The Revelation of John 57

This English transcript is an automated translation of the original Greek lecture. It may contain errors; the unchanged Greek original is the authoritative text.

As you will recall, we had presented the witness of Holy Scripture concerning the reality of the Antichrist. We had also cited even these words of the Lord: that I have come in my Father's name, and you do not receive me.

If another comes in his own name, him you will receive. But the one who gives us the description of the Antichrist with the greatest clarity and precision is, my beloved, the Apostle Paul.

In his Second Epistle to the Thessalonians, prompted by an anxiety among the Thessalonian Christians about an imminent Second Coming of Christ, he answers them that unless the Antichrist comes first, the Lawless One, the Son of Sin, the Son of Perdition, Christ will not come.

And let no one, he says, deceive you in any way at all, which means that the coming of the Antichrist was a sign for the Second Coming of Christ. Let me read it to you, but without analyzing and interpreting it any further, so that we do not run late, since I have in any case done a detailed interpretation in the previous talks, and in today's subject of course a few things will be interpreted.

Let no one deceive you in any way. For that Day will not come unless the falling away comes first, and the man of sin is revealed, the son of perdition, who opposes and exalts himself above everything that is called God or that is worshiped, so that he takes his seat in the temple of God, displaying himself as God and proclaiming that he himself is God. Do you not remember that while I was still with you I used to tell you these things? And now you know what it is that holds him back, so that he will be revealed only in his own appointed time. For the mystery of lawlessness is already at work; only, the one who now holds it back must first be taken out of the way. And then the lawless one will be revealed, whom the Lord will destroy with the breath of His mouth and bring to nothing by the radiance of His coming. The coming of that lawless one is by the working of Satan, with all power and with signs and lying wonders, and with every unrighteous deception for those who are perishing, because they did not receive the love of the truth, so that they might be saved.

And for this reason God will send them a working of delusion, so that they will believe the lie, so that all may be condemned who did not believe the truth but took pleasure in unrighteousness. So you can see, my beloved, that the Apostle Paul is very clear on the matter of the coming of the Antichrist, giving us many distinguishing marks.

When will the Antichrist come?

Referring to the very passage I read to you a moment ago, the Apostle Paul notes to the Thessalonians that the Apostasy will come first. And by Apostasy he does not simply mean that people will fall away from God, but Apostasy, as the Fathers interpret it, is the Antichrist himself.

That is to say, first the Antichrist will come, and then Christ will come.

And John Chrysostom notes in his interpretation: before Christ, the Antichrist comes, and indeed accompanied by the antichrists. Consequently, the time of the Antichrist's coming is bound up with the Second Coming of Christ, and since the Second Coming of Christ is in any case unknown, the coming of the Antichrist likewise remains unknown.

Nevertheless, the Lord spoke the following words:

"Of that day and hour no one knows, not even the angels of heaven, but my Father only." Matthew 24:36. Of that day and hour no one knows, not even the angels; only my Father, he says, knows.

This means that no one truly knows the Second Coming of Christ, and consequently neither the coming of the Antichrist, who will be, I underline this because a question was put to me by a certain friend among the listeners, namely: what will come in between the Antichrist and Christ?

The Thousand-Year Kingdom? No. Immediately after the Antichrist, Christ comes. This teaching is clear, and we will see it as we go on. Moreover, all the Fathers speak about this. The Thousand-Year Kingdom, and I say it at the outset because we will speak about it at the appropriate points when we reach the Apocalypse, the Book of Revelation, the Thousand-Year Kingdom is not, as the Chiliasts interpret it, that after the Antichrist the Thousand-Year Kingdom will come. No. To begin with, the number one thousand is a number that indicates a long span of time. It is not the precise number one thousand. It is like the way we use the numbers three, seven, ten, forty, a hundred. Someone says he had a hundred sheep and lost one. A round number. So it is too with the thousand years.

It is the time between the two Comings of Christ, and it is described by all the Fathers of our Church as the time of the Gospel, that is, the time through which we are already passing, the time in which the Gospel is preached and put into practice.

So then, the thousand-year time runs from the First Coming of Christ until the Second Coming of Christ. After the Antichrist there will no longer be any time; Christ will come directly, the one whom we shall see, and the Lord will consume and destroy the Antichrist.

So then, the Lord said that of that day and hour no one knows; but look at what he said.

If we pay a little attention to the text, we will see that it has something to reveal to us, and that it still comes into agreement with all the other passages of Holy Scripture. Do not be surprised: "of the day and hour" points to an imprecision, so that the day and the hour are not known to people.

But the approximate time can be known. My beloved, yes, I am not innovating, God forbid. But what do we mean by the approximate time? Christ gave signs. And indeed, when he said that of the day and hour no one knows, immediately afterward, in Matthew, Matthew 24:36, look it up at home, he gives signs of exactly how his Second Coming will take place.

And when he gives signs, it means we can roughly determine it. Besides, these are not the only signs the Lord gives here in Matthew, or elsewhere as well, signs that the Lord himself gives. But the Apostle Paul too gives signs. Take this, if you will, as a first sign. Let no one deceive you in any way, for unless the Apostasy comes first, the Lord will not come; because at that time they were being deceived that the Lord was coming, and they had abandoned their work, closed up their shops, to use a modern expression, and were waiting for Christ to come, just as from time to time the Chiliasts say, he is coming, he is coming. No. And the Apostle Paul says, take note: unless the Antichrist comes, Christ does not come. I ask you, is this a sign or not? It is a sign. Furthermore, the Apostle Paul

Paul said that the Jews will be the last to come to faith. The Lord and the Apostle Paul also said that first the Gospel will be preached to all creation, to all the nations, and so on. All of this, as we also saw in earlier chapters of the Apocalypse, the signs in heaven and the rest, all of it makes up the signs that mark out, roughly of course, whether we stand very far off, or relatively near, or very near.

For example, you hear, not from me of course, you have heard it from countless mouths and you will have read it in a great many places, people who say we are living in the times of the Antichrist, we are living in the days of the Antichrist.

What does this mean? It means that, roughly, we place our own age more or less, whether the day of the Lord is near or far. So nothing we are saying contradicts the fact that the day and the hour are unknown, because the Lord himself spoke about the day and the hour.

Now, if the estimate is somewhere around fifty years or a hundred years, that is an approximate reckoning which Holy Scripture gives us through its signs.

But listen to what the Lord himself says, right after the words he spoke about the day and the hour.

When the flood came, was the time of the flood known or unknown? Clearly either unknown, or else both known and unknown. To be precise, the time was not unknown, at least not to Noah, but the day and the hour were unknown, whether to Noah, or to the people outside, to whom everything was completely unknown. Listen to how. The Lord gives this very example, that God commanded Noah to build the Ark, and the Ark is being built. How many years did the building of the Ark take? A hundred and twenty years. And during those hundred and twenty years, what did the people make of Noah? Noah, what are you building? An ark. You are really going to build it? What is this vessel going to be? What sort of thing is this? A great ship, whose dimensions are given by Holy Scripture itself. God is going to send a flood, and people will drown, because they are very sinful, and God told me to build this ark, so that I and my family may be saved. And Noah's contemporaries kept saying...

...Noah has grown old and lost his mind. Noah has gone mad, because they did not believe. So what were those hundred and twenty years of building the Ark? A hundred and twenty years of preaching, the preaching of repentance, of metanoia. But when the hundred and twenty years were complete, the Lord himself says, when Noah entered the Ark, then the flood began.

As soon as he entered the Ark, God said to him, today you will enter the Ark. Noah went in, and indeed he had prepared the animals inside, at his leisure, he put all the animals in, in many pairs, Holy Scripture says they came in pairs, he brought in food, he stocked it, he supplied it within, and when he had finished it all, God says to him, now go in and shut the door, and as soon as he went in, it began to rain. For Noah, was the approximate time unknown? Not at all. When he sees that his work is done, that the gathering of the animals is finished, and at last, at last, how long would a single human life be?

Adam lived nine hundred and thirty years, Noah lived six hundred years. Could the flood then, forgive me, could the waiting for the flood have stretched beyond the bounds of Noah's life? Undoubtedly not, since God had told him that he himself must be saved. So the approximate time was known. It fell within the bounds of a single human life, the life of Noah. The day, however, was not known, nor the hour. With the very example that the Lord himself brings forward, saying, as it was in those days of Noah, so it will be also with the Son of Man, with me...

...that I will appear. And so the faithful are able to make an estimate. Again, Saint Ignatius, to confine myself to these, since the signs are so many, Saint Ignatius says to Saint Polycarp, in that wonderful letter of his, study the times closely, await the One who is expected. Which means, study the times.

This agrees with the word of Christ, who says, the face of the sky, that is, by the weather you judge whether it will rain or whether we will have fair weather. But the times, the historical times, the Lord says to his contemporaries, you do not see them, you do not discern them, you hypocrites?

And the Lord calls us to study the times closely, this is what Saint Ignatius is now saying to Saint Polycarp, the Bishop of Smyrna. Study the times closely, ponder the times. But to what end is he to ponder the times? Await the One who is expected, the one we are waiting for, Christ, wait for him. Do these things contradict the word of the Lord, that of that day and that hour no one knows? Without doubt they do not. But I will dwell once more and finish on this point, that what matters very much for us, very much, is that the Lord said that the Second Coming of Christ, forgive me, the Apostle Paul said, will not happen...

...unless the Antichrist comes first. This matters greatly. And something else matters greatly.

After all, even if we do not know when the Antichrist will come, let me take into account that many antichrists have already come. There are many antichrists. The matter began from the time when Christ appeared, or rather, as I told you, in May, it began from the Paradise of God, back then. The first one, the first instrument of the devil and therefore a type of the Antichrist, is Cain, who murders Abel, and why, do you think, does he murder Abel? So that the dragon, the devil, might thwart the coming of the Messiah, who would be a descendant of Abel. For he knew very well that Cain was his instrument, and that from Cain the Messiah would not come. So he thwarts the work of the Messiah by setting Cain to murder Abel. But in his place Adam begot Seth, who now carries the genealogy of the Messiah. From that time the Antichrist has been coming. So, what does it matter to us whether he comes...

...this year, after fifty years, after five hundred years. What matters, my dear ones, is that many antichrists have already come, there are many antichrists, as Holy Scripture itself says, and we are obliged to be watchful, for what do you think, can we not lose our soul through the influences of the antichrists who are present in our own time?

The face of the Antichrist will be exactly this. His face Holy Scripture sketches out for us, and the Fathers interpret it as follows. Will he be the devil who has become incarnate, or will he be simply a man? So is he Satan, asks John Chrysostom? By no means.

It is not that the devil himself becomes a man, as in the Lord's Incarnation, God forbid, says John of Damascus. Consequently he will be a man, a man working through the energy of Satan, that is, an instrument of Satan, as the Apostle Paul tells us, Second Thessalonians 2:9.

As a man, the Antichrist will be born of a human being, of a woman, but of fornication, so says John of Damascus.

And this so as to give the impression that he was born, since his father will not be known, being of fornication, that he was born of a virgin, in imitation of Christ, for as I told you, the Antichrist is the ape of Christ, in the words of blessed Augustine.

And if the devil is the beginning, the middle, and the end of every evil, the Antichrist will be the end of every evil. He will be the most rotten fruit from the Fall of Adam onward. The most rotten fruit, both in quality and in time, the last and most rotten fruit that humanity, that the Fall of Adam, has ever produced, this will be the Antichrist.

He will be a Jew, says Oecumenius; I will not give the references so as not to delay us, Patrologia 119, 117. He will be from the root of the Jews, says Saint Andrew of Caesarea, since he will not merely be a Jew, but from the root of the Jews, that is, from Jewish forebears.

And who will these forebears of his be? Those who persist in their unbelief toward the person of Christ. He will be from the tribe of Dan, as we have already mentioned in the prophecy of Jacob. Because he will descend from the tribe of Dan, this is why we noted, when we analyzed a passage from last year in the Apocalypse, that this tribe is not counted among the twelve tribes when Saint John lists the twelve tribes in his Apocalypse; it is in the seventh chapter, verses five to eight.

This is why the tribe of Dan is not counted, because from it the Antichrist will come. Here there is a small difficulty I would like to resolve for you, if I can. Perhaps you will say, today the tribes no longer exist. And when the Antichrist comes, we cannot know whether he will be from the tribe of Dan or not. Or that the Jews no longer have their tribes.

It is striking, my dear friends, that the tribes were preserved with all their registry records, so to speak, even though the Babylonian captivity and the destruction of Judea had already intervened; the registry list of the tribes was preserved, not of all of them, but chiefly of Judah, so that Christ might come.

This is why, on the basis of these lists, the holy Evangelist Matthew and the holy Evangelist Luke set out for us the genealogy of Christ. This is not without significance; it was precisely to prove that the prophecy of Jacob was fulfilled, that from Judah would come the expectation of the nations.

That is, the Messiah. For Jesus Christ, the tribe of Judah was preserved, and this was demonstrated. For the Antichrist, there was, there is the prophecy of Jacob concerning his son, Dan, without it being necessary, my dear friends, by any means, that the tribe of Dan be preserved. There is no need at all for it to be preserved.

For one thing, it carries this meaning: that in this way the intent was to underline the coming of the Antichrist. And this coming of the Antichrist, note carefully, would arise from among the Hebrews, yet the prophecy of Jacob would be fulfilled only in part, just as it was with Samson the judge. What this shows is that, since the partial prophecy was fulfilled, the whole of the prophecy will certainly be fulfilled as well, without there being any need for the tribe of Dan to be preserved.

As to place, the Antichrist will come from Galilee, says Athanasius the Great, BEPES 35, 132. From Galilee, whence Christ came forth, he comes forth, as Scripture says, as the Scripture puts it: Dan is a lion's cub, and he shall leap out from Bashan; and this is Scythopolis.

Just as Christ came from Galilee, in the same way the Antichrist too will come from Galilee. The astonishing thing, my dear friends, is that at this very moment Galilee is indeed Jewish.

Notice this point; these are the various signs that exist. Until now Galilee was not Jewish, and for centuries Galilee was not Jewish. Now Galilee is Jewish; this is significant.

For when the Antichrist comes from there, it will be clear that he comes from the Jews. John of Damascus says the following.

He is born of fornication, as we said, and he is reared in secret, reared in hiding. And suddenly he rises up, rebels, and reigns. Suddenly, he says, he will appear, he will rise in revolt, he will reign.

And in the opening stage of his reign, or rather of his tyranny, he feigns holiness. At first, he says, when he reigns, he will pretend that he is a great and holy man. But once he has gained the upper hand, he persecutes the Church of God and pours out all his wickedness.

But once he prevails, then he shows his true self and all his wickedness, and then he persecutes the Church of Christ. And if you ask what the purpose of this feigned holiness of the Antichrist is, I would answer you: his policy of gaining power and his world dominion.

Listen to how the holy Damascene describes this false holiness in more detail. Hippolytus, Bishop of Rome, says the following, and I won't interpret it for you, because it's very easy to understand; I'll simply read it to you: he will be born meek, that is, he will become a gentle man, loving, calm, devout, a peacemaker, hating injustice, loathing bribes, he wants no bribery, refusing idolatry, he will not accept idolatry, loving the Scriptures, it says, he will claim that he loves the Scriptures, honoring the priests, he shows reverence for the priests, honoring grey hair, he honors the white beards, the white hair, not tolerating fornication, he will not stoop to fornication, he is self-controlled, never mocking, paying no heed to slander, refusing to swear oaths, hospitable, a friend to the poor, merciful, helping the widows, he looks after the widows, taking charge of the orphans,

loving all, reconciling men who quarrel into love, and saying, let no one be provoked on account of our anger; he has acquired no gold, he is without possessions, he will not love silver, he does not admit wealth, he will not acquire wealth. Splendid, and some fellow named Christos from Gazoros, and he tells you these are splendid men. So you can see how easily people will be led astray. And just as the ancient serpent was, as the book of Genesis tells us, the most cunning of all the animals of Paradise, so too the Antichrist will be holy in pretense.

But holy in pretense, that is, hypocritically. Hippolytus, bishop of Rome, tells us that when the peoples and the populace see his so many virtues and his so many powers, all of them together, of one mind, will gather to make him king, saying to one another: can there be found so good and righteous a man in our generation?

When they see such virtue, people will say: is there any other man so great in our generation, one who could reign over all of us? And do not think this strange. Remember when they saw Jesus Christ, when they came to see him, to hear his teaching and to have their sick healed. He drew out his discourse, and evening began to come on, the sun about to set. And then the disciples said, "Lord, send the crowds away." "No," he says, "you give them something to eat." "Lord, with what? With two fish and five loaves?"

Yes, says the Lord, and they ate and were satisfied. Why do you think the Lord required of his disciples, as the Evangelist John says, he compelled the disciples to embark into the boat, and that he himself, the Lord, would send the crowds away, and after dismissing the crowds he went up onto the mountain to pray?

Why did he compel them, do you know? Because they wanted to make the Lord king; and as the disciples went about distributing the bread and the fish, the people murmured and said, great is your teacher, you should make him king, and the disciples swelled up inside themselves and said, and we shall be his ministers; and because the Lord wanted to rid them of this sickness of theirs, he put them into the boat, and what else was he to do with them, he allowed a storm to toss them there in the middle of the lake, to toss them about.

You want to be ministers? Well, here, look. Lord, said John and James later on, we want to sit at your left and at your right, when you become king. And the next day, when they crossed over and found him, they say to him, Lord, are you here? Yes, I am here. And before they could say the why and the how, the Lord tells them: because you ate your fill of bread, that is why you sought me. They wanted to make him king, which of course, you understand, would have started a revolt, because there was the Roman occupation. Do not seek the bread that perishes, but the bread that endures; and what is that? My flesh.

Compare, please, the case of the Lord, so that you may grasp how easy a thing it is: when people see a great man, they snatch him up and make him a ruler.

At first the Antichrist will feign humility, saying, "I am not a worthy man," and so on. In the end, however, he will accept it, and first he will reign over the Jews, and through the Jews over the whole world, and he will become ruler of the world.

The peak of the Antichrist's impiety, my beloved, will be his self-deification, modeled on the Caesars of the Roman Empire.

But the Antichrist will have surpassed even his antitypes, for the Caesars of Rome back then tolerated other gods being worshipped as well. They simply placed their own name and their own face alongside the various gods that people worshipped from place to place. The Antichrist, however, will have abolished every religion on earth; he will even have abolished idolatry itself, because he will not tolerate anyone being worshipped except himself. This is a surpassing of everything that came before, and that is why the Apostle Paul writes, in Second Thessalonians 2:4, "ho antikeimenos kai hyperairomenos," which is what I read to you earlier, "epi panta legomenon Theon e Sebasma": the one who opposes and exalts himself, who lifts himself up beyond everything that is called God, not only the true God but anything at all, or any object of veneration.

The objects of veneration that the peoples hold, whatever they are, the Koran of the Mohammedans, say, or Allah, or the Buddha, nothing at all, he will tolerate none of it. He will abolish them all, he will war against them all, and the Antichrist will demand to be worshipped alone.

He will build the Temple of Solomon. I am giving you a portrait of his character, of who the Antichrist is. So, he will build the Temple of Solomon. And this reveals his clear opposition to Christ and to the work of Christ.

For the Temple will no longer be a sign of faith but of unbelief. Christ said the Temple would be torn down. There will be no Temple any longer, because there is no longer any need for the old worship and the old sacrifices.

Those things were antitypes. The prototype has come, and so the antitypes are abolished. Christ has come, with his one unique sacrifice, and the antitypes have passed away. So by building the Temple of Solomon, the Antichrist will show, by this very work, his opposition to Christ himself.

But I must tell you that after the year 70, when the Temple was destroyed by Titus, an attempt was made to rebuild it, by Julian the Apostate. Julian the Apostate wanted to prove Christ false, and he gave the order for the Temple to be built. But this is what happened. An earthquake occurred, just as Saint Cyril of Jerusalem had prophesied a little before it took place; he said it would come to nothing, that the Word of God is true. They would not be able to build the Temple.

And indeed they dug the foundations, and as they dug, this is what happened: flames came up from below. The workers were digging, and flames came up from within the foundations. And while they still kept trying to lay stones to build the foundations, an earthquake came and flung the stones out of the foundations.

This event, my beloved, is attested by Saint Cyril of Jerusalem, by the historian Socrates, not Socrates the Athenian, by Saint Gregory the Theologian, by John Chrysostom, by Theodoret, by Saint Ambrose of Milan, by Rufinus, and among the pagans, by the idolater Libanius and by Marcellinus.

They all report the incident of Julian the Apostate's attempt to rebuild the Temple of Solomon, an attempt that ended in failure.

Nevertheless, my beloved, the Antichrist will rebuild it very swiftly; God will permit it.

As the Apostle Paul says, because they did not believe in the truth, God will permit the spirit of delusion to come upon them. I read this to you earlier, in the passage from Second Thessalonians, chapter two.

So the Antichrist will rebuild the Temple of Solomon very swiftly, the very Temple that the Jews, for whole centuries, were unable to rebuild, always according to the providence of the Lord. They will regard the Antichrist, who succeeded in rebuilding the Temple, as the Messiah, and as the Messiah they will receive him.

It is said that the Jews of America already have the stones ready for rebuilding the Temple of Solomon, packed in crates. If you ask, well, does Palestine not have stones? And besides, the Temple was not huge in its dimensions. If you look in Third Kingdoms you will see that it was not enormous; it was thirty meters long, not very large, and about seven or eight meters wide. It was small, the main temple itself, not counting the other structures, which were of course many: storehouses, rooms, colonnades, courtyards, and so on. The main temple was the small building, and besides, only the priests entered within it to offer the incense.

The sacrifice of the incense. Now note this: the old Law said that it was forbidden to quarry stones within Jerusalem. The stones had to arrive already quarried, hewn, and squared, made ready from afar, so that they only needed to be set in place. No hammer and chisel were to be heard within the city. So God willed it.

And because the Jews want, supposedly, to keep the law of God, that is why they are preparing the stones and keeping them ready, so that they can be brought by ship to Jerusalem and the Temple can be built. Because all these signs are coming to pass, that is why we say: the Antichrist is near.

Saint Cyril of Jerusalem, in his Catecheses, writes the following:

Because the Antichrist comes to the Jews claiming to be the Christ, and wants to be worshipped by the Jews, he makes the temple an object of great zeal. That is, he will make a great deal of the temple, because he is awaited by the Hebrews as the Messiah, and he wants to be worshipped by the Hebrews.

In the temple that he will rebuild, he will demand to be worshipped. The Apostle Paul writes this, Second Thessalonians 2:4: so that he, the Antichrist, will sit in the temple of God as God, showing, forgive me, proving himself to be God.

He will sit in the Temple of God as though he were God, and through false miracles he will prove that he is God, and he will be worshipped. Which temple, then? asks Saint Cyril of Jerusalem. The one left desolate, he says, the temple of the Jews? God forbid, surely not this one in which we now stand. He gave his catechetical lectures in the Church of the Resurrection, which Saint Helena had built in the mid-fourth century.

The Church of the Resurrection had been built. And there he speaks to the catechumens and tells them in which temple the Antichrist will come. In this one where we are now? God forbid. In the temple that the Antichrist himself will build. The one that will be the Temple of Solomon.

So then, here is a clear sign. If one day you, my dear ones, or your children should see the Temple of Solomon being built, then you may say, then you may say, the Antichrist is already here in our own days. On the site where it stands today, where the Temple of Solomon once stood, there is now the Mosque of Omar. It is a mosque, that is, a Muslim place of worship, which Omar built, and it is renowned, renowned as a work of art. And the Mosque of Omar, what will become of it?

This, he says, will be blown sky-high in a single night.

In any case, I tell you again: if you ever see the temple being built, know this, that in our own days the Antichrist already exists. Does it surprise you, ah, forgive me, that he will be worshipped in this temple, and from there he will rule over the whole world.

Does the preaching of the Chiliasts strike you, who say that Abraham, Isaac, and Jacob will be raised up?

And these three, they say, the chosen ones of the Jewish people, will sit on Mount Zion, that is, where the temple of them all will be built, and from there they will govern the whole world with the most advanced means of telecommunication.

This is what the Chiliasts write in their books. Does it strike you, that this is so? It means they are already being sent out as apostles of Christ, as they understand it, but in truth of the Antichrist. For it is the Antichrist they have in mind, without the wretched men realizing it.

And for this reason, the Chiliasts, and for this reason, not only for this but also for this, because they also deny the divinity of Jesus Christ, the Chiliasts are reckoned as antichrists. And it is a great sin, Christians, Orthodox, Greeks, to follow the preaching of the Chiliasts.

The Antichrist, my beloved, will proclaim the coming of a new age upon the earth, which will succeed the Christian age, perhaps creating a Third Testament. We have the Old Testament, we have the New Testament, and he will create a Third Testament. This false doctrine of a Third Testament is ancient, and Saint Gregory the Theologian makes mention of it.

But do not let this surprise you; it is nothing other than what we are already living through. You have heard of it, and there is no need to say much: what is this Third Testament? It is the idea, cultivated to excess in our day, that Christianity has grown obsolete, an idea upheld by secular circles, by worldly people, and by ecumenist circles,

When they tell you that Christianity has grown old, that it has gone bankrupt, that it no longer has anything to offer us or to say to us, that Christianity no longer holds any force, that it is outdated, and that we must create a new state of things, this in reality is the Third Covenant.

So this state of things does exist. After all, what is it that the Prophet Daniel says, that he will think to change the seasons and the law? To alter the law, to change the law, that is the Third Testament. The Fathers and the Saints of the Church will be regarded as outdated.

I told you, in a sorrowful way, might the Antichrist not also sit in religious temples? John Chrysostom makes mention of this, my beloved. But in what sense? Not in the sense that the Antichrist himself will sit there then, since Saint Cyril says, God forbid such a thing, no, but in the sense of the servants of the Antichrist: when there are ecumenist clergy, those who incline to Freemasonry, the Freemasons, the heretics, those who are hidden among the Orthodox, who are not seen, whether they be patriarchs, or bishops, I do not know what they are, or archimandrites, priests, I do not know. And these men say heretical things, as for example, that the sacred Canons are outdated, that the Pedalion has no meaning or worth, that the fasts should be abolished, that self-restraint is regarded as a thing of the past, that today we live in a new age, that we must look upon our young people with a different eye, that they may live the life of the flesh, and so on and so on and so on.

Tell me, might there not also sit, even within the Orthodox Church, instruments of the Antichrist?

It is striking that God in every age has His Saints. Why, do you think? So as to give the answer to the faithful, that we cannot say the Saints are outdated. In every age He will give many Saints; in the twentieth century He gave Saint Nektarios.

He gave Saint Nektarios. Very rightly and fittingly was he called the Saint of our age. Take note: is it by chance that this wretched Magdalene, the abbess who reviles Saint Nektarios of Aegina, is this by chance?

It is not by chance; this is the reaction of Satan. She is a demon-possessed woman. I say it freely, because our Church has condemned her and excommunicated her. For the Antichrist will not tolerate that a Saint should exist.

He will also maintain that holiness, that sanctity, is an outdated thing. And it is outdated, he claims, because the Gospel itself will be outdated. The Gospel can no longer make saints. But God will keep giving saints in every age, precisely to give the answer that the Gospel is not outdated.

And in that time, my beloved, consider the preaching. You saw how you came here; many of you came, into a spacious church, with plenty of light, with every comfort. You sit, and you do not feel that you are in danger from people outside waiting to harm you. But then, oh, then, then, what does Saint Ephraim the Syrian write? Then all the faces of those who love God will be weeping and longing as they ask whether a word of God can still be found anywhere on earth, and they hear it nowhere.

People will say, nowhere is preaching to be heard, and the answer comes back, nowhere. Nowhere is there preaching, nowhere. And then the final temptation will come.

And it was this temptation, my beloved, that the Lord had in view when he said to his disciples, in the garden of Gethsemane, watch and pray, that you enter not into temptation. Do you want to see that this is exactly what he meant?

Consider what he says to the angel of the Church in Philadelphia, in Revelation 3:10 to 11. He says, because you have kept the word of my patient endurance, I also will keep you from the hour of temptation which is to come upon the whole world, to try those that dwell upon the earth. I come quickly; hold fast that which you have.

Because you kept the word of my patient endurance, he says, because you guarded it, for that reason I too will guard you from the hour of temptation that is coming, that is about to come upon the whole inhabited world. And what is this temptation? It is the temptation of the Antichrist. And I, he says, will guard you. I come quickly, I come soon. Hold fast what you have. You are an Orthodox Christian; hold fast what you have.

The Antichrist, in his terrible pride, will imagine that he will remain ruler of the world forever, forgetting that he is the Son of Perdition. And what does it mean, Son of Perdition, this name the Apostle Paul gives him in the second chapter of Second Thessalonians?

Theophylact, interpreting the Apostle Paul, says that he is both perishing himself and becoming the cause of this same ruin for others. So the word Son of Perdition carries two meanings: that he himself will be lost, and that he will destroy others as well.

And as John Chrysostom says, it is because he himself also perishes; for he too will be lost. And indeed, immediately after this, my beloved, at the very summit of his glory and his power, Christ comes from heaven.

Christ comes from heaven, not from the earth. Many false christs come from the earth, yes; but Christ said, I will come from heaven. The angels said, in the same manner you saw him depart, taken up, in that same manner he will come. And then, then, he will consume him, he will destroy him, with the breath of his mouth, and will abolish him with the brightness of his coming.

He will destroy him with his breath, with his word, and with his coming, with his manifestation. So then the Antichrist will be destroyed by the Second Coming of Christ. Therefore between the Second Coming of Christ and the Antichrist there is no interval of time at all, because we now have the Second Coming of Christ itself. And as Saint John of Damascus says, by the word, that is the meaning of, he will consume with the breath of his mouth; by the word of his mouth, that is, with his word Christ will destroy the Antichrist. And Theophylact says, and will abolish him, that is, he will render him entirely idle, he will make him completely useless.

And as the holy Evangelist John records in Revelation 19:20, though we have not yet reached it, and the Beast was seized, and with him the false prophet who worked the signs before him, with which he deceived those who received the mark of the Beast and those who worshipped his image. Living, the two of them were cast into the lake of fire burning with brimstone. Living, it says, they went into Hell. What does it mean, living they were cast? Living, into Hell. Listen now to a beautiful interpretation that Saint Andrew of Caesarea gives.

They do not die a death; being made immortal in the twinkling of an eye, they are condemned to the second death, the lake of fire. For with the resurrection of the dead, even those who are then living will all be made incorruptible. So the Antichrist will not die the natural death, nor will the false prophet, but he will be made immortal, and then he will be cast into Hell without tasting death, that death which we taste; for those who are living at that time will not die either, but will be changed, as the Apostle Paul tells us, from corruption to immortality and from death to immortality.

This is what it means that they will be cast into hell while still alive. My beloved, let us close here our portrait of the person, and also of the days, of the Antichrist and the False Prophet, with a most important exhortation from Saint Cyril of Jerusalem.

So then, guard yourself. Guard yourself, O man. You have the signs of the Antichrist; you have his marks. And do not keep these to yourself alone, but share them freely with everyone. Do not merely hold the matter of the Antichrist in your own memory, but abundantly, generously speak of him to others as well. If you have a child according to the flesh, admonish him now. You have a child of your own flesh; then warn him about the Antichrist. And if through catechism you have begotten someone, secure him beforehand as well, so that he may not receive the false one as the true. You have begotten someone spiritually as a catechumen; then guard him too, so that he may not accept the deceiver Antichrist.

For the mystery of iniquity already works; for the mystery of iniquity is already at work. And here, my beloved, we too bring to an end what concerns the Antichrist, at least his sketch: what the thirteenth chapter of the Apocalypse told us, what the Fathers and Holy Scripture revealed to us. And now, in closing this, we will return to other points that speak of the Beast, but those will be other passages, as the chapters of the Apocalypse proceed, without, of course, ever again giving the description of the Antichrist or the false prophet. And now, with the help of God, next Sunday we will see a wonderful image.

The Lamb with the hundred and forty-four thousand, that is, those who followed the Lamb in all their purity and all their dedication. So much, my beloved, for next Sunday.

Όπως θα ενθυμείστε, είχαμε δώσει την μαρτυρία της Αγίας Γραφής δια την πραγματικότητα του Αντιχρίστου. Είχαμε αναφέρει και αυτήν ακόμη, αυτών των λόγων του Κυρίου· Ότι εγώ ελήλυθα εν τω ονόματι του πατρός μου, και ου λαμβάνετέ με.

Εάν άλλος έλθει εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον λήψεσθε. Αλλά εκείνος ο οποίος μας δίδει με την περισσότερη σαφήνεια και ακρίβεια την περιγραφή του Αντιχρίστου, είναι, αγαπητοί μου, ο Απόστολος Παύλος.

Εις την Δευτέραν προς Θεσσαλονικείς Επιστολήν του, εξ αφορμής μιας ανησυχίας των χριστιανών Θεσσαλονικαίων δια μίαν επικειμένην Δευτέραν του Χριστού παρουσίαν, τους απαντά ότι εάν δεν έλθει πρώτα ο Αντίχριστος, ο Άνομος, ο Υιός της Αμαρτίας, της Απωλείας, δεν θα έρθει ο Χριστός.

και κανείς, λέγει, να μη σας εξαπατήσει κατ' ουδένα λόγο, που σημαίνει ότι ήταν ένα σημάδι για τη Δευτέρα του Χριστού παρουσία, ο ερχομός του Αντιχρίστου. Να σας το διαβάσω, χωρίς όμως να το αναλύσω και να το ερμηνεύσω περισσότερο, για να μην αργήσουμε, διότι εξάλλου επιμέρους ερμηνεία έχω κάνει στα προηγούμενα, και στο σημερινό θέμα βεβαίως μερικά θα ερμηνευτούν.

Μη τις υμάς εξαπατήσει κατά μηδένα τρόπον· ότι εάν μη έλθη η αποστασία πρώτον και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα, ώστε αυτόν εις τον ναόν του Θεού ως Θεόν καθίσαι, αποδεικνύντα εαυτόν ότι εστί Θεός. Ου μνημονεύετε ότι έτι ων προς υμάς ταύτα έλεγον υμίν; Και νυν το κατέχον οίδατε, εις το αποκαλυφθήναι αυτόν εν τω εαυτού καιρώ. Το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται της ανομίας· μόνον ο κατέχων άρτι έως εκ μέσου γένηται. Και τότε αποκαλυφθήσεται ο άνομος, ον ο Κύριος αναλώσει τω πνεύματι του στόματος αυτού και καταργήσει τη επιφανεία της παρουσίας αυτού, ου εστιν η παρουσία κατ' ενέργειαν του σατανά, εν πάση δυνάμει και σημείοις και τέρασι ψεύδους, και εν πάση απάτη αδικίας εν τοις απολλυμένοις, ανθ' ων την αγάπην της αληθείας ουκ εδέξαντο εις το σωθήναι αυτούς.

