Repentance and the Defense of Orthodox Church Freedom

This English transcript is an automated translation of the original Greek lecture. It may contain errors; the original Greek audio recording is the authoritative source. Some passages are omitted per editorial policy.

Your Eminence, venerable priests, people of God, brothers and sisters in Christ.

Resist the devil, and he will flee from you. And a second time: Resist the devil, and he will flee from you. And a third time, in honor of the Holy Trinity, of one essence: Resist the devil, and he will flee from you.

That is the watchword of tonight’s talk. It is the watchword given by Holy Scripture.

You are intelligent people, though some think we patriots are fools. Those words alone are enough for you to understand it all. Even so, I will explain them. I wish one of the younger bishops were standing here in my place tonight.

And our Holy Church has such hierarchs, to the glory of God: hierarchs who speak with power and boldness. I wish one of them could speak tonight, for we older men are full of joy as we pass the baton of speech and boldness to the younger ones. They have raised this rallying cry: “We seek a Church that is alive, free, and strong.”

Rarely in my life have I been so overcome with holy emotion that I could hardly speak. I am moved because God has counted me worthy, now in my old age, to speak here in the church of Saint Panteleimon, the largest church in Greece and the Balkans.

I am moved, too, because faithful workers of the Gospel have served in this church. I will mention just one: the late Archimandrite Father Spyridon Milalis, a revered teacher and fervent preacher of the Gospel. He spoke against the Pope and heresies, and preached the freedom of the Church.

I am also moved, my brothers and sisters, because we have gathered here after a national crisis that shook all of Greece yesterday and the day before. We may have our differences, but we are united in Christ Jesus for our faith and our homeland.

They said so, and wrote in enormous letters, enormous letters, that it was a bluff. I cannot accept that. It would be tragic, very tragic, to admit that it was a bluff. On the contrary, I believe it was a grave crisis. Once again, our age-old enemy was testing the resolve of our people. And I believe, Elder, that whoever...

I have lived through our nation’s ordeals. If the need arose, the younger generation, the children and grandchildren of the heroes of Pindus, would once again say “No,” even to the enemies of the faith.

Yet we are a people who love peace. If any people in the world love peace, it is the Greek people. Even if a war were confined to our borders, war is war. As the late Plastiras said, this is no matter of breaking eggs for an omelet. It is war.

And this war would mean more bloodshed for our nation. Our nation cannot bear any more. But how, my dear friends, have we come to this? How has the sword of Damocles, the threat of our people’s bloodthirsty, age-old enemy, come to hang over our heads?

After the Balkan Wars, how could the leader of our country proclaim, “We have made Greece respected by our friends and feared by our enemies,” while Greece has now become a plaything of the nations? How did this happen? We are all at fault. If we take stock, if we heed the words “Know yourself” and examine ourselves, we will see that each of us bears a share of the blame.

We have all made many mistakes: political, moral, social, and others. But I will set those mistakes aside and speak in the language of Scripture: we are burdened with terrible sins, my brothers and sisters, many sins.

As the three youths said amid the heat of the furnace, “We have sinned, acted lawlessly, done wrong, and broken Your commandments,” so let us all repent amid this fiery furnace and say, “We have sinned, Lord, we have sinned greatly.”

I will not deal with our homeland’s other failings. Economists, politicians, and military leaders can address those. I will speak about the most sensitive matter: the sins of our people over the past twenty years.

Please listen closely. I will be brief, and then we will come to the end. These are our sins as a nation.

I ask you not to react as though I support the dictatorship. I condemned it more than any other bishop did, and it persecuted me.

So what was their sin? One of their gravest sins was this: although they proclaimed “Greece for Christian Greeks,” they committed a great crime.

What crime? Our Orthodox Church stands on two legs. One is Holy Scripture. The other is Holy Tradition, expressed in the Canons of our faith.

Take away the Canons and it is as though you have cut off a person’s leg. How could that person walk? To put it more plainly, Saint Nicodemus the Hagiorite, who compiled that wonderful collection of Canons, said that the Canons are like a ship’s rudder.

The Church is a ship, and the Canons are its rudder. Just as a ship without a rudder loses its way on the ocean, so the Church without the Canons drifts through an ocean of errors and heresies.

So what did they do? They cut out the Canons. They took the devil’s eraser and rubbed the Canons out of the constitution they drafted. I protested strongly at the time, and I was persecuted for it.

That was one sin: they removed the Canons from the constitution they made. The second was that they removed the Cross from the flags of the schools and the armed forces. In place of the Cross, they put a sphere, a symbol of Freemasonry.

It has no top.

Those were the sins committed under the dictatorship. I am speaking from a religious point of view. Then came the transition to democracy. A new constitution was drawn up for us in 1975.

What was their sin? Every constitution since Greece’s liberation had borne one distinctive inscription, a bright star shining over our country.

Our Greece. And that inscription is found nowhere else, in any other constitution. This is how the constitution begins: “In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit, the one, holy, and undivided Trinity.” Well, they tried to erase it. They tried to erase it. There was a fierce struggle, and only with great difficulty was that article kept in the constitution. For modern Greeks no longer believe, or at least do not believe very much, in the Holy Trinity. As Papini, the author of The Life of Christ, said, people today believe in another trinity, a satanic trinity. They do not believe in the Trinity of Christianity; they believe in a satanic trinity. What is this satanic trinity? The first god is money, Judas’s thirty pieces of silver. The second god is sex. And the third god is the obsession with gaining power by any means.

Here is another sin, a national sin of the first government after the transition to democracy. Are you listening? One sin after another, like beads on the devil’s worry beads. From the founding of the nation, this had appeared in every Greek constitution. Every one of them.

From the beginning, the Greek constitution said that the head of state, whether king or president, had to be an Orthodox Christian. What did the new leadership do? They erased a requirement that had stood until then. Now it says only that the head of state must be Greek. A Freemason could become president. A Jehovah’s Witness could become president.

A Jehovah’s Witness. The president of the republic could also be Jewish, or a guru, or a Frank, a Roman Catholic, or a Protestant, or even a Jehovah’s Witness. Indeed. There you have it: the beginning of the trouble. And at the time, we did not protest strongly against what had happened. That was another sin of the first government after the restoration of democracy. You see, I judge impartially.

The Gospel is the scale by which I weigh everything.

What other offense did they commit? They passed the law for what they called automatic divorce, against the commandment of our Lord Jesus Christ, who said, “What God has joined together, let no man separate.”

Some men who live with their mistresses hold the highest offices in our country. They pressed for automatic divorce, and divorces then became very easy to obtain. Thus the prophecy of Saint Cosmas of Aetolia was fulfilled: unhappy, satanic times would come, when men would change their wives like shirts, and women would change their husbands like wheels.

That is where we have come.

There, then, are their sins.

Now let us turn to the second government, the one in power today. Whatever the others left unfinished, this government completed. How did they go further? They passed a law allowing divorce by mutual consent, making Holy Matrimony easier still to dissolve. Greece has become like Hollywood. My poor country! Once a hundred years could pass without a divorce.

In those days, a divorce was hard to obtain. Now it is obtained with the greatest ease. What else did they do? They put a great goblin on the airwaves, on television and radio. That goblin was Vasilikos.

They put him there deliberately. And as soon as he took charge of television and radio, what did he say? He spoke in the language of Kazantzakis, in the language of Satan, in the language of demons, of countless demons.

What did he say? “Now, with the turn of a television or radio dial, I will change the way Greeks think.”

That was what they called change. Despite protests from the Holy Synod and from devout people, that goblin remained on the air for two whole years, mocking all that is sacred and holy. Here is another national offense of the second government since the transition to democracy, the one that still governs us: all Greeks are obliged to serve in the armed forces. At this very hour, Greece’s young men are stationed along the Evros and on the islands, defending faith and country. Yet Jehovah’s Witnesses have been given special treatment: they do not serve.

When a delegation of bishops and I went to the foreign minister, Mr. Averoff, to protest, he told us, “The European Economic Community wants it. The European Economic Community is asking for it.” So there is another national sin. Atheism and unbelief have entered education.

What has been said in the schools is beyond imagining. Beyond imagining. Let me recall just one case. A few days ago, I met a high school principal, a respected writer and poet, a devout believer, who was running his school.

But he had the courage to speak of God. He had the courage to speak of Christ. He had the courage to speak of Christianity. What did they do? After thirty years of service, they took away his position as head of the high school and gave it to an atheist.

And this atheist, mind you, had been his student. Now the atheist student is in charge of the devout Christian who had been the headmaster. What they have done is beyond description. Then an American who does not know Greek well came from America and deliberately wrote a book claiming that man does not come from God.

from God, but from the orangutan. And despite the protests of the Greek people, that very book continues to circulate in the schools of our homeland. Another crime: they took the devil’s eraser and erased the greatest crime, the crime of adultery. There was a time when adultery was unheard of in Greece for a hundred years.

And the ladies of Athens, those saintly ladies, those supposedly saintly ladies, brought this about. Now adultery is spreading. A person can commit it openly and go unpunished. Yes, these are the crimes. I will finish this chapter here.

A group of faithful people worked hard to gather all these anti-Greek, anti-Christian, and anti-Orthodox actions of the government. They found 120 of them. If I told you about them all, we would be here until midnight.

The staff of that good newspaper, Orthodox Press, should reprint the list in thousands of copies and distribute it throughout the Greek people.

And now the question arises: will these sins against Mother Church, against God, against Jesus Christ of Nazareth, go unpunished? Will they go unpunished? The demons and the atheists may think so. But there is an eye that sees everything.

There is an ear that hears everything. There is a hand that records everything. And now punishment has come upon us: sometimes floods, sometimes earthquakes, sometimes failed harvests, sometimes the earthquake in Kalamata, which was a foretaste and a warning, and sometimes threats from hostile peoples.

All these things come upon us because of our sins. Those of you who attend the Salutations will remember a beautiful troparion sung on Friday. In it, we offer a plea to the Most Holy Theotokos.

We say to you, Most Holy Theotokos, ‘Rejoice, O Virgin,’ and we implore you: deliver us from temptation, from conquest by hostile peoples, and from every other affliction that comes upon mortals because of their many sins.

And what have we done? Have we resisted, clergy and people? Have we resisted? We must answer that, apart from a few exceptions, the Greek people have remained passive in the face of this advance of atheism and unbelief.

And they did not put into practice the saying, ‘Resist the devil, and he will flee from you.’ So they kept advancing, pushing on and on. It gave the impression that no people in the world were more asleep than the Greek people.

When a party official went abroad and was asked two years ago, ‘How are things going with the Church?’, he laughed and replied, ‘With the Church of Greece? Wonderfully, wonderfully, wonderfully.’

In Kefalonia, that man drove out a holy bishop, Prokopios. Having uprooted that holy bishop there and rejected the envoys of the Holy Synod, he boasted and imagined he could uproot the Church as well.

He wrote him a letter, saying, “Mr. Minister, why don’t you make the sign of the Cross?” And the minister replied:

He replied with a letter that shows him to be an atheist and an unbeliever. An atheist and an unbeliever. That letter will be published.

And more than that: this unbeliever, this man who does not attend the Divine Liturgy, this minister, expects to govern the Orthodox Church of Greece.

Some people ask for signs, and they are right to do so. The number 666 is a sign, but there is another sign greater than 666. The Lord spoke of ‘the abomination of desolation standing in the holy place.’ In the Ministry of Education and Religious Affairs, the most sacred of ministries, I call Tritsis ‘the abomination of desolation standing in the holy place.’

In listing these crimes, I forgot to mention one more. Allow me to digress; my beloved brother priests here want me to mention it. It is a great crime, the greatest crime, about which I protested in a letter to President Sartzetakis. What is it?

The Greek Parliament accepted and passed a shameful bill on terminating pregnancies. Under it, our doctors and nurses will kill the most innocent of human beings: the unborn children carried in their mothers’ wombs.

And there are four hundred thousand abortions, at a time when Greece has a record low birth rate. Albania is full of children, Serbia is full of children, Bulgaria is full of children, Turkey is full of children, while Greece is dying out. That is what I wanted to tell you. What shall we do? The decisions have been made; the struggle begins. When the Sismik came out of the Dardanelles, Greece mobilized and the whole country was alarmed.

The entire Synod pleaded with them not to bring this bill forward, to postpone it. Despite everyone’s objections, they have brought it forward, and it will be debated in the Greek Parliament starting tomorrow. As the prime minister boasted, in three days it will become the law of the land.

Why, I wonder, are they in such a hurry? Ah, I had forgotten one word: Kileler. The Prime Minister will go to Kileler and announce to the farmers that he is giving away the fields belonging to the Church and the holy monastery.

Yes, the Church agrees that the land should be given away. But we have one fundamental objection: the fields should not go to the cooperatives, which have gone bankrupt and are burdened with two billion in debt.

We ask that these fields go to people who truly have no land, to the poor, to widows, and above all to families with many children. That is where the land belongs.

Why are they pressing ahead with this plan? I will say something hard; listen carefully. They hate the Church more than they hate the Turks. They hate the Church more than they hate the Turks. And on television, Tritsis levels accusations against the Church.

Tritsis made an astonishing accusation. Speaking of two distinguished bishops of ours who appeared on television, he hinted, quite plainly, that they were thieves and robbers. Yet the investigations showed both men to be entirely honest: Christodoulos of Demetrias and the bishop of Nea Smyrni.

They felt no shame, even while Greece was being shaken by serious abuses committed by powerful figures in their own party. They had the audacity to insinuate that our clergy were thieves and robbers.

Allow me to say this. I do not want to boast, but various circumstances forced me to publish a list. I live in Florina. I never handle money myself, and whatever money I collect, I give it all to various charitable institutions. I keep only a small amount to live on.

Anyone who doubts this can go to the tax office in Florina and see the facts.

I am compelled to say this because the other bishops, almost all of them, do the same. Let no one lay such accusations at their door.

Even the Archbishop supports these efforts. Let them show us a politician who makes such donations. There is not one. And yet Tritsis dared to call the priests and bishops of the Church of Greece thieves and robbers.

Yes.

But I have one complaint. At that moment, the two bishops should have thrown down the gauntlet and walked out.

They threaten me, an elderly bishop. They threaten me over the telephone: ‘Hello, you old fool.’ They say they will impose an age limit and remove me. I answer: let them impose an age limit on those sitting in the Greek Parliament.

They do nothing else, and they say nothing.

But not to Augustinos. With your prayers, though I am eighty years old, I grow stronger as the years pass, and I preach Jesus Christ crucified.

Jesus Christ, the power and wisdom of God. We do not fear them. Even if they impose limits, whether we work together or apart, we shall preach Jesus Christ, the power and wisdom of God, until our last breath. The public rally will most likely take place on Wednesday in Syntagma Square.

You know how strongly I have disagreed with Seraphim on great matters concerning our nation. But this time we are united, united. At one point I looked at him anxiously, and he said to me, ‘Augustinos, you may be able to yield, but I will not.’

So there will certainly be a public rally. If it is not held on Wednesday, the Holy Synod will decide tomorrow on the exact day and time. We will coordinate it, and the rally will take place this week. They tremble at the thought of it.

I served our nation as a military priest and climbed the high mountain peaks. So I say to you in military language: to arms!

To arms! To arms! To arms!

And what do I mean by ‘to arms’? Take up spiritual arms. Those arms are preaching: living, life-giving, prophetic preaching.

Satan fears nothing so much as the words of people whose faith is alive. Just as people fear thunder and lightning, so these people fear those words. We will keep calling them to account to the very end.

Then let everyone be called to the struggle, everyone. I implore you in the name of the Crucified Nazarene, wearing my omophorion and my bishop’s medallion: let each of you become a herald of the freedom of our Church. For this is no longer about land.

It is about freedom. The flowers of freedom are gifts from God, growing in the heart of the noble Greek people. And we will not surrender our freedom.

They have taken every stronghold. Now there is one stronghold left that they want to seize. If it falls, Greece falls with it. The only stronghold still standing amid all this decay and corruption is our Holy Church.

It will not fall. It will not fall. It will not fall. It will not fall. There are fifteen or twenty thousand of you here. I beg you in the name of the Nazarene, our crucified God: become two hundred thousand, three hundred thousand, five hundred thousand, a million. Let us fill the streets.

I appeal especially to the women, to you heroines. Just as the atheists had the audacity to surround Parliament and demand the repeal of the law against adultery, you Christian women of Greece must gather outside Parliament, make a commotion, and say, ‘We are Greek women and Christians.’

I still have one hope, a hope I hold on to amid this abyss of evil. It is not, of course, a particularly Christian hope, but it is a hope.

What hope? We must admit that within PASOK there are hardline atheists and Marxists. They have even tied the hands of the country’s Prime Minister. He has become a shadow of himself. Others control him, and he moves at their bidding.

This struggle is also meant to free the Prime Minister from the Marxists, the atheists, and the unbelievers. We do not hate him; we love him. When I visited him many years ago on the Synod’s instructions, he asked me, ‘What do you make of me, Bishop of Florina?’ I said, ‘To be honest, you speak like Makriyannis. If your heart is like Makriyannis’s too, Greece will shine.’

But sadly, he has not shown the heart of Makriyannis. There have only been words: ‘I will, I will, I will.’

He asked what I thought of him. I said, ‘I see you and I hear you. You speak like Makriyannis, but I do not know whether your heart is like his. If it is, Greece will rejoice.’ Sadly, his is not the heart of Makriyannis, but the heart of Satan.

He let the demons of Marxism into his heart when he was young. Yet I have another hope within PASOK: there are men who put our holy faith above their party.

From here, I, an elderly bishop, the oldest bishop in the Church of Greece, make a heartfelt appeal. I will name them. I appeal to Papadimitriou, the member of Parliament for Aetolia-Acarnania, and I ask the people of Acarnania to press him never to vote for this shameful bill.

I also appeal to Allis, not the other Allis, but the one from Corfu. He too still has a spark of faith and reverence. I ask the people of Corfu to press him not to vote for this bill.

I appeal to the people of the Philippi area near Kavala to press their devout member of Parliament, Despotopoulos, not to vote for this shameful bill. Finally, I appeal to Papathemelis, the minister for Northern Greece. I have known him since my time in Kastoria. He won the most votes of any member of Parliament in Greece, thanks to the thousands of Christians in Thessaloniki who voted for him.

I beg the Macedonians here to pass on this elderly bishop’s appeal: he must never, never, never vote for this shameful bill. More than that, he should stand before Parliament and speak firmly of his Christian convictions. If he remains silent, that silence will condemn him, and I will break off all relations with him, not even a good morning.

I am not a friend of particular people; I am a friend of principles. Finally, I make another appeal. I hear that he is in Australia. Supporters of Christian Democracy are here, and I ask them to telephone him there.

Let Psaroudakis come back at once and speak with the fire of the Gospel. Let him stand with us against the Marxists and the atheists. I ask him to pray and to speak with a fiery voice.

Against the atheists and the unbelievers. And I hope other members of Parliament will do the same. I must tell you that a historic letter has been sent to all three hundred members of Parliament. It was written by a distinguished friend of our Church. It is a powerful letter, truly powerful.

If the members of Parliament have even a grain of conscience in their hearts, they will listen to the voice of our Church.

Well, what is done is done. Finally, I appeal to the country’s prime minister, who is the grandson of a priest, a priest. Let him remember his forebears, drive out the Marxists, and remember our generation and our people. Let him do more than venerate the icon while trampling on that same icon by his actions. Finally, let me briefly repeat...

I understand, and I am coming to an end. This struggle is not about land. It is about freedom. Do you see these churches? Who built them? The poor people did. The churches of Greece were not built by Onassis, Niarchos, or the shipowners. No. They were built by the poor Greek people.

So, if this law is put into effect, Saint Panteleimon will be lost to us forever. They will lay hands on the collection box, take it apart, and do whatever they please with its money. Two examples, and then I will finish.

Take the church on Tinos. How much does it collect each year? Three hundred million. Yet the Metropolitan has no real say there. He is in the minority, while the party bosses fight like lions for control.

They scatter the money and give away only a tiny amount. Three hundred million, Church money, not public money. When a woman lights a candle, she does not light it for Tritsis or for the party bosses. She offers it for the people, for God, for Christ.

So, I ask you, what will become of the Church? Yes, this money is sacred. “Do not give what is holy to dogs, nor cast your pearls before swine.” Here is a second example: if we had three hundred million, my God, we could send missionaries to America and down to Africa.

A hundred missionaries, a hundred missionaries! And now we cannot support even one. They want to seize the Church’s property and strip the Church bare.

They want to strip the Church of every asset and impose a system, a Russian system. There, they fought against the Church, and when they saw they could do nothing to defeat it, they finally appointed lay trustees, oh my God, my God, my God, atheists, commissars, so that the priest could do nothing. That is the system they want to impose in Greece, with commissars running the Church’s affairs. If you want a second example.

