Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα

Περίληψη

Ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ἀρχόμενος διὰ ὑμνογραφίας ποὺ ὁμολογεῖ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ὁμοούσιον καὶ σύνθρονον τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, προτρέπει τοὺς χριστιανοὺς νὰ χαίρουν ἐν τῷ Πνεύματι καὶ ἐν μέσῳ θλίψεων, ἐπειδὴ τὰ παρόντα παθήματα οὐδὲν εἶναι πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν (Ῥωμαίους 8:18). Κατὰ τῶν ψευδομαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἐπιχειρηματολογεῖ ὅτι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δὲν εἶναι ἀπρόσωπος δύναμις ἀλλὰ ἓν ἐκ τῶν τριῶν θείων προσώπων, εἰκονίζων τὴν Τριάδα διὰ τοῦ ἑνὸς ἡλίου μὲ τὸν δίσκον, τὸ φῶς καὶ τὴν θερμότητά του, καὶ παραθέτων τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Χριστοῦ ὅτι τὸ Πνεῦμα κατοικεῖ ἐν τοῖς πιστοῖς μετὰ τὴν Πεντηκοστήν (Ἰωάννην 14:17). Ὁρίζων τὴν προσωπικότητα ὡς λόγον, αὐτοσυνειδησίαν, συναίσθημα καὶ θέλησιν, δεικνύει ἐκ τῆς Γραφῆς ὅτι τὸ Πνεῦμα γνωρίζει, λαλεῖ, ἀποφασίζει, λυπεῖται, ἀποστέλλει, καλεῖ καὶ διανέμει χαρίσματα καθὼς βούλεται (Α΄ Κορινθίους 12:11). Ἐκ τῶν Πράξεων, τοῦ Παύλου, τῶν Ψαλμῶν καὶ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιχειρηματολογεῖ ὅτι ἡ Γραφὴ ταυτίζει τὸ Πνεῦμα μὲ τὸν Θεὸν καὶ Κύριον, ὀνομάζων τὴν ἄρνησιν τῶν αἱρετικῶν βαρὺ σφάλμα καὶ εὐχόμενος τὴν ἐπιστροφήν των εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν.