέσεις τελείωσαν. Και ότι οι προγαμιαίες σχέσεις απαγορεύονται, αυτό είναι και επιστημονικώς αποδεδειγμένο. Δεν το ήξερα κι εγώ.

Ένα μυστήριο πράγμα, πώς θα έχει ορίσει η Θεία Πρόνοια που δημιούργησε τα μυστηριώδη αυτά πράγματα, τα οποία, όπως είπα, δεν είναι αισχρά. Αισχρό δεν υπάρχει, αισχρό, αισχρό δεν υπάρχει, αισχρά πράγματα δεν είναι, αισχρός άνθρωπος υπάρχει. Λοιπόν, τι συμβαίνει; Υποθέσαμε ότι ένας νέος παρθένος παίρνει μια γυναίκα, μια γυναίκα που είχε, με την ευκολία με την οποία συνάπτουν σήμερα οι κοπέλες γνωριμίες, ερωτικές γνωριμίες. Αυτός πήρε μια που έχει περάσει, έχει πέντε εραστάς.

Αυτός είναι ο πέμπτος βλάκας, ο πέμπτος βλάκας υπ' όνομα του οποίου επικυβούται το ζωντανό αυτό. Τι θα συμβεί; Α, θα συμβεί, να ρωτάτε, τον παπά ρωτάτε, ψυχολόγους να ρωτήσετε, ανθρώπους που μελετήσανε τα προβλήματα και δεν τα λύνουν αυτά εύκολα. Τι θα συμβεί; Παντρεύεται.

Εάν η γυναίκα είναι πονηρά, θα τον αγκαλιάζει, θα τον φιλάει, θα τον υψώνει μέχρι τον ουρανό, μέχρι τα άστρα, θα νομίζει ευτυχής. Αλλά την ώρα που σμίγει με αυτόν, αυτή που έχει περάσει πέντε, πέντε, τι θα κάνει, λένε οι ψυχολόγοι, όταν κάνει σύγκριση;

Η σύγκρισις είναι τρομερό πράγμα, δεν μπορώ να την εκφράσω διά λέξεων, αισχρών λέξεων. Αλλά ομιλώ από περιωπής και όταν κάνει σύγκριση και πει: «Αχ, τι έπαθα; Τι ανδράκι είναι αυτός;» Εξευτέλισε τον άντρα.

Αυτός το είπε αυτό, τελείωσε, δεν υπάρχει γάμος. Το είπε. Η σύγκριση είναι ο τάφος πλέον του γάμου. Και το φρικτιώδες, το οποίο και επιστημονικώς αποδεικνύεται: η γυναίκα αυτή, που την ώρα που σμίγει με τον άντρα και έχει μες στην καρδιά της όχι τον άντρα, τον όμορφο άντρα, αλλά και εκείνον τον δεύτερο, τον τρίτο, τον τέταρτο και λοιπά, τον έχει μες στην καρδιά της.

Το παιδί που θα γεννηθεί δεν θα μοιάζει με τον όμορφο σύζυγό της, αλλά με εκείνον τον άλλο, τον πρώτο, τον δεύτερο, τον εραστή.

Τώρα δεν έχω καιρό να αναπτύξω το σημείο αυτών διαφορών, να σας αποδείξω πόσο επιστημονικός έρωτε, πόσο επιστημονικός είναι ισχυρά αυτή η μεγάλη σημασία. Ω νέοι μου! Και, ω νέοι, προσέξτε: αν θέλετε να δημιουργήσετε γάμον πραγματικόν θεμελιωμένον, πρέπει να το θεμελιώσετε επί της παρθενίας τόσον του ενός όσον και του άλλου.

Το επαναλαμβάνω, παρθένος άντρας, παρθένος νέος και παρθένα νέα δημιουργούν συζυγία η οποία παραμένει μέχρι τον τάφο της ιερά και αμόλυντος. Δυστυχώς όμως ο κόσμος δεν ακούει. Άσε τον παπά, τον τρελό Καντιώτη, να μας λέει τέτοια παραμύθια παλαιάς εποχής.

Εμείς είμαστε προοδευτικοί άνθρωποι, εμείς είμαστε εξελιγμένοι, εμείς βλέπουμε τα ήθη και τα έθιμα τα καινούργια. Τώρα θα μπούμε και στην ΕΟΚ μάλιστα. Προκοπή μεγάλη είναι αυτή. Μα αυτά είναι παμπάλαια, οι γριές τα λένε αυτά.

Και τι σημαίνει; Σημαίνει το εξής: Ότι προ ετών έγινε μια έρευνα σε μια μεγάλη πόλη. Δεν λέγω το όνομά της, γιατί ο σκοπός μου δεν είναι να διαπομπεύσω τα σχολεία, αλλά ο σκοπός μου είναι να παρουσιάσω την πραγματικότητα: ότι έγινε μια έρευνα και απέδειξε η έρευνα ότι η πλειονότητα των κοριτσιών, μαθητριών γυμνασίου και γυμνασίου και λυκείου και φοιτητριών, το πλήθος της πλειονότητας, τα 70 τοις εκατό, διακορευμένα ήταν.

Είχα γνωρίσει και έναν και δύο και τρεις εραστές. Άντε τώρα κάνει γάμο, άντε να γίνει γάμος τώρα. Δυστυχισμένοι οι νέοι. Τι συμφορά, να μπλέξεις με μια η οποία πλέον δεν είναι γυναίκα, δεν είναι παρθένος, που ήμουν στην εκκλησία μας και αρχαία. Εμείς οι Έλληνες χτίσαν Παρθενώνα, Παρθενώνα προς τιμή της παρθενίας. Βλέπουν τίποτα απολύτως οι νέες ιδέες που εισβάλλουν μέσα στην κοινωνία και δημιουργούν νέον καθεστώς και νέα κατάσταση αυτής.

Τίποτα. Ε, λοιπόν, τίποτε αυτό. Δεν το λαμβάνουν υπόψη καθόλου και προχωρούν και λοιπά. Τα αποτελέσματα, φοβερά αποτελέσματα. Ζω το δράμα. Μένω εδώ στην περιφέρεια και ζω το δράμα. Και προσπαθώ κατά ποικίλους τρόπους. Δεν πηγαίνω σε σπίτια, δεν είμαι κοινωνικός άνθρωπος.

Στο γραφείο περνάει πολύς κόσμος, και μάλιστα κόσμος πονεμένος και κλεισμένος κάτω από τη μυλόπετρα της διαφθοράς της κοινωνίας.

Είναι πολλά χρόνια, δύο-τρία χρόνια, που μια μέρα εν καιρώ χειμώνος ήρθε...

Ήρθε μια κοπέλα, μια κοπέλα ήρθε, μπήκε στο γραφείο μου. Κλάμα, κλάμα, κλάμα, ποταμός δακρύων. «Τι έχεις;» λέω. «Τι έχεις;» «Πάτερ μου, θα πάω να αυτοκτονήσω. Δεν μπορώ πλέον, είμαι απελπισμένη.» «Γιατί είσαι απελπισμένη; Τι συμβαίνει;» «Εκείνος ο άτιμος, ο κερατάς, ο παλιάνθρωπος.» «Μα ποιος είναι αυτός ο άτιμος; Ποιος είναι αυτός ο παλιάνθρωπος; Ποιο είναι αυτό το κτήνος που, αν τον είχα εδώ, τον σκότωνα; Ποιος είναι;» «Να», λέει, «είναι αυτός που πήρα. Θυμάσαι που ήρθα και πήρα άδεια γάμου; Λοιπόν, αυτός, σύμφωνα με το έθιμο που έχουμε εδώ, το καταραμένο έθιμο, η μάνα μου και η πεθερά μου με έσμιξαν το ίδιο βράδυ που αρραβωνιαστήκαμε, το ίδιο βράδυ, το ίδιο βράδυ. Και συνεπώς καθίσαμε αρραβωνιασμένοι 4 to 5 μήνες και λοιπά, έμεινα έγκυος και μετά έμαθα ποιος είναι.»

Πήρε το αεροπλάνο και πήγε στην Αυστραλία. Άντε να το βρεις!

Ω εσείς οι κοπέλες, θα σας πω κάτι σοβαρόν και να το σημειώσετε καλά βαθιά μες στην καρδιά σας, γιατί είναι αποτέλεσμα πείρας, μεγάλης πείρας. Ξέρω ότι έχουμε κύμα γεροντοκόρων, πολλές γεροντοκόρες έχουμε.

Και ποια είναι η αιτία αυτή που φιλοσόφησαν και ψυχολόγησαν και εξέτασαν τα πράγματα, γιατί έχουμε τέτοιο κύμα, τιούτον κύμα στην Ελλάδα; Να σας απαντήσω καθαρά και ξάστερα. Μία αιτία, σπουδαία αιτία είναι, είναι η αιτία ότι εάν οι γυναίκες και οι κοπέλες κρατούσαν μακριά, πολύ μακριά τους διαφόρους επιβήτορας, τα τραγιά αυτά που δημιουργούν εύκολη σχέση με τα κορίτσια και λοιπά και τα ατιμάζουν, δεν καταλείπουν, εάν κρατούσαν σε απόσταση όπως κρατούσαν οι πατέρες μας και οι γενναίοι γενναιών τα μακριά μακριά και το λέγανε «Μη με πειράξεις, δεν σου επιτρέπω».

Και τον εράπισε, τον εράπισε, για αυτό να μην τον πειράξει, διότι τιμή, τιμή δεν έχει στη γυναίκα. Για αν κρατούσαν μακριά τους αυτοί, αυτοί έλεγαν «Θα παντρευτούμε και μετά, μετά το γάμο, τίποτα. Δεν σου επιτρέπω να με αγγίξεις, να με πειράξεις καθόλου, για να κρατήσω την παρθενία».

Εάν αυτό το κάνει, σας λέγω ένα πράγμα: η γυναίκα χωρίς άντρα μπορεί να ζήσει, ψυχολογικώς σας το μιλάω, η γυναίκα χωρίς άντρα μπορεί να ζήσει, ο άντρας χωρίς γυναίκα δεν μπορεί να ζήσει. Είναι ένα θέμα μεγάλο το οποίο δεν το εξετάζω.

Λοιπόν, ο άντρας δεν μπορεί να ζήσει. Μα όταν εσύ, γυναίκα, εκδίδεσαι με τόση ευκολία, ευκολία, ευκολία, δεν έχει ανάγκη να παντρευτεί αυτός, δεν έχει να παντρευτεί, βρίσκει πρόχειρο το φαγητό του, βρίσκει άφθονο το φαγητό του, βρίσκει σάρκες άφθονες σαν κόρακας και χορταίνει και αφού σε στύψει σαν λεμονόκουπα, σε πετάει στο καλάθι.

Ω, άφρονα κορίτσια, που δεν έχετε μυαλό καθόλου και πέφτετε θύματα μιας τεράστιας απάτης, πλεκτάνης των ανηθικών νέων κλπ. Συνεπώς, εάν κρατούσαν οι κοπέλες μακριά τους άντρες, μακριά τους άντρες, τότε και στους νέους θα προσέφεραν μια μεγάλη υπηρεσία.

Και στον εαυτό τους ακόμα υπηρεσία και στον γυναικείο φύλο, και σας λέω κατηγορητικώς,

...ότι αν αυτή η τρίτον και η πιο ασχημομούρα γυναίκα θα παντρευότανε. Και η πιο ασχημομούρα γυναίκα θα παντρευότανε. Να τώρα και η πιο ωραία θα παντρεύεται. Γιατί δεν θα παντρευτεί.

Είτε παντρευτεί. Αφού βρίσκει, βρίσκει άφθονο. Κοσκοράκι, κοσχόρναιο, βρίσκει καθαρά τροφή άφθονο. Και θα είχαμε άλλα αποτελέσματα. Είτε με αγνούς γάμους. Τίποτε από αυτά δυστυχώς δεν ακούει η ανθρωπότης πλέον. Εξεμάνει, έφυγε μακριά, μακριά από το δρόμο του Θεού. Και βρισκόμεθα εις τη ούτων κατά τη μελαινότητα. Είπα και ελάχιστα, είπα μεγάλη σαλήτηση απόψε.