When the earthquake struck Kalamata, our Church collected millions upon millions and sent the money to the people there. Under the new system, donations will be forbidden. We will be unable to make them. It will bind us hand and foot.

Then we will no longer be able to help people in need. One last example: Kythera, fire-scarred Kythera. Its bishop is here, a bishop who has suffered much. Kythera once had twenty thousand people; now it has fewer than two thousand. Our communities are being emptied.

...and they laid hands on that church, passed a new law, and divided it into four parts. The bishop no longer has authority over it. He cannot even afford to buy a broom, while the commissars control the money, with the other political parties involved there too, in Avgi. That is what they want: they have their eye on the money. So, after all this, our struggle is not over property.

We too will speak as Saint Kosmas of Aetolia spoke to Ali Pasha: Take our fields, take our houses, take our trees, take our money, take them all. One thing we will never give you: our freedom.

Freedom!

One thing we will never give you. We will never give it to you.

Well, well, well, well.

I have finished. But first let me say this: even if they pass the bill, I, as a bishop, will not yield. I will not recognize it, and if the bill becomes law, I will not put it into effect.

And I am certain of this: I will not implement this disgraceful measure. I will not carry it out. Nor will I be alone: the entire hierarchy and the Archbishop will not implement this disgraceful measure.

I will stand at the Church door, as I stood in the high mountains, and I will not hand the keys of the Church to the devil. I will not hand them over. I will fall before I do that.

And if they cut off our salaries, let them. We do not care. We will live on nettles, but we will live in freedom. On nettles, but in freedom.

Just think!

I think especially of our poor priests, the priests with families to support. My brother priests, do not settle for an easy life. If we win, your salaries will be secure for twenty years, and no one will trouble you. If we lose, they will take your property, your salaries, and your lives.

So we, too, will answer these enemies who have gone this far. We monks, we priests, and we faithful people of the Church stand guard at Thermopylae. We stand guard at Thermopylae. And we will answer these invaders. We will answer the atheists and unbelievers who demand the keys to the Church and our freedom. I will answer them: Come and take them! Come and take them! Come and take them!

I have finished, my dear Christians. I ask each of you to listen, for I am giving you a rule of prayer. When the call goes out, and I believe the rally will be on Wednesday, each of you must bring a hundred others the next day.

Bring a hundred people. Raise the alarm. Let the parishes organize themselves and come out in force. In this way we will prove, once and for all, that we will not become the gravediggers of Greece. The clergy helped raise Greece from the grave after four centuries. Despite our failings and our sins, we will not bury her now.

We younger clergy will show that even in the twentieth century, an age of public humiliation, disintegration, and brainwashing, Christ lives and reigns unto the ages of ages.

We have powerful weapons in our arsenal. Today’s Gospel shows us the strongest one. Many demons have entered Greece. Yet Jesus Christ, working through His servants despite all their failings, will drive those demons out of Greece, and Greece will become a garden of flowers again.

And our mightiest weapon, our very own atomic bomb, is prayer. I beg you: tonight, kneel together with your families in your homes. Kneel, weep, and let your hearts feel the pain.

For if this law is passed, I tell you, I am no prophet, but at this moment I speak prophetically. If they prevail, impose this law, and enslave the Church, then the tearing apart and destruction of the Church will be a warning of a great calamity to come.

My God, a great calamity is coming. A great calamity is coming upon our nation. The Prime Minister and the party of atheists and unbelievers will be responsible. But I say it once more: Long live the Almighty!

We will not hand over the keys to the atheists. We will die for freedom, for the Church, and for our Greece.

Welcome.

Two words. Mr. Tritsis, Mr. Papandreou, you will burn. You gentlemen of the palace will burn. Mr. Tritsis appeared on television, and his brazen claim went unanswered: ‘I am writing history, a new history.’ But history will record you as an Ephialtes, a traitor. It will record you as a Herostratus, who set out to burn what was sacred.

But Mr. Tritsis, repent, repent, repent. You will burn; the Church and our people will condemn you. And one more thing: if this law is passed, hear one last cry from Florina. Our priests on the frontier have already met in council, without any intervention from me, and have made their decision.

If he votes for it, we will toll the bells as for the dead, and we will excommunicate him. Yes, we will excommunicate him. The curse of the holy Bishop Prokopios of Kefalonia and of the whole Greek people will be upon him.

We will confront him! At the end, I will give everyone a copy of a circular I have prepared. Please stay alert. I will notify you by every means available, even with loudspeakers, so that people from across the Athens area can gather for a public rally. I ask you, please. Now shout with all your heart: Hands off the Church! Hands off the Church! Hands off the Church! Hands off the Church! Hands off the Church! Hands off! Now let us all sing the hymn ‘To You, the Champion Leader,’ and afterward the national anthem. Now, please disperse peacefully, all together.

One soul, one people! Let your voices reach the stars, all the way to the stars. Make the sign of the Cross. Tritsis, the atheist, does not do it, but you should.

Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, Άγγελοι και Αρχάγγελοι, Τίμιε Πρόδρομε, Αποστόλων η Δωδεκάς, Πατέρες και Δάσκαλοι της Εκκλησίας, Όσιοι και Μάρτυρες, οι καλώς αθλήσαντες και στεφανωθέντες, Είσατε Πρεσβείον προς τον Κύριο του ελεηθήναι και σωθήναι τας ψυχάσιμων

Σεβασμιότατε Ιεράρχα, Τίμιον Πρεσβυτέριον, Λαέ του Θεού, Αδελφοί εν Χριστώ.

Αντιστητε τω διαβολω, και φευξεται αφ υμων. Και εκ δευτερού Αντιστητε τω διαβολω, και φευξεται αφ υμων. Και εκ τρίτου, εις τιμήν της Αγίας και Ομοουσίου Τριάδος. Αντιστητε τω διαβολω, και φευξεται αφ υμων.

Αυτό είναι το σύνθημα της απόψινης ομιλίας, αυτό είναι το σύνθημα των αγιογραφικών.

Είστε αρκετά έξυπνοι, αν και μας θεωρούνε εμάς τους εθνικούς κουτούς. Είστε αρκετά έξυπνοι, ώστε και μόνο στο ίδιο αυτό να καταλάβετε τα πάντα. Εν τούτοις όμως θα το αναπτύξουμε. Θα ήθελα απόψε στη θέση μου αυτή να είναι ένας από τους νεαρούς ιεράρχας.

Ιεράρχας, τους οποίους έχει η Αγία μας Εκκλησία, προς δόξαν Θεού, Ιεράρχας με δύναμη λόγου, Ιεράρχας με παρρησία, να ομιλήσει απόψε, διότι εμείς οι γεροντότεροι είμεθα γεμάτοι χαρά, διότι θα δώσουμε την σκυτάλη του λόγου και της παρρησίας εις νεοτέρους, οι οποίοι ύψωσαν σύνθημα, σύνθημα το σύνθημα: ζητούμε εκκλησία ζωντανή, ελευθέρα και δυνατή.

Σπανίως εις τη ζωή μου κατέχομαι υπό το κράτος ιεράς συγκινήσεως, η οποία δεσμεύει την γλώσσα μου. Συγκινούμαι διότι με αξιώνει ο Θεός τώρα εις το γήρας μου να ομιλώ εδώ εις το ναόν του Αγίου Παντελεήμονος, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος ναός της Ελλάδος και των Βαλκανίων.

Συγκινούμαι ακόμα διότι εδώ εις το ναό υπηρέτησαν δόκιμοι εργάτες του Ευαγγελίου. Μνημονεύω μόνο ενός αειμνήστου διδασκάλου, αειμνήστου αρχιμανδρίτου, του πατρός Σπυρίδωνος Μιλάλη, ο οποίος υπήρξε θερμός κήρυξ του Ευαγγελίου εναντίον του Πάπα και των αιρέσεων και κήρυξε ελευθερία της Εκκλησίας.

Συγκινούμαι ακόμα, αδελφοί μου, διότι συγκεντρωθήκαμε εδώ κατόπιν μιας εθνικής κρίσεως η οποία χθες και προχθές συνεκλόνισε το Πανελλήνιο. Διότι μπορεί να έχουμε τας διαφοράς μας, αλλά είμαστε ενωμένοι εν Χριστώ Ιησού υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Ο πατρίδος είπαν τι ναι και έγραψαν με τεράστια γράμματα, τεράστια γράμματα ότι ήταν μπλόφα. Δεν τον παραδέχομαι. Θα είναι τραγικόν, πολύ τραγικόν να παραδεχθούμε ότι ήταν μπλόφα. Αντιθέτως, αντιθέτως, αντιθέτως πιστεύω ότι ήταν μια δίκη κρίσης βαρία. Ο προαιώνιος εχθρός μας, δι' ακόμη μια φορά, εδοκίμαζε τα νεύρα της φυλής. Και πιστεύω εγώ, Γέρον, όποιος...

ο οποίος έλαβε μέρος εις τας Εθνικάς Περιφετίας, ότι οι νεότεροι εάν παρουσιάζεται ότι αυτή η ανάγκη παιδιά, εγγόνια των ηρώων της Πίνδου, θα επαναλάμβαναν μία φορά ακόμη το όχι και στους εχθρούς της πίστεως.

Εν τούτοις όμως εμείς, λαός φιλειρηνικός κατεξοχήν, εάν υπάρχει ένας λαός στον κόσμο που αγαπάει την ειρήνη, είναι ο ελληνικός λαός. Υπότιτλος, εν τούτης έξω και αν ακόμα είχε εσύ ενέκριο σύνορ πόλεμος, ο πόλεμος είναι πόλεμος, πόλεμος Και όπως έλεγε ο αείμνηστος Πλαστήρας, δεν σπάμε ομελέτα, αλλά είναι πόλεμος.

Και ο πόλεμος αυτός σημαίνει μια νέα αιμορραγία εις το έθνος μας. Και το έθνος δεν αντέχει εις νέας αιμορραγίας. Αλλά πώς, αγαπητοί μου, ήρθαμε, καταντήσαμε σε αυτό; Πώς επάνω από το κεφάλι μας έχει κρεμαστεί η δαμόκλειος σπάθη του αιμοβόρου, του προαιωνίου εχθρού του γένους μας;

Πώς μετά τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων ο αρχηγός του κράτους διακήρυξε: «Θα κάναμε την Ελλάδα σεβαστή στους φίλους μας και φοβάριστος εχθρούς μας. Πώς η Ελλάς κατήντησε να γίνει το κλωτσοσκούφι των εθνών ολόκληρων; Πώς φταίμε όλοι; Εάν κάνουμε κρίση, εάν έχουμε το «γνώθι σαυτόν» και εξετάσουμε τον εαυτό μας, θα δούμε ότι όλοι έχουμε το μερίδιο της ενοχής.

