Πρὸς Φιλιππησίους 15

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος ἀρχίζει μὲ τὴν λύπην τοῦ Παύλου διὰ τοὺς χριστιανοὺς οἵτινες ζοῦν ὡς ἐχθροὶ τοῦ Σταυροῦ, λατρεύοντες τὴν σωματικὴν ἐπιθυμίαν καὶ φρονοῦντες τὰ ἐπίγεια. Ἐξηγεῖ τὸ ῥητὸν ὅτι τὸ πολίτευμα τῶν χριστιανῶν ὑπάρχει ἐν οὐρανοῖς (Φιλιπ. 3:18-21) ὡς ἀντίθεσιν μεταξὺ τοῦ προσκαίρου ἐπιγείου πολιτεύματος, τὸ ὁποῖον διέπουν ἀνθρώπινοι νόμοι, καὶ τοῦ αἰωνίου οὐρανίου, τὸ ὁποῖον διέπει ὁ Θεός. Προειδοποιεῖ κατὰ τῆς συγχύσεως τῆς οὐρανίου πολιτείας μὲ ἐπίγεια πολιτικὰ σχέδια, ἰδίως τῆς ἱδρύσεως χριστιανικῶν κομμάτων ἐν ὀνόματι τοῦ Εὐαγγελίου, καὶ ἐπικαλούμενος τὴν πρὸς Διόγνητον ἐπιστολὴν δεικνύει τοὺς χριστιανοὺς ξένους, ὧν ἡ ἀληθὴς πατρὶς εἶναι ὁ οὐρανός. Ἀναμένουν Σωτῆρα ἐξ οὐρανοῦ, οὐχὶ ἐπίγειον ἄρχοντα· ὁ Χριστὸς θὰ μετασχηματίσῃ τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως, ἀνιστῶν τὸ αὐτὸ σῶμα εἰς ἀφθαρσίαν καὶ ὁμοίωσιν πρὸς τὸ ἔνδοξον σῶμά του (πρβλ. Αʹ Κορ. 15).