Και δια τούτου πέμψει αυτοίς ο Θεός ενέργειαν πλάνης, εις το πιστεύσαι αυτούς τω ψεύδει, ίνα κριθώσι πάντες οι μη πιστεύσαντες τη αληθεία αλλ' ευδοκήσαντες εν τη αδικία. Είναι πάρα πολύ σαφής λοιπόν, αγαπητοί μου, όπως είδατε ο Απόστολος Παύλος εις το σημείο της ελεύσεως του Αντιχρίστου, δίνοντάς μας πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία.

Πότε θα έλθει ο Αντίχριστος;

Αναφερόμενος ο Απόστολος Παύλος στην περικοπή ακριβώς που προ ολίγου σας διάβασα, σημειώνει στους Θεσσαλονικείς ότι θα έλθει πρώτα η Αποστασία. Και Αποστασία δεν εννοεί μόνο απλώς ότι οι άνθρωποι θα σημειώσουν την Αποστασία από τον Θεό, αλλά Αποστασία, όπως ερμηνεύουν οι πατέρες, είναι αυτός ούτος ο Αντίχριστος.

Ότι δηλαδή πρώτα θα έρθει ο Αντίχριστος και μετά θα έρθει ο Χριστός.

Και σημειώνει ο Ιερός Χρυσόστομος ερμηνεύοντας· προ του Χριστού ο Αντίχριστος έρχεται, Και μάλιστα ευχής μετά των Αντίχριστων Συνεπώς ο χρόνος ελεύσεως του Αντιχρίστου συνδέεται με τη Δευτέρα του Χριστού παρουσία, και ως οπωσδήποτε, αφού η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία είναι άγνωστος, και ο ερχομός του Αντιχρίστου παραμένει άγνωστος.

Παρά ταύτα, ο Κύριος είπε την εξής φράση·

«Περί της ημέρας εκείνης και της ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι των ουρανών, ει μη ο πατήρ μου μόνος». Ματθαίος 24,36. Περί της ημέρας εκείνης και της ώρας κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι, μόνο ο πατήρ μου, λέγει, γνωρίζει.

Αυτό σημαίνει ότι κανείς πράγματι δεν γνωρίζει τη Δευτέρα του Χριστού παρουσία, και κατά συνέπεια και τον ερχομό του Αντιχρίστου, ο οποίος θα είναι, υπογραμμίζω, γιατί μου ετέθη μια απορία εκ μέρους κάποιου φίλου ακροατού, ότι θα μεσολαβήσει μεταξύ του Αντιχρίστου και του Χριστού;

Η Χιλιετής Βασιλεία; Όχι. Ευθύς μετά τον Αντίχριστο έρχεται ο Χριστός. Είναι σαφής αυτή η διδασκαλία, θα το δούμε στη συνέχεια. Και επιπλέον όλοι οι πατέρες περί αυτό μιλούν. Η Χιλιετής Βασιλεία, το λέω εκ προοιμίων διότι θα μιλήσουμε για αυτήν, στα οικεία σημεία όταν θα φτάσουμε της Αποκαλύψεως. Η Χιλιετής Βασιλεία δεν είναι όπως ερμηνεύουν οι Χιλιαστές, ότι μετά τον Αντίχριστον θα έρθει η Χιλιετής Βασιλεία. Όχι. Καταρχάς ο αριθμός χίλια είναι ένας αριθμός ο οποίος δείχνει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν είναι ο αριθμός ο ακριβής χίλια. Όπως λέμε τους αριθμούς τρία, επτά, δέκα, σαράντα, εκατό. Ένας λέει είχε εκατό πρόβατα και έχασε το ένα. Στρογγυλός αριθμός. Έτσι και τα χίλια χρόνια.

Είναι ο χρόνος ο μεταξύ των δύο παρουσιών του Χριστού και χαρακτηρίζεται από όλους τους πατέρες της Εκκλησίας μας ο χρόνος του Ευαγγελίου, δηλαδή αυτόν τον οποίον ήδη διερχόμεθα, είναι ο χρόνος που κηρύσσεται και εφαρμόζεται το Ευαγγέλιο.

Άρα λοιπόν, ο χρόνος ο χιλιετής είναι από την πρώτη παρουσία του Χριστού έως τη δευτέρα παρουσία του Χριστού. Μετά τον Αντίχριστο δεν θα υπάρχει πια χρόνος, θα έρθει κατευθείαν ο Χριστός, τον οποίον θα δούμε, θα αναλώσει, θα καταστρέψει ο Κύριος.

Λοιπόν, ο Κύριος είπε, για εκείνη την ημέρα και την ώρα κανείς δεν γνωρίζει, αλλά κοιτάξτε τι είπε.

Αν το προσέξουμε λίγο το κείμενο θα δούμε ότι έχει κάτι να μας αποκαλύψει και ότι ακόμα έρχεται σε συμφωνία με όλα τα όσα άλλα σημεία της Αγίας Γραφής. Μην εκπλαγείτε, περί της ημέρας και ώρας αυτό δείχνει μια ανακρίβεια, ώστε λοιπόν η ημέρα και η ώρα δεν είναι γνωστά εις τους ανθρώπους.

Αλλά ο περίπου χρόνος δύναται να είναι γνωστός. Αγαπητοί μου, ναι, δεν καινοτομώ, να φυλάξει ο Θεός. Αλλά τι εννοούμε ο περίπου χρόνος; Ο Χριστός έδωσε σημάδια. Και μάλιστα όταν είπε για την ημέρα και την ώρα κανείς δεν γνωρίζει, ευθύς παρακάτω, στον Ματθαίο, Ματθαίον 24,36, κοιτάξτε στο σπίτι σας, δίνει σημάδια πώς ακριβώς θα συμβεί η Δευτέρα του Παρουσία.

του Παρουσία. Και όταν δίνει σημάδια, σημαίνει, μπορούμε χονδρικά να προσδιορίσουμε. Εξάλλου, δεν είναι τα μοναδικά σημάδια που ο Κύριος εδώ δίδει στον Ματθαίον ή και αλλού άλλα, που δίδει ο ίδιος ο Κύριος. Αλλά και ο Απόστολος Παύλος δίνει σημάδια. Θέλετε, να είναι ένα πρώτο σημάδι. Κατουδένα λόγον να μη σας εξαπατήσει κανείς, διότι εάν δεν έρθει πρώτα η Αποστασία, δεν θα 'ρθεί ο Κύριος, διότι τότε τους εξαπατούσαν ότι ο Κύριος έρχεται, και είχαν αφήσει τις δουλειές τους, κλείσαν τα μαγαζιά τους, να μιλήσουμε μια σύγχρονη έκφραση, και περίμεναν να έρθει ο Χριστός, όπως κατά καιρούς οι χιλιαστές, λένε έρχεται έρχεται, όχι. Και ο Απόστολος Παύλος λέγει, προσέξτε, εάν δεν έρθει ο Αντίχριστος, ο Χριστός δεν έρχεται. Σας ερωτώ, είναι ή δεν είναι αυτό σημάδι; Είναι σημάδι. Ακόμη ο Απόστολος Παύ

Παύλος είπε, ουραγοί στην πίστη θα είναι οι Εβραίοι. Ακόμη είπε, ο Κύριος και ο Απόστολος Παύλος, θα κηρυχθεί πρώτα το Ευαγγέλιο εις πάσαν την κτίσιν, εις όλα τα έθνη και ούτω καθεξής. Όλα αυτά, ακόμη είδαμε και σε προηγούμενα κεφάλαια της Αποκαλύψεως, σημεία στον ουρανό και λοιπά. Όλα αυτά είναι σημάδια που προσδιορίζουν χονδρικά βεβαίως, ότι αν βρισκόμεθα πολύ μακριά ή σχετικώς κοντά ή πολύ κοντά.

Επί παραδείγματι ακούτε, δεν το ακούτε από μένα φυσικά, το έχετε ακούσει από πλείστα στόματα και θα το έχετε διαβάσει σε πάρα πολλά σημεία, που λέγουν ζούμε σε καιρούς αντιχρίστου, ζούμε σε χρόνους αντιχρίστου.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι χονδρικά τοποθετούμε πάνω κάτω την εποχή μας, αν είναι κοντά ή μακριά η ημέρα του Κυρίου. Δεν αντίκειται λοιπόν εις το άγνωστον της ημέρας και της ώρας, όσα λέμε, γιατί ο Κύριος μίλησε περί της ημέρας και της ώρας.

Τώρα, εάν ο προσδιορισμός είναι γύρω στα 50 χρόνια ή στα 100 χρόνια, αυτό είναι ένας προσδιορισμός κατά προσέγγιση που δίνει η Αγία Γραφή τα σημάδια της.

Ακούστε όμως τι λέει ο ίδιος ο Κύριος μετά από τους λόγους που είπε πριν της ημέρας και της ώρας.

Όταν έγινε ο κατακλυσμός, ήταν ο χρόνος του κατακλυσμού γνωστός ή άγνωστος; Προφανώς ή το άγνωστος, ή το και γνωστός και άγνωστος. Συγκεκριμένα, ο χρόνος δεν ήταν άγνωστος, στον Νώε τουλάχιστον, αλλά η ημέρα και η ώρα ήταν άγνωστα, ή στον Νώε, ή στους έξω ανθρώπους παντελώς άγνωστα, όλα. Ακούσατε το πώς. Λέγοντας το ίδιο παράδειγμα ο Κύριος, ότι, ότι, έδωσε ο Θεός εντολή στον Νώε, να κατασκευάσει την Κιβωτό, και η Κιβωτός κατασκευάζεται. Πόσα χρόνια κράτησε η κατασκευή της Κιβωτού; 120 χρόνια, στα 120 χρόνια, τι έβλεπαν οι άνθρωποι υπέρ τον Νώε; Νώε, τι φτιάχνεις; Μια κιβωτό. Θα την κάνεις; Τι θα είναι αυτό το πλεούμενο; Τι πράγμα θα είναι αυτό; Ένα πλοίο μεγάλο, που οι διαστάσεις δίνονται από την ίδια την Αγία Γραφή. Ο Θεός θα στείλει κατακλυσμόν, και θα πνιγούν οι άνθρωποι, επειδή είναι πολύ αμαρτωλοί, και ο Θεός μου είπε, να κατασκευάσω αυτή την κιβωτό, για να σωθώ εγώ και η οικογένειά μου. Και έλεγαν οι σύγχρονοι

του Νώε. Ο Νώε γέρασε και έχασε το μυαλό του. Τρελάθηκε ο Νώε, διότι δεν επίστευαν. Τι ήταν λοιπόν τα 120 χρόνια κατασκευής της Κιβωτού; 120 χρόνια, κήρυγμα, κήρυγμα μετανοίας. Αλλά όταν ήρθαν τα 120 χρόνια, λέγει ο ίδιος ο Κύριος, όταν εισήλθε Νώε στην Κιβωτόν, τότε άρχισε ο κατακλυσμός.

Μόλις μπήκε στην Κιβωτό, ο Θεός του είπε, σήμερα θα μπεις στην Κιβωτό, μπήκε μέσα ο Νώε, μάλιστα ετοίμασε τα ζώα μέσα, με όλη του την άνεση, έβαλε όλα τα ζώα μέσα, σε πολλά ζευγάρια, αναφέρει κατά ζευγάρια η Αγία Γραφή, έβαλε τροφές, έβαλε, εφοδίασε μέσα, και όταν όλα τα τελείωσε, του λέγει ο Θεός, τώρα μπες μέσα και κλείσε την πόρτα, και μόλις μπήκε μέσα, άρχισε να βρέχει, Για τον Νώε ήταν άγνωστος ο περίπου χρόνος; Καθόλου, όταν βλέπει ότι τελείωσαν οι δουλειές του, ότι τελείωσε η συλλογή των ζώων και επιτέλους, επιτέλους, πόσο θα ήταν μια ανθρώπινη ζωή;

Ο Αδάμ έζησε 930 χρόνια, ο Νώε έζησε 600 χρόνια, θα μπορούσε λοιπόν να επεκταθεί ο κατακλυσμός, συγγνώμη, η αναμονή του κατακλυσμού πέρα από τα όρια της ζωής του Νώε. Αναμφισβήτητα όχι, αφού του είπε ο Θεός ότι θα πρέπει Αυτός να σωθεί. Άρα, ο περίπου χρόνος ήταν γνωστός. Ήτανε μέσα στα όρια μιας ανθρωπίνης ζωής, της ζωής του Νόε. Η ημέρα όμως δεν ήταν γνωστή, ούτε η ώρα. Με το παράδειγμα που ο ίδιος ο Κύριος ανεφέρει και λέγει, όπως έγινε τις ημέρες εκείνες στο Νόε, το ίδιο θα γίνει και στον Υιόν του ανθρώπου, σε μένα.

ότι θα εμφανιστώ. Έτσι οι πιστοί δύνανται να προσδιορίσουν. Ακόμη, ο Άγιος Ιγνάτιος, για να περιοριστώ σε αυτά γιατί είναι τόσα πολλά τα σημάδια, λέγει ο Άγιος Ιγνάτιος στον Άγιον Πολύκαρπον, σε αυτή τη θαυμάσια επιστολή του, τους καιρούς καταμάνθανε, τον αναμενόμενο προσδόκα. Που θα πει, να μελετάς τους καιρούς.

Είναι σύμφωνο με το λόγο του Χριστού, λέγει το πρόσωπο του ουρανού, δηλαδή μετεωρολογικά, κρίνεται αν θα βρέξει ή θα έχουμε καλό καιρό. Τους καιρούς, τους ιστορικούς, λέει στους συγχρόνους του ο Κύριος, δεν τους βλέπετε, δεν τους κρίνετε, υποκριτές;

Και μας καλεί ο Κύριος να καταμανθάνομε τους καιρούς, αυτό λέγει τώρα ο Άγιος Ιγνάτιος, τον Άγιο Πολύκαρπο, τον Επίσκοπο Σμύρνης. Καταμάνθανε τους καιρούς, μελέτα τους καιρούς. Αλλά ως προς τι να τους μελετάει τους καιρούς; Τον αναμενόμενον προσδόκα, αυτόν που περιμένουμε, τον Χριστόν, περίμενε τον. Αντίκεινται αυτά στο λόγο του Κυρίου, ότι περί της ημέρας εκείνης και της ώρας κανείς δεν γνωρίζει; Αναμφισβήτητα. Αλλά θα ξαναμείνω και θα τελειώσω στο σημείο αυτό, ότι εκείνο που έχει πάρα πολύ σημασία για μας, πάρα πολύ σημασία, είναι ότι ο Κύριος είπε ότι η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία, συγγνώμη, ο Απόστολος Παύλος, δεν θα γίνει

εάν δεν έρθει πρώτον ο Αντίχριστος. Αυτό έχει πολύ σημασία. Και κάτι άλλο έχει πολύ σημασία.

Επιτέλους, επιτέλους, και αν δεν γνωρίζουμε πότε θα έρθει ο Αντίχριστος, αν λάβει την υπόψη μου, ότι οι Αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν. Υπάρχουν πολλοί Αντίχριστοι, ξεκίνησε η υπόθεση από τον καιρό που ο Χριστός ενεφανίστη, για να μην πω, σας το είχα πει, τον Μάιο, ξεκίνησε από τον Παράδεισο του Θεού, τότε, ο πρώτος, το πρώτο όργανο του διαβόλου και συνεπώς τύπος Αντιχρίστου είναι ο Κάιν, ο οποίος φονεύει τον Άβελ και τον φονεύει τον Άβελ γιατί λέτε, για να ματαιώσει ο δράκων, ο διάβολος, τον ερχομό, του Μεσσίου, που θα ήταν απόγονος από τον Άβελ. Γιατί ξέρε πολύ καλά ότι ήταν όργανό του ο Κάιν και από τον Κάιν δεν θα ήρχετο ο Μεσσίας. Και ματαιώνει το έργο του Μεσσίου, βάζοντας τον Κάιν να φονέψει τον Άβελ. Αλλά αντ' αυτού εγέννησε ο Αδάμ τον Σήθ, ο οποίος κρατάει τώρα τη γενεαλογία του Μεσσίου. Από τότε έρχεται ο Αντίχριστος. Έτσι, τι μας ενδιαφέρει αν θα έρθει.

του χρόνου, φέτος, ύστερα από 50 χρόνια, ύστερα από 500 χρόνια. Σημασία έχει αγαπητοί μου ότι αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν, υπάρχουν πολλοί αντίχριστοι όπως λέγει η ίδια η Αγία Γραφή και οφείλουμε να προσέχουμε, διότι τι νομίζετε, δεν μπορούμε να χάσουμε την ψυχή μας από τις επιδράσεις των αντιχρίστων που υπάρχουν στην εποχή μας;

Ακριβώς θα είναι το πρόσωπο του Αντιχρίστου, το πρόσωπό του μας το διαζωγραφίζει η Αγία Γραφή και το ερμηνεύουν οι πατέρες ως εξής. Θα είναι ο διάβολος που θα έχει ενανθρωπίσει ή θα είναι απλούς άνθρωπος, άρα ο σατανάς, ερωτάει ο Ιερός Χρυσόστομος, ουδαμώς.

Ουκ αυτός ο διάβολος γίνεται άνθρωπος κατά την του Κυρίου ενανθρώπιση, μη γένοιτο, λέγει ο Ιερός Δαμασκηνός. Συνεπώς θα είναι άνθρωπος, θα είναι άνθρωπος κατ' ενέργεια του σατανά, δηλαδή όργανον του σατανά, όπως μας λέει ο Απόστολος Παύλος Β' Θεσσαλονικής 2,9.

Ως άνθρωπος ο Αντίχριστος θα γεννηθεί από άνθρωπο, από γυναίκα, αλλά εκ πορνείας, το λέγει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Και τούτο δια να δώσει την εντύπωση ότι γεννήθηκε, εφόσον δεν θα είναι γνωστός ο πατέρας του, αφού θα είναι εκ πορνείας, ότι γεννήθηκε εκ παρθένου, κατά απομίμηση του Χριστού, όπως σας είπα είναι ο πίθηκος του Χριστού, ο Αντίχριστος κατά τους λόγους του Ιερού Αυγουστίνου.

Και αν ο διάβολος είναι αρχή, μέσον και τέλος παντός κακού, ο Αντίχριστος θα είναι το τέλος παντός κακού. Θα είναι ο πιο σάπιος καρπός από την πτώση του Αδάμ και επέκεινα. Ο πιο σάπιος καρπός, και στην ποιότητα, αλλά και χρονικά, ο τελευταίος πιο σάπιος καρπός που ποτέ η ανθρωπότητα, η πτώση του Αδάμ, έχει δώσει, θα είναι ο Αντίχριστος.

Θα είναι Εβραίος, λέγει ο Οικουμένιος, δεν λέω παραπομπές για να μην αργώ, πατρολογία 119,117. Θα είναι εκ ρίζης Εβραίων, λέγει ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας, αφού θα είναι όχι απλώς Εβραίος, αλλά και εκ ρίζης Εβραίων, δηλαδή εκ προγόνων Εβραίων.

Και ποιοι θα είναι αυτοί οι πρόγονοί του; Από εκείνους που επιμένουν στην απιστίαν στο πρόσωπο του Χριστού. Θα είναι από τη φυλή του Δαν, όπως ήδη αναφέραμε στην προφητεία του Ιακώβ. Επειδή θα κατάγεται από τη φυλή του Δάνου, γι' αυτό ανεφέραμε όταν αναλύσαμε μια περασμένη από πέρσι περικοπή στην Αποκάλυψη, δεν συγκαταλέγεται στις 12 φυλές όταν συντάσσει τις 12 φυλές ο Άγιος Ιωάννης στην Αποκάλυψή του, είναι στο 7ο κεφάλαιο 5 έως 8.

Αυτό, δεν συγκαταλέγεται η φυλή του Δάνου, επειδή από αυτήν θα έρθει ο Αντίχριστος. Εδώ μια μικρή απορία θα ήθελα να σας λύσω, αν μπορώ. Ίσως θα πείτε, σήμερα δεν υπάρχουν οι φυλές. Και όταν θα έρθει ο Αντίχριστος, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν θα είναι από τη φυλή του Δάνου ή όχι. Ή οι Εβραίοι πλέον δεν έχουν τις φυλές.

Είναι χαρακτηριστικό, αγαπητοί μου, ότι διατηρήθησαν οι φυλές με όλες, θα λέγαμε, τις καταγραφές τις ληξιαρχικές, παρότι ήδη εμεσολάβησε η βαβυλωνιακή αιχμαλωσία και η καταστροφή της Ιουδαίας, διατηρήθη ο κατάλογος, ο ληξιαρχικός των φυλών, όχι όλων, κυρίως του Ιούδα, για να έλθει ο Χριστός.

Γι' αυτό με βάση αυτούς τους καταλόγους, ο Ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος και ο Ιερός Ευαγγελιστής Λουκάς, μας παραθέτουν την γενεαλογία του Χριστού. Δεν είναι χωρίς σημασία αυτό, για να αποδείξουν ακριβώς ότι επληρώθη η προφητεία του Ιακώβ, ότι εκ του Ιούδα θα είναι η προσδοκία των Εθνών.

Δηλαδή, ο Μεσσίας. Δια τον Ιησού Χριστόν, διατηρήθη η φυλή του Ιούδα και απεδείχθη αυτό. Δια τον Αντίχριστον, υπήρχε η προφητεία, υπάρχει η προφητεία του Ιακώβ για το παιδί του, τον Δαν, χωρίς αυτό να είναι ανάγκη, αγαπητοί μου, οπωσδήποτε, να διατηρηθεί η φυλή του Δαν. Δεν υπάρχει καθόλου ανάγκη να διατηρηθεί.

Ένα, θα έχει σημασία, ότι με τον τρόπον αυτόν θέλησε να τονιστεί ο ερχομός του Αντιχρίστου, και ο οποίος ερχομός του Αντιχρίστου, σημειώσατε, θα είτο εξ Εβραίων, αλλά θα επραγματοποιείτο η προφητεία του Ιακώβ μερικώς, όπως είτο ο κριτής Σαμψών, να αναδειχθεί ότι, εφόσον η μερική προφητεία εξεπληρώθη, οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί και το όλον της προφητείας, χωρίς αυτό να είναι ανάγκη, οπωσδήποτε να διατηρηθεί η φυλή του Δάνου.

Τοπικά, ο Αντίχριστος θα προέλθει από τη Γαλιλαία, λέγει ο Μέγας Αθανάσιος, ΒΕΠΕΣ 35,132. Εκ της Γαλιλαίας, όθεν ο Χριστός εξήλθεν, εξέρχεται, ως φησίν η γραφή, όπως λέγει η γραφή, σκύμνος λέοντος Δαν και εκπηδήσει εκ Βασάν, αύτη δέ εστιν Σκυθόπολις.

Όπως ο Χριστός προήλθε από την Γαλιλαία, κατά τον ίδιο τρόπο θα προέλθει και ο Αντίχριστος από την Γαλιλαία. Το καταπληκτικό είναι, αγαπητοί μου, ότι αυτή τη στιγμή η Γαλιλαία είναι πράγματι εβραϊκή.

Προσέξτε αυτό το σημείο, αυτά είναι τα διάφορα σημάδια τα οποία υπάρχουν. Ότι μέχρι τώρα δεν ήταν εβραϊκή η Γαλιλαία και αιώνες δεν ήταν εβραϊκή η Γαλιλαία. Τώρα είναι εβραϊκή η Γαλιλαία, έχει σημασία αυτό.

Διότι όταν θα προέλθει από εκεί ο Αντίχριστος, θα είναι σαφές ότι προέρχεται εξ Εβραίων. Λέγει ο Ιερός Δαμασκηνός τα εξής.

Τίκτεται εκ πορνείας, ως έφημεν, όπως είπαμε, και ανατρέφεται λεληθότως, ανατρέφεται κρυφά. Και εφνίδιον επανίσταται και αντέρι και βασιλεύει Αιφνιδίως, λέγει, θα παρουσιαστεί, θα επαναστατήσει, θα βασιλεύσει.

Και εν τοις προοιμίοις της βασιλείας αυτού, μάλλον δε τυραννίδος, υποκρίνεται αγιοσύνην. Στην αρχή λέγει, όταν θα βασιλεύσει, θα υποκριθεί ότι είναι σπουδαίος, Άγιος άνθρωπος. Ηνίκα δε επικρατής γένηται, διώκει την Εκκλησία του Θεού και εκχέει πάσαν την πονηρίαν αυτού.

Όταν όμως επικρατήσει, τότε παρουσιάζει τον πραγματικό του εαυτόν και όλη την πονηρία του, και τότε διώκει την Εκκλησία του Χριστού. Αν ρωτήσετε και ποιος είναι ο σκοπός αυτής της υποκριτικής αγιοσύνης του Αντιχρίστου, θα σας απαντούσα· Η πολιτική του επικράτησης και η κοσμοκρατορία του.

Ακούστε πως το λέγει αναλυτικότερα αυτή την αγιοσύνη ο Ιερός Δαμασκηνός. Ο Ιππόλυτος, Επίσκοπος Ρώμης, λέγει το εξής, δεν θα σας το ερμηνεύσω γιατί είναι πολύ εύκολο να το καταλάβετε, μόνο ανάγνωση σας κάνω· γεννήσεται πραΰς, θα γίνει πράος άνθρωπος, αγαπητικός, ήσυχος, ευλαβής, ειρηνοποιός, μισών αδικίαν, βδελυττόμενος δώρα, δεν θέλει τη δωροδοκία, ειδωλολατρίαν μη προσιέμενος, δεν παραδέχεται ειδωλολατρίαν, τας γραφάς, φησίν, αγαπών, θα λέγει ότι αγαπά τις Γραφές, ιερείς αιδούμενος, σέβεται τους Ιερείς, πολιάς τιμών, τα άσπρα γένια τα τιμά, τα άσπρα μαλλιά, πορνείαν μη καταδεχόμενος, δεν καταδέχεται την πορνείαν, είναι εγκρατής, μη χλευάζων, καταλαλιές μη προσέχων, όρκους μη καταδεχόμενος, φιλόξενος, φιλόπτωχος, ελεήμων, χήρες επικουρών, φροντίζει για τις χήρες, ορφανών προϊστάμενος,

αγαπών πάντας, τους μαχομένους ανθρώπους καταλλάττων εις αγάπην, και λέγων μη επιβιέται ο ίδιος επί τω παροργισμώ ημών, χρυσόν ουκ εκτήσατο, είναι ακτήμων, αργύριον ουκ αγαπήσει, πλούτον ουκ προσίεται, δε θα αποκτήσει πλούτον. Σπουδαία, και ένας Χρήστος από το γάζορο, και σου λέει σπουδαίοι άνθρωποι είναι αυτοί. Για να ιδείτε πόσο εύκολα θα πλανηθούν, οι άνθρωποι. Και όπως ο Αρχαίος Όφις, είτε όπως μας λέγει το βιβλίον της Γενέσεως, φρονιμότατος από όλα τα ζώα του Παραδείσου, έτσι και ο Αντίχριστος θα είναι εν υποκρίσει Άγιος.

Αλλά εν υποκρίσει Άγιος, δηλαδή υποκριτικά. Μας λέγει ο Ιππόλυτος, Επίσκοπος Ρώμης, ότι όταν ίδωσι οι λαοί και οι δήμοι τας τοσαύτας αρετάς, και τας τοσαύτας αυτού δυνάμεις, πάντες επί το αυτό, μια γνώμη συναχθήσονται επί το ποιήσαι αυτόν βασιλέα, λέγοντες προς αλλήλους· μη άρα ευρίσκεται τοιούτος αγαθός άνθρωπος και δίκαιος εν τη γενεά ημών;

Άμα δουν τόση ναρετήν, θα πούνε οι άνθρωποι, τόσο σπουδαίος άνθρωπος υπάρχει άλλος στη γενεά μας, που θα μπορούσε να βασιλεύσει σε όλους εμάς; Μη σας φέρετε παράξονα Όταν είδαν τον Ιησού Χριστόν, θυμηθείτε Όταν ήρθαν να τον δουν για να ακούσουν τη διδασκαλία του και να θεραπευθούν οι ασθενείς των Και παρέτεινε τον λόγο και άρχισε να βραδιάζει Να δύσει ο ήλιος Και τότε οι μαθηταί είπαν, Κύριε, απόλυσον τους όχλους Όχι, λέει, δώσατε τους να φάνε Κύριε, με τι, με δύο ψάρια και πέντε ψωμιά;

Ναι, λέει, ο Κύριος και έφαγαν και χόρτασαν. Γιατί λέτε έβαλε ο Κύριος στους μαθητάς του, λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, «Ηνάγκασε τους μαθητάς εμβήναι εις το πλοίον και ότι θα απέλυε τους όχλους μόνος του ο Κύριος και μετά την απόλυση των όχλων ανέβηκε εις το όρος να προσευχηθεί.

Γιατί τους ανάγκασε, ξέρετε, διότι ήθελαν να τον κάνουν τον Κύριο Βασιλέα και όπως γύριζαν οι μαθηταί και μοίραζαν το ψωμί και τα ψάρια, ο κόσμος γουρμούριζε και έλεγε σπουδαίος ο διδάσκαλός σας, να τον κάμενε βασιλιά και εκείνοι φούσκωσαν μέσα τους και είπαν και εμείς υπουργοί και επειδή ο Κύριος θέλησε να τους απαλλάξει από αυτήν την νόσον τους έβαλε στο πλοίο και τι άλλο να τους κάνει, επέτρεψε τρικυμία να τους ταράξει εκεί μέσα στο μέσο της λίμνης, να τους ταράξει.

Θέλετε υπουργοί να γίνετε; Ε, να, κοιτάξτε. Κύριε, είπαν αργότερα ο Ιωάννης και ο Ιάκωβος, θέλουμε να καθίσουμε αριστερά σου και δεξιά σου, όταν εσύ θα γίνεις βασιλιάς. Και την άλλη μέρα, όταν πέρασαν και τον βρήκαν, του λένε, Κύριε εδώ είσαι; Ναι εδώ είμαι. Και πριν εκείνοι πουν το γιατί και το πώς, τους λέγει ο Κύριος, επειδή χορτάσατε ψωμί, γι' αυτό με ζητήσατε. Ήθελαν να τον κάνουν βασιλέα, που φυσικά, καταλαβαίνετε, θα γινόταν επανάσταση, διότι υπήρχε η Ρωμαϊκή κατοχή. Μη ζητάτε το ψωμί που χάνεται, αλλά το ψωμί που μένει, και ποιο είναι αυτό; Η σάρκα μου.

Παραβάλλατε παρακαλώ την περίπτωση του Κυρίου, για να αντιληφθείτε πόσο εύκολο πράγμα είναι, όταν δουν έναν σπουδαίον άνθρωπο, να τον αρπάξουν και να τον κάνουν άρχοντα

Στην αρχή, ο Αντίχριστος, θα προσποιείται με ταπεινοφροσύνη, ότι εγώ δεν είμαι άξιος άνθρωπος κλπ, τελικά όμως θα αποδεχθεί και καταρχάς θα βασιλεύσει εις τους Εβραίους και διά των Εβραίων εις όλον τον κόσμον και θα γίνει κοσμοκράτωρ.

Το αποκορύφωμα της δυσσεβείας του Αντιχρίστου, αγαπητοί μου, θα είναι η αυτοθεοποίησή του κατά τα πρότυπα των Καισάρων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Αντίχριστος όμως θα έχει υπερβεί τα αντίτυπά του, διότι οι μεν τότε Καίσαρες της Ρώμης, ανείχοντο να λατρεύονται και άλλοι θεοί Απλώς έβαζαν το όνομά τους, το πρόσωπό τους, πλάι, στους ποικίλους θεούς που ελάτρευαν κατά τόπους οι άνθρωποι Αλλά ο Αντίχριστος θα έχει καταργήσει κάθε θρησκεία επί της γης, ακόμη και αυτήν την ειδωλολατρία θα έχει καταργήσει διότι δεν θα ανέχεται να λατρεύεται κανείς εκτός από τον εαυτό του Δηλαδή υπέρβαση κάθε προηγουμένου, γι' αυτό γράφει ο Απόστολος Παύλος, Β' Θεσσαλονικείς 2,4, ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος, είναι αυτό που σας διάβασα προηγουμένως, ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ Σέβασμα, Αυτός που αντίκειται και υπεραίρεται, σηκώνεται πιο πέρα από κάθε τι που ονομάζεται Θεός, όχι μόνο ο αληθινός Θεός, οτιδήποτε, ή Σέβασμα.

Τα σεβάσματα που έχουν οι λαοί, αυτά που είναι, ξέρω εγώ το Κοράνιο των Μωαμεθανών, όπως το Αλλάχ, το Βούδα, τίποτα, δεν θα ανεχθεί τίποτα, θα τα καταργήσει όλα, θα τα πολεμήσει όλα και θα ζητήσει μοναδική λατρεία ο Αντίχριστος

Θα κτίσει το Ναό του Σολομώντος Σας κάνω περιγραφή της προσωπογραφίας του, ε, ποιος είναι ο Αντίχριστος Θα κτίσει λοιπόν τον Ναό του Σολομόντος. Πράγμα που φανερώνει τη σαφή του αντίθεση προς τον Χριστόν και το έργο του Χριστού.

Διότι ο Ναός δεν θα είναι πλέον σημείον πίστεως αλλά απιστίας. Ο Χριστός είπε θα γκρεμιστεί ο Ναός. Δεν θα υπάρχει πια Ναός, γιατί δεν υπάρχει πια η ανάγκη της παλαιάς λατρείας και των παλαιών θυσιών.

Ήτανε αυτά αντίτυπα. Ήρθε το πρωτότυπον, καταργούνται τα αντίτυπα. Ήρθε ο Χριστός, η μοναδική του θυσία, τα αντίτυπα παρήλθαν. Κτίζοντας λοιπόν τον ναό του Σολομόντος, ο Αντίχριστος, έργο θα δείξει την αντίθεσή του εις τον ίδιο Χριστό.

Αλλά πρέπει να σας πω ότι ο ναός επεχειρήθη μετά το 70, που κατεστράφη από τον Τίτο, επεχειρήθη να ανοικοδομηθεί. Από τον Ιουλιανό τον Παραβάτη. Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης θέλησε να διαψεύσει τον Χριστό και έδωσε εντολή να κτιστεί ο Ναός. Αλλά έγινε το εξής. Συνέβη ένας σεισμός, όπως ήδη είχε ο Άγιος Κύριλλος της Ιερουσαλήμ, λίγο πριν συμβεί, προφητεύσει, και είπε ότι τίποτα, ο Λόγος του Θεού είναι αληθής. Δεν θα μπορέσουν να κτίσουν το Ναό.

Και πράγματι έσκαψαν τα θεμέλια, σκάβοντάς τα συνέβη το εξής, έβγαιναν φλόγες από μέσα, έσκαβαν οι εργάτες και έβγαιναν φλόγες από μέσα από τα θεμέλια. Και ακόμα αυτοί κάνουν προσπάθειες να βάλουν πέτρες για να χτίσουν τα θεμέλια, έγινε σεισμός και πέταξε τις πέτρες από τα θεμέλια έξω.

Το γεγονός αυτό, αγαπητοί μου, το επιμαρτυρεί ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, ο Ιστορικός Σωκράτης, όχι ο Σωκράτης ο Αθηναίος, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Ιερός Χρυσόστομος, ο Θεοδώρητος, ο Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων, ο Ρουφίνος και από τους Εθνικούς, η Ειδωλολάτρης, ο Λιβάνιος και ο Μαρκελίνος.

Αναφέρουν το περιστατικό της αποπείρας του Ιουλιανού του Παραβάτου να ανοικοδομήσει τον Ναό του Σολομόντος, αλλά με αποτυχία.

Εν τούτοις, αγαπητοί μου, ο Αντίχριστος θα τον ανοικοδομήσει τάχιστα, θα το επιτρέψει ο Θεός.

Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, επειδή δεν επίστευσαν στην αλήθεια, ο Θεός θα επιτρέψει να έρθει σε αυτούς το πνεύμα της πλάνης. Σας το διάβασα προηγουμένως στην περικοπή Β' Θεσσαλονικείς, δεύτερο κεφάλαιο.

Θα ανοικοδομήσει λοιπόν ο Αντίχριστος τον ναό του Σολομόντος τάχιστα, που επειδή ολόκληρους αιώνες οι Εβραίοι δεν μπόρεσαν να ανοικοδομήσουν, κατά την πρόνοια πάντα του Κυρίου, το ναό τους. Θα θεωρήσουν τον Αντίχριστον, που κατάφερε να ανοικοδομήσει τον ναόν, ως Μεσσίαν, και ως Μεσσίαν θα τον αποδεχτούν.

Λέγεται ότι οι Εβραίοι της Αμερικής έχουν έτοιμες τις πέτρες, τους λίθους προς ανοικοδόμηση του ναού του Σολομόντος. Μέσα σε κιβώτια. Αν ερωτήσετε, καλά δεν έχει πέτρες η Παλαιστίνη; Ύστερα ο ναός δεν ήταν τεράστιος, οι διαστάσεις του, αν δείτε στο Γάμμα Βασιλειών θα δείτε, δεν είναι τεράστιος, 30 μέτρα μήκος είχε, δεν είναι πολύ μεγάλος, και κάπου 7-8 μέτρα πλάτος είχε, ήταν μικρός, ο κυρίως ναός, όχι τα άλλα κτίσματα τα οποία ήταν βεβαίως πολλά, αποθήκες, δωμάτια κλπ, περιστύλια, αυλαίες κλπ, ο κυρίως ναός ήταν το μικρό κτίσμα, εξάλλου μόνο οι ιερείς εισέβαιναν μέσα για να θυσιάσουν το θυμίαμα,

Τη θυσία του θυμιάματος. Προσέξτε, ο νόμος ο Παλαιός έλεγε ότι απαγορεύεται να λατομηθούν πέτρες μέσα στα Ιεροσόλυμα. Έπρεπε οι πέτρες να έρθουν λατομημένες, πελεκημένες, τετραγωνισμένες, έτοιμες από μακριά για να τοποθετούνται μόνο. Δεν έπρεπε να ακουστεί σφύρα και καλέμι μέσα στην πόλη. Έτσι το ήθελε ο Θεός.

Και επειδή θέλουν να τηρήσουν δήθεν το νόμο του Θεού οι Εβραίοι, γι' αυτό ετοιμάζουν τις πέτρες και τις έχουν έτοιμες, ώστε να φτάσουν με πλοία εις τα Ιεροσόλυμα και να κτιστεί ο ναός. Επειδή αυτά τα σημάδια όλα έρχονται, γι' αυτό λέμε, λοιπόν, είναι κοντά ο Αντίχριστος.

Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, στις κατηχήσεις του, γράφει το εξής:

Επειδή ο Αντίχριστος, ως Χριστός προς Ιουδαίους έρχεται και υπό Ιουδαίων προσκυνείσθαι βούλεται, περισπούδαστον τον ποιείται τον ναόν. Θα τον κάνει σπουδαίο το ναό, επειδή αναμένεται από τους Εβραίους ως Μεσσίας και θέλει να προσκυνηθεί από τους Εβραίους.

Στο ναό που θα ανοικοδομήσει, θα ζητήσει να προσκυνηθεί, γράφει ο Απόστολος Παύλος, Β' Θεσσαλονικείς 2,4. Ώστε αυτόν, τον Αντίχριστον, εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, υποδεικνύντα, συγγνώμη, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός.

Θα καθίσει στο Ναό του Θεού σαν Θεός και θα αποδεικνύει με τα ψευδοθαύματα ότι είναι Θεός και θα προσκυνηθεί. Ποῖον ἄρα ναόν, ερωτάει ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, τὸν καταλελειμμένον, τὸν τῶν Ἰουδαίων φησίν, μὴ γένοιτο, κατὰ τούτου ἐν ᾧ ἐσμέν. Τις κατηχήσεις του τις έκανε στο Ναό της Αναστάσεως που είχε κτίσει η Αγία Ελένη στα μέσα του 4ου αιώνα.

Είχε κτιστεί ο Ναός της Αναστάσεως. Και εκεί μιλάει στους κατηχουμένους και λέγει σε ποιο Ναό θα έλθει ο Αντίχριστος. Σε αυτόν εδώ που είμεθα τώρα; Μη γένοιτο. Στο Ναό που θα κτίσει ο Αντίχριστος. Αυτός που θα είναι ο Ναός του Σολομώντος.

Συνεπώς, σημάδι καθαρό. Εάν δείτε αγαπητοί μου ή τα παιδιά σας κάποια ημέρα των ημερών να κτίζεται ο Ναός του Σολομώντος, τότε να πείτε, τότε να πείτε, ο Αντίχριστος ήδη είναι στις ημέρες μας. Στον χώρο που είναι σήμερα, που ήταν κάποτε ο ναός του Σολομώντος, είναι το τέμενος του Ομάρ. Είναι ένα τέμενος, δηλαδή μουσουλμανικός ναός, που τον έκτισε ο Ομάρ και είναι περίφημος, από πλευράς δηλαδή τέχνης. Περίφημος. Και το τέμενος του Ομάρ, τι θα εδώ κάνετε;

Ό, λέγει αυτό, τινάζεται στον αέρα, μέσα σε μια νύχτα

Πάντως σας ξαναλέγω, αν δείτε ποτέ το ναό να χτίζεται, να το ξέρετε, στις ημέρες μας ήδη υπάρχει ο Αντίχριστος. Σας κάνει εντύπωση, αχ, συγγνώμη, ότι εις αυτόν τον ναόν θα προσκυνηθεί και από εκεί θα κυβερνάει όλον τον κόσμο.

Σας κάνει εντύπωση το κήρυγμα των χιλιαστών που λέγουν, ότι θα αναστηθεί λέγει ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ

Και αυτοί οι τρεις λέγει, πρόκριτοι του Εβραϊσμού, θα καθίσουν εις το όρος Σιών, δηλαδή εκεί που θα κτιστεί ο ναός των ολών μας Και από εκεί θα κυβερνούν όλων των κόσμων με τα τελειότερα τηλεπικοινωνιακά μέσα.

Αυτά γράφουν στα βιβλία τους οι Χιλιαστές, σας κάνει εντύπωση γι' αυτό; Σημαίνει ότι ήδη στέλνονται ως Απόστολοι Χριστού, το καταλαβαίνουν, του Αντιχρίστου Διότι τον Αντίχριστο υπονοούν, χωρίς οι ταλαίπωροι να το αντιλαμβάνονται.

Γι' αυτό και γι' αυτό, οι χιλιαστές και γι' αυτό, όχι μόνο για γι' αυτό, αλλά και γι' αυτό, γιατί αρνούνται και τη Θεότητα του Ιησού Χριστού Θεωρούνται αντίχριστοι οι χιλιαστές. Και είναι μεγάλη αμαρτία, χριστιανοί, ορθόδοξοι, Έλληνες, να ακολουθούν τα κηρύγματα των χιλιαστών.

Ο Αντίχριστος θα κηρύξει, αγαπητοί μου, την έλευση νέας εποχής στην γη, η οποία θα διαδεχτεί την χριστιανική εποχή, δημιουργώντας ίσως μια Τρίτη Διαθήκη. Έχουμε την Παλαιά Διαθήκη, έχουμε την Καινή Διαθήκη και θα δημιουργήσει μια Τρίτη Διαθήκη. Αυτό το κακόδοξο δόγμα περί Τρίτης Διαθήκης είναι Παλαιόν και το αναφέρει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Όμως, μη σας κάνει εντύπωση αυτό, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό που ήδη ζούμε, ακούσατε, περιττῶς πρόκειται, ποια είναι αυτή η Τρίτη Διαθήκη, είναι η καλλιεργουμένη, κατά κόρον στις ημέρες μας, αντίληψης, περί απαρχαιώσεως του χριστιανισμού, που υποστηρίζουν κοσμικοί κύκλοι, κοσμικοί άνθρωποι και οικουμενιστικοί κύκλοι,

Όταν σας λέγουν ότι ο Χριστιανισμός πάλιωσε, εχρεοκόπησε, ότι πλέον δεν έχει σε τίποτα να μας προσφέρει και να μας μιλήσει, ότι ο Χριστιανισμός δεν έχει πλέον ισχύ, είναι απηρχαιωμένος, μια καινούργια κατάσταση πρέπει να δημιουργήσουμε, αυτό στην πραγματικότητα είναι η Τρίτη Διαθήκη.

Υπάρχει λοιπόν αυτή η κατάσταση, εξάλλου τι είναι αυτό που λέει ο Δανιήλ ο Προφήτης, και υπονοήσει αλλοιώσε χρόνους και νόμων Αλλοιώσε νόμων, να αλλοιώσει το νόμων, είναι η Τρίτη Διαθήκη. Οι Πατέρες και οι Άγιοι της Εκκλησίας θα θεωρούνται ξεπερασμένοι.

Σας είπα με μελαγχολικό τρόπο, μήπως ο Αντίχριστος κάθεται και σε θρησκευτικούς ναούς; Το αναφέρει αγαπητοί μου ο Ιερός Χρυσόστομος αυτό. Αλλά με ποιαν έννοια; Όχι με την έννοια ότι θα καθίσει τότε ο Αντίχριστος, αφού λέγει ο Άγιος Κύριλλος μη γένοιτο τέτοιο πράγμα, όχι, αλλά με την έννοια των υπηρετών του Αντιχρίστου, όταν υπάρχουν οι οικουμενιστές κληρικοί, οι μασονίζοντες, οι μασόνοι, οι αιρετικοί, οι ορθόδοξοι που είναι κρυμμένοι, δεν φαίνονται, μα είτε πατριάρχια είναι αυτοί, είτε επίσκοποι είναι, δεν ξέρω τι είναι, είτε αρχιμανδρίτες, πρεσβύτεροι, δεν ξέ Και οι άνθρωποι αυτοί λέγουν πράγματα αιρετικά, όπως επί παραδείγματι, οι ιεροί κανόνες είναι ξεπερασμένοι, το πηδάλιον δεν έχει καμία σημασία και αξία, οι νηστείες να καταργηθούν, η εγκράτεια θεωρείται παρωχημένο πράγμα, σήμερα ζούμε σε μια νέα εποχή, πρέπει τους νέους μας να τους δούμε με άλλο μάτι, μπορούν να ζουν τη γενετήσια ζωή, και λοιπά και λοιπά και λοιπά.

Πέστε μου, μήπως και στην Ορθόδοξη Εκκλησία κάθονται όργανα του Αντιχρίστου;

Κάνει εντύπωση ότι ο Θεός σε κάθε εποχή έχει τους Αγίους Του, γιατί λέτε; Για να δίνει την απάντηση εις τους πιστούς, ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι οι Άγιοι είναι ξεπερασμένοι. Σε κάθε αιώνα θα δώσει πολλούς Αγίους, στον 20ο αιώνα έδωσε τον Άγιο Νεκτάριο.

Έδωσε τον Άγιο Νεκτάριο. Πολύ ορθά και χαρακτηριστικά χαρακτηρίστηκε ο Άγιος του Αιώνος μας. Προσέξτε, είναι τυχαίο αυτή η ταλαίπωρη Μαγδαληνή, η ηγουμένη που υβρίζει τον Άγιο Νεκτάριο, είναι τυχαίο αυτό;

Δεν είναι τυχαίο, είναι αυτή η αντίδραση του σατανά, δαιμονοκρατούμενη γυναίκα είναι. Το λέγω ελεύθερα, γιατί την έχει καταδικάσει η Εκκλησία μας και την έχει αφορίσει. Διότι δεν θα ανέχεται ο Αντίχριστος να υπάρχει Άγιος.

Επίσης θα υποστηρίζει ότι η Αγιοσύνη, η Αγιότητα είναι απαρχαιωμένο πράγμα. Και είναι απαρχαιωμένο γιατί θα είναι απαρχαιωμένο το Ευαγγέλιο. Δεν μπορεί το Ευαγγέλιο να κάνει Αγίους. Αλλά ο Θεός θα δίνει Αγίους σε κάθε εποχή για να δίνει την απάντηση ότι το Ευαγγέλιο δεν είναι απαρχαιωμένο.

Ακόμα, την εποχή εκείνη, το κήρυγμα, είδατε πως ήλθατε, ήρθατε πολύς κόσμος, σε ένα ευρύχωρο ναό, έχουμε πολλά φώτα εδώ, έχουμε τόσους τρόπους ανέσεως, κάθεστε, δεν αισθάνεστε ότι κινδυνεύετε από ανθρώπους που έξω σας περιμένουν να σας κακοποιήσουν, αλλά τότε, ω τότε, τότε, τι γράφει ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, Τότε των φιλοθέων άπαντα τα πρόσωπα δακρύοντα και πόθω ερωτώντα μη ποτε ρήμα Θεού επί γης, και ακούει ουδαμού.

Θα λέγουν οι άνθρωποι πουθενά ακούγεται κήρυγμα, και η απάντηση πουθενά, πουθενά κήρυγμα, πουθενά, τότε θα έλθει ο έσχατος πειρασμός.

Και εις αυτόν τον πειρασμόν, αγαπητοί μου, απέβλεπε ο Κύριος, όταν έλεγε στους μαθητάς του, στον κήπο της Γεθσημανή, γρηγορείτε και προσεύχεστε ίνα μην εισέλθητε εις πειρασμόν. Θέλετε να δείτε ότι περί αυτού πρόκειται;

Τι λέγει προς τον Άγγελο της εν Φιλαδελφεία Εκκλησίας, στην Αποκάλυψη 3,10 έως 11, λέγει ότι ετήρησας τον λόγον της υπομονής μου, καγώ σε τηρήσω εκ της ώρας του πειρασμού της μελλούσης έρχεσθαι επί της οικουμένης όλης, πειράσαι τους κατοικούντας επί της γης, έρχομαι ταχύ, κράτει ο έχεις.

Επειδή εττήρησες λέει τον λόγο της υπομονής μου, εφύλαξες, γι' αυτό και εγώ θα σε φυλάξω από την ώρα του πειρασμού που έρχεται, που πρόκειται να έρθει σε ολόκληρη την οικουμένη. Ποιος είναι αυτός ο πειρασμός σου; Ο πειρασμός του Αντιχρίστου, και εγώ λέγει θα σε φυλάξω, έρχομαι ταχύ, έρχομαι γρήγορα, κράτα αυτό που έχεις, είσαι ορθόδοξος χριστιανός, κράτα αυτό που έχεις.

Ο Αντίχριστος, μέσα στη φοβερή του αλαζονεία, θα νομίσει ότι θα μείνει κοσμοκράτωρ αιωνίως, ξεχνώντας ότι είναι Υιός της Απωλείας. Τι θα πει Υιός της Απωλείας που τον αποκαλεί ο Απόστολος Παύλος, Β' Θεσσαλονικής Β' κεφάλαιο;

Λέγει ο Θεοφύλακτος ερμηνεύοντας τον Απόστολον Παύλον, ως και αυτόν απολλύμενον και ετέρους πρόξενον τούτου γινόμενον, με τις δύο σημασίες της λέξεως Υιός Απωλείας, ότι και Αυτός θα χαθεί και άλλους θα καταστρέψει.

Και όπως λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, δια το και αυτόν απόλλυσθαι, γιατί και Αυτός θα χαθεί. Και πράγματι, ευθύς μετά αγαπητοί μου, εις τον κολοφώνα της δόξης του και της δράσεώς του, έρχεται ο Χριστός από τον ουρανό.

Έρχεται ο Χριστός από τον Ουρανό, όχι από τη Γη, πολλοί ψευδόχριστοι έρχονται από τη Γη όμως, ο Χριστός είπε θα έρθω από τον Ουρανό, οι Άγγελοι είπαν με τον τρόπο που τον είδατε να φεύγει, αναλαμβανόμενον, με τον ίδιο τρόπο θα έλθει, και τότε, τότε, αναλώσει, θα καταστρέψει αυτόν τω πνεύματι του στόματος αυτού και καταργήσει τη επιφανεία της παρουσίας αυτού.

Θα τον καταστρέψει με την πνοή του, με τον λόγο του και με την παρουσία του, με την επιφάνειά του, ώστε λοιπόν ο Αντίχριστος θα καταστραφεί με τη Δευτέρα του Χριστού Παρουσία Άρα μεταξύ Δευτέρας Χριστού Παρουσίας και Αντιχρίστου δεν μεσολαβεί κανένα χρονικό διάστημα, διότι έχουμε πια τη Δευτέρα του Χριστού Παρουσία Και όπως λέγει ο Ιερός Δαμάσκηνος, το ρήματι, αυτό θα πει, αναλώσει τω πνεύματι του στόματος αυτού, τω ρήματι του στόματος αυτού, δηλαδή με το λόγο του ο Χριστός θα καταστρέψει τον Αντίχριστον Και ο Θεοφύλακτος λέγει, και καταργήσει ήτοι, παντελώς αργόν ποιήσει, τελείως θα τον κάνει άχρηστον

και όπως αναφέρει ο Ιερός Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Αποκάλυψης Ιωταθήτα 19-20, ακόμη δε φτάσαμε, και επιάσθη το θηρίον και ο μετ' αυτού ψευδοπροφήτης, ο ποιήσας, το θηρίον ο Αντίχριστος και ο ψευδοπροφήτης, ο ποιήσας τα σημεία ενώπιον αυτού, εν οις επλάνησε τους λαβόντας το χάραγμα του θηρίου και τους προσκυνούντας τη εικόνι αυτού. Ζώντες εβλήθησαν οι δύο εις την λίμνην του πυρός την καιομένην εν θείω. Ζωντανοί λέει πήγαν στην κόλαση. Τι θα πει ζώντες εβλήθησαν; Ζωντανοί στην κόλαση. Ακούστε μια ωραία ερμηνεία που λέει ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας.

Ουκ αποθνήσκουσι θάνατον, εν ριπή οφθαλμού αποθανατιζόμενοι, τω δευτέρω θανάτω τη λίμνη του πυρός καταδικάζονται, διότι με την Ανάσταση των νεκρών, εκείνοι και που θα ζουν, όλοι θα αφθαρτιστούν, δεν θα πεθάνει λοιπόν ο Αντίχριστος, ούτε ο Ψευδοπροφήτης, τον φυσικόν θάνατον, αλλά θα αποθανατιστεί, και τότε θα ριφθεί στην κόλαση, χωρίς να δοκιμάσει θάνατον, εκείνο τον θάνατο που δοκιμάζουμε εμείς, γιατί και οι τότε που θα ζουν δεν θα πεθάνουν, αλλά θα αλλαχθούν, όπως μας λέγει ο Απόστολος Παύλος, από τη φθορά στην Αθανασία και από το θάνατο στην Αθανασία.

Αυτό θα πει ζώντες θα βληθούν εις την κόλαση. Αγαπητοί μου, ας κλείσουμε εδώ τη σκιαγράφηση του προσώπου, αλλά και των ημερών του Αντιχρίστου και του Ψευδοπροφήτου, με μιᾶς σπουδαιοτάτης προτροπῆς του Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων.

Ασφάλιζε τοίνυν σεαυτόν. Ασφάλιζε λοιπόν τον εαυτόν σου, άνθρωπε. Έχεις τα σημεία του Αντιχρίστου, τα χαρακτηριστικά του τα έχεις. Και μη μόνος μνημόνευε τούτων, αλλά και αφθόνως πάσι μετάδιδου. Και μη θυμάσαι μόνος σου το θέμα Αντίχριστος, αλλά και άφθονα, πληθωρικά, Να μιλάς και στους άλλους ανθρώπους για Αυτόν Εἰ τέκνον ἔχεις κατὰ σάρκα, τούτο ήδη νουθέτει Έχεις παιδί σαρκικό, να τον νουθετείς για τον Αντίχριστο Και ει δια κατηχήσεως εγέννησάς τινα, και τούτον προασφαλίζου, ίνα μη τον ψευδή δέξηται ως αληθή Γέννησες πνευματικά κάποιον ως κατηχούμενον και αυτό να τον ασφαλίζεις για να μην δεχθεί τον πλάνον Αντίχριστον

Το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται της ανομίας, γιατί το μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται Και εδώ αγαπητοί μου τελειώνουμε και εμείς, ό,τι αφορά εις τον Αντίχριστον, τουλάχιστον στη σκιαγραφία του Ότι το κεφάλαιο της Αποκαλύψεως το 13 μας είπε, ό,τι οι πατέρες και η Αγία Γραφή μας φανέρωσαν και τώρα κλείνοντας αυτό θα επανέλθουμε σε άλλα σημεία που μιλεί για το θηρίον, αλλά θα είναι άλλα σημεία εκείνα, στην πρόοδο των κεφαλαίων της Αποκαλύψεως, χωρίς βεβαίως πια να ξανακάνουμε την περιγραφή του Αντιχρίστου ή του ψευδοπροφήτου και τώρα με τη βοήθεια του Θεού την ερχομένη Κυριακή θα δούμε μια θαυμασία εικόνα.

Το αρνίον με τους 144.000 ήτοι, εκείνους οι οποίοι ακολούθησαν το αρνίον σε όλη την αγνότητά τους και σε όλη την αφιέρωσή τους Αυτά αγαπητοί μου για την ερχομένη Κυριακή