Και όλοι, σφάλματα πολλά, αλλά πάλι δε σφάλματα, πολιτικά, ηθικά, κοινωνικά, ποικίλα σφάλματα. Προπαντός δε αφήνω τα σφάλματα αυτά και ομιλώ με τη γλώσσα της Γραφής και λέγω ότι βαρυνόμεθα με φοβερά αμαρτήματα, αδελφοί μου, πολλά αμαρτήματα.

Και ως οι τρεις παίδες εν μέσω του καύματος της καμίνου έλεγαν «ημάρτομεν, ηνομήσαμεν, ηδικήσαμεν, παρέβημεν τις εντολές», έτσι κι εμείς εν μέσω της καμίνου του πυρός ας μετανοήσουμε όλοι κι ας είπομεν: «Ημάρτομεν, Κύριε, ημάρτομεν, πολύ ημάρτομεν».

Δεν θα ασχοληθώ με τα άλλα σφάλματα του ελληνικού έθνους, της πατρίδος. Είναι άλλοι αρμόδιοι, είναι οικονομολόγοι, είναι πολιτικοί, είναι, είναι στρατιωτικοί. Εγώ θα εντοπίσω τον λόγο στο πλέον ευαίσθητο σημείο, τα αμαρτήματα του λαού μας μέσα στην τελευταία εικοσαετία.

Παρακαλώ προσέξτε, θα είμαι σύντομος και θα φτάσουμε στο τέλος. Τα αμαρτήματα, τα εθνικά αμαρτήματα.

Προειδοποιώ, δεν θέλω καμία εκδήλωση, ότι έγιναμε επιδεκτατορίες, αλλά ήλεγξα τη δικτατορία όσο κανείς άλλος των ιεραρχών και διώχθην υπ’ αυτής.

Λοιπόν, το αμάρτημα αυτών, ποιο είναι το αμάρτημα; Το αμάρτημα αυτών είναι ότι ένα των αμαρτημάτων, των σοβαρών αμαρτημάτων, είναι ότι ενώ διακήρυξαν «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», εντούτοις διέπραξαν ένα μεγάλο έγκλημα.

Ποιο έγκλημα; Η Εκκλησία μας, η Ορθόδοξος, στηρίζεται πάνω σε δύο πόδια. Το ένα πόδι είναι η Αγία Γραφή, αλλά κοντά στο πόδι αυτό, η Ορθόδοξη Εκκλησία στηρίζεται σε ένα άλλο πόδι και αυτό το πόδι είναι η Ιερά Παράδοση, την οποία εκφράζουν οι κανόνες της πίστεώς μας.

Έκοψες, έβγαλες τους κανόνες, είναι σαν να κόψεις το πόδι του ανθρώπου και όπου ο άνθρωπος περιπατεί. Ή να μιλήσω ακόμη σαφέστερα, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος έκανε τη θαυμασία συλλογή των κανόνων, είπε ότι οι κανόνες είναι σαν το τιμόνι.

Καράβι είναι η Εκκλησία, τιμόνι είναι οι κανόνες και όπως το καράβι χωρίς τιμόνι παραπλανάται μέσα στους ωκεανούς, έτσι και η Εκκλησία χωρίς κανόνες είναι πλοίο το οποίον πελαγοδρομεί μέσα εις τον ωκεανόν των πλανών και των αιρέσεων.

Ε, λοιπόν, το έργο τους ποιο ήτανε; Κόψανε τους κανόνας, πήραν γομολάστιχα του διαβόλου και σβήσανε τους κανόνας μέσα από το Σύνταγμα το οποίο συνέταξαν. Διαμαρτυρήθην εντονότατα τότε και διώχθην δι’ αυτό το ζήτημα.

Το ένα αμάρτημα, ότι διέγραψαν τους κανόνας μέσα από το Σύνταγμα το οποίο κατασκεύασαν. Το δεύτερο είναι ότι αφαίρεσαν τον Σταυρό από τας σημαίας των σχολείων, του στρατεύματος, και αντί Σταυρού βάλανε μια σφαίρα, σύμβολον μαζονισμού.

Δεν έχει ο κορυφός.

Ταύτα μεν τα αμαρτήματα επί δικτατορίας, από θρησκευτικής πλευράς παρακαλώ μιλώ. Έπειτα ήρθε η μεταπολίτευση. Μας ήρθε ο Μέγας Μέγας από τους Ικώνα και μας δημιούργησε νέο Σύνταγμα το 1975, μεταπολιτεύσεως.

Ποιο είναι το αμάρτημά τους; Τα συντάγματα όλα από της απελευθερώσεως και εντεύθεν έχουν μία μοναδική επιγραφή, άστρο φωτεινό που φωτίζει την Ελλάδα μας.

Η Ελλάδα μας, η δε επιγραφή είναι πουθενά δεν συναντάται, σε κανένα σύνταγμα. Έτσι αρχίζει το σύνταγμα: εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της μίας και Αγίας και αδιαιρέτου Τριάδος. Ε, λοιπόν, έκαναν απόπειρα να το σβήσουν, να το σβήσουν. Διαμετρήθημε εντονότατα και μόλις και μετά βίας κατορθώθη να μπει αυτό το άρθρο μέσα εις το σύνταγμα, διότι οι νεότεροι Έλληνες δεν πιστεύουν πλέον, δεν πιστεύουν πολύ στην Αγία Τριάδα. Όπως είπε ο Παπίνης, ο συγγραφεύς του βίου του Χριστού, οι άνθρωποι σήμερα πιστεύουν σε άλλη τριάδα, σατανική τριάδα. Δεν πιστεύουν στην τριάδα του Χριστιανισμού, αλλά πιστεύουν σε σατανική τριάδα. Ποια σατανική τριάδα; Ο ένας θεός είναι τα λεπτά, είναι τα τριάκοντα αργύρια του Ιούδα. Ο δεύτερος θεός είναι το σεξ και ο τρίτος θεός είναι η μανία δια παντός τρόπου να καταλάβω την εξουσία.

Άλλο αμάρτημα, εθνικό αμάρτημα της πρώτης κυβερνήσεως μετά τη μεταπολίτευση. Ακούτε; Κομπολόι, κομπολόι του διαβόλου. Αμάρτημα: απ' αρχής συστάσεως του έθνους, εις όλα τα συντάγματα της Ελλάδος. Εις όλα τα συντάγματα της Ελλάδος.

Από συστάσεώς της έλεγε το Σύνταγμα της Ελλάδος ότι αρχηγός του κράτους, είτε βασιλεύς είτε πρόεδρος Δημοκρατίας, έπρεπε να είναι απαραιτήτως ορθόδοξος χριστιανός. Τι αξίωσε, τι αξίωσε του μεγάλου εξηκουάν αρχηγού; Έσβησε αυτό που ισχύει μέχρι σήμερα. Τι λέγει; Ότι ο αρχηγός του κράτους να είναι Έλληνας, μόνον Έλληνας, δηλαδή ο αισθήμεθρο ευρώμενον. Πρόεδρος Δημοκρατίας μπορεί να γίνει και μασόνος, πρόεδρος Δημοκρατίας μπορεί να γίνει και χιλιαστής.

Χιλιαστής, πρόεδρος δημοκρατίας μπορεί να γίνει και Εβραίος, πρόεδρος δημοκρατίας μπορεί να γίνει και γκουρού, πρόεδρος δημοκρατίας μπορεί να γίνει και Φράγκος, πρόεδρος δημοκρατίας μπορεί να γίνει και Προτεστάντης και χιλιαστής ακόμα. Μάλιστα. Ιδού η αρχή, να η αρχή του κακού. Και εμείς τότε δεν διαμαρτυρηθήκαμε εντόνως για αυτό το οποίο συνέβη. Άλλο αμάρτημα της πρώτης κυβερνήσεως μετά την μεταπολίτευση. Βλέπετε ότι αμερολήπτως κρίνω.

Ζυγαριά που ζυγίζω όλα είναι το Ευαγγέλιο.

Τι άλλο έγκλημα διέπραξαν; Ότι εψήφισαν το λεγόμενο αυτόματο διαζύγιο, δηλαδή εστί μερδευόμενο, εναντίον της εντολής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο οποίος είπε «Ο ουν ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω».

Μερικοί κύριοι πόρνοι που ζουν με τις παλλακίδες, κατέχουν τα ανώτατα αξιώματα στην πατρίδα. Αυτοί αξίωσαν να γίνει το αυτόματο διαζύγιο και τα διαζύγια πλέον έβγαιναν με μεγάλη ευκολία. Και έτσι εκπληρώθηκε η προφητεία Κοσμά του Αιτωλού, ότι θα έρθουν καιροί, πολύ δυστυχισμένοι καιροί, σατανικοί καιροί, που θα αλλάζουν οι άντρες τις γυναίκες των σαν τα πουκάμισά των και θα αλλάζουν οι γυναίκες τους άντρες των σαν τις ρόδες των.

Εκεί φτάσαμε.

Ιδού λοιπόν τα αμαρτήματα αυτών.

Τώρα πάμε στη δευτέρα κυβέρνηση, τη σημερινή κυβέρνηση. Ό,τι εκείνοι αφήσανε ατελές, ό,τι εκείνοι το αφήσανε ατελές, εις τα συγκτάρια το έκαναν αυτοί, το συνεπλήρωσαν αυτοί. Τι προχώρησαν περισσότερο; Εψήφισαν όχι πλέον αυτόματων διαζυγίων, Αλλά εψήφισαν συνεπτικών διακασμίρων Ο ΕΣΤ με τη μεγαλύτερα ευκολία διαλύονται οι γάμοι και η Ελλάδα είναι χόλιβο Έλα, δυστυχισμένη πατρίδα, που περνούσανε 100 χρόνια και διαζύγιο δεν υπήρχε.

Δεν έβγαινε διαζύγιο, τώρα τα διαζύγια είναι με τον ευκολότερο τρόπο. Το άλλο, τι έκαναν; Κάτι άλλο. Επάνω στα ερτζιανά κύματα, επάνω στην τηλεόραση και ραδιόφωνο, έβαλαν ένα μεγάλο καλικάντζαρο και μεγάλος καλικάντζαρος ήταν ο Βασιλικός.

Αυτόν έβαλαν και αυτόν τον βάλανε σκοπίμως και αυτός μόλις ανέλαβε, μόλις ανέλαβε τη διεύθυνση της τηλεοράσεως και ραδιοφώνου, τι είπε; Ομίλησε με γλώσσα Καζαντζάκη, ομίλησε με γλώσσα σατανά, ομίλησε με γλώσσα δαιμόνων, μυρίων δαιμόνων.

Τι είπε; Τώρα με το κουμπί της τηλεοράσεως και ραδιοφώνου θα αλλάξω τα μυαλά των Ελλήνων.

Έτσι είπαν αυτή την αλλαγή. Και τον πράτης διαμαρτυρίες της Σειράς Συνόδου Πράτης διαμαρτυρίες του Ευσηβουλαού Δύο ολόκληρα χρόνια ο καλικάντζαρος Ήταν επάνω στα Αγία Ναχήματα Και διακομονούσε πάντο ερώ και παντόσιο Άλλο εθνικό έγκλημα της Δευτέρας Κυβερνήσεως, της μεταπολιτευτικής, η οποία μας κυβερνάει, εξακολουθεί. Ότι ενώ όλοι οι Έλληνες είμαστε υπόχρεοι και στρατευόμεθα και την ώρα αυτή τα παιδιά της Ελλάδος ευρίσκονται στον Έβρο και στα νησιά και αγωνίζονται υπέρ πίστεως και πατρίδος, οι χιλιαστές γίνηκαν προνομιούχοι, δεν στρατεύονται.

Και όταν με μίαν επιτροπή αρχιερέων μετέβημεν στον υπουργό των Εξωτερικών κύριον Αβέρωφ και διαμαρτυρηθήκαμε, μας είπε: «Το θέλει η ΕΟΚ». Το θέλει η ΕΟΚ, το ζητάει η ΕΟΚ. Λοιπόν, άλλο εθνικό αμάρτημα. Μέσα στην εκπαίδευση εμπήκε η αθεΐα και η απιστία.

Μάλιστα, το τι έχει λεχθεί μες στα σχολεία είναι κάτι αφάνταστο. Αφάνταστο. Υπενθυμίζω μόνο: Προημερών συνήθισα έναν διευθυντής σχολείου Λυκείου, Σεβάσμιο Συγγραφέα Ποιητή Ευλαβή Πιστών που διεύθυνε το σχολείο.

Αλλά είχε το θάρρος να ομιλεί για τον Θεό. Είχε το θάρρος να ομιλεί για τον Χριστό. Είχε το θάρρος, το θάρρος να ομιλεί για τον Χριστιανισμό. Τι έκαναν; Του αφήρεσαν την διοίκηση, τριάντα χρόνια υπηρεσίας, και ανέθεσαν την διοίκηση του Λυκείου σε ένα άθεο.

Και αυτός ο άθεος, αυτός παρακαλώ ο άθεος, είναι μαθητής του, μαθητής του. Και τώρα ο άθεος μαθητής κυβερνάει τον ευσεβή Χριστιανόν, τον Λυκειάρχη. Το τι έπραξαν δεν περιγράφεται. Τέλος, ένας Αμερικανός που δεν ξέρει καλά τα ελληνικά μας ήλθε από την Αμερική και έφερε και συνέγραψε σκοπίμως βιβλίον που μέσα στο βιβλίο λέγει ότι ο άνθρωπος δεν κατάγεται από τον Θεό.

από τον Θεόν, αλλά κατάγεται από τον ουρακοτάγκο. Και το ίδιο αυτό, παρά της διαμαρτυρίας του ελληνικού λαού, εξακολουθεί να κυκλοφορεί μέσα εις τα σχολεία της πατρίδος μας. Ένα άλλο έγκλημα: πήραν τη γομολάστιχα του διαβόλου και σβήσανε το μεγαλύτερο έγκλημα, το έγκλημα, τη μοιχεία, που άλλοτε 100 χρόνια στην Ελλάδα μοιχεία δεν ακούετο.

Και οι κυρίες των Αθηνών, οι άγιες, οι περιορίτες άγιες, αυτές δημιούργησαν και έρχεται πλέον η μοιχεία. Δημοσία δεν θα τελείται εκείνος να είναι ατιμώρητος. Μάλιστα, αυτά είναι τα εγκλήματα. Τελειώνω το κεφάλαιο αυτό.

Κάποιο συνεργείο πιστών ανθρώπων εκοπίασαν και συνέλεξαν όλες αυτές τις ανθελληνικές, της Αντιχριστιανικής, της Ανθρώδοξες Ενέργειας, της Συμπερνήσεως και βρήκανε 120. Να σας τις πω, θα γίνει μεσάνυχτα.

Το συνεργείον της εφημερίδος, της καλής εφημερίδος, ο Ορθόδοξος Τύπος, να ανατυπώσει σε χιλιάδες αντίτυπα και να κυκλοφορήσει σ' όλο τον ελληνικό λαό.

Και τώρα γεννάται το ερώτημα: αυτά τα αμαρτήματα προς τη Μητέρα Εκκλησία, προς τον Θεό, προς τον Ιησού Χριστό τον Ναζωραίο, Αυτά θα μείνουν ατιμόρυτα, θα μείνουν ατιμόρυτα Δεν με αναλυτώνουμε αντιμόρυτα Υπάρχει, ναι υπάρχει, ναι υπάρχει, Η σπίσμα των δαιμόνων και των αθέων Υπάρχει ένα μάτι που τα βλέπει όλα.

Υπάρχει ένα αυτί που τα ακούει όλα. Υπάρχει ένα χέρι που τα γράφει όλα. Και έτσι τώρα ήρθε η τιμωρία μας. Τιμωρία, πότε με πλημμύρες, πότε με σεισμούς, πότε με ακαρπίες, πότε με σεισμόν Καλαμάτας που ήταν προήμιον και προειδοποίησις, πότε με απειλάς βαρβάρων.

Όλα αυτά έρχονται εις ημάς εξαιτίας των αμαρτημάτων μας. Όσοι πηγαίνετε στους Χαιρετισμούς θα ενθυμίστε ένα ωραίο τροπάριο που ψάλλει την Παρασκευή. Λέγει εκεί, κατά τρόπον τινά, παρακαλεί την Παναγία.

Για να σου λέμε, Παναγία, λέει το «Χαίρε Παρθένε», σε παρακαλούμε, απάλλαξέ μας από τον πειρασμό, απάλλαξέ μας από βαρβαρική αλώσεως και πάσης άλλης πληγής η οποία επέρχεται εις τους βροτούς διά πλήθος αμαρτημάτων.

Και εμείς τι κάναμε; Αντισταθήκαμε, αντισταθήκαμε, κλήρος και λαός; Αντισταθήκαμε; Πρέπει να απαντήσουμε ότι, πλην ολίγων εξαιρέσεων, ο ελληνικός λαός έμεινε απαθής μπροστά σε αυτή την έλαση της αθεΐας και απιστίας.

Και δεν εφήρμοσε το ρητό «αντιστητε τω διαβολω, και φευξεται αφ υμων». Έτσι προχωρούσανε, προχωρούσανε, προσκρούσανε, προχωρούσανε, προχωρούσανε. Και δημιουργήθη εντύπωση ότι πιο κοιμησμένος λαός στον κόσμο δεν υπάρχει από τον ελληνικό λαό.

Και όταν ένας φυσιός παράγων του κόμματος, ένας παράγων μετέβης των ξενορικών και τον ηρωάτησαν προδίω ετών, πώς τα πάτε με την εκκλησία, πώς τα πάτε. Αναδέσταται, εκάνχασε με την εκκλησία της Ελλάδος λέει, θαυμάσιμε, θαυμάσιμε, θαυμάσιμε.

Το παιδί στην Κεφαλονιά και εξεδίωξε έναν Άγιον Επίσκοπο, Άγιον Επίσκοπο τον Προκόπιο, και όπως εξερίζωσε εκεί τον Άγιον αυτόν Επίσκοπο και απεδοκίμασε τους απεσταλμένους της Ιεράς Συνόδου, εκαυχήθηκε, νόμισε ότι θα εξεριζώσει και την Εκκλησία.

Γράμμα και του λέει: «Κύριε Υπουργέ, γιατί δεν κάνεις το σταυρό σου;» Και απήντησε:

Απήντησε με μία επιστολή που αποδεικνύει ότι είναι άθεος και άπιστος. Άθεος και άπιστος. Θα δημοσιευτεί η επιστολή αυτή.

Και όχι μόνον. Και αυτός ο άπιστος, αυτός ο άπιστος, αυτός ο αλειτούργητος, αυτός ο υπουργός έχει την αξίωση να κυβερνάει την Ορθόδοξα Εκκλησία της Ελλάδος.

Έτσι, δύναμαι να είπω, μερικοί ζητούν σημεία και έχουν δίκιο να ζητούν σημεία, και σημείον είναι και το 666, αλλά παραπάνω από το σημείο το 666 είναι άλλο σημείο. Το είπε ο Κύριος, ότι στο Υπουργείο Θρησκευμάτων και Παιδείας, το πιο ιερό υπουργείο, είναι βδέλυγμα ερημώσεως, εστός εν τόπο Αγίου, ο Τρίτσις του ονομάζω, Δέλυγμα Ερημόσεως, εστός εν τόπο Αγίου.

Ελησμόνησα, στην απαρίθμηση των εγκλημάτων, να αναφέρω, κάνω μια παρέκβαση, μου το επιθυμίζουν εδώ οι αγαπητοί, αγαπητοί συμπρεσβύτεροι, και ένα μεγάλο έγκλημα, το μεγαλύτερο έγκλημα, δια το οποίο διαμαρτυρήθην δια επιστολής εις τον Πρόεδρο Δημοκρατίας, Αργιατάκη, είναι ποιον;

Ότι εδέχθη η Βουλή των Ελλήνων και εψήφισε την επιμονή των εγκύων εξίσου επαίσχυντο νομοσχέδιο, διά του οποίου οι γιατροί μας και οι νοσοκόμοι μας θα σκοτώνουν τις αγνότερες υπάρξεις, τις αγνότερες υπάρξεις, τα έμβρυα που κυοφορούνται μέσα στα σπλάχνα των γονέων τους.

