Πνευματισμός

Περίληψη

Ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ἀναμιμνησκόμενος προηγουμένης ὁμιλίας περὶ δαιμονισμοῦ, ὁρίζει τὸν πνευματισμὸν ὡς τὴν ἀξίωσιν ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς νεκρούς, τοὺς ἁγίους ἢ τοὺς ἀγγέλους διὰ μεσαζόντων, πνευματιστικῶν συνεδριῶν, κινουμένων ἀντικειμένων, φωνῶν, ὀπτασιῶν καὶ ἀλφαβητικῶν μηνυμάτων. Ἐπιμένει ὅτι τὰ φαινόμενα ταῦτα δύνανται νὰ εἶναι πραγματικὰ ἀλλ' οὐδέποτε ἅγια, διότι οἱ δαίμονες μιμοῦνται κεκοιμημένους συγγενεῖς καὶ ἁγίους, ὡς τὸν Γρηγόριον τὸν Θεολόγον, πρὸς ἀπάτην. Ἡ διήγησις τοῦ Σαοὺλ καὶ τῆς ἐγγαστριμύθου ἐν Α΄ Βασιλειῶν 28, μετὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ Δευτερονομίου 18:10-12, παρατίθεται ὡς ἀπόδειξις ὅτι ἡ διὰ μεσαζόντων ἐπίκλησις τῶν νεκρῶν εἶναι βαρεῖα ἀσέβεια κατακρινομένη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. Ἀπορρίπτει τὴν διὰ μεσαζόντων ὑπνωτικὴν πρακτικὴν καὶ τὴν μετενσάρκωσιν, ἐπικαλούμενος τὴν πρὸς Ἑβραίους 9:27 ὅτι ἅπαξ ἀποθνήσκει ὁ ἄνθρωπος καὶ ἔπειτα κρίνεται, καὶ προειδοποιεῖ ὅτι αἱ πνευματιστικαὶ συνεδρίαι καὶ οἱ ἀποκρυφιστικοὶ θεραπευταὶ ὑποπίπτουν εἰς δαιμονικὴν ἐπήρειαν. Παροτρύνει τοὺς πιστοὺς νὰ ζητοῦν θεραπείαν μόνον ἐκ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ λατρεύουν μόνον τὸν Τριαδικὸν Θεόν.