Ἄνθρωπε, γιατί Ὑπερηφανεύεσαι; (Β′)

Περίληψη

Ὁ Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἐλέγχει τὴν ὑπερηφάνειαν διὰ γνῶσιν, νοῦν καὶ ἀξίωμα, θεμελιῶν αὐτὸν τὸν νοῦν καὶ τὸν φωτισμόν του εἰς τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, μὲ κεντρικὸν χωρίον τὸ Ἰωάννου 1,9. Θέτει τὴν Θεογνωσίαν καὶ Ἀνθρωπογνωσίαν ὑπεράνω τῆς κοσμικῆς παιδείας, μνημονεύων τὴν σωκρατικὴν ὁμολογίαν ἀγνοίας καὶ τὴν παύλειον δήλωσιν ὅτι ἡ παροῦσα γνῶσις εἶναι μερικὴ καὶ δι’ ἐσόπτρου ἕως τῆς Δευτέρας Παρουσίας. Ἡ ἐπιστημονικὴ περιγραφή, κατ’ αὐτόν, δὲν ἀπαντᾷ εἰς τὰ ἔσχατα ἐρωτήματα περὶ χρόνου, ὕλης καὶ μηδενός. Ἡ ὁμιλία πραγματεύεται ἔτι τοὺς τίτλους καὶ τὰ ἀξιώματα ὡς πρόσκαιρα ἔμπροσθεν τοῦ θανάτου, καὶ παρουσιάζει τὴν ταπείνωσιν ὡς ὁδὸν πρὸς ἀληθῆ γνῶσιν, ἀγγελικὴν νόησιν ἐν αἰωνιότητι καὶ μονὴν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Πατρός.