Και εκτρώσεις γίνονται τετρακόσιες χιλιάδες, σε μια εποχή που η Ελλάδα έχει το ρεκόρ υπογεννητικότητας στον κόσμο. Η Αλβανία γεμάτη παιδιά είναι, η Σερβία γεμάτη παιδιά, η Βουλγαρία γεμάτη παιδιά, η Τουρκία είναι γεμάτη παιδιά και η Ελλάδα σβήνει, Αυτά σας είπα. Τι θα κάνουμε; Οι αποφάσεις, αρχίζει ο αγών. Το Σισμίκ έβγαινε από τα Δαρδανέλια και επεστρατεύετο η Ελλάδα και ανησυχούσε η Ελλάδα.

Αυτοί είπανε όχι θα το βάλουμε παρεκάλεση σύνοδος ορόκληρος να μην το βάλετε, να αναβάλετε τίποτε. Εις πείσμα όλων το έχουν βάλει και συζητείται από αύριο στην Βουλή των Ελλήνων. Και όπως εκαυχήθη ο πρόεδρος κυβερνήσεως, σε τρεις μέρες θα γίνει νόμος του κράτους.

Γιατί άραγε, γιατί άραγε; Κάποια λέξη, γιατί σπεύδουν; Α, ξέχασα. Μια λέξη λέγεται, τούρκικη μάλλον είναι, λέγεται Κιλελέρ, Κιλελέρ, το Κιλελέρ. Θα πάει εκεί ο κύριος Πρωθυπουργός και θα αναγγείλει στους γεωργούς ότι δίνει τζάμπα τα χωράφια της Εκκλησίας, της Ιεράς Μονής.

Ναι, και η Εκκλησία συμφωνεί, αλλά μία διαφωνία ριζική. Τα χωράφια να μην δοθούν στους συνεταιρισμούς, οι οποίοι χρεοκόπησαν και βαρύνονται με δύο δισεκατομμύρια χρέος.

Εμείς ζητούμε τα χωράφια αυτά να δοθούν στους ακτήμονας πραγματικώς, να δοθούν στους φτωχούς και στις χήρες και ευρωπαντός να δοθούν στις πολιτικές γνώσεις, οι οποίες αποτελούν την ιεροτέρα. Δεν πάζει το έδωμα.

Τη πιστοίκια μας σχέδιο θα γίνει, διότι, να σας πω ένα σκληρό λόγο, προσέξτε το. Τι θέλω να πω; Ότι μισούν την Εκκλησία όσο δεν μισούν τους Τούρκους. Μισούν την Εκκλησία όσο δεν μισούν τους Τούρκους. και εξανονίζουν στην αθλήαν τηλεόραση ο Τρίτσις κατηγορητήριον κα της Εκκλησίας

και απίστευε κατηγορητήριον ο Τρίτσις ότι σε δύο εκδιαπρεπής ιεράρχας μας οι οποίοι ανεφανίσθησαν στην τηλεόραση είπε με υπενιγμούς και σαφείς υπενιγμούς ούτε είστε κλέφτοι και κεροποδίτε Και αυτοί είναι που απεδείχθη εκ των ανακρίσεων ότι είναι τιμιότατοι άντρες, τόσο ο Δημητριάδος Χριστόδουλος όσο και ο Νέας Σμύρνης, αγαπητός αγαπάντη μου.

Δεν είχαν καν το συναίσθημα της ντροπής την ώρα που η Ελλάδα σείεται από καταχρήσεις μεγάλων και ισχυρών παραγόντων του κόμματος. Αυτοί είχαν την αναίδεια να ρίψουν υπαινιγμόν εναντίον των κληρικών μας και να μας κατηγορήσουν ως κλέφτες και λωποδύτες.

Επιτρέψατέ με, δεν θέλω να περιαυτολογήσω, επειδή, λόγω πολλών υποθέσεων, αναγκάστηκα και δημοσίευσα έναν κατάλογο. Ζω εις τη Φλώρινα, λεφτά δεν πιάνω ποτέ στα χέρια μου και όσα χρήματα μαζεύω, τα δίνω όλα εις τα διάφορα ευαγή ιδρύματα και κρατώ μία μικρά ποσότητα μόνο για να ζήσω.

Και όποιος αμφιβάλλει, ας πάει στην εφορία της Φλωρίνης να δει την πραγματικότητα.

Αυτό αναγκάζομαι να το γράψω, διότι είπαν οι άλλοι αρχιερείς, σχεδόν όλοι οι αρχιερείς, το ίδιο κάνουν, το ίδιο κάνουν, μην είναι τα κρίματά τους.

Και αυτός ακόμα ο Αρχιεπίσκοπος συνοδεύει τας εκφοράς αυτάς. Μάλιστα, ας μας δείξουν έναν πολιτικό άντρα, όποιος κάνει αυτές τις δωρεές. Κανένας απολύτως. Και όμως ετόλμησε η θρασεία γλώσσα του Τρίτση να ονομάσει κλέφτας και ληστάς τους ιερείς και τους αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Ναι

Αλλά έχω ένα παράπονο. Θα έπρεπε τη στιγμή αυτή και οι δύο να αφήσουν το γάντι και να το φτύσουν και να φύγουν.

Με απειλούν, εμένα τον γέροντα επίσκοπο, απειλούν τον γέροντα επίσκοπο από τηλεφώνου: «Γεια σου, βρε παλιόγερε». Θα σου μάλαμε όριο, θα σε κόψουμε, απαντώ, απαντώ Να βάλουν όριο στα λεμονιμέντα, να βάλουν όριο στα λεμονιμέντα που είναι μέσα στη Βουλή των Ελλήνων.

Και δεν κάνουν τίποτε άλλο και δεν μιλούνε.

Και όχι στον Αυγουστίνο, που με τις ευχές τις δικές σας, αν και είμαι ογδόντα χρονών, όμως ζωντανεύω, όσο περνούν τα χρόνια ζωντανεύω και κηρύττω Ιησού Χριστόν εσταυρωμένον.

Θεοδύναμη και Θεοσοφία Νέα τους φοβούμεθα και αν βάλουν όριον είτε εντός της συνεργασίας είτε εκτός συνεργασίας μέχρι τελευταίας αναπνοής θα κηρύσσομεν Ιησού Χριστόν Θεοδύναμη και Θεοσοφία Ίσως το συλλαϊτήριο κατά πάσα πιθανότητα να γίνει την Τετάρτη στην πλατεία του Συντάγματος ΑΓΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ

Σε κάποια στιγμή, ξέρετε πόσο διεφώνησα με τον Σεραφείμ επί μεγάλων ζητημάτων του έθνους, αλλά αυτή τη φορά είμαστε ενωμένοι, ενωμένοι. Σε κάποια στιγμή που τον κοίταζα με κάποια αγωνία, μου είπε: «Αυγουστίνε, εσύ μπορείς να υποχωρήσεις, εγώ δεν υποχωρώ».

Λοιπόν, θα γίνει συλλαλητήριο οπωσδήποτε και αν δεν γίνει την Τετάρτη, αύριο θα αποφασίσει η Αγία Ιερά Σύνοδος ακριβώς την ώρα και την ημέρα. Και θα συντονίσουμε, εντός της εβδομάδας οπωσδήποτε θα γίνει συλλαλητήριο, εις ψήφισμα δε μόνο για τον αθέα, το οποίο τρέμουν, το συλλαλητήριο αυτό.

Λοιπόν, σαν στρατιωτικός ιερεύς που υπηρέτησα το έθνος και ανέβηκα στις ψηλές κορυφές των ορέων, σας λέγω με γλώσσα στρατιωτική: στα όπλα!

Στα όπλα! Στα όπλα! Στα όπλα!

Και όταν λέμε όπλα, τι λέει, τι λέει, και στα όπλα λοιπόν, στα πνευματικά όπλα, και πνευματικά όπλα είναι το κήρυγμα, το ζωντανό, το ζωογόνο, το προφητικό κήρυγμα.

Και τίποτε άλλο δεν φοβείται ο σατανάς παρά μόνο τον λόγο των ζωντανών. Και όπως ο λαός φοβείται τη βροντή και την αστραπή, έτσι και αυτοί φοβούνται τον λόγο των ζωντανών. Θα συνεχίσουμε τον έλεγχο μέχρις εσχάτων.

Πανστρατιά λοιπόν, πανστρατιά. ειδοποιήσετε σας ορκίζω ερώματι σου του ρεζουναίου του Εσταυρωμένου Με ωμοφόριον και με εγκόλπιον. Ο καθένας από εσάς να γίνει κήρυκας της ελευθερίας της Εκκλησίας μας. Γιατί δεν γίνεται ο λόγος πλέον, δεν γίνεται ο λόγος πλέον για κτήματα.

Γίνεται για την ελευθερία. Τα άνθη της ελευθερίας είναι δώρα του Θεού που φυτρώνουν στα σπλάχνα του ευγενικού ελληνικού λαού. Και την ελευθερία μας δεν θα τη δώσουμε.

Κατέλαβαν όλα τα οχυρά, μπήκαν σε όλα τα οχυρά. Ένα οχυρό ζητούν να το καταλάβουν. Αν πέσει το οχυρό αυτό, έπεσε η Ελλάδα και το μόνο οχυρό που στέκεται μέσα σε αυτήν τη σαπίλα και διαφθορά είναι η Αγία Εκκλησία μας.

Δεν θα πέσει, δεν θα πέσει, δεν θα πέσει, δεν θα πέσει. Αν μας ειδοποιηθούμε, λοιποθούν, είστε εδώ δεκαπέντε, εικοσιλιάδες, σας παρακαλώ νόματι σου του Ναζονέου, του Εσταυρωμένου Θεού, να γίνετε διακόσες, τρακόσες, πεντακόσες χιλιάδες, τελεκατομμύριο, να πλημμυρίσουμε τους λόγους μας.

Ιδιαιτέρως παρακαλώ τις γυναίκες, τις ηρωίδες: όπως οι άθεες είχαν θρασύτητα να περικυκλώσουν το κοινοβούλιο και να ζητούν κατάργηση της μοιχείας, εσείς οι χριστιανές Ελληνίδες να μαζευτείτε απ' έξω από τη Βουλή και να δημιουργήσετε επεισόδια και να πείτε ότι είμαστε Ελληνίδες και Χριστιανές.

Διατηρώ μία ελπίδα, μία ελπίδα που είναι ελπίς που διατηρούμε μες στην άβυσσον αυτή του κακού. Διατηρώ μία ελπίδα που είναι ελπίς, δεν είναι βέβαια ελπίς κατεξοχήν θρησκοχριστιανική, αλλά είναι μία ελπίδα.

Ποια ελπίδα; Πρέπει να ομολογήσουμε ότι μέσα στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν σκληροπυρηνικοί άθεοι και μαρξιστές. Οι οποίοι βραχυκύκλωσαν και αυτόν τον Πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος διατελεί... είναι σκιά πλέον. Ο Πρωθυπουργός της χώρας είναι σκιά, τον εξουσιάζουν το πολιτιδομερή, και αυτός, σκιά πλέον, κινείται υπόδουλος.

Και ο αγώνας ο οποίος γίνεται, γίνεται ακόμα να απελευθερώσει και τον Πρωθυπουργό από τους μαρξιστές, από τους αθέους, από τους απίστους. Δεν τον μισούμε, τον αγαπούμε. Όταν τον επισκέφτηκα προ πολλών ετών, εντολή της Συνόδου, και με ρώτησε ο Πρωθυπουργός, «Πώς με βλέπεις, βρε Φλωρίνης;» «Να σου πω ειλικρινώς», λέω, «η γλώσσα σου είναι Μακρυγιάννη. Εάν και η καρδιά σου είναι Μακρυγιάννη, θα λάμψει η Ελλάδα».

Αλλά δυστυχώς δεν φάνηκε η καρδιά του Μακρυγιάννη, μόνο γλώσσα, θα, θα, θα, θα.

Πώς με θεωρείς, εμένα τον είμαι, σε βλέπω, σε ακούω, η γλώσσα σου είναι μακριγιάννη, αλλά δεν ξέρω και αν η καρδιά σου είναι μακριγιάννη, Και αν και η καρδιά σου είναι Μακρυγιάννη, χαρά στην Ελλάδα, αλλά δυστυχώς δεν είναι καρδιά Μακρυγιάννη, αλλά καρδιά σατάνη.

ΠΑΣΑΤΑΛΑ! ΑΒΙΚΑΤΑΛΑ!

Άφηκε να μπουν τα δαιμόνια του Μαρξισμού μες στην καρδιά του εκπαιδικής ηλικίας. Διατηρώ ελπίδα, μια δεύτερη ελπίδα, μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Υπάρχουν άντρες οι οποίοι έχουν θέσει πάνω του κόμματος την Αγία μας Θρησκεία.

Από τις τέσσεως ταύτις απευθύνω εγώ Γέρον Επίσκοπος, ο Γερότερος Τρεπισκόπο της Εκκλησίας Ελλάδος απευθύνω έκκλησιν θερμοτάτην, τους ονομάζω. Απευθύνω έκκλησιν προς τον βουλευτήν Αιτωλοακαρνανίας Παπαδημητρίου και παρακαλώ τους Ακαρνάνας να τον πιέσουν, να μην ψηφίσει ποτέ και τούτο το επαίσχυντο.

Απευθύνω έκκληση προς τον Άλλη, όχι τον Άλλη της Θετικής, τον Άλλη της Κερκύρας, ο οποίος κι αυτός έχει ζώπυρον πίστεως και ευλαβίας. Παρακαλώ τους Κερκυραίους να τον πιέσουν, να μην ψηφίσει και τούτο το νομοσχέδιο.

Απευθύνω έκκληση ακόμη προς τους κατοίκους των Φιλίππων της Καβάλας να πιέσουν τον ευσεβή βουλευτή τον Δεσποτόπουλο να μην ψηφίσει το επαίσχυντο τούτο νομοσχέδιο. Τέλος από τις θέσεις ο Στάρτης, απευθύνω έκλειση προς τον Παπαθεβελήν, Υπουργόν Βόρειο Ελλάδος και όχι μόνον, τον οποίο γνωρίζω από Καστοριάς και ο οποίος ήρθε πρώτος βουλευτής της Ελλάδος χάρη στις ψήφους των χιλιάδων χριστιανών Θεσσαλονίκης.

Παρακαλώ, παρακαλώ, οι Μακεδόνες που είναι εδώ να διαβιβάσουν την έκκληση του γέροντος Επισκόπου, του, ποτέ, ποτέ, ποτέ να ψηφίσει επίσης υπέρ του επαίσχυντου τούτου νομοσχεδίου, και όχι μόνο τούτο, να προσέλθει ενώπιον της Βουλής και με γλώσσα αυστηράν να εκδηλώσει τα χριστιανικά του αισθήματα. Εάν σιωπήσει θα είναι έλεγχος και εγώ διακόπτω πάσας τας σχέσεις μαζί του, πάσας τας σχέσεις, ούτε καλημέρα.

Λέω ότι δεν είμαι φίλος, δεν είμαι φίλος προσώπων, είμαι φίλος ιδεών. Τέλος απευθύνω έκκληση, μαθαίνω ότι είναι στην Αυστραλία. Εδώ βρίσκονται οι οπαδοί της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Παρακαλώ να τηλεφωνήσουν στην Αυστραλία.

Να έρθει επί γόντος ο Ψαροδάκης Και με χρόνος αμφανγγελίου. Να μας στείχωσει τους μαρξιστάς, τους αθέους. Και να δημιουργήσει. Οι άνευτα οχτώ βουλευτές. Οι άλλοι, δεν ελπίζω τίποτα, μα θέλω ότι ήρθε. Τον παρακαλώ λοιπόν να προσευχηθεί και να μιλήσει με γλώσσα φλογερή.

Εναντίον των αθέων και των απίστων. Λοιπόν, το άλλο, θέλω να ελπίζω ότι και άλλοι βουλευτές... Πρέπει να σας πούμε ότι εστάλη μια ιστορική επιστολή. Εστάλη μια επιστολή, 300 βουλευτές, εστάλη μια ιστορική επιστολή μεγάλης αξίας, την οποία συνέταξε επιφανής φιλικός της Εκκλησίας μας. Συγκλονιστική είναι, συγκλονιστική είναι.

Και αν έχουν κόκκον συνειδήσεως και αν υπάρχουν στα στήθη των βουλευτών, θα ακούσουν τη φωνή της Εκκλησίας μας.

Λοιπόν, ό,τι έγινε, έγινε. Τέλος, απευθύνω έκκληση προς τον πρωθυπουργό της χώρας, που είναι εγγονός ιερέως, ιερέως, να θυμηθεί τους προγόνους του και να πει ξλάξ, να εκδιώξει τους μαρξιστές και να θυμηθεί ό,τι τη γενιά μας και τη φυλή μας και όχι απλώς να προσκυνεί την εικόνα του Σουβελά και εν τοις έργοις να καταπατεί την εικόνα του Σουβελά. Τέλος, λίγο ό,τι επαναλαμβάνω και

Καταλαβαίνω και τελειώνω. Ο αγών δεν γίνεται για κτήματα, όχι, γίνεται για τη λευτεριά. Βλέπετε τους ναούς αυτούς; Ποιος τους έκτισε; Ο φτωχός λαός. Τους ναούς στην Ελλάδα δεν τους έκτισε ο Ωνάσης και ο Νιάρχος και οι εφοπλιστές. Όχι, όχι. Τους ναούς στην Ελλάδα τους στήσανε ο φτωχός ελληνικός λαός.

Λοιπόν, εάν εφαρμοστεί ο νόμος αυτός, Άγιος Παντελεήμων δέχτη πλέον εις αιώνα αιώνο, διότι θα βάλουν χέρι στο παγκάρι και το παγκάρι θα το διαλύσουν και θα το κάνουν ό,τι θέλουν. Παράδειγμα, δύο παραδείγματα και τελειώνω τον λόγο.

Είναι ο Ναός της Τήνου. Μαζεύει το χρόνο, μαζεύει το χρόνο, παρακαλώ, πόσο; 300 εκατομμύρια, και μέσα στο Ναό αυτό δεν έχει θέση ο Μητροπολίτης. Είναι μία μειοψηφία και σαν λιοντάρια παλεύουν οι κομματάρχες.

Και διασκορπίζουν τα χρήματα και κάτι ελάχιστο, ελάχιστο δίνουν. 300 εκατομμύρια, 300 εκατομμύρια, χρήμα όχι δημόσιον, χρήμα εκκλησιαστικόν. Το κεράκι που ανάβει η γυναίκα δεν το ανάβει για τον Τρίτση, δεν το ανάβει για τους κομματάρχας. Το κεράκι της η γυναίκα το δίνει για τον λαό, για τον Θεό, για τον Χριστό.

Λοιπόν, λοιπόν, θα καταντήσει η Εκκλησία, σας παρακαλώ. Ναι, τα χρήματα είναι ιερά, και μη δότε τα άγια τοις κυσί μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας έμπροσθεν των χοίρων. Δεύτερο παράδειγμα, αν είχαμε τριακόσια εκατομμύρια. Ω Θεέ μου, θα στέλναμε στην Αμερική, κάτω στην Αφρική.

Εκατό ιεραποστόλους, εκατό ιεραποστόλους. Και τώρα δεν μπορούμε να συντηρήσουμε ούτε ένα. Θέλουν να αρπάξουν τα κτήματα, να γυμνώσουν την Εκκλησία.

Την εκκλησία να τη στερήσουν παντός περιουσιακού στοιχείου και να εφαρμόσουν σύστημα, σύστημα, ρωσικό σύστημα, που εκεί πολεμήσανε την εκκλησία και, αφού είδαν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, στο τέλος διορίσανε επιτρόπους, ω Θεέ μου, Θεέ μου, Θεέ μου, επιτρόπους τους λαϊκούς αθέους, κομισαρίους, που δεν μπορεί να κάνει ο παπάς τίποτα. Τέτοιο σύστημα θέλουν να εφαρμόσουν στην Ελλάδα, οι κομισάροι να γερονίσουν τη διεύθυνση. Αν θέτε δεύτερο παράδειγμα.

Ότι η Εκκλησία μας αυτό τον καιρό, στον σεισμό της Καλαμάτας, εμάζεψε εκατομμύρια των εκατομμυρίων. Και τα έστειλε κάτω στο λαό. Με το νέο σύστημα απαγορεύονται δωρεές. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, δωρεές. Θα μας δέσει χειροπόδαρα.

Και δεν μπορούμε πλέον στις ανάγκες των λαών να βοηθούμε. Θέτελο παράδειγμα και τελειών Είναι η κήθυρα, τα κήθυρα τα καμένα τα κήθυρα Τα καμένα τα κήθυρα Εδώ είναι ο δεσπότης των, ένας μαρτυρικός επίσκοπος. Εδώ είναι ο δεσπότης. Ένα ναό, ένα ναό είχε. Δυστυχία, τα Κύθηρα που είχαν 20.000 τώρα δεν έχουν ούτε 2.000. Ερημώνεται ο κόσμος, ερημώνεται η κοινωνία μας.