Στηριζόμουν επάνω στον Ακάθιστον Ύμνον. Τι το όφελος εδώ πέρα;

Πώς παρουσιάζεται τώρα κάτι που αρχίζουν πλέον και κηρύττουνε και οι πλέον αδιάφοροι επιστήμονες στην Αμερική, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, αυτοί οι οποίοι ήσαν άλλοτε και κήρυξαν υπέρ ελευθέρου έρωτος. Δεν είναι πολλά χρόνια που σε κάποια παρέλαση που έγινε στην Κοζάνη

Είδα κοπέλες σε μια εποχή ανώμαλων το έθνος μας, κοπέλες να βαδίζουν και να έχουν ως ταμπέλα πλέον: «Κάτω, κάτω, κάτω η παρθενία». Έφρυξαν. «Κάτω η παρθενία». Τώρα αντιθέτως στην Ευρώπη και παντού δημιουργείται ένα κύμα άλλο υπέρ της μονογαμίας. Υπέρ της παρθενίας, υπέρ της μονογαμίας. Γιατί; Διότι τιμωράει. Υπάρχει τιμωρία. Υπάρχουν νόμοι. Υπάρχει ένα μάτι που τα βλέπει όλα και ένα αυτί που τα ακούει όλα και ένα χέρι που τα γράφει όλα. Τι παρουσιάστηκε στον αιώνα μας, στην εποχή αυτή του;

Αντίχριστος, μία ασθένεια τρομερά, χειρότερα από τον καρκίνο. Θα θερίσει την Ευρώπη ολόκληρη. Μόνο εδώ στην Ελλάδα προσβληθήκαμε μέχρι τη στιγμή 300 τέτοια. Είναι το AIDS, το οποίο προέρχεται από την κατάχρηση της πολυγαμίας.

Και είπε εδώ στο ραδιόφωνο, το κρατικό ραδιόφωνο, αλλά κορόιδεψε, κορόιδεψε, το είπε, το μετέδωσε αυτή την επιστημονική αλήθεια, αλλά μετά κορόιδεψε. Όχι, λέγω, μονογαμία θα πάμε, λέει, μονογαμία θα πάμε. Κορόιδεψε, εμπαίζετο, το τελειώναν, ενέφευσε το κίνημα της μονογαμίας, το οποίο δεν λέγουν οι αριστοί και οι επίσκοποι και οι θεολόγοι, αλλά αυτοί οι επιστήμονες, οι αληθινοί επιστήμονες που πρέπει να γράφονται με έψιλον. Ευχαριστώ.

Τα αυτά αγαπητοί μου είχαν να πω εξαιτίας Συνεπώς, ήμασταν θεομπαίχτες, θεομπαίχτες, θεομπαίχτες.

Εδώ στην εκκλησία ψάλλουμε την ωραιότητα της παρθενίας σου και το υπέρλαμπρο της αγνείας σου, και άφησε τι κάνουμε. Τι κάνουμε; Τι γίνεται στον κόσμο, στην Ευρώπη; Κάνουμε αντίθετα από ό,τι κηρύττει το Ευαγγέλιο. Αλλά θέλω αυτό: την ωραιότητα της παρθενίας σου. Θα είχε αξία μεγάλη και δεν ήταν χαρτονόμισμα άνευ αντικρίσματος, όπως κατήντησαν τα χαρτονομίσματα. Τα χαρτονομίσματά μας καταντήσανε άνευ αντικρίσματος χαρτί, χαρτί, μόνο χαρτί.

Χαρτί, χαρτί θα έχουν αξία σε λίγο. Προβλέπω την κατάρρευσή μας, διότι της οικονομικής καταρρεύσεως, απέδειξα με ένα άρθρο που δημοσίευσα, ότι προηγεί την οικονομική κατάρρευση. Σε λίγο τα χρήματα που έχουμε στα χέρια μας, ήθελα να με διαψεύσει ο Θεός, θα έχουν αξία όπως τα πλατανόφυλλα.

Λοιπόν, έτσι επίκεινται οι καταρρεύσεις πλέον του κόσμου τούτου και λοιπά. Έχει αξία, εάν αυτό δεν το ψάξουμε εδώ, την ροότα της παρθενείας σου και το υπέγραμπο της αγνείας σου, ο Μιχαγκαλουίδης Καταβλαγής, αυτό έπαιρνε νόμισμα αξίας.

Δηλαδή, πότε να παντρεύεται ο νεαρός και να στέκεται μπροστά στην κοπέλα;

Μπροστά στην κοπέλα και να είναι αγνή, να κοκκινίζει η κοπέλα, να κοκκινίζει, για πρώτη φορά να γνωρίζει άντρα και να λέγει ο νέος την γυναίκα αυτή, την ωραιότητα της παρθενίας σου και την αγνά, λέτε, ο καταφυλαγής, βοώ προς σε. Και πάλι λέει να πει στο νέο, να, δώστε μου τέτοιους γάμους, δώστε μου τέτοιους γάμους, διαλύεται η οικογένεια, κοντά μου να γίνω Σικάγο. Και όπως λένε οι ψυχολόγοι, η βαθυτέρα αιτία.

Δεν είναι διάφορα. Οι δικηγόροι μέσα στη Βουλή βρήκανε διάφορους, εκατό, δέκα λόγους.

Λόγους βρήκαμε, δέκα λόγους να διαλύεται ο γάμος, προσθέσαμε ακόμα και το συναινετικό διαζύγιο, προσθέσαμε ακόμα και το αυτόματο διαζύγιο, προσθέσαμε, προσθέσαμε, προσθέσαμε. Αλλά αυτοί που ψυχολογούν, η βαθυτέρα αιτία, ξέρεις ποια είναι; Διότι ο άντρας δεν βρίσκει την βάθυ, δεν βρίσκει την γυναίκα παρ' τέτοιου, θέλει να το συγχωράει, μα δεν το συγχωράει, θέλει να το συγχωράει, μα δεν το συγχωράει. Και η γυναίκα παλιά το συγχωράει, διότι είναι μέσα φυτεμένο βαθιά μέσα στην πηγή τόσο το αντρός ο γυναικός το ουράνιον άνθρωπο, το ουράνιον άνθρωπο, το ρόδο το αμάραντο που λέει η Διευαρθενία. Τα αυτά είχα να είπω στο ακροατήριό μου που σήμερα πυκνό. Δεν είναι διάφορα. Οι δικηγόροι μέσα στη Βουλή δεν έκαναν διαφόρους. Εκατό, δέκα λόγους βρήκανε. Δέκα λόγους να διαλύεται ο γάμος. Προσθέσανε ακόμα και το συνεπικό διαζύγιο. Προσθέσανε ακόμα και το αυτόματο διαζύγιο. Προσθέσανε, προσθέσανε, προσθέσανε. Αλλά αυτοί που ψιολογούν, η βαθυτέρα αιτία, ξέρεις ποια είναι. Διότι ο άντρας δεν βρίσκει την γυναίκα παρτέρα. Θέλει να το συγχωράει, μα δεν το συγχωρά διότι είναι μέσα φυτεμένο, βαθιά, μέσα στην ψυχή, τόσο το αντρός, ο γυναικός, το ουράνιον άνθρωπος, το ουράνιον άνθρωπος, το ρόδο του αμάγκλου, που λέει η Παρθενία. Τα αυτά είχα να είπω στον κρατήρο μου, που σήμερα είναι πυκνό, και θέλω να πιστεύσω ότι οι αλόγια του Γερόντας Επισκόπου, τα οποία στερίζονται... Αυτοί που ψιολογούν η βαθυτέρα αιτία. Ξέρεις ποια είναι. Διότι ο άντρας δεν βρίσκει την γυναίκα παρθένου. Θέλει να το συγχωράει. Μα δεν το συγχωράει. Θέλει να το συγχωράει. Μα δεν το συγχωράει. Και η γυναίκα παλιά το συγχωράει. Διότι είναι μέσα φυτεμένο. Βαθιά. Μέσα στην ψυχή. Είναι τόσο το αντρός ο γυναίκος.

Και θέλω να πιστέψω ότι τα λόγια του Γέροντος Επισκόπου, τα οποία στηρίζονται όχι μόνο από τις Γραφές, αλλά και από τις επιστήμες και τις ψυχολογίες και κοινωνιολογίες και εμπειρίες της πραγματικότητας, θα τα εφαρμόσετε, γονείς και νεάνιδες που είστε ελπίς του γένους μας.