Saint Barbara the Great Martyr

Saint Barbara the Great Martyr. Saint Barbara lived when Diocletian sat on the imperial throne in Constantinople. Her father was a local ruler in Heliopolis, Baalbek, in Lebanon. His name was Dioscorus, and he was a fervent pagan.

Besides providing for her material needs, her father had given Saint Barbara an education. His hatred of Christians was so great that it drove him to commit crimes. Saint Barbara, however, was secretly a Christian. When the time came, she did not hesitate to reveal her secret to her father, despite his anger.

Saint Barbara was a beautiful young woman. When her father went away on a journey, he shut her in a tower so that no one could see her. During her confinement, she reflected on God’s presence in nature and came to know the true faith for herself.

Before leaving, her father ordered a bath to be built in the tower with two windows. Saint Barbara instructed the builders to add a third window, as a witness to her faith in the triune God.

When her father returned and saw the third window, he was furious. His anger grew when Saint Barbara rejected the marriage proposals he had brought, confessed that she was now a Christian rather than a pagan, and made the sign of the Cross before him.

In his anger, her father tried to behead her, and Saint Barbara fled. She reached a mountain and hid inside a rock that miraculously split open.

But a shepherd who had seen the miracle told her father, who captured her. Cruel and merciless, Dioscorus was blinded by his fanaticism. Unable to forgive her, he handed her over to the prefect for punishment.

The prefect was struck by the young woman’s beauty and her wonderful character, and he wanted to save her. He tried to persuade her to change her beliefs, but to no avail. Saint Barbara confessed her faith once again and mocked the idols.

The prefect ordered her to be tortured with oxhide whips, hooks, and hammers. Faint and badly wounded, Saint Barbara was imprisoned. That night, Christ appeared to her in her cell. He healed all her wounds and urged her to hold fast to her faith.

When the prefect saw Saint Barbara healed the next day, he did not come to believe in Christ. Instead, he ordered her torture to continue. One of his orders was to parade her naked through the streets.

But when they tried to strip her, a cloud came down from heaven and covered Saint Barbara’s body, so no one could see it. A woman named Juliana saw this miracle and wanted to proclaim her faith as well, and to endure the torments alongside Saint Barbara.

And so she did, until the prefect ordered both women to be beheaded. He then sent Barbara back to her father.

Blinded by his hatred of Christians, Dioscorus could no longer see Barbara as his daughter. In his eyes, because she was a Christian, she was a bitter enemy who had to be destroyed. Saint Barbara’s father chose to carry out the prefect’s order with his own hands. He beheaded her, and Saint Barbara gave up her spirit to Jesus Christ. Juliana also gave up her spirit when the executioner beheaded her.

As Dioscorus was returning home from the place of martyrdom, divine judgment came upon him: lightning struck him and reduced him to ashes. For this reason, Saint Barbara is regarded as the patron saint of artillery.

Saint Barbara is also a protector of children, guarding them against serious childhood illnesses such as smallpox and others. In many parts of our country, people offered honey cakes or a sweet grain broth on her feast day. In Thrace, they called the broth “Barbara.”

This ancient custom recalls the panspermia, a mixture of grains and seeds. Among Christians, the preparation of “Barbara” became established because of the following incident. Dioscorus’s diabolical mind had devised a dreadful plan to destroy the Christians in his area.

He summoned all the bakers in his area and ordered them to put poison in the bread they made, which the vendors would then sell.

His daughter Barbara learned of the secret and warned the Christians not to buy bread or other food, but to make do with what they had left at home. So each Christian family cooked whatever it could find in the house. Thanks to Saint Barbara, they were saved. Ever since, in memory of this event, it has been customary to prepare that dish on her feast day. Saint Barbara’s feast is celebrated on December 4.

Η Αγία Βαρβάρα η Μεγαλομάρτυς. Η Αγία Βαρβάρα έζησε όταν στον αυτοκρατορικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης ήταν ο Διοκλητιανός. Ο πατέρας της ήταν τοπικός άρχοντας στην Ηλιούπολη, Μπάλμπεκ, στο Λίβανο. Λεγόταν Διόσκορος και ήταν φανατικός ειδωλολάτρης.

Ο πατέρας της εκτός από τα υλικά αγαθά είχε δώσει στην Αγία και τη μόρφωση. Το μίσος του για τους χριστιανούς ήταν πολύ μεγάλο και τον οδηγούσε σε πράξεις εγκληματικές. Αντίθετα, η Αγία Βαρβάρα ήταν κρυφή χριστιανή και όταν χρειάστηκε δεν δίστασε να φανερώσει το μυστικό της στον πατέρα της, αψηφώντας την οργή του.

Η Αγία Βαρβάρα, όντας όμορφη γυναίκα, κλείστηκε από τον πατέρα της, όταν εκείνος έφυγε για ταξίδι, σε έναν πύργο ούτως ώστε να μην μπορεί κανένας να την δει. Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού της, σκεπτόμενη την παρουσία του Θεού στην φύση, ανακάλυψε την αληθινή θρησκεία μόνη της.

Φεύγοντας, ο πατέρας της άφησε εντολή να κατασκευαστεί ένα λουτρό στον πύργο και σε αυτό να ανοιχτούν δύο παράθυρα. Η Αγία Βαρβάρα έδωσε εντολή να ανοιχτεί και ένα τρίτο, θέλοντας έτσι να μαρτυρήσει την πίστη της στον Τριαδικό Θεό.