...και βάλανε χέρι στο ναό εκείνο και κάνουν καινούριο νόμο και τα έχουν τέσσερα. Δεν τα εξουσιάζει πλέον ο δεσπότης. Αυτός δεν έχει ούτε σκούπα να αγοράσει, και τα χρήματα τα διοικούν οι κομισάροι, και είναι τα άλλα κόμματα μέσα εκεί πέρα στην αυγή. Έτσι θέλουν, έβαλαν στο μάτι τα λεφτά, τα χρήματά τους. Λοιπόν, λοιπόν, όλα αυτά, συνεπώς, δεν γίνεται αγών για κτήματα.

Θα μιλήσουμε και εμείς με την γρόσαν του κόσματου αιτωλού που ομιλήσε εις τον Αλλη Πασά. Πάρτε μας τα χωράφια μας, πάρτε μας τα σπίτια μας, πάρτε μας τα δέντρα μας, πάρτε μας τα λεφτά μας, πάρτε τα. Ένα πράγμα δεν θα σας δώσουμε: τη λευτεριά.

Η λευτεριά!

Ένα πράγμα δεν θα σας δώσουμε, δεν θα σας δώσουμε.

Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν.

Λοιπόν, τελείωσα. Πρώτα να τελειώσω, έχω να σας πω το εξής: και αν το ψηφίσουν, εγώ ως επίσκοπος που δεν υπέγραψα διαζύγιο και παρεπεύθυνσης δικαστηρίων. Δεν θα υποχωρήσω, δεν θα αναγνωρίσω, και αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο δεν θα το εφαρμόσω.

Και είμαι βέβαιος ότι το επαίσχυντο αυτό μέτρο δεν θα το εφαρμόσω, δεν θα το εκτελέσω. Όχι μόνο εγώ, αλλά και όλη η Ιεραρχία και ο Αρχιεπίσκοπος δεν θα εφαρμόσουν τούτο το επαίσχυντο μέτρο.

Θα σταθώ στην πόρτα της εκκλησίας όπως στάθηκα στα ψηλά βουνά και δεν θα δώσω τα κλειδιά της εκκλησίας στον διάβολο. Δεν θα δώσω τα κλειδιά της εκκλησίας στον διάβολο, δεν θα τα δώσω, δεν θα τα δώσω. Θα πέσω, αλλά δεν θα τα δώσω.

Και άμα κόψουν τους μισθούς, ας τους κόψουν, δεν μας ενδιαφέρει. Θα ζήσουμε με τσουκνίδες, με τσουκνίδες, αλλά με ελευθεριά. Με τσουκνίδες, αλλά με ελευθεριά.

Σκέφτεσαι!

Σκέφτομαι μόνο τους ιερείς μας, τους φτωχούς ιερείς μας, τους οικογενειάρχες ιερείς. Αδελφοί μου ιερείς, μη βολεύεστε. Εάν νικήσουμε, εάν νικήσουμε, 20 χρόνια είστε ασφαλισμένοι οι μισθοί σας, δεν σας πειράζει κανείς. Εάν νικηθούμε, και τα κτήματά σας και τους μισθούς σας και τη ζωή σας θα πάρουν.

Λοιπόν, το θέμα αυτό είναι: εις όλους αυτούς τους εχθρούς που φτάσανε στο σημείον αυτό, θα απαντήσουμε κι εμείς. Εμείς οι καλόγεροι, εμείς οι ιερείς, εμείς ο εκκλησιαστικός λαός ο πιστός, φυλάσσομεν Θερμοπύλας, φυλάσσομεν Θερμοπύλας. Και θα απαντήσωμε, θα απαντήσωμε εις αυτούς τους επιδρομείς, θα απαντήσωμε εις τους αθέους και απίστους που ζητούν τα κλειδιά της Εκκλησίας και την λευτεριά, θα απαντήσω: Μολών λαβέ! Μολών λαβέ! Μολών λαβέ!

Τελείωσα, αγαπητοί μου χριστιανοί. Παρακαλώ να δείτε εις σύγχος και κάθε ένας από εσάς, σας βάλω κανόνα. Κανόνα σας βάλω. Εγώ γέροντας επίσκοπος, όταν δοθεί το σύνθημα, και πιστεύω την Τετάρτη θα γίνει ο πόρος, θα γίνει το συλλαλητήριον, η άλλη μέρα ο κάθε ένας από εσάς να φέρει εκατό.

εκατό να φέρει, να κάνει συναγερμόν, γενωρίες, γενωρίες να αντιοργανωθούν, γενωρίες να γίνουν τάγματα και δεών, τάγματα και δεών, και να ορομήσουν κατά πάλων καλών. Έτσι μόνο θα αποδείξουμε για μια φορά: δεν θα γίνουμε εμείς, όχι, εμείς ο κλήρος που αναστήσαμε την Ελλάδα από του τάφου τεσσάρων αιώνων, Εμείς ο πληρώς της Ελλάδος, ο νεότερος, προς ατελείες μας, προς αμαρτίες μας, δεν θα γίνουμε πρωθάφτια της Ελλάδος, όχι, δεν θα γίνουμε πρωθάφτια του Στουρκού Έντρους, όχι

Εμείς οι νεότεροι κληρικοί θα αποδείξουμε ότι στον 20ό αιώνα της διαπομπεύσεως και διαλύσεως και πλύσεως των εγκεφάλων, ότι ο Χριστός ζει και βασιλεύει εις αιώνας αιώνων.

Στο οπλοστάσιό μας έχουμε ισχυρά όπλα. Το ισχυρότερο όπλο μας το υποδεικνύει σήμερα το Ευαγγέλιο, το σημερινό Ευαγγέλιο. Δαιμόνια, πολλά δαιμόνια εισήλθανε στην Ελλάδα, αλλά ο Ιησούς Χριστός διά των θείων του οργάνων, παρ' όλη την ατέλειά τους, θα επιτάξουμε να τα διώξουμε τα δαιμόνια από όλη την Ελλάδα και θα γίνει η Ελλάδα πάλι κήπος ανθέων.

Και όπλων, όπλων ισχυρών, ισχυρών όπλων, ισχυρών πανίσχυρων όπλων, ατομική βόμβα, ατομική βόμβα, είναι πλέον, Η προσευχή. Σας παρακαλώ, απόψε οικογενειακώς στα σπίτια σας να γονατίσετε, να γονατίσετε, να κλάψετε, να πονέσετε.

Διότι αν ψηφιστεί, σας το λέγω, προφήτης δεν είμαι, αλλά την ώρα αυτή προφητεύω. Εάν νικήσουν, εάν επιβάλλουν τον νόμο και υποδουλώσουν την Εκκλησία, τότε η εκμελωσία της Εκκλησίας, η καταστροφή της Εκκλησίας θα είναι προάγγελος μεγάλης συμφοράς.

Ο Θεός μου, έρχεται, έρχεται μεγάλη συμφορά, έρχεται μεγάλη συμφορά, μεγάλη συμφορά στο έθνος μας, έρχεται. Υπαίτιος θα είναι ο Πρωθυπουργός και το κόμμα των αθέων και των απίστων, αλλά το επαναλαμβάνω για μία φορά, ζήτω ο Παντοκράτωρ.

Κλειδιά δεν παραδίδουμε στους αθέους, θα πεθάνουμε για την ελευθερία, θα πεθάνουμε για την Εκκλησία, θα πεθάνουμε για την Ελλάδα μας.

Καλώς ήρθατε.

Δύο λέξεις. Κύριε Τρίτση, κύριε Παπανδρέου, θα καείς, κύριε Δρέμονες της Παλάσας, θα καείτε. Εκαρχίθη ο κύριος Τρίτσις στην Ελεόραση και έμεινε αναπάντητος εκείνο το θρασί που είπε γράφω μεν ιστορία, νέα ιστορία Αλλά στην ιστορία θα γραφείς ως Εφιάλτης, θα γραφείς στην ιστορία ως Ηρόστρατος που πήρες να κάψεις.

Αλλά κύριε Τρίτση, μετανόησε, μετανόησε, μετανόησε. Θα καείς, θα καείς, θα σε κάψει η Εκκλησία του πληθυσμού μας. Και το άλλο, και το άλλο: εάν το ψηφίσει, μια τελευταία φωνή από τη Φλώρινα, μια τελευταία που σιάζω από τη Φλώρινα, αλλά οι ακρίτες ιερείς ήδη σε συνέδριον και χωρίς τη δική μου παρέμβαση, οι όλοι οι αιρείς της τακρίτα του ακριτικού λαού μας τι επεμπάστησαν.

Εάν το ψηφίσει, θα χτυπήσουμε νεκρικά τις καμπάνες και θα τον αφορίσουμε, και θα τον αφορίσουμε, και θα τον αφορίσουμε, και θα είναι απάνω του η κατάρα του Αγίου Κεβολονίας Προκοπείου, Αγίου Ανδρός, αλλά η κατάρα ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Θα τον εμβολίσουμε! Θα μοιράσω στο τέλος σε όλα τα παιδιά, θα μοιράσω μια εγκύκλιο την οποία σκόπισα εις την φλόγα να επάνω, και παρακαλώ και να είστε ένα φιλακί. Θα σας ειδοποιήσω με όλα τα μέσα και με τηλεβόες, και με τηλεβόες ακόμα, να σας ειδοποιήσω με όλο το λεκανοπέδιο να γίνει συλλαλητήριο του λαού. Σας παρακαλώ πολύ. Παρακαλώ πολύ. Φωνάξτε τώρα με όλη την ψυχή σας: Κάτω τα χέρια από την εκκλησία! Κάτω τα χέρια από την εκκλησία! Κάτω τα χέρια από την εκκλησία! Κάτω τα χέρια από την εκκλησία! Κάτω τα χέρια από την εκκλησία! Κάτω τα χέρια! Λοιπόν, και τώρα όλοι μαζί να ψάλλουμε το υπερμάχο και μετά το υπερμάχο να ψάλλουμε στον τρόπο ναυτών των εθνικών ύμνων. Προς! Στρατηγόσα, λυπημένα, ολυναπίστα. Λοιπόν, λοιπόν, διαλυθείτε ησύχως, ησύχως, όλοι μαζί μια.

Μια ψυχή, ένας λαός, η φωνή σας μέχρι τα άστρα, μέχρι τα άστρα. Να κάνετε το σταυρό σας, που δεν κάνει ο Τρίτσης ο άθεος, να κάνετε κι εσείς το σταυρό σας. Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων μας.