Ἡ μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἀληθὴς ἐλευθερία

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος παρουσιάζει τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ὡς πηγὴν ἥτις φωτίζει, ἐνισχύει καὶ ἀνακαινίζει τοὺς πιστοὺς μὲ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἑρμηνεύει τὸν Ψαλμὸν 1 (Ψαλμ. 1) ὡς προοίμιον ὅλου τοῦ Ψαλτηρίου· ὁ μακάριος ἄνθρωπος δὲν ἀναγινώσκει ἁπλῶς τὴν Γραφὴν ἀλλὰ μελετᾷ αὐτὴν ἡμέρας καὶ νυκτός. Διακρίνει τὴν ἀνάγνωσιν, ἥτις δύναται νὰ διαρκέσῃ ὀλίγον, ἀπὸ τὴν μελέτην, τὸν διαρκῆ ἐσωτερικὸν ἀναλογισμὸν ὁ ὁποῖος συνοδεύει τὸν καθημερινὸν κόπον καὶ τὴν ἀνάπαυσιν, ταυτίζων αὐτὴν μὲ τὴν θεωρίαν τῶν Πατέρων καὶ παρομοιάζων πρὸς τὸν μηρυκασμόν, δι’ οὗ ἡ ψυχὴ ἀντλεῖ βαθυτέραν τροφήν. Τὸ πρῶτον κεφάλαιον τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ (Ἰησ. Ναυῆ 1:7-8) δεικνύει τὸν Θεὸν προστάσσοντα νὰ μένῃ τὸ βιβλίον τοῦ Νόμου πάντοτε ἐν τῷ στόματι καὶ τῇ καρδίᾳ, ἄνευ παρεκκλίσεως δεξιὰ ἢ ἀριστερά. Ἡ εἰκὼν τοῦ δένδρου παρὰ τὰ ὕδατα συνδέεται μὲ τὸν Χριστὸν ὡς ὕδωρ ζῶν καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, πρὸ τοῦ νὰ ἀνοίξῃ τὴν Σοφίαν Σειρὰχ (Σειρ. 15:14) καὶ τὴν διδασκαλίαν περὶ τοῦ αὐτεξουσίου καὶ τῆς ἀληθοῦς ἐλευθερίας.