Γυρνώντας από το ταξίδι, ο πατέρας της, βλέποντας το τρίτο παράθυρο, θύμωσε πολύ. Τον θυμό του αύξησε η άρνηση της Αγίας να δεχτεί τα συνοικέσια που είχε φέρει μαζί του ο πατέρας της, η ομολογία ότι ήταν πλέον χριστιανή και όχι ειδωλολάτρισσα, καθώς και το ότι μπροστά του η Αγία Βαρβάρα έκανε το σταυρό της.

Στον θυμό του πάνω ο πατέρας της προσπάθησε να την αποκεφαλίσει και η Αγία τράπηκε σε φυγή. Κατά την διάρκεια της φυγής της βρέθηκε στο βουνό, όπου κρύφτηκε σε έναν βράχο, που άνοιξε θαυματουργικά στα δύο.

Όμως ένας βοσκός που είδε το θαύμα, το ανέφερε στον πατέρα της, ο οποίος την συνέλαβε. Ο σκληρός και άπονος Διόσκορος, τυφλωμένος από τον φανατισμό του και μη μπορώντας να την συγχωρέσει, την παρέδωσε στον έπαρχο για να τη τιμωρήσει.

Ο έπαρχος, θαμπωμένος από την ομορφιά της, αλλά και τον θαυμάσιο χαρακτήρα της νέας, θέλησε να την σώσει. Προσπάθησε να την κάνει να αλλάξει ιδέες, αλλά μάταια. Εκεί η Αγία ομολόγησε για μια ακόμη φορά την πίστη της και περιγέλασε τα είδωλα.

Ο έπαρχος πρόσταξε τον βασανισμό της με βούνευρα, αγκίστρια και σφυριά. Λιγωμένη και βαριά τραυματισμένη, η Αγία φυλακίστηκε και στο κελί της εμφανίστηκε το βράδυ ο Χριστός. Θεράπευσε όλες τις πληγές και την παρότρυνε να διατηρήσει την πίστη.

Ο έπαρχος, βλέποντας την άλλη μέρα την Αγία θεραπευμένη, αντί να πιστέψει στον Χριστό, διέταξε να συνεχιστούν τα βασανιστήρια της Αγίας Βαρβάρας. Ένα από αυτά ήταν και η περιφορά της στους δρόμους γυμνή.

Όταν όμως πήγαν να την γυμνώσουν, ένα νεφός κατέβηκε από τον ουρανό και τύλιξε το σώμα της Αγίας, μην επιτρέποντας σε κανένα να το δει. Μια γυναίκα, η Ιουλιανή, βλέποντας το θαύμα αυτό, θέλησε να διακηρύξει και αυτή την πίστη της και να υπομείνει μαζί με την Αγία Βαρβάρα τα μαρτύρια.

Έτσι και έγινε, έως ότου ο έπαρχος διατάξει τον αποκεφαλισμό και των δύο γυναικών. Τότε την έστειλε πίσω στον πατέρα της.

Αυτός, τυφλωμένος από το μίσος του για τους χριστιανούς, δεν μπόρεσε πια να δει τη Βαρβάρα σαν κόρη του. Κατά την κρίση του, αφού ήταν χριστιανή, ήταν άσπονδος εχθρός και έπρεπε να εξοντωθεί. Ο πατέρας της Αγίας Βαρβάρας θέλησε να εκτελέσει με τα ίδια του τα χέρια την εντολή του επάρχου και έτσι η Αγία Βαρβάρα παρέδωσε το πνεύμα της στον Ιησού Χριστό μετά τον αποκεφαλισμό της από τον ίδιο της τον πατέρα, ενώ η Ιουλιανή παρέδωσε το πνεύμα της αποκεφαλισμένη από τα χέρια του δημίου.

Γυρίζοντας από τον τόπο του μαρτυρίου ο Διόσκορος προς το σπίτι του, δέχτηκε τη Θεία Δίκη υπό τη μορφή ενός κεραυνού που τον χτύπησε και τον έκανε στάχτη. Για τον λόγο αυτό η Αγία Βαρβάρα θεωρείται προστάτιδα του πυροβολικού.

Επίσης η Αγία Βαρβάρα είναι προστάτιδα και των παιδιών και τα φυλάει από τις κακές παιδικές αρρώστιες, όπως την ευλογιά και άλλες. Σε πολλά μέρη του τόπου μας την ημέρα της γιορτής της προσέφεραν μελόπιτες ή κολυβόζουμο, που στην Θράκη το έλεγαν «Βαρβάρα».

Το έθιμο πανάρχαιο και θυμίζει την πανσπερμία. Στους χριστιανούς η παρασκευή της «Βαρβάρας» καθιερώθηκε από το εξής περιστατικό. Ο σατανικός νους του Διόσκορου είχε συλλάβει ένα σατανικό και αποτρόπαιο σχέδιο για την εξόντωση των χριστιανών της περιοχής του.

Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που θα παρασκεύαζαν και που οι πωλητές θα πουλούσαν.

Το μυστικό αυτό το έμαθε η κόρη του, η Βαρβάρα, και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους. Έτσι κάθε χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ό,τι πρόχειρο της βρέθηκε στο σπίτι. Χάρη στην Αγία Βαρβάρα σώθηκαν και από τότε, σε ανάμνηση αυτού του περιστατικού, καθιερώθηκε στη γιορτή της να μαγειρεύουν το παρασκεύασμα. Η μνήμη της Αγίας Βαρβάρας γιορτάζεται στις 4 Δεκεμβρίου.