Ἡ Ἐκκλησία

Περίληψη

Ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἀνοίγει τὴν ὁμιλίαν αὐτὴν στὸ Βανκούβερ θεωρῶν τὸ κατὰ Ματθαῖον 16 ὡς τὸ ἀποφασιστικὸν χωρίον διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν κατανόησιν τῆς σωτηρίας. Ἀφηγεῖται τὴν ἐρώτησιν τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Καισάρειαν τοῦ Φιλίππου καὶ τὰς ἐσφαλμένας γνώμας ὅτι ἦτο Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, Ἠλίας ἢ Ἱερεμίας, τονίζων ὅτι καὶ αἱ ὑψηλαὶ ἀνθρώπιναι ἐκτιμήσεις ὑπολείπονται, ἐὰν δὲν ὁμολογήσῃ τις αὐτὸν ὡς πλέον προφήτου ἢ διδασκάλου. Ἡ ὁμολογία τοῦ Πέτρου, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, παρουσιάζεται ὡς ἀναγνώρισις τοῦ Μεσσίου καὶ ὑπερτάτη ὁμολογία τῆς θεότητός του. Ἐκθέτει τὴν τριαδικὴν διδασκαλίαν, ὅτι ὁ Υἱὸς γεννᾶται καὶ δὲν κτίζεται, ὁμοούσιος τῷ Πατρί, μὲ εἰκόνα τὸν δίσκον, τὸ φῶς καὶ τὴν θερμότητα τοῦ ἡλίου, καὶ προειδοποιεῖ κατὰ τῶν ἀρνουμένων τὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ, ὀνομάζων τοὺς Μάρτυρας τοῦ Ἰεχωβᾶ. Ἡ εὐλογία τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Πέτρον ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ὁμολογία ἀπεκαλύφθη ὑπὸ τοῦ Πατρός, καὶ ἡ ὑπόσχεσις νὰ οἰκοδομήσῃ τὴν Ἐκκλησίαν ἐπὶ τῆς πέτρας ἀναγιγνώσκεται ἐναντίον τῶν παπικῶν ἀξιώσεων ὡς στηριζομένη ἐπὶ τῆς πίστεως τοῦ Πέτρου καὶ ἐπ' αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ.