Περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου 8

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος συνεχίζει τὴ δεκάτη πέμπτη κατήχηση τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων μὲ τὴν προειδοποίηση τοῦ Χριστοῦ στὸ κατὰ Ματθαῖον 24:15 περὶ τοῦ βδελύγματος τῆς ἐρημώσεως τοῦ Δανιὴλ ποὺ ἵσταται ἐν τόπῳ ἁγίῳ. Παρατηρεῖ ὅτι ἡ Γραφὴ συχνὰ χρησιμοποιεῖ κρυπτικὴ γλῶσσα γιὰ νὰ προστατεύσει τοὺς πιστούς, ἐπικαλούμενος τὸν κατέχοντα τοῦ Παύλου καὶ τὴ χρήση τῆς Βαβυλῶνος γιὰ τὴ Ῥώμη στὴν Ἀποκάλυψη. Τὴν προφητεία τοῦ Δανιὴλ τὴν διαβάζει μέσα ἀπὸ ἐπαναλαμβανόμενες ἐκπληρώσεις, πρῶτα στὴ βεβήλωση τοῦ Ναοῦ ἀπὸ τὸν Ἀντίοχο Ἐπιφανῆ καὶ ἔπειτα στὴ ρωμαϊκὴ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ τