Ἡ ἐν Πνεύματι Λατρεία

Περίληψη

Ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἑρμηνεύει τὴν συνάντησιν τοῦ Χριστοῦ μετὰ τῆς Σαμαρείτιδος εἰς τὸ φρέαρ τοῦ Ἰακὼβ ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην 4, δεικνύων πῶς ὁ Χριστὸς τὴν ὁδηγεῖ πρὸς τὴν σωτηρίαν ἀποκαλύπτων τὰς κρυφὰς ἁμαρτίας της καὶ ἐξάγων ταπείνωσιν ἀντὶ ἀγανακτήσεως. Ἀναγνωρίζει αὐτὸν πρῶτον ὡς προφήτην, ἀλλὰ δὲν ἐννόησεν ἀκόμη ὅτι εἶναι ὁ ἐπηγγελμένος Προφήτης τοῦ Δευτερονομίου καὶ ἀληθῶς Θεός, ἡ δὲ ὑπόσχεσις τοῦ ζῶντος ὕδατος ἑρμηνεύεται ὡς ἡ δωρεὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἡ πηγὴ τῆς αἰωνίου ζωῆς. Εἰς τὸ ἐρώτημά της ἐὰν ἡ ἀληθὴς λατρεία ἀνήκῃ εἰς τὸ ὄρος Γαριζὶν ἢ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, ὁ Χριστὸς ἀποκρίνεται ὅτι ἡ λατρεία τοῦ Πατρὸς δὲν θὰ περιορίζηται εἰς τόπον. Ἀντιπαραβάλλων τὴν σαμαρειτικήν, τὴν ἰουδαϊκὴν καὶ τὴν ὀρθόδοξον λατρείαν, ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ἀληθὴς λατρεία ἀπαιτεῖ ὀρθὴν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐρείδεται ἐπὶ τῆς ἀληθοῦς πίστεως, καὶ ὅτι ἡ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ λατρεία εἶναι τὸ θεμέλιον τῆς λατρείας τῆς Καινῆς Διαθήκης, προειδοποιῶν κατὰ τοῦ κενοῦ τυπολατρισμοῦ, διότι ὁ Θεὸς ζητεῖ τὴν καρδίαν. Κατακλείει συνάπτων τὸ θέμα πρὸς τὸ φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, τὸν ἅγιον Φιλούμενον καὶ τὸν συνεχιζόμενον ἀγῶνα περὶ τῶν ἁγίων τόπων.