Πρὸς Φιλιππησίους 18

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος παρουσιάζει τὸ Φιλιπ. 4:8 ὡς συνοπτικὸν διάγραμμα τῆς χριστιανικῆς τελειότητος καὶ τῆς καθημερινῆς πνευματικῆς ζωῆς. Τὸ νὰ μελετᾷ τις τὰ ἀληθῆ σημαίνει ἀπόρριψιν παντὸς ψευδοῦς σκοποῦ καὶ κοσμικῆς προσκολλήσεως ἥτις δὲν διαρκεῖ εἰς τὴν αἰωνιότητα, διότι ἡ ἀλήθεια εἶναι τελικῶς αὐτὸς ὁ Χριστός. Ἡ σεμνότης ἑρμηνεύεται ὡς ἐσωτερικὸν μέτρον εὐσεβείας τὸ ὁποῖον διαμορφώνει τὴν ἐξωτερικὴν συμπεριφοράν, τὴν ἐνδυμασίαν καὶ τὸν λόγον ἄνευ θεατρικῆς ὑπερβολῆς· ἡ δικαιοσύνη νοεῖται εὐρέως ὡς δικαιοσύνη πρὸς τὸν Θεόν, τὸν πλησίον καὶ ἑαυτόν. Ἡ ἁγνότης δὲν περιορίζεται εἰς τὴν σωματικὴν σωφροσύνην ἀλλὰ περιλαμβάνει καθαρὰ κίνητρα, λογισμοὺς καὶ ἐπιθυμίας. Τὰ προσφιλῆ καὶ εὔφημα κρίνονται κατὰ τὸ μέτρον τοῦ Θεοῦ καὶ οὐχὶ κατὰ τὴν κοσμικὴν ἐπιδοκιμασίαν, καὶ τὸ τελευταῖον ζεῦγος, ἀρετὴ καὶ ἔπαινος, συγκεφαλαιώνει τὴν προτροπὴν νὰ ζητῇ τις ὅ,τι ἐπαινεῖ ὁ Θεός, ἀποφεύγων τὴν κενοδοξίαν καὶ τὴν δίψαν τοῦ ἐπαίνου.