Ἡ Παραβολὴ τοῦ Σπορέως

Περίληψη

Ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἀνοίγει ὁμολογῶν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ὡς Κύριον καὶ Θεὸν καὶ Παράκλητον, καὶ τοποθετεῖ τὴν παραβολὴν τοῦ Σπορέως ἐντὸς τοῦ φθινοπωρινοῦ κύκλου τῆς θείας Λειτουργίας. Παρουσιάζει τὸν κόκκον τοῦ σίτου ὡς ζῶν θαῦμα τὸ ὁποῖον ἡ ἐπιστήμη δὲν δύναται νὰ δημιουργήσῃ, τοῦ ὁποίου ἡ ζωτικότης καὶ ἡ τεταγμένη αὔξησις φανερώνουν θεῖον Δημιουργόν, καὶ συνάπτει τὸν ἐτήσιον πολλαπλασιασμὸν τοῦ σίτου εἰς τοὺς ἀγροὺς πρὸς τὸν πολλαπλασιασμὸν τῶν ἄρτων ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ, ὑπερασπιζόμενος τὸ θαῦμα ἔναντι τῶν ὀρθολογιστικῶν ἀντιρρήσεων. Ἀναγιγνώσκων τὸ κατὰ Λουκᾶν 8, ἐξηγεῖ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Σπορεὺς ὁ ἐλθὼν ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ ὅτι ὁ σπόρος εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ὁ σπειρόμενος εἰς τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων. Ὁ σπόρος παρὰ τὴν ὁδὸν σημαίνει τὰς σκληρὰς καὶ ἀδιαφόρους καρδίας ἐξ ὧν ὁ διάβολος ἀφαιρεῖ τὸν λόγον, τὸ πετρῶδες ἔδαφος τοὺς ἐπιπολαίους ὧν ἡ χαρὰ ἐκλείπει ἐν καιρῷ δοκιμασιῶν, αἱ δὲ ἄκανθαι τοὺς πνιγομένους ὑπὸ μεριμνῶν, πλούτου καὶ ἡδονῶν. Ἡ ἀγαθὴ γῆ εἶναι ἡ εἰλικρινὴς καὶ εὐγενὴς καρδία ἥτις κρατεῖ τὸν λόγον, ὑπομένει μετὰ καρτερίας καὶ καρποφορεῖ διὰ τὴν Βασιλείαν.