Φαινόμενα Δαιμονισμοῦ

Περίληψη

Ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἀπορρίπτει τὰς ὀρθολογιστικὰς ἀρνήσεις τοῦ διαβόλου καὶ ἐπιμένει ὅτι ἡ Γραφὴ καὶ ἡ Ἐκκλησία διδάσκουν τὸν Σατανᾶν καὶ τοὺς δαίμονας ὡς πραγματικὰ προσωπικὰ ὄντα. Παρουσιάζει τὸν Ἑωσφόρον ὡς λαμπρὸν ἄγγελον ὁ ὁποῖος ἔπεσε διὰ τῆς ὑπερηφανίας καὶ παρέσυρε πολλοὺς ἀγγέλους εἰς ἀποστασίαν, καὶ ἀνιχνεύει τὴν δαιμονικὴν ἐνέργειαν ἀπὸ τῆς Γενέσεως ἕως τοῦ Ἰὼβ καὶ τοῦ Τωβίτ, ὀνομάζων τὸν Σατανᾶν ἀπατεῶνα τῆς Εὔας, κατήγορον τοῦ Ἰὼβ καὶ τὸν Ἀσμοδαῖον ὀλέθριον δαίμονα. Τὸ βάπτισμα καὶ οἱ πειρασμοὶ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀναγιγνώσκονται ὡς εὐθεῖα ἐπίθεσις τοῦ διαβόλου κατὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ἡττηθεῖσα διὰ τῆς ὑπακοῆς εἰς τὴν Γραφήν, καὶ ὁ Σατανᾶς ἐπανέρχεται ἐν τῷ Πάθει διὰ τοῦ Ἰούδα. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν Ἀποστόλων Παύλου, Πέτρου καὶ Ἰωάννου, προτρέπει τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ἀναλάβουν τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, καὶ περιγράφει γραφικὰς καὶ συγχρόνους περιπτώσεις δαιμονισμοῦ μὲ ἀφύσικον ἰσχύν, κρυφὴν γνῶσιν καὶ ταραχὴν κατὰ τὴν προσευχήν. Συμπεραίνει ὅτι ὁ Χριστός, ἡ Ἐκκλησία, ἡ ἐξομολόγησις, ἡ προσευχὴ καὶ ὁ ἐξορκισμὸς φανερώνουν τὴν ἐξουσίαν τοῦ Θεοῦ ἐπὶ παντὸς πονηροῦ πνεύματος.