Ψαλμός 88 και ο Αιώνιος Θρόνος του Δαβίδ

Ἡ ἀγγλικὴ μεταγραφὴ εἶναι αὐτόματη μετάφραση τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς διάλεξης. Ἐνδέχεται νὰ περιέχει σφάλματα· ἡ πρωτότυπη ἑλληνικὴ ἠχητικὴ ἐγγραφὴ εἶναι ἡ ἔγκυρη πηγή. Ὁρισμένα ἀποσπάσματα παραλείπονται βάσει ἐκδοτικῆς πολιτικῆς.

Since we did not get to it last time, we are still at Psalm 88 in the Psalter. It is a long psalm, a very long one.

I see it has 52 or 53 verses. It is a long and distinctive psalm. We do not know exactly when it was written, but it is a messianic psalm. Above all, it speaks of God’s promise that David’s throne will endure forever. David’s earthly throne could not endure forever, but David is the ancestor of…

Christ is descended from David according to the flesh. In Christ, that throne will endure forever, and the Kingdom of God will be eternal. This is how God’s promises are fulfilled for all eternity. That is why this psalm is messianic. It speaks especially of the Messiah, though it does not name him explicitly. We can understand the whole spirit and meaning of the psalm when we read it as messianic. We will see that Christ, as David’s descendant according to the flesh, does more than continue David’s kingdom: he is the true King of that kingdom and the one who sits upon that throne.

We will go into the psalm in depth next time. That is all for today.

Βέβαια το ψαλτήρι, επειδή και την άλλη φορά δεν προχωρήσαμε, είναι ο 88ος ψαλμός. Είναι μεγάλος ψαλμός, μεγάλος.

Στίχοι, βλέπω, 52-53 στίχοι, και είναι ένας ξεχωριστός ψαλμός και μεγάλος. Και το όλο περιεχόμενό του... Δεν ξέρουμε ακριβώς πότε γράφτηκε ο ψαλμός αυτός. Πάντως είναι μεσσιακός ψαλμός και αναφέρεται στην υπόσχεση του Θεού κυρίως ότι ο θρόνος του Δαβίδ είναι αιώνιος. Και επειδή ο θρόνος του Δαβίδ αυτός καθεαυτός δεν είναι αιώνιος, αλλά επειδή ο Δαβίδ είναι ο...

Ο Χριστός είναι απόγονος κατά σάρκα του Δαβίδ και στο πρόσωπο του Χριστού θα είναι αιώνιος ο θρόνος αυτός και στο πρόσωπο του Χριστού θα είναι αιώνια βασιλεία του Θεού και αιωνίως έτσι εκπληρούνται υποσχέσεις του Θεού. Γι' αυτό λοιπόν ο ψαλμός αυτός είναι μεσσιακός. Ιδιαίτερα αναφέρεται στον Μεσσία, και μόνο ότι δεν γίνεται λόγος ειδικά. Αυτά όμως, το όλο πνεύμα του Ψαλμού και το όλο περιεχόμενο του Ψαλμού μπορεί να κατανοηθεί εφόσον θα τον θεωρήσουμε μεσσιακό, και θα δούμε ότι ο Χριστός είναι εκείνος ο οποίος, σαν απόγονος κατά σάρκα του Δαβίδ, είναι αυτός ο οποίος όχι θα συνεχίσει τη βασιλεία του Δαβίδ, αλλά αυτός είναι ο κύριος βασιλιάς της βασιλείας αυτής και του θρόνου αυτού.

Μπούμε όμως έτσι για τα καλά στον ψαλμό την προσεχή φορά. Αυτά για σήμερα.