Περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου 9

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος συνεχίζει τὴ δεκάτη πέμπτη κατήχηση τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, παρακολουθώντας τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τοῦ Δανιὴλ ἀπὸ τὸν Ἀντίοχο Ἐπιφανῆ καὶ τὴ ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορικὴ βεβήλωση ἕως τὴν τελικὴ ἐκπλήρωσή του στὸν Ἀντίχριστο. Διαβάζει τὴν προφητεία τοῦ Παύλου στὴ Βʹ Θεσσαλονικεῖς ὡς τὸ σαφέστερο σημεῖο ὅτι ἡ Δευτέρα Παρουσία δὲν θὰ συμβεῖ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀποστασία καὶ τὴν ἀποκάλυψη τοῦ ἀνθρώπου τῆς ἀνομίας, σημειώνοντας ὅτι ὁ Παῦλος εἶχε διασαφηνίσει ὁρισμένα προφορικά, ἀφήνοντας τὸν κατέχοντα ἀσαφῆ γιὰ τοὺς μεταγενέστερους. Ὁ Ἀντίχριστος εἶναι πραγματικὸς ἄνθρωπος, ὄχι ἐνσάρκωση τοῦ Σατανᾶ, τοῦ ὁποίου ἡ κρυμμένη παρουσία ἀποκαλύπτεται μόνον ὅταν ἀρχίσει ἡ δημόσια δράση του· οἱ τίτλοι ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας καὶ υἱὸς τῆς ἀπωλείας δηλώνουν τὴν ἀκραία ἀποστασία του ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὴν καταστροφή του ἀπὸ τὸν Χριστό. Τὴ φράση τοῦ Δανιὴλ περὶ ἀλλαγῆς νόμων καὶ καιρῶν τὴν ἑρμηνεύει ὡς βαθιὰ ἀλλοίωση τῆς θείας καὶ τῆς φυσικῆς τάξεως, καὶ παρουσιάζει τὸν σύγχρονο ἀνθρωπισμὸ ὡς ἀνανεωμένο τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, τὴν προσπάθεια νὰ γίνει κανεὶς θεὸς χωρὶς Θεό, ποὺ προετοιμάζει τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀντιχρίστου.