The Revelation of John 56

This English transcript is an automated translation of the original Greek lecture. It may contain errors; the unchanged Greek original is the authoritative text.

We are at the thirteenth chapter of the book of Revelation, at verse sixteen. "And he causes all, both small and great, both rich and poor, both free and slave, to be given a mark on their right hand or on their foreheads."

Here the holy Evangelist, who always tends to give this classification of people when he says small and great, rich and poor, slave and free, does so to express that what the false prophet carries out on behalf of the Antichrist is meant for all people.

It will not be only the rich who suffer his malice, or the influence of the Antichrist, nor only the poor, nor only the free, nor the slave, nor only the great and not the small. Rather, the Antichrist will place his seal, always through the working of the false prophet, upon all people, regardless of sex, age, and social class.

But alongside that one direct coercion we spoke of last time, the demand that honor be paid to the first Beast, the Antichrist, and that his image be worshiped under the threat of death, there comes also an indirect form of extortion, one that is economic in nature and that, of course, likewise carries the threat of death.

"And that no one may buy or sell except the one who has the mark, the name of the Beast or the number of its name." It will come about that no one can buy or sell except the one who has the mark, the seal of the Antichrist, which will be the name of the Beast.

Or the number that corresponds to the name of the Beast, of the Antichrist. Let me explain this, the matter of the number. Take the name Athanasios. The first letter in Greek stands for one, the theta is nine, the second alpha is one, the nu is fifty, then again the alpha is one.

The sigma is two hundred, the iota is ten, the omicron seventy, the sigma again two hundred. If I set them in a row, what number does my name give? It comes to somewhere around five, six, or seven hundred, I am not sure how much. So this number corresponds to my name.

So whether it is the name itself or the number of the name, it is the same thing.

So there is here an economic exclusion.

Pay attention to this point about the economic boycott. When I spoke to you about it last year as well, referring to this economic boycott, jumping ahead to the thirteenth chapter even though we were still earlier in our study, because I had specially mentioned to you an incident that I will recount again today, some of you were terrified.

And you said: so there will be a way to keep us from functioning economically, and it is the banks that usually create the flow of money, because, as we will see a little further on, the banks come into the picture.

That is, we will face some difficulty. Take the case when the banks went on strike, and you saw at once that there was an economic paralysis in the market. Now suppose this is not something general, but applies only to certain persons, who will not be served economically by the banks or by the market at all, who cannot even buy. You will go to the grocer and say, give me a kilo of sugar; to the baker, give me a kilo of bread; and he will say to you, do you have the mark, do you have the seal, which will be on the hand or on the forehead? If you have it, you can buy whatever you want.

If you do not have it, you will buy nothing. Or you are a producer; this is what it means, that no one will be able to buy or sell. You are a producer and you want to sell your goods, but they will not buy your goods, your produce, if you do not have the mark of the Antichrist. You understand, it is a terrible extortion, and I do not know how people could resist at this point, how they could react.

Truly, this shows you how terrible those days of the Antichrist will be. But what is this seal of which we are speaking, what is the mark? The mark, in that era when Revelation was written, was the imperial seal.

And so it was called the mark. Recall too the time of Nabuchodonosor, or of other ancient kings, who had their ring as their seal. Just as today we might have a stone set in it, something like this, a diamond, a precious stone, they had certain engravings there, and the seal was pressed upon documents.

And this seal was always in the king's own hand. It was not kept somewhere in a cupboard or a drawer where the secretary could use it; it was in the king's hand, his own seal. Suppose the king ever gave someone his ring, that is, his seal, what I would call the great seal of the state, to use a modern expression, it meant that the one who received that seal had great jurisdiction and great authority. This is significant.

It is from there, then, that the expression "mark" is taken, that is, "seal," for what else would it be but the seal bearing the name or the numbers of the Antichrist? I believe you will remember when, last spring, I told you of an incident related to me by Mr. Sotiropoulos, Mr. Nikolaos Sotiropoulos, the theologian of the Cross.

He had come to Larissa, he had given a talk here, at the Sapphiros, and then he came to the monastery, we hosted him, and he told me what I passed on to you at that time. I could not hold it back any longer; I wanted to tell you right away, even though it was something that belonged to this very point we are analyzing today.

I will tell it to you again in a few words. A certain Orthodox priest in America told him this.

The banks of America are preparing a method of identifying their depositors. For today, in order to take money out of the bank, to make a withdrawal, you naturally go with your identity card and so on. They are preparing a method so that this identity will be indelibly inscribed on the right hand or on the forehead by laser rays. So when this seal is on your hand, nothing shows on the outside; you have to place your hand into a special device for the seal to be revealed, confirming that you are indeed who you are. And this, as I told you, will be indelible, either on the hand, the right one, or on the forehead.

There will be two numbers, one general and one individual. The general number will be 666, and the individual number will be your registration number as a depositor in the bank's books; that will be your own personal number.

You will ask me, why use two numbers? Let us grant that this is a clever method, an indelible identity by which no one can do anything, like our fingerprints, for example.

So that wherever and however a person moves, it gives a faithful confirmation of his identity. But would it not be enough to set down only one number, the individual number? What would the general number 666 be needed for?

My dear friends, here there is something astonishing.

As you know, the money, the vast sums of money that move through the markets of the whole world,

belong to Jewish hands; you know this. The Jews are not many in the world; they number eleven million, all the Jews in all the world. Yet they hold an overwhelming share of the world's economy.

Consequently, these people set the course of things.

But why would this interest them, and what connection do they have with the number 666? The Jews have remained without faith in Jesus Christ. And of course they await another Messiah. There is a faction, the so-called Zionists, who have messianic expectations, but of a materialist kind, of a materialist dimension. They are the true descendants of those Jews of Christ's time who demanded that the Messiah be a national liberator, one who would feed them with golden spoons.

I'll put it in the common, everyday way of speaking.

Their hopes, of course, were disappointed in the person of Jesus Christ, and that is why they crucified Him. Of course there are other causes too; they envied Him. The Evangelist John tells us plainly that out of envy they handed Him over.

But when? When they saw their hope proved false, the hope that He might stand as the Messiah they were expecting. Of course the prophets did not speak of such a Messiah, but in the confusion of their thirst and their hunger for freedom and for wealth, they did not interpret the prophets correctly.

This is a telling point: they interpreted the Scriptures by the criterion of the passions. And when someone interprets the Scriptures by the criterion of the passions, he will most certainly interpret them wrongly. So they did not see that the Messiah was to suffer, and they were scandalized when they saw the Messiah, the awaited one, upon the Cross.

This is the stance of those who said, if you are the Christ, come down from the Cross, that we may see and believe; for in the very marrow of their bones they always carried this search for a miracle. But a miracle is not always a proof, because the false Christ and the Antichrist will also work miracles; this is not always the criterion. And yet, their hopes were disappointed.

Of course the Jews know Holy Scripture, the New Testament. Of course they know that the number 666 stands for a Messiah, the one whom Christians call the Antichrist. But these people have by now handed over their heart to Satan.

Christ said plainly that the one who does not have the Son does not have the Father either. Listen to this, it is a terrible thing. The one who does not have the Son does not have the Father either. And the one who then has neither has nothing, and is then godless.

So then the Jews, since they do not have the Son, since they did not believe, therefore do not have the Father either, and therefore are godless. And so they have been ruled, they have already been conquered by the devil. And since these are people with gross, materialist positions, they see nothing before them but money and dominion over the world.

How will their interests be served? They will be served only if they accept a Messiah who will stand as the rival of Jesus Christ. They already sense that this is the one who bears the number 666 in the Book of Revelation.

It is striking, it is striking; but why is it striking? Remember last year, when I read to you from a Masonic prayer of the thirty-third degree, addressed to Baphomet, who is none other than the devil. It is a statue, the goat-footed god, Pan, let us say, or a figure half man and half goat with horns; it has a tail and legs, the hands are human, the feet are those of a goat, and it sits cross-legged, and this is what they worship, Baphomet, that is, the devil.

I will say it to you once more, and you will ask, why would they worship him? These people worship him, and they revile Yahweh, the Lord, God, calling Him the enemy of civilization, the enemy of progress, and so on and so forth, while Baphomet, the devil, is the one who advances civilization, science, technology, art, and the pleasures of this world.

On the other hand, the Gospel does not please them, nor does the Old Testament, since it is ascetic; for remember the Jews in the desert, my dear friends, how many times they grumbled. When God was training them under His discipline, with only the manna, they wanted meat as well, and the garlic, and the onions, and the fish of Egypt, and they wished to turn back and to set aside God's promise of a land.

A promise, a pledge. And so the Jews do not want God; they want a Messiah, a God, who will give them material goods.

For this reason they reject the God of the Old Testament, and they reject Jesus Christ as Messiah, and they want one who will give them prosperity. And when they know that this one will rule the world in the name of the Jews, and as we shall see further on he will be a Jew, then, without yet knowing who he will be, they accept the number 666, which is the mark of their own dominion over the whole world.

This is how things are explained. If you read the last of the Protocols of the Elders of Zion, the very last one, how they ask and want the coming king to be shaped, a descendant of David as they say, the star of David who will reign over the Jews and become ruler of the world, my dear ones, you will find the very same traits the Fathers give us for the Antichrist who is to come.

And there are details that will frighten you, when you hear about the Antichrist, what a wonderful man he will be, at the beginning, at the beginning, yes. So what is strange about it, if they want to bring in these two things, these two numbers, the number 666 and personal identity numbers? In any case, as you know, because no prophecy came from man, but from the Spirit of God, whether people understand it or do not understand it, they become servants of the fulfillment of God's prophecies. When, for example, at the very moment the Evangelist John sees how Christ is being crucified, he says, and they divided the garments of the Lord, because it was written; and that with the Lord his bones were not broken, as happened with the two thieves, because it was written, says the Evangelist John, and a bone of him shall not be broken. So, you see the Scripture.

But didn't the Hebrews read the Scripture too? There were great rabbis, weren't there? They read it, and yet, my beloved, they fulfilled the prophecies without understanding what they were doing. And Holy Scripture goes on: 'Here is wisdom. Let him who has understanding' (so says the sacred author, Saint John) 'calculate the number of the beast, for it is the number of a man; and his number is six hundred and sixty-six,' chi, xi, sigma. The chi is 600, the xi is 60, and the sigma is 6. Six hundred and sixty-six. Here Wisdom speaks. Let the one who has understanding calculate the number of the beast, let him find it, let him sit down and work it out. Because it is the number of a man. When it says 'the number of a man,' it means it is the name of a man, and, as I told you, it also gives us the number.

But pay a little attention here, what is this wisdom: here is wisdom. Clearly it speaks of the divine Wisdom and not of wisdom as a product of the human nous. And this means that the things I write and tell you, here is wisdom, are understood only after divine revelation and divine illumination. You will say to me, has the name been revealed up to now to certain great men?

It has not been revealed, my dear ones; it has not been revealed.

Perhaps it was revealed to the sacred Evangelist John.

For we have already found in the Apocalypse where God says to him, these things you shall not write. The same thing in Daniel, who also prophesies about the Antichrist; and God says to him, these things you shall not write. What does this mean?

It means that there are certain revelations which do not concern the Church, but concern only the person of the prophet who writes the prophecies. For him alone, in particular. For John could have asked, Lord, I beg you, tell me, who is this destroyer, this ravager of the Church and of the whole world? Tell me who he is. I will tell you who he is. He is this one. But you shall not write his name. You shall write only the number of the name. And because many names fit the number of the name, no one can identify him at once; one cannot at all, it is impossible. Perhaps even the name of the destroyer, the son of perdition and of lawlessness, this name was also known to the Apostle Paul, perhaps.

That is, it may have been revealed to them; or if you like, the twelve Apostles may have known the name of the Antichrist and kept it secret. And it was not handed down, it has not been handed down, and naturally it was not handed down, to the Church, and we do not know who he may be. It was kept for them alone. Then you will ask, why does the Evangelist John make this challenge, saying, here is wisdom: here is wisdom, and let him who has the nous count the number of the Beast, for it is the number of a man; he is challenging you. Well, my dear ones, we could say that this challenge is not, as we imagine it, a challenge.

Rather, its purpose is above all to draw the attention of the reader to his curiosity about who this might be, and to make him begin to sense certain things within himself, that he must watch out for the coming Antichrist; and further, Holy Scripture does not withhold this, very many features of the Antichrist's appearance will be given, so that nothing will be lacking except the name.

And so the name you will come to know, as if to say, when you know all the other features; and when the Antichrist comes you will say, this is the one.

And so it is a challenge more to attention than to curiosity. Of course we know that man is curious, and throughout history many attempts have been made to decipher the number 666.

But in vain, in vain, for this number revealed nothing. As I told you, it fits many names. The Greek alphabet was used, the Latin alphabet was used, the Hebrew alphabet was used; and in my humble and poor opinion, which is of course also what the Church chiefly accepts, it is rather the Greek alphabet.

Since the book of Revelation was written in Greek, the Greek alphabet has to be used, not the Latin. And look at the strained interpretations they've come up with here: they suppose the word 'Latinos,' the Latin one, so as to claim that the Latin Church is the Antichrist.

And with the word 'Latinos,' they write the iota as 'ei,' the diphthong, with a circumflex over it, even though it isn't spelled that way at all; it's spelled with a plain iota. Why do they do it? Because as it stands the name comes out to the number six hundred sixty, and they need five more to reach six hundred sixty-six, so they slip in the epsilon as well and turn it into 'Lateinos,' spelled with 'ei.' Or, of course, there is the other reading, 'arnoumenos,' the one who denies, that they fall back on, 'arnoumenos,' because, they say, it won't be a proper name at all, but rather 'the one who denies' Jesus Christ.

The denier, arnoume, they write it with epsilon, because that way the number works out; the epsilon is five units, whereas the ai is fifteen units, that is, it comes out ten units more. These are far-fetched interpretations; nothing, out of all this there is nothing certain.

So then what? Did you hear, nothing?

And I will ask you, because very often these names go around, in particular: here, the Choe that is here in Larissa, the one that is Pentecostal, here in Larissa, run by the Hasiotis brothers, whom I have spoken to you about before, be careful, again I tell you, do not find yourselves in their circles. They are Pentecostals, they are heretics. They maintained that the Antichrist bears the name William the Second.

It doesn't add up exactly; now, how they argued it, I don't know. William the Second, go chase it down. So, because these provocations keep coming up, and man is curious and can fall victim to his own curiosity, listen to the golden rule of the Church.

It comes from Saint Irenaeus, in his work Against Heresies, the fifth book, paragraph thirty, and then from Saint Andrew of Caesarea in the interpretation he makes of the Apocalypse. Listen first to Saint Irenaeus: It is safer and less dangerous to await the outcome of the prophecy.

the fulfillment of the prophecy that the Antichrist will come, than for someone to sit and ponder and try to guess who on earth the Antichrist might turn out to be. And Saint Andrew of Caesarea writes:

"The exact precision of the number, and likewise everything else that has been written about him, time will reveal, and experience will make it clear to those who are watchful." This is wonderfully pithy. In fact, if you'll allow me, to make it easier to remember, I'll boil it down to two words, or perhaps three.

Time will reveal it, and experience to those who keep watchfulness.

Time truly does reveal the prophecies. But how will one be able to perceive that the fulfillment of the prophecy has come? The time of the prophecy's fulfillment. When one has spiritual experience and nepsis, watchfulness.

You heard it: and watchfulness. What is this watchfulness? Watchfulness of the heart. From the verb nepho, nepho, which means literally, I am temperate, that is, and therefore I am clear-minded, I have a clear mind. But as is well known, the passions create a kind of drunkenness, a darkening of the intellect and of the heart.

So when I no longer have this drunkenness of the passions, that is, when I find myself in a neptic state, my heart truly keeps watch, then I will be able to see everything and to interpret what is happening in history. As Saint Ignatius writes to Saint Polycarp, study closely the seasons; expect the One who is awaited.

And as we shall see a little further on, the Second Coming of Christ is connected in time, directly, with the appearance of the Antichrist. For immediately after, Christ will come, right after the Antichrist, immediately after, therefore.

When he says here, study closely the seasons, it is very important, that is, to study the seasons, to observe, so that you can study and draw conclusions; but to do this you must have a heart that keeps watch, that is, a heart that is pure, pure from the passions. You must be the faithful man, not mastered by passions and vices and faults, and then you will be able to see.

So very concisely Saint Andrew of Caesarea says that time will reveal it, and experience to the heart that keeps watch. And all the more so when the two prophets, the prophet Elijah and Enoch, will point out the Antichrist and will say, this is he.

Then the unbelievers will be displeased, because the Antichrist will be their idol. And in the end they will be put to death by the Antichrist; but the faithful will say, this is he. And it will not only be their personal experience and the watchfulness of their heart that will discern him from the many marks that Holy Scripture gives of the portrait of the Antichrist, but it will also be the two prophets who will give their testimony concerning the person of the Antichrist.

And I continue with Saint Andrew.

He revealed it. For if this name of the Antichrist had to be made clearly known, the one who saw it, this is why I told you there is a possibility that Saint John knew the name, since having beheld it, the one who has seen the name saw it written, he would have revealed it. But the divine Grace was not pleased that in the divine Book the name of the destroyer should be written. The Grace of God was not pleased that the name of this destroyer should be written in the book of Holy Scripture.

As a kind of exercise, however, many names are contained within these numbers, both common nouns and proper names. It is truly like an exercise for curiosity. One might know how to say, well, many names appear.

Ah, no then, I will not be curious. I will wait until the fullness of time comes.

A question arises for us, my beloved: if then the number is not revealed, forgive me, if the name is not revealed, if the number is not decoded, then why should it be set down, for what reason should it be set down, simply set down just like that? Is the prophet perhaps playing a game? The prophet does not play games; the prophet writes seriously and under the inspiration of the Holy Spirit. Then what does this mean? Quite simply, when the fullness of time comes, then people will sense that the prophecy is being verified.

Christ used to speak about things that would happen within a few hours, or in a day, or in two or three days. "I have told you these things," He says, "so that when they come to pass, you may believe." On the evening of Holy Thursday, for instance, He says to them: tonight the sheep will be scattered, because my shepherd will be struck. Tonight you, Peter, will deny me. You already know most of this, so I won't go on at length.

And the rest of you will deny me. In three days I will rise again. You will grieve, and the world will rejoice over my crucifixion. But do not be afraid; and the woman, he says, when she is about to give birth, has sorrow, but when she has given birth she has joy, because she has brought a person into the world.

And you too, your soul, your heart, will rejoice when you see me again. I have told you these things, the Lord plainly says it there, I have told you these things, so that when they happen you may believe. That is, the prophecy, my beloved, is the greatest proof of truth and authenticity.

It is not the miracle, because the Antichrist will work miracles, even false ones, and the devil works miracles too. Do not spiritualism and magic work miracles? But the one thing that is an irrefutable proof of truth is prophecy. The devil does not know the future, and he cannot give a prophecy.

And I've told you this before: in the dream he says certain things, and for the people who put their trust in the devil, God permits, as a punishment for them, that a spirit of delusion be sent to confirm what they believed in the devil, in the dream, in the foretelling of the gypsy woman, the fortune-teller, the spiritualist. He lets it be confirmed for one reason only, as a punishment, whether to discipline them or to condemn them.

Condemnatory, I fear, condemnatory, because the spirit of delusion is the ultimate punishment that God can give. Holy Scripture itself says this, the Old Testament, the spirit of delusion; the Apostle Paul says it too to the Thessalonians, and we will see it a little further on.

For this reason, then, prophecy is the privilege of God alone; for this reason it was set down, so that the prophecy might be fulfilled and the people of that age, which may be our own age, or may be the next generation, we do not know, might say: the prophecy is true. We must pay attention.

Here, my dear friends, the thirteenth chapter comes to an end, which speaks, in stark terms of course, of the Antichrist, or if you like, of the first beast, the Dragon, the devil; of the second beast that comes up out of the sea, the Antichrist; and of the third beast, which is the false prophet.

Now here, a little further on, the holy Evangelist sets down an intermezzo, something joyful, because it is his custom to give the reader a note of refreshment after his soul has been weighed down by the distressing things that are to come.

But before we move on to the fourteenth chapter to look at this intermezzo, which is the hundred and forty-four thousand virgins who follow the Lamb wherever he goes. And it is a most beautiful image, most beautiful.

I had promised you that we would have to examine the matter of the Antichrist not only from the side of the Apocalypse, but from the whole of Holy Scripture. What testimonies do we have about the Antichrist from the whole of Holy Scripture, the New Testament and the Old Testament, so that no one thinks that the Apocalypse is the only place in Holy Scripture that speaks of him. No, there are many places in Holy Scripture. And how the fathers interpret and portray the personality of the Antichrist, with details that will astonish you.

And so, very briefly of course, we will look at the matter of the Antichrist from this side as well. Where he will come, how he will come, from where he will be born, in what place, and so on. First of all, I must tell you that the keen eye of the fathers of our Church discerns those things which we ourselves cannot discern so easily in Holy Scripture.

For this reason we will use as our guides the fathers of our Church, who are the Saints of our Church.

The names attributed to him, both by Holy Scripture and by the fathers of our Church, some of them, because they are more than the ones I will tell you, are the following.

Antichrist, First John, chapter four, verse three. I am God, Ezekiel, chapter twenty-eight, verses two to ten, and Second Thessalonians, chapter two, verse three.

The Man of Sin, Second Thessalonians, chapter two, verse three. The Son of Perdition, Second Thessalonians, chapter two, verse four. The Adversary, Second Thessalonians, chapter two, verse four. The one who exalts himself, that is, who is filled with pride, who is supremely proud, that is what it means, the one who exalts himself, Second Thessalonians, chapter two, verse four. The Lawless One, Second Thessalonians, chapter two, verse eight.

You see, the Apostle Paul has many names for the Antichrist. Eighth, the Beast, in the chapter of Revelation we are analyzing. Ninth, the Deceiver of the world, in the Didache. Tenth, chapter sixteen and the sixteenth paragraph, four passages. Eleventh, the Enemy, from Saint Cyril of Jerusalem; the Lawless One, from Irenaeus, in the fifth book Against Heresies. Twelfth, the Son of the Devil, from Hippolytus, Bishop of Rome. Thirteenth, the Serpent, the Snake, as Jacob calls his son Dan, in Genesis 49:16 and 18. Fourteenth, the Deceiver, from Saint John of Damascus. Fifteenth, the False Christ, the False Christ word for word, from Saint Cyril of Jerusalem.

All these names, of course, are dreadful. I made a selection in order to give you a picture, because from the names themselves we already understand the person. By way of illustration we will use only a few passages from Holy Scripture.

Very few, three or four, from the New Testament and the Old Testament. And first from the Old Testament. A foundational point concerning the Antichrist is the following.

When Jacob was blessing his twelve children in Egypt, a little before he died, to Judah, his fourth son, he gave the whole blessing, so that from him the Messiah would come. He spoke to him the most magnificent and praising words.

You will see, within those words of Jacob about his son Judah, that there is the element of the incarnate economy of the Son of God. His death, when he says to him, you lay down like a lion's cub to sleep, this is the death of the Messiah.

And who can rouse you, that is, who dares to rouse you; that is, when you rise again, then your enemies will tremble. His death, his Resurrection, the Church, the faith of the nations, and he is the expectation of the nations, the mystery of the Holy Eucharist, where it speaks there of the vine, and eternal blessedness. That is, there is, in a prototypical way, the portrayal of the characteristics of the Messiah, of Christ, of Jesus Christ who came.

When he came to Dan, his son, he prophesied to him the following.

"Dan shall judge his own people, as one tribe in Israel. And let Dan be a serpent in the way, lying in wait upon the path, biting the heel of the horse, and the horseman shall fall backward, waiting for the salvation of the Lord." That is Genesis 49:16-18. This prophecy, my beloved, was fulfilled in part in Samson the Judge. Samson came from the tribe of Dan. When it says, "Dan shall judge his people," Samson was the Judge, and he judged the people, not merely his own tribe. The prophecy says here, "As one tribe in Israel."

That is, he will judge, he will stand as judge, as leader, that is, of the whole of Israel and of all twelve tribes. So here we see the partial fulfillment of the prophecy in Samson, but in its full sense the prophecy will be fulfilled in the Antichrist.

Samson is the godly man. He is not the impious one, yet he governed the people of God. Here the Antichrist will be impious, and he will govern not only the people of God, the Hebrews, but he will become ruler of the whole world. Consider the point of the prophecy that says, "And let Dan be a serpent." And let this come to pass, let it happen; it is not a mere wish, this blessing has a prophetic dimension.

That Dan should become a serpent was partly fulfilled in the traitor Judas, according to the words of the Lord: "He who ate bread with me lifted up his heel against me." The one who ate bread together with me lifted his heel and kicked me. But in its full sense it will be fulfilled in the Antichrist, who will carry the whole devil within him.

Remember that Judas too had the devil within him, and it says that when he took the bread from the hands of the Lord, then Satan entered into the heart of Judas the traitor. And the devil who tripped, who supplanted, who tripped up, so to speak, who supplanted the first-formed ones, then went on to supplant the Lord.

Remember the prophecy back there in Paradise, where God speaks. "Behold," He says to the devil, "you will lie in wait for his heel" — you will come to wound his heel. That is why it is called a striking at the heel: you will trip him up, you will do him harm, you will raise him up on the Cross.

Then the devil, the supplanter devil, comes to persecute the Church. The first-formed ones, the Lord, and the Church. That part of the prophecy which says that the rider awaits salvation, the rider fallen backward, fallen backward, awaiting the salvation of the Lord. Who is the rider? He is the faithful man, unsuspecting, going along his road, and Dan, like a serpent, you dart out suddenly into the road of the rider and you bite the horse, and the rider falls over backward. And of course he strikes his head. The road is utterly deserted. Notice, a prophetic image. The road is utterly deserted.

From where will this man, this traveler, receive his salvation, except from God alone? Which means that the Antichrist will be so powerful that there will be no man greater than he to whom some of his victims might appeal to be delivered from the hands of the Antichrist.

And then the only salvation for the faithful will be to turn toward Heaven and to entreat Christ. And indeed, salvation will come from Christ. How it will come, the Apostle Paul tells us in his Second Epistle to the Thessalonians: "The Lord will consume him," the Lord will destroy him. And so this prophecy of Jacob refers, in its full sense, to the Antichrist.

You will say to me, will the Antichrist then come from Dan? Yes, wait. Daniel, in his book, chapter 7, verse 25, not to say, not to say that he has a whole chapter about the Antichrist and a great many other passages besides that chapter.

I take one characteristic passage: "And he shall speak words against the Most High." The Antichrist will speak terrible words against the Most High. "And he shall wear out the saints of the Most High." He will mistreat the saints of God. "And he shall think to change the times and the law." And he will plan to alter times and laws. The times are nature, and the law is the law of God. But notice something. I found a new interpretation regarding the times, and I rejoiced greatly over this interpretation. It is the following.

The times are the past, history, and tradition. I will say it once more. The past, history, and tradition. The Antichrist will seek to alter tradition, history. Is it not the case that in our age history is being altered?

Is it not the case that in our age tradition is being altered? Each of you judge, each of you judge. You see, it is not I who say this, so many say it: we are living in the days of the Antichrist. When we see alterations of things that were never before dared to be done, and we see these alterations already taking place. It is astonishing. And how is the law altered? When the law says, "You shall not commit adultery," and someone says to you, you fool, opportunities are falling into your lap and you say, "You shall not commit adultery"? What is adultery, it is nothing; and what is fornication, it is nothing; what does "honor your father and your mother" mean? That is called oppression, that is called oppression.

My dear ones, I was reading in the magazine Zoe, I found it in the section on current events, it takes it from a newspaper: a secondary school teacher in a high school of Helioupolis, I do not have it with me to read it to you, a dreadful thing, he said to his students, you read it, perhaps you read it, he said to his students, I do not want you to respect me, he says, those are servilities, servilities, respect is servility, but rather, he says, I want you to curse Christ and the Most Holy Theotokos at me, so that I may curse you the same way in return. And this is called liberation. This is called preserving my personality and my humanity. Listen, please. Listen. This is what altering the law means. Have you ever heard such things before? Never. From your grandparents, your great-grandparents. You never saw the matter of respect written down anywhere. Did you ever see it altered? Did you ever see it anywhere? Nowhere, never. Nowhere, never.

It is one thing for there to be a person who has no respect, who himself shows no respect; but he would never, out of nowhere, even from a high position, turn and tell you that the word respect means nothing, that it has no meaning at all. And those who were appointed to guide the upbringing of our young people, for them to become the ones who lead them by the hand into darkness and over the cliff, that is a terrible thing. This is what it means to alter the times and the law.

But, my dear ones, what can one say? The Lord too prophesied and warned His disciples about the Antichrist.

Rather, the Lord warned the Hebrews themselves. And He told them, "I have come in the name of my Father, and you do not receive me." I came in the name of my Father, and you do not receive me. "If another comes," if another shall come, "in his own name, him you will receive," John 5:43. When another comes, him you will accept; I came, you did not receive me; when another comes, him you will accept. And this other will be none other than the Antichrist.

And as John Chrysostom interprets it, Patrology 59, 235, page 35: "Here he hints at the Antichrist." That is, the Lord here alludes to this very one, the Antichrist himself. But since the hour has passed, God willing, we will continue next Sunday.

I give notice only of the following.

Ευρισκόμεθα εις το 13ο κεφάλαιο του βιβλίου της Αποκαλύψεως, στον στίχον 16. Και ποιεί πάντας τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους και τους δούλους, ίνα δώσωσιν αυτοῖς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών.

Εδώ ο Ιερός Ευαγγελιστής, ο οποίος πάντα συνηθίζει να δίδει αυτή την κατάταξη θα λέγαμε των ανθρώπων όταν λέγει μικροί μεγάλοι, πλούσιοι πτωχοί, δούλοι ελεύθεροι, για να εκφράσει ότι εκείνα που ενεργεί ο ψευδοπροφήτης για λογαριασμό του Αντιχρίστου είναι για όλους τους ανθρώπους.

ότι δεν θα είναι μόνο οι πλούσιοι οι οποίοι θα υποστούν την κακία του ή τις επιδράσεις του Αντιχρίστου, ή μόνο η πτωχή ή μόνο η ελεύθερη ή η δούλη ή μόνο η μεγάλη και όχι μικρή. Αλλά τη σφραγίδα του ο Αντίχριστος, τη ενεργεία πάντοτε του ψευδοπροφήτου, θα την εναποθέσει εις πάντας τους ανθρώπους, αδιαφόρως φύλου, ηλικίας και κοινωνικής τάξης.

Αλλά εις αυτόν τον ένα άμεσον εξαναγκασμόν που λέγαμε την περασμένη φορά δια να απονεμηθεί τιμή εις το θηρίο το πρώτο, τον Αντίχριστο, δια να προσκυνηθεί η εικόνα του με την απειλή του θανάτου, έρχεται και ένας έμμεσος τρόπος εκβιασμού που είναι οικονομικής φύσεως και που φυσικά και αυτός εγκλείει την απειλή του θανάτου.

Και ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού. Και να γίνει ώστε να μην μπορεί κανείς να αγοράσει ή να πουλήσει παρά μόνο εκείνος ο οποίος θα έχει το χάραγμα, την σφραγίδα του Αντιχρίστου που θα είναι το όνομα του θηρίου.

Ή ο αριθμός που αντιστοιχεί εις το όνομα του θηρίου, του Αντιχρίστου. Βέβαια αυτό, ο αριθμός, σας εξηγώ, λέμε Αθανάσιος. Το πρώτο γράμμα ελληνικά είναι το 1, το θ είναι το 9, το δεύτερον α είναι το 1, το ν είναι το 50, μετά είναι το α πάλι 1.

Το σίγμα είναι το 200, το γιώτα είναι το 10, το όμικρον το 70, το σίγμα πάλι 200. Αν το βάλω στη σειρά, το όνομά μου τι αριθμό δίδει, δείχνει κάπου 500, 600, 700, δεν ξέρω πόσο. Ώστε ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο όνομά μου.

Είτε λοιπόν είναι το ίδιο το όνομα ή ο αριθμός του ονόματος, είναι το ίδιο πράγμα.

Ώστε υπάρχει εδώ ένας οικονομικός αποκλεισμός.

Προσέξτε αυτό το σημείο του οικονομικού αποκλεισμού. Όταν σας έλεγα και πέρυσι, αναφερόμενος εις αυτόν τον οικονομικόν αποκλεισμόν, κάνοντας ένα άλμα εις το 13ο κεφάλαιο, ενώ ήδη ευρισκόμεθα πιο μπροστά, επειδή σας είχα εκτάκτως αναφέρει ένα περιστατικό το οποίο και σήμερα θα αναφέρω, μερικοί από εσάς τρομοκρατηθήκατε.

Και είπατε, δηλαδή θα υπάρχει ένας τρόπος που να μην μπορούμε να διακινηθούμε οικονομικά, που οι τράπεζες συνήθως είναι εκείνες που δημιουργούν τη διακίνηση, γιατί θα δούμε λίγο πιο κάτω οι τράπεζες μπαίνουν στη μέση.

Δηλαδή θα έχουμε κάποια δυσκολία. Πάρτε την περίπτωση που οι τράπεζες είχαν απεργία και είδατε αμέσως υπήρχε μια οικονομική παράλυση στην αγορά. Αν υποτεθεί λοιπόν ότι αυτό δεν είναι γενικευμένο, αλλά είναι μόνο για πρόσωπα, τα οποία δεν θα εξυπηρετούνται οικονομικά από τις τράπεζες ή από την αγορά γενικώς, ούτε να αγοράσουν. Θα πηγαίνεις στο μπακάλι και θα του λες, δώσ' μου ένα κιλό ζάχαρη, στον φούρναρη, δώσ' μου ένα κιλό ψωμί, θα σου πει, έχεις το χάραγμα, έχεις την σφραγίδα, η οποία θα είναι στο χέρι ή στο μέτωπο; εάν την έχεις, ψώνεις ό,τι θέλεις.

Δεν την έχεις, δε θα ψωνίσεις τίποτα. Ή είσαι παραγωγός, αυτό θα πει, δε θα μπορεί κανείς να αγοράσει ή να πουλήσει. Είσαι παραγωγός και θα θέλεις να πουλήσεις το εμπόρευμά σου, δε θα σου αγοράσουν το εμπόρευμά σου, την παραγωγή σου, εάν δεν έχεις το χάραγμα του Αντιχρίστου. Αντιλαμβάνεστε, είναι ένας εκβιασμός φοβερός, και δεν ξέρω οι άνθρωποι πως θα μπορούσαν σε αυτό το σημείο να αντισταθούν, να αντιδράσουν.

Πραγματικά, για να δείτε πόσο φοβερές θα είναι εκείνες οι ημέρες του Αντιχρίστου. Ποια είναι όμως αυτή η σφραγίδα περί της οποίας ο λόγος, ποιο είναι το χάραγμα; Χάραγμα, τότε, την εποχή εκείνη που εγγράφεται η Αποκάλυψη, ήτο η αυτοκρατορική σφραγίδα.

Και έτσι έλεγε το χάραγμα, θυμηθείτε ακόμη την εποχή του Ναβουχοδονόσορος, ή άλλων βασιλέων παλαιών. που ως σφραγίδα είχαν το δακτυλίδι τους, το οποίο επάνω όπως εμείς σήμερα έχουμε μια πέτρα ενδεχομένως κάπως έτσι, ένα διαμάντι, μια πολύτιμη πέτρα, εκείνοι είχαν κάποια χαράγματα εκεί και ετίθετο σφραγίδα επάνω εις τα έγγραφα.

Και η σφραγίδα αυτή ήταν στο χέρι πάντα του βασιλέως, δεν ήταν κάπου σε ένα ντουλάπι σε ένα συρτάρι που θα μπορούσε ο γραμματέας να τη χρησιμοποιεί, ήταν στο χέρι του βασιλέως, με τη σφραγίδα του. Αν υποτεθεί ότι ο βασιλεύς ποτέ έδινε σε κάποιον το δακτυλίδι του, δηλαδή τη σφραγίδα, θα το πω έτσι, την μεγάλη σφραγίδα του κράτους, να μιλήσουμε μια σύγχρονη έκφραση, σήμαινε ότι αυτός που έπαιρε τη σφραγίδα είχε μεγάλη δικαιοδοσία και μεγάλη εξουσία. Σπουδαίο αυτό.

Από εκεί λοιπόν είναι παρμένη η έκφραση χάραγμα, δηλαδή σφραγίδα, που τι άλλο θα είναι παρά η σφραγίδα με το όνομα ή των αριθμών του Αντιχρίστου; Πιστεύω θα ενθυμείστε όταν πέρυσι την Άνοιξη σας είχα αναφέρει ένα περιστατικό που μου είχε διηγηθεί ο κύριος Σωτηρόπουλος, κύριος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, θεολόγος του Σταυρού.

Είχε έρθει στη Λάρισα, είχε κάνει και μία ομιλία εδώ, στον Σάπφυρο και ήρθε στο μοναστήρι, τον φιλοξενήσαμε και μου είπε αυτό που τότε σας είχα πει και δεν μπορούσα να το κρατήσω περισσότερο, ήθελα να σας το πω αμέσως, αν και ήταν κάτι που ανήκε εις αυτό το σημείο που σήμερα αναλύουμε.

Με δύο λόγια θα σας το ξαναπώ. Κάποιος ορθόδοξος ιερεύς στην Αμερική του είπε.

Ετοιμάζουν οι τράπεζες της Αμερικής μία μέθοδο ταυτότητος των καταθετών. Διότι σήμερα για να πάρεις χρήματα από την τράπεζα, να κάνεις μια ανάληψη χρημάτων, Φυσικά θα πας με την ταυτότητά σου κλπ. Ετοιμάζουν μία μέθοδο ώστε αυτή η ταυτότητα να είναι ανεξιτήλως χαραγμένη στο δεξί χέρι ή στο μέτωπο με ακτίνες λέιζερ. Οπότε, στο χέρι σου όταν θα είναι αυτή η σφραγίδα, δεν φαίνεται εξωτερικά τίποτε, πρέπει να βάζεις το χέρι σου σε ένα ειδικό μηχάνημα για να γίνει η αποκάλυψη της σφραγίδος ότι είσαι εσύ αυτός που είσαι και αυτό βέβαια σας είπα θα είναι ανεξίτηλο ή στο χέρι, το δεξί ή στο μέτωπο.

Θα είναι δύο αριθμοί, ένας γενικός και ένας ατομικός, ο γενικός αριθμός θα είναι ο 666 και ο ατομικός αριθμός θα είναι ο αριθμός μητρώου σου που είσαι στα κατάστιχα της τραπέζης, ως καταθέτης, θα είναι ο ατομικός σου αριθμός.

Θα μου πείτε γιατί να χρησιμοποιηθούν δύο αριθμοί; Δεν θα είναι αρκετός, ας πούμε ότι είναι έξυπνος τρόπος αυτός, μια ταυτότητα ανεξίτηλη. Που κανείς με τον τρόπον αυτόν, όπου τι να κάνει, ό,τι είναι τα δακτυλικά μας αποτυπώματα επί παραδείγματι.

Που όπου και όπως να κινηθεί, θα δώσει μια πιστότητα της ταυτότητός του. Δεν θα είναι αρκετό να τεθεί μόνον ένας αριθμός, ο ατομικός αριθμός. Τι θα χρειάζεται ο γενικός αριθμός 666;

Αγαπητοί μου, εδώ υπάρχει κάτι το καταπληκτικό.

Όπως τα ξέρετε τα χρήματα, τα πολλά χρήματα που διακινούνται μέσα στις αγορές του κόσμου ολοκλήρου,

Ανήκουν σε χέρια εβραϊκά, αυτό το ξέρετε. Οι Εβραίοι δεν είναι πολλοί στον κόσμο, είναι 11 εκατομμύρια. Όλοι οι Εβραίοι σε όλο τον κόσμο. Αλλά κρατούν κατά ένα συντριπτικό ποσοστό την οικονομία του κόσμου.

Συνεπώς αυτοί οι άνθρωποι ρυθμίζουν τα πράγματα.

Αλλά τι θα ενδιέφερε αυτούς και τι σχέση έχουν αυτοί με τον αριθμόν 666; Οι Εβραίοι έχουνε μείνει άπιστοι εις τον Ιησού Χριστό. Και φυσικά αναμένουν άλλον Μεσσία. Είναι μια μερίδα οι λεγόμενοι Σιωνιστές, οι οποίοι έχουν μεσιανικές προσδοκίες, αλλά υλιστικού τύπου, υλιστικής διαστάσεως, είναι γνήσιοι απόγονοι εκείνων των Εβραίων της εποχής του Χριστού που ζήτησαν τον Μεσσία να είναι εθνικός απελευθερωτής και που θα τους έδιδε να φάνε με χρυσά κουτάλια.

Θα το πω κατά τη δημώδη έκφραση

Οι ελπίδες τους βεβαίως διεψεύστησαν εις το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, γι' αυτό και τον εσταύρωσαν. Βέβαια είναι κι άλλα τα αίτια, τον εφθόνησαν. Μας λέγει σαφώς ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ότι διά φθόνον παρέδωκαν αυτόν.

Πότε όμως; Όταν είδαν να διαψεύδεται η ελπίδα των, ότι θα μπορούσε να σταθεί Μεσσίας όπως τον περίμεναν. Βεβαίως οι προφήτες δεν μιλούσαν για ένα τέτοιο Μεσσία, αλλά μέσα στην παραζάλη της δίψας των και της πείνας των για ελευθερία και για πλούτον δεν ερμήνευαν σωστά τους προφήτες.

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό στοιχείο, με το κριτήριο των παθών ερμήνευαν τις γραφές. Και όταν κανείς ερμηνεύει τις γραφές με το κριτήριο των παθών, οπωσδήποτε θα ερμηνεύσει λανθασμένα. Έτσι δεν έβλεπαν ότι ο Μεσσίας είναι παθητός και σκανδαλίστηκαν όταν είδαν τον Μεσσία, τον αναμενόμενο, επί του Σταυρού.

Οι θέσεις που έλεγαν, αν είσαι εσύ ο Χριστός, κατέβα από το Σταυρό, να δούμε και να πιστέψουμε, γιατί πάντα είχαν μέσα στο μεδούλι τους την αναζήτηση θαύματος, που δεν είναι πάντα τεκμήριον το θαύμα, γιατί θαύματα θα κάνει και ο Ψευδόχριστος και ο Αντίχριστος, δεν είναι πάντοτε το κριτήριο αυτό, ωστόσο, διεψεύστησαν.

Βεβαίως την Αγία Γραφή την γνωρίζουν, την Καινή Διαθήκη, οι Εβραίοι. Βεβαίως γνωρίζουν ότι ο αριθμός 666 είναι ένας Μεσσίας, ο οποίος θα είναι και λέγεται από τους Χριστιανούς Αντίχριστος. Οι άνθρωποι αυτοί όμως παρέδωσαν πλέον την καρδιά τους εις τον Σατανά.

Σαφώς ο Χριστός είπε ότι εκείνος που δεν έχει τον Υιόν δεν έχει ούτε τον Πατέρα. Ακούστε αυτό, είναι τρομερό. Αυτός που δεν έχει τον Υιόν δεν έχει ούτε τον Πατέρα. Και εκείνος που δεν έχει τότε τίποτα, τότε είναι άθεος.

Τότε λοιπόν οι Εβραίοι, αφού δεν έχουν τον Υιόν, δεν επίστευσαν, άρα δεν έχουν ούτε τον Πατέρα, άρα είναι άθεοι. Άρα λοιπόν έχουν κυβερνηθεί, έχουν ήδη πια κατακτηθεί από το διάβολο. Και εφόσον είναι οι άνθρωποι με παχυλές, υλιστικές θέσεις, δεν βλέπουν τίποτα άλλο μπροστά τους παρά τα χρήματα και την κοσμοκρατορία.

Πώς θα εξυπηρετηθούν; Θα εξυπηρετηθούν μόνο αν δεχθούν έναν Μεσσία που θα σταθεί αντίπαλος του Ιησού Χριστού. Ήδη διαισθάνονται ότι αυτός είναι εκείνος που φέρει τον αριθμόν 666 στο βιβλίο της Αποκαλύψης.

Κάνει εντύπωση, κάνει εντύπωση, αλλά γιατί κάνει εντύπωση; Ενθυμίστε πέρυσι που σας είχα διαβάσει από μια μασονική προσευχή του 33ου βαθμού, που αποτείνεται προς τον Μπαφομέτ, που δεν είναι παρά ο διάβολος, είναι ένα άγαλμα που είναι ο τραγοπόδης Θεός, ο Παν, ας το πούμε, ή ένας μισός άνθρωπος και μισός τράγος με κέρατα, έχει ουρά και τα πόδια, τα χέρια είναι ανθρώπινα, τα πόδια είναι κατσικίσια, τραγίσια και κάθεται σταυροπόδι και αυτόν προσκυνούν, ο Μπαφομέτ, δηλαδή ο διάβολος.

Θα σας το ξαναλέω άλλη μια φορά, και θα πείτε, γιατί θα προσκυνούν, οι άνθρωποι προσκυνούν αυτόν, και υβρίζουν τον Γιαχβέ, τον Κύριον, τον Θεό, ότι είναι ο εχθρός του πολιτισμού, ο εχθρός της προόδου, και λοιπά και λοιπά, ενώ ο Μπαφομέτ, ο διάβολος, είναι εκείνος που προάγει τον πολιτισμόν, την επιστήμη, την τεχνική, την τέχνη και τις ηδονές του κόσμου τούτου.

Από την άλλη μεριά, το Ευαγγέλιο δεν αρέσει, αλλά και η Παλαιά Διαθήκη, ως ασκητική, διότι θυμηθείτε τους Εβραίους στην έρημο, αγαπητοί μου, πόσες φορές εγόγγυσαν, όταν ο Θεός τους είχε υπό παιδαγωγίαν, μόνο με το μάνα, αυτοί θέλανε και κρέας, και τα σκόρδα, και τα κρεμμύδια, και τα ψάρια της Αιγύπτου, και θέλησαν να γυρίσουν πίσω και να αθετήσουν την επαγγελία του Θεού για μια γη.

Επαγγελίας, υποσχέσεως. Συνεπώς, οι Εβραίοι δεν θέλουν τον Θεό, αλλά θέλουν έναν Μεσσία, έναν Θεό, που θα τους δώσει υλικά αγαθά.

Γι' αυτό το λόγο απορρίπτουν τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, απορρίπτουν και τον Ιησού Χριστόν ως Μεσσία και θέλουν έναν που θα τους δώσει ευημερία. και όταν ξέρουν ότι αυτός θα κυβερνήσει τον κόσμο εξ ονόματος των Εβραίων και όπως θα δούμε στη συνέχεια θα είναι Εβραίος τότε λοιπόν χωρίς να γνωρίζουν ακόμη ποιος θα είναι αποδέχονται των αριθμών 666 που είναι το χαρακτηριστικό της δικής των επικρατήσεως παγκοσμίως

Έτσι εξηγούνται τα πράγματα, αν διαβάσετε το τελευταίο πρωτόκολλο των σοφών της Σιών, το τελευταίο, πώς ζητούν και θέλουν να διαμορφωθεί ο μέλλων βασιλεύς, απόγονος του Δαβίδ, όπως λέγουν, ο αστήρ του Δαβίδ που θα βασιλεύσει στους Εβραίους και θα γίνει κοσμοκράτωρ, αγαπητοί μου, θα βρείτε χαρακτηριστικά γνωρίσματα, όπως μας τα λέγουν οι πατέρες δια τον μέλλοντα Αντίχριστο.

Και υπάρχουν στοιχεία, τα οποία θα σας τρομάξουν, άμα ακούσετε για τον Αντίχριστο, πόσο θαυμάσιος άνθρωπος θα είναι, στην αρχή, στην αρχή, έτσι. Τι το περίεργο, αν ζητούν να βάλουν αυτά τα δύο, τους δύο αριθμούς, τον αριθμό 666 και τους ατομικούς αριθμούς; Πάντως, όπως ξέρετε, επειδή κάθε προφητεία δεν έγινε από άνθρωπο, αλλά από το Πνεύμα του Θεού, ή το καταλαβαίνουν ή δεν το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι, γίνονται υπηρέται της πληρώσεως των προφητειών του Θεού. Όταν, επί παραδείγματι, ανά πάσα στιγμή ο Ευαγγελιστής Ιωάννης βλέπει πόσο ο Χριστός σταυρώνεται, λέγει, και διεμέρισαν τα ιμάτια του Κυρίου, γιατί ήτανε γραμμένο· και ότι ο Κύριος δεν συνεθλίβησαν τα οστά του, όπως των δύο ληστών, γιατί ήταν γραμμένο, λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, και οστούν ου συντριβήσεται αυτού. Ώστε, βλέπετε τη γραφή.

Μα τη Γραφή δεν διάβαζαν και οι Εβραίοι; Σπουδαίοι Ραββίνοι υπήρχαν, δεν διάβαζαν και όμως αγαπητοί μου, εξεπλήρωναν τις προφητείες χωρίς να το καταλαβαίνουν Και συνεχίζει η Αγία Γραφή, Ωδε η Σοφία εστίν, ο έχων νουν, λέει ο Ιερός Συγγραφεύς, ο Άγιος Ιωάννης, ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου, αριθμός γαρ ανθρώπου εστίν και ο αριθμός αυτού, εξακόσια, εξήκοντα, εξ, χ, ξ, ς. Το χ είναι το 600, το ξ είναι το 60 και το ς είναι το 6. Εξακόσια, εξήντα, έξι. Εδώ λέγει η Σοφία. Αυτός που έχει νου ας ψηφίσει τον αριθμό του θηρίου, να τον βρει, να τον βάλει κάτω να τον βρει. Γιατί είναι αριθμός ανθρώπου. Όταν λέει αριθμός ανθρώπου θα πει είναι όνομα ανθρώπου και μας δίνει όπως σας είπα και τον αριθμό.

Αλλά για προσέξτε όμως λίγο εδώ, ποια είναι αυτή η Σοφία, ωδε η Σοφία εστίν, προφανώς ομιλεί περί της Θείας Σοφίας και όχι περί της Σοφίας ως προϊόντος του ανθρωπίνου νου και που σημαίνει ότι εκείνα που γράφω και σας λέγω ωδε η Σοφία είναι κατανοητά μόνο κατόπιν Θείας Αποκαλύψεως και Θείου Φωτισμού Θα μου πείτε, μέχρι τώρα απεκαλύφθη το όνομα σε κάποιους σπουδαίους

Δεν απεκαλύφθη, αγαπητοί μου, δεν απεκαλύφθη

Ίσως να απεκαλύφθη στον Ιερόν Ευαγγελιστήν Ιωάννη

Διότι ήδη βρήκαμε στην Αποκάλυψη που του λέγει ο Θεός Αυτά δεν θα τα γράψεις Το ίδιο πράγμα στον Δανιήλ, ο οποίος και αυτός προφητεύει για τον Αντίχριστο Και του λέγει ο Θεός, αυτά δεν θα τα γράψεις Τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει ότι υπάρχουν κάποιες αποκαλύψεις που δεν αφορούν στην Εκκλησία, αλλά αφορούν μόνο στο πρόσωπο του προφήτου που γράφει τις προφητείες Ειδικά μόνο, διότι θα μπορούσε να αναρωτηθεί ο Ιωάννης, Κύριε, σε παρακαλώ πες μου, ποιος είναι αυτός ο λυμεώνας, ο καταστροφεύς της Εκκλησίας, αλλά και σύμπαντος κόσμου Πες μου ποιος είναι, Θα σου πω ποιος είναι, Είναι Αυτός, Αλλά δεν θα το γράψεις το όνομά του, Θα γράψεις μόνον τον αριθμό του ονόματος, Και επειδή στον αριθμό του ονόματος ταιριάζουν πολλά ονόματα, Δεν μπορεί κανείς να εντοπίζει αμέσως, Δεν μπορεί καθόλου τίποτα, Είναι αδύνατο, Ίσως ακόμη, το όνομα του Λυμεώνος, Του Υιού της Απωλείας και της Ανομίας, Αυτό το όνομα να το εγνώριζε και ο Απόστολος Παύλος, Ίσως,

Να τους απεκαλύφθη δηλαδή, ή αν θέλετε, μπορεί να εγνώριζαν το όνομα του Αντιχρίστου, οι 12 Απόστολοι, και να το εκράτησαν μυστικό Και αυτό να μην κατετέθη, να μην έχει κατατεθεί και δεν κατετέθη φυσικά, στην Εκκλησία, και αγνοούμε ποιος μπορεί να είναι Κρατήθηκε μόνο για λογαριασμό τους Τότε θα ερωτήσετε, γιατί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δημιουργεί αυτήν την πρόκληση, να λέγει, ωδε η Σοφία Εδώ είναι η Σοφία και αυτός που έχει νου ας ψηφίσει τον αριθμό του θηρίου γιατί είναι αριθμός ανθρώπου, σε προκαλεί Ε αγαπητοί μου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η πρόκληση δεν είναι, όπως αντιφανταζόμαστε, μια πρόκληση

αλλά όσο και κυρίως να προκληθεί η προσοχή του αναγνώστου στην περιέργειά του ποιος άραγε να είναι και μέσα του να αρχίσει να αισθάνεται μερικά πράγματα, ότι πρέπει να προσέχει τον ερχόμενον Αντίχριστον και ότι ακόμα, αυτό δεν το στερεί η Αγία Γραφή, θα δοθούν πάρα πολλά χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας του Αντιχρίστου, ώστε δεν θα λείπει παρά μόνο το όνομα.

Συνεπώς, το όνομα θα το μάθετε, ως να λέγει, όταν γνωρίζετε όλα τα άλλα χαρακτηριστικά, και όταν θα έρθει ο Αντίχριστος θα πείτε, είναι Αυτός.

Συνεπώς, είναι μια πρόκληση περισσότερο της προσοχής, όχι της περιεργίας. Βέβαια ξέρουμε ότι ο άνθρωπος είναι περίεργος και μέσα στην ιστορία έγιναν πολλές απόπειρες να αποκρυπτογραφηθεί ο αριθμός 666.

Όμως μάταιος, μάταιος, διότι τίποτα δεν απεκάλυψε ο αριθμός αυτός. Σας είπα, ταιριάζει σε πολλά ονόματα. Χρησιμοποιήθηκε το ελληνικό αλφάβητο, χρησιμοποιήθηκε το λατινικό αλφάβητο, χρησιμοποιήθηκε το εβραϊκό αλφάβητο, κατά την ταπεινή μου και φτωχή μου γνώμη, που φυσικά είναι αυτό που δέχεται και η Εκκλησία κυρίως, είναι μάλλον το ελληνικό αλφάβητο.

Εφόσον το βιβλίο της Αποκαλύψεως γράφτηκε ελληνικά, πρέπει να χρησιμοποιηθεί το ελληνικό αλφάβητο και όχι το λατινικό. Για να δείτε εδώ τι τραβηγμένες ερμηνείες έχουν κάνει, θεωρητικά βάζουν Λατίνος, για να πουν ότι η Λατίνη είναι ο Αντίχριστος.

και το Λατίνος, το ι, το γράφουν με ει, περισπωμένη, ενώ δεν γράφεται έτσι, γράφεται με ι, γιατί, γιατί βγαίνει αριθμός 660 και να βάλουν 5 ακόμα νούμερα και βάζουμε και το ε και το κάνουνε Λατείνος με ει. Βεβαίως, ή το 'αρνούμενος' υπολείπεται, 'αρνούμενος', γιατί λέγει δεν θα είναι όνομα, αλλά θα είναι το 'αρνούμενος' τον Ιησούν Χριστόν.

Το αρνούμε, το με, το γράφουν με ε, διότι έτσι οικονομεί το αριθμός, το ε είναι πέντε νούμερα, ενώ το αι είναι δεκαπέντε νούμερα, βγαίνει δηλαδή δέκα νούμερα παραπάνω. Αυτά είναι τραβηγμένες ερμηνείες, τίποτα, από όλα αυτά δεν υπάρχει τίποτα τα ασφαλές.

Τότε τι, ε, ακούσατε αυτό τίποτα;

Που θα παρακαλέσω, επειδή πάρα πολλές φορές κυκλοφορούν αυτά τα ονόματα, συγκεκριμένα Εδώ η Χοέ που υπάρχει εδώ στη Λάρισα, αυτή που είναι Πεντηκοστιανή Εδώ στη Λάρισα από τους αδελφούς Χασιώτη, που σας έχω και άλλοτε πει, και προσέχετε, πάλι σας ξαναλέγω Μην βρεθείτε σε κύκλους τους. Είναι πεντηκοστιανοί, είναι αιρετικοί. Υπεστήριζαν ότι ο Αντίχριστος φέρει το όνομα Γουλιέλμος Δεύτερος.

Δεν βγαίνει ακριβώς, τώρα πώς τα υπεστήριζαν, δεν ξέρω. Γουλιέλμος Δεύτερος, τρέχα γύρευε. Επειδή λοιπόν υπάρχουν αυτές διαρκώς οι προκλήσεις και ο άνθρωπος είναι περίεργος και μπορεί να πέσει θύμα της περιεργίας του, ακούστε τον χρυσούν κανόνα της Εκκλησίας.

Είναι του Αγίου Ιρηναίου, κατά αιρέσεων, στο 5ο βιβλίο, 30ή παράγραφος, και μετά του Αγίου Ανδρέου Καισαρείας στην ερμηνεία που κάνει στην Αποκάλυψη. Ακούστε πρώτα του Αγίου Ιρηναίου. Ασφαλέστερον και ακινδυνότερον το περιμένειν την έκβαση της προφητείας

Την πλήρωση της προφητείας ότι θα έρθει ο Αντίχριστος, παρά να κάθεται κανείς να σκέπτεται και να προσπαθεί να απομαντεύσει ποιος άραγε μπορεί να είναι ο Αντίχριστος; Ο δε Άγιος Ανδρέας Καισαρείας γράφει

Την ηκριβωμένην ακρίβειαν της ψήφου, ως και τα λοιπά, τα περί αυτού γεγραμμένα, ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσι. Αυτό είναι επιγραμματικό. Μάλιστα, αν επιτρέπετε, για να το κάνω πιο ευμνημόνευτο, θα μείνω σε δύο λέξεις, μπορώ, τρεις λέξεις.

Ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσι.

Ο χρόνος πραγματικά αποκαλύπτει τις προφητείες. Αλλά πώς θα μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι ήρθε η πλήρωση της προφητείας; Ο χρόνος πληρώσεως της προφητείας. Όταν έχει κανείς πείραν πνευματική και νήψιν.

Ακούσατε το, και νήψιν. Τι είναι αυτοί οι νύψεις Νύψεις καρδίας Από το νήφω, νήφω, θα πει κατά λέξη, εγκρατεύομαι, ήγουν, και συνεπώς είμαι νηφάλιος, έχω καθαρόν μυαλό, αλλά όπως είναι γνωστό, τα πάθη δημιουργούν μέθην, σκοτασμόν του νου και της καρδίας.

Όταν δεν έχω λοιπόν αυτή τη μέθην των παθών, δηλαδή βρίσκομαι εις μια νηπτική κατάσταση, η καρδιά μου πραγματικά νήφει, τότε θα μπορώ να βλέπω κάθε τι και να ερμηνεύω αυτό που συμβαίνει στην ιστορία. Όπως γράφει ο Άγιος Ιγνάτιος στον Άγιον Πολύκαρπο, ότι τους καιρούς καταμάνθανε των αναμενόμενων, προσδόκα.

Και όπως θα δούμε λίγο πιο κάτω, η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία συνδέεται χρονικά, άμεσα με την εμφάνιση του Αντιχρίστου. Διότι ευθύς μετά θα έρθει ο Χριστός, μετά τον Αντίχριστον, ευθύς μετά, συνεπώς.

Όταν λες εδώ, τους καιρούς καταμάνθανε, είναι πολύ σπουδαίο, δηλαδή να τους μελετάς τους καιρούς, να βλέπεις, για να μπορείς όμως να μελετάς και να βγάζεις συμπεράσματα, πρέπει να έχεις καρδιά νήφουσα, δηλαδή καρδιά που να είναι καθαρή, καθαρή από πάθη, να είσαι ο άνθρωπος ο πιστός, να μην έχεις κατακυριευθεί από πάθη και κακίες και ελαττώματα και τότε θα μπορείς να βλέπεις.

Πολύ λοιπόν επιγραμματικά λέγει ο Άγιος Ανδρέας Κεσαρίας, ότι ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα της νηφούσης. Πολύ παραπάνω δε όταν οι δύο προφήτες, ο προφήτης Ηλίας και ο Ενώχ, θα δείξουν τον Αντίχριστον και θα πουν αυτός είναι.

Τότε οι μεν άπιστοι θα δυσαρεστηθούν γιατί θα είναι το ίνδαλμά τους ο Αντίχριστος. Όπου και τελικά θα θανατωθούν από τον Αντίχριστον, οι πιστοί όμως θα πουν αυτός είναι. Και δεν θα είναι μόνο η πείρα η προσωπική και η νήψη της καρδίας των που θα διακρίνουν από τα πολλά γνωρίσματα που δίνει η Αγία Γραφή της προσωπογραφίας του Αντιχρίστου, αλλά θα είναι και οι δύο προφήτες που θα δώσουν την επιμαρτυρία τους διά το πρόσωπο του Αντιχρίστου.

Και συνεχίζω, Άγιος Ανδρέας.

απεκάλυψε. Γιατί αν έπρεπε να γνωστεί σαφώς αυτό το όνομα του Αντιχρίστου, εκείνος που το είδε, γι' αυτό σας είπα ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο Άγιος Ιωάννης εγνώριζε το όνομα, ότι θεάμενος, αυτός που έχει δει το όνομα το είδε γραμμένο, θα το απεκάλυπτε. Αλλ' ουκ ευδόκησεν η Θεία Χάρις, εν Θεία Βίβλω, το του Λιμεώνος όνομα γραφῆναι. Δεν ευδόκησεν η Χάρις του Θεού να γραφτεί το όνομα του Λιμεώνος, του καταστροφέως αυτού, να γραφτεί στο βιβλίο της Αγίας Γραφής.

Ως εν γυμνασία, δε λόγο πολλά εστίν ονόματα των αριθμών τούτων περιέχονται, προσηγορικά τε και κύρια. Είναι πραγματικά σαν μια γυμνασία της περιεργίας. Να ξέρει κανείς να πει, ε, πολλά ονόματα φαίνουν.

Α, όχι λοιπόν, δεν θα είμαι περίεργος. Θα περιμένω όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου.

Γεννάται μας, αγαπητοί μου, μία απορία· τότε αφού δεν αποκαλύπτεται ο αριθμός, συγγνώμη, δεν αποκαλύπτεται το όνομα, δεν αποκρυπτογραφείται ο αριθμός, τότε γιατί να τεθεί, για ποιον λόγο να τεθεί, έτσι απλώς τεθεί, μήπως ο προφήτης παίζει; Ο προφήτης δεν παίζει, ο προφήτης γράφει σοβαρά και κάτω από την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος Τότε τι έννοια έχει αυτό; Απλούστατα, όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου, τότε οι άνθρωποι θα αισθανθούν ότι επαληθεύεται η προφητεία.

Ο Χριστός έλεγε, για πράγματα που θα συνέβαιναν σε λίγες ώρες ή σε μια μέρα ή σε δύο-τρεις μέρες. Σας τα είπα, λέγει, αυτά, όταν θα γίνουν για να πιστέψετε. Θα ειπή, τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, τους λέγει, απόψε θα σκορπιστούν τα πρόβατα γιατί θα παταχθεί ο ποιμήν μου. Απόψε, σύ Πέτρε θα με αρνηθείς. Τα ξέρετε τα πιο πολλά, να μην πολυλογώ.

Και οι άλλοι θα με αρνηθείτε. Σε τρεις μέρες θα αναστηθώ. Εσείς θα λυπηθείτε και ο κόσμος θα έχει χαρά για τη σταύρωσή μου. Αλλά μη φοβάσαστε, και η γυναίκα λέει άμα γεννήσει, ενώ πάει να γεννήσει έχει λύπη, όταν όμως γεννήσει έχει χαρά γιατί έφερε άνθρωπο στον κόσμο.

Και εσείς θα χαρεί η ψυχή σας, η καρδιά σας, όταν θα με ξαναδείτε πάλι. Σας τα είπα, σαφώς το λέγει αυτό ο Κύριος εκεί, σας τα είπα, ώστε όταν γίνουν να πιστέψετε. Δηλαδή, η προφητεία αγαπητοί μου, είναι το μεγαλύτερο τεκμήριο αληθείας και γνησιότητας.

Δεν είναι το θαύμα, γιατί θαύματα θα κάνει έστω και ψεύτικα και ο Αντίχριστος και ο Διάβολος κάνει θαύματα. Μήπως ο πνευματισμός και η μαγεία δεν κάνουν θαύματα; Αλλά εκείνο που είναι αδιάψευστο τεκμήριον αληθείας είναι η προφητεία. Ο Διάβολος δεν ξέρει το μέλλον και δεν μπορεί να δώσει προφητεία.

Κι άλλοτε σας το είπα, στο όνειρο λέει μερικά πράγματα και οι άνθρωποι που θα πιστέψουν στον διάβολο, ο Θεός επιτρέπει για την τιμωρία του στέλνοντας πλάνης πνεύμα να επαληθεύσει εκείνο το οποίο επίστεψαν στον διάβολο, στο όνειρο, στην πρόρηση της γύφτισσας, της καφετζούς, του πνευματιστού, να επαληθεύσει μόνο και μόνο σαν μια τιμωρία ή παιδαγωγική ή καταδικαστική.

Καταδικαστική, φοβάμαι καταδικαστική, διότι το πνεύμα της πλάνης είναι η εσχάτη τιμωρία που μπορεί να δώσει ο Θεός. Το λέει η ίδια η Αγία Γραφή αυτό, η Παλαιά Διαθήκη, το πνεύμα της πλάνης, το λέγει και ο Απόστολος Παύλος στους Θεσσαλονικείς, θα το δούμε λίγο πιο κάτω.

Γι' αυτό το λόγο λοιπόν η προφητεία είναι προνόμιο μόνο του Θεού, γι' αυτό το λόγο ετέθη δια να πληρωθεί η προφητεία και οι άνθρωποι της εποχής εκείνης, μπορεί να είναι η εποχή μας, μπορεί να είναι η επόμενη γενεά, δεν το ξέρουμε, να πουν αληθής η προφητεία, πρέπει να προσέξουμε.

Εδώ αγαπητοί μου τελειώνει το 13ο κεφάλαιο που αναφέρεται με στυγνό βέβαια τρόπο στον Αντίχριστο, αν θέλετε στο πρώτο θηρίο, τον Δράκοντα, τον Διάβολο, στο δεύτερο θηρίο που έρχεται από τη θάλασσα, τον Αντίχριστο και στο τρίτο θηρίο που είναι ο Ψευδοπροφήτης.

Τώρα εδώ ο Ιερός Ευαγγελιστής παρακάτω βάζει ένα ιντερμέτζο, βάζει κάτι ευχάριστο, γιατί στη συνήθειά του είναι να δώσει έναν τόνο αναψυχής στον αναγνώστη, ύστερα από την καταπίεση της ψυχής του από τα δυσάρεστα να συμβούν.

Πριν όμως πάμε στο 14ο κεφάλαιο για να δούμε αυτό το ιντερμέτζο που είναι οι 144.000 παρθένοι που ακολουθούν το αρνίον όπου αν υπάγει. Και είναι μια ωραιοτάτη εικόνα, ωραιοτάτη.

Σας είχα υποσχεθεί ότι θα πρέπει να δούμε το θέμα του Αντιχρίστου όχι μόνο από την πλευρά της Αποκαλύψεως, αλλά και από ολόκληρη την Αγία Γραφή. Τι μαρτυρίες έχουμε για τον Αντίχριστον από ολόκληρη την Αγία Γραφή, Καινή και Παλαιά Διαθήκη, για να μην νομιστεί ότι είναι μόνο ένα σημείο της Αγίας Γραφής η Αποκάλυψη. Όχι, είναι πολλά σημεία της Αγίας Γραφής. Και πώς ερμηνεύουν οι πατέρες και πώς διαζωγραφίζουν την προσωπικότητα του Αντιχρίστου, με λεπτομερίας που θα εκπλαγείτε.

Γι' αυτό λοιπόν, βεβαίως πάρα πολύ σύντομα, θα δούμε και από την πλευρά αυτή το θέμα του Αντιχρίστου. Πού θα έρθει, πώς θα έρθει, από πού θα γεννηθεί, σε ποιο τόπο και λοιπά. Καταρχάς, πρέπει να σας πω ότι το οξύ μάτι των πατέρων της Εκκλησίας μας διακρίνει εκείνα που εμείς δεν μπορούμε να διακρίνουμε με τόση ευκολία στην Αγία Γραφή.

Γι' αυτό θα χρησιμοποιήσουμε ως οδηγούς τους πατέρας της Εκκλησίας μας που είναι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας.

Τα ονόματα που του αποδίδει τόσο η Αγία Γραφή όσο και οι πατέρες της Εκκλησίας μας, μερικά, γιατί είναι περισσότερα από αυτά που θα σας πω, είναι τα εξής.

Αντίχριστος, Α' Ιωάννου 4,3. Θεός ειμί εγώ, Ιεζεκιήλ 28,2 έως 10 και Β' Θεσσαλονικής 2,3.

Άνθρωπος της Αμαρτίας, Β' Θεσσαλονικής 2,3. Υιός της Απωλείας, Β' Θεσσαλονικής 2,4. Αντικείμενος, Β' Θεσσαλονικής 2,4. Υπεραιρόμενος, δηλαδή υπερηφανευόμενος, σούπερ υπερηφανευόμενος. Αυτό θα πει υπεραιρόμενος. Β' Θεσσαλονικής 2,4. Άνομος, Β' Θεσσαλονικής 2,8.

Βλέπετε, ο Απόστολος Παύλος έχει πολλές ονομασίες για τον Αντίχριστον. Όγδοον, Θηρίον, Στοιχείων κεφάλαιον που αναλύομαι, Ένατον, Κοσμοπλάνης, Διδαχή, Δέκατον, Έκτον και δεκάτη έκτη παράγραφος, τέσσερα χωρίων, Ενδέκατον, Εχθρός, Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, Άνομος, Ειρηναίος, στο πέμπτο βιβλίο κατά αιρέσεων, Δωδέκατον, Υιός Διαβόλου, ο Ιππόλυτος, Επίσκοπος Ρώμης, Δέκατον τρίτον, Όφις, Φίδι, τον αποκαλεί ο Ιακώβ στο παιδί του, τον Δάνο, Γέννησις 49,16,18, Δεκατέσσερα, Πλάνος, Ιερός Δαμασκηνός, Δέκατον πέμπτον, Ψευδόχριστος, Ψευδής Χριστός κατά λέξη, ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων.

Όλα τα ονόματα φυσικά αυτά είναι φοβερά. Έκανα μία επιλογή για να σας δώσω μία εικόνα, γιατί από τα ονόματα ήδη καταλαβαίνουμε και το πρόσωπο. Ενδεικτικά θα χρησιμοποιήσουμε μόνο μερικά χωρία από την Αγία Γραφή.

Πολύ λίγα, τρία-τέσσερα, Καινή και Παλαιά Διαθήκη. Και καταρχάς από την Παλαιά Διαθήκη. Ένα θεμελιώδες σημείο διά τον Αντίχριστον είναι το εξής.

Όταν ο Ιακώβ ευλογούσε τα δώδεκα του παιδιά στην Αίγυπτο, λίγο πριν πεθάνει, εις τον Ιούδα, τον τέταρτο γιο του, έδωσε όλη την ευλογία για να έλθει από αυτόν ο Μεσσίας. Του είπε τα πιο μεγαλειώδη και επαινετικά λόγια.

Θα δείτε μέσα σε εκείνα τα λόγια του Ιακώβ για τον Ιούδα, τον γιο του, να υπάρχει το στοιχείο της ενσάρκου οικονομίας του Υιού του Θεού. Τον θάνατό του, όταν του λέγει σκύμνος, που έπεσες να κοιμηθείς, είναι ο θάνατος του Μεσσίου.

Και ποιος μπορεί να σε εξυπνήσει, δηλαδή ποιος τολμά να σε εξυπνήσει, όταν δηλαδή θα αναστηθείς, τότε οι εχθροί σου θα τρέμουν. Τον θάνατο, την Ανάσταση, την Εκκλησία, την πίστη των Εθνών και αυτός προσδοκία Εθνών, το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που μιλεί περί κλήματος εκεί και την αιωνία μακαριότητα. Δηλαδή υπάρχει προτυπικά η διαζωγράφησις των χαρακτηριστικών του Μεσσίου, του Χριστού, του Ιησού Χριστού που ήλθε.

Όταν έφτασε εις τον Δαν, τον γιο του, του προφήτευσε τα εξής·

Δαν, κρινεῖ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν ὡσεὶ καὶ μία φυλὴ ἐν Ισραηλ. Καὶ γενηθήτω Δαν ὄφις ἐφ᾿ ὁδοῦ, ἐγκαθήμενος ἐπὶ τρίβου, δάκνων πτέρναν ἵππου, Καὶ πεσεῖται ὁ ἱππεὺς εἰς τὰ ὀπίσω, την σωτηρίαν περιμένων κυρίου Γέννησης 49, 16-18 Η προφητεία αυτή, αγαπητοί μου, εξεπληρώθη μερικώς επί του Κριτού Σαμψών. Ο Σαμψών ήταν από τη φυλή του Δαν. Όταν λέγει Δαν, κρινεῖ τον λαόν αυτού. Ο Σαμψών ήταν ο Κριτής και έκρινε τον λαόν, όχι τη φυλή του. Λέει εδώ η προφητεία, «Ὡσεὶ καὶ μία φυλὴ ἐν Ισραηλ».

Θα κρίνει δηλαδή, θα σταθεί κριτής, αρχηγός δηλαδή, ολοκλήρου του Ισραήλ και των 12 φυλών. Συνεπώς, εδώ βλέπουμε την μερική πλήρωση της προφητείας του Σαμψών, αλλά γενικώς η προφητεία θα πληρωθεί εις τον Αντίχριστον.

Ο Σαμψών είναι ο ευσεβής άνθρωπος. Δεν είναι ο ασεβής, αλλά κυβέρνησε το λαό του Θεού. Εδώ ο Αντίχριστος θα είναι ασεβής, αλλά θα κυβερνήσει αυτός όχι μόνο το λαό του Θεού, τους Εβραίους, αλλά θα γίνει κοσμοκράτωρ. Το σημείο της προφητείας που λέγει «Καὶ γενηθήτω Δαν ὄφις». Και να γίνει αυτό να γίνει, όχι ότι εύχεται, είναι προφητική η διάσταση αυτής της ευχής.

ο Δαν να γίνει φίδι. Επληρώθη μερικώς επί του προδότου Ιούδα κατά των λόγων του Κυρίου. Ο τρόγων μετεμού των άρτων επήρε έπε με την πτέρνα αυτού. Αυτός που έτρωγε ψωμί μαζί μου σήκωσε τη φτέρνα του και με κλώτσισε. Γενικώς όμως θα πληρωθεί επί του Αντιχρίστου, ο οποίος θα φέρει όλον τον διάβολο μέσα του.

Θυμηθείτε και ο Ιούδας είχε τον διάβολο μέσα του, και τότε λέει όταν πήρε το ψωμί από τα χέρια του Κυρίου, τότε εισήλθε ο σατανάς εις την καρδία του Ιούδα του Προδότου, και ο διάβολος ο οποίος επτέρνησε, επτέρνησε, τρικλοπόδησε να το πω έτσι, επτέρνησε τους πρωτοπλάστους, κατόπιν επτέρνησε τον Κύριον.

Θυμόσασταν την προφητεία εκεί στον Παράδεισο που λέγει ο Θεός. Ίδε, λέει στον διάβολο, τηρήσεις αυτού πτέρναν, θα έρχεται να του πληγώσεις τη φτέρνα. Γι' αυτό λέγεται και πτερνισμός, θα τον τρικλοποδήσεις, θα του κάνεις κακό, θα τον ανεβάσεις στον Σταυρό.

Κατόπιν ο διάβολος, ο πτερνιστής διάβολος έρχεται να διώξει την Εκκλησία. Τους Πρωτοπλάστους, τον Κύριον και την Εκκλησίαν. Εκείνο το μέρος της προφητείας που λέει ότι ο Ιππεύς αναμένει την σωτηρίαν, ο Ιππεύς πεσών στα οπίσω, πεσών στα οπίσω, την σωτηρίαν περιμένων του Κυρίου. Ποιος είναι ο Ιππεύς; Είναι ο πιστός άνθρωπος, ανύποπτος, προχωρεί το δρόμο του, και δαν, σαν φίδι, πηγαίνεις πετιέσαι εξαφνικά στο δρόμο του Ιππέως και δαγκώνεις το άλογο, και ο Ιππέας πέφτει ανάποδα πίσω. Και φυσικά χτυπάει το κεφάλι του. Ο δρόμος συνέρημος. Προσέξτε, εικόνα προφητική. Ο δρόμος συνέρημος.

Από πού θα πάρει τη σωτηρία του ο άνθρωπος αυτός, ο ταξιδιώτης, παρά μόνο από το Θεό; Που σημαίνει ο Αντίχριστος θα είναι τόσο δυνατός, ώστε δεν θα υπάρχει άνθρωπος ανώτερός του για να ζητηθεί από κάποια θύματα να απαλλαγούν από τα χέρια του Αντίχριστου.

Και τότε μόνη η σωτηρία τους θα είναι των πιστών να στραφούν προς τον Ουρανό και να παρακαλέσουν τον Χριστό. Και πράγματι, η σωτηρία θα έρθει από τον Χριστό Πώς θα έρθει, μας το λέει ο Απόστολος Παύλος στην Δευτέρα Θεσσαλονικής Επιστολή του Ο Κύριος αναλώσει αυτόν, θα τον καταστρέψει ο Κύριος Και συνεπώς η προφητεία αυτή του Ιακώβ αναφέρεται καθολικά εις τον Αντίχριστο

Θα μου πείτε από τον Δαν θα έλθει ο Αντίχριστος. Ναι, περιμένετε. Ο Δανιήλ, στο βιβλίο του 7 κεφάλαιο κόμμα 25, για να μην πω, για να μην πω ότι έχει ολόκληρο κεφάλαιο για τον Αντίχριστο και πλείστα όσα άλλα χωρία εκτός του κεφαλαίου εκείνου.

Παίρνω ένα χαρακτηριστικό χωρίο και λόγους προς τον ύψιστον λαλήσει Ο Αντίχριστος θα λαλήσει λόγους προς τον ύψιστον φοβερούς Και τους Αγίους υψίστου παλαιώσει Θα κακοποιήσει τους Αγίους του Θεού Και υπονοήσει του αλλοιώσαι καιρούς και νόμων Και θα σκεφτεί να αλλοιώσει καιρούς και νόμων Καιροί είναι η φύσης και νόμος είναι ο νόμος του Θεού Προσέξτε όμως κάτι Βρήκα μια καινούργια ερμηνεία πάνω στο καιρούς και χάρηκα πολύ για αυτήν την ερμηνεία. Είναι η εξής.

Καιροί είναι το παρελθόν, η ιστορία και η παράδοση. Θα το πω άλλη μια φορά. Το παρελθόν, η ιστορία και η παράδοση. Θα ζητήσει ο Αντιχριστός να αλλοιώσει την παράδοση, την ιστορία. Μήπως την εποχή μας αλλοιώνεται η ιστορία;

Μήπως την εποχή μας η παράδοση σε αλλοιώνεται, ο καθένας σας κρίνει, ο καθένας σας κρίνει, βλέπετε ότι γι' αυτό δεν το λέγω εγώ, τόσοι το λέγουν, ζούμε οι μέρες Αντιχρίστου Όταν βλέπουμε αλλοιώσεις πραγμάτων που ουδέποτε απετολμήθησαν να γίνουν και βλέπουμε αυτές τις αλλοιώσεις ήδη να γίνονται Είναι καταπληκτικό, ο δε νόμος πως αλλοιούται, όταν λέει ο νόμος ου μοιχεύσεις και σου λέει άρε βλάκα, ευκαιρίες σου τυχαίωνε και λες ου μοιχεύσεις Τι είναι η μοιχεία, τίποτα δεν είναι, και τι είναι η πορνία και τίποτα δεν είναι, τι θα πει τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου, καταπίεση λέγεται αυτό, καταπίεση λέγεται αυτό

Αγαπητοί μου, διάβαζα στο περιοδικό ζωή, το βρήκα στα επί των γεγονότων, το παίρνει από εφημερίδα, ένας καθηγητής μέσης εκπαιδεύσεως σε ένα λύκειο της Ηλιουπόλεως, δεν το έχω μαζί μου να σας το διάβαζα, φοβερό πράγμα, είπε στους μαθητάς, διαβάζετε, θα το διαβάσατε ίσως, είπε στους μαθητάς, δεν θέλω λέει να με σέβεστε, αυτά είναι δουλοπρέπειες, δουλοπρέπειες, η σεβασμός είναι δουλοπρέπεια, αλλά τι, θέλω λέει να μου βρίζετε Χριστούς και Πα Αναγίες, επιλέξει, όπως να σας βρίσω και εγώ εσάς τα ίδια. Και αυτό λέγεται απελευθέρωση. Αυτό λέγεται ότι διατηρώ την προσωπικότητά μου και την ανθρωπιά μου. Ακούσατε παρακαλώ. Ακούσατε. Αυτό θα πει αλλοίωσις του νόμου. Αυτά τα ξανακούσατε. Άλλοτε ποτέ. Απ' τους παππούδες σας, τους προπαππούδες σας. Δεν είδατε πουθενά γραμμένα το περισεβασμού θέμα. Το είδατε ποτέ να αλλοιώνετε. Το είδατε πουθενά ποτέ. Πουθενά ποτέ.

Άλλο πράγμα να υπάρχει άνθρωπος ο οποίος δεν σέβεται, δεν σέβεται αυτός, αλλά δεν θα σου πει ποτέ όμως στα καλά καθούμενα, και να έχει υψηλή θέση, και να σου πει ότι τι θα πει σεβασμός, δεν έχει κανένα νόημα. Και εκείνοι που ετάχθησαν για την αγωγή της νεολαίας μας να γίνονται αυτοί οι χειραγωγοί στο σκοτάδι και στον κρημνό, φοβερό πράγμα. Αυτό θα πει αλλοίωσις καιρών και νόμου.

Αλλά αγαπητοί μου, τι να πει κανείς Και ο Κύριος σε προφήτευσε και ειδοποίησε τους μαθητάς του για τον Αντίχριστο

Καλύτερα, ειδοποίησε τους ίδιους τους Εβραίους ο Κύριος Και τους είπε ότι εγώ ελήλυθα εν τω ονόματι του πατρός μου και ου λαμβάνετε με Εγώ ήρθα στο όνομα του πατέρα μου και δεν με λαμβάνετε Εάν έλθει άλλος, εάν άλλος έλθει, εν τω ονόματι τω ιδίω εκείνον λήψεσθε, Ιωάννης 5,43, όταν έρθει άλλος, αυτό θα τον πάρετε, εγώ ήρθα, δεν με δεχθήκατε, όταν θα έρθει άλλος, αυτό θα το δεχθείτε, και αυτός ο άλλος δεν θα είναι παρά ο Αντίχριστος.

Και όπως ερμηνεύει ο Ιερός Χρυσόστομος, Πατρολογία 59,235, σελίδα 35, τον Αντίχριστον ενταύθα αινίττεται. Δηλαδή υπαινίσσεται εδώ ο Κύριος αυτόν τον ίδιο τον Αντίχριστο. Αλλά επειδή η ώρα πέρασε, πρώτα ο Θεός θα συνεχίσουμε την ερχόμενη Κυριακή.

Ειδοποιώ μόνο το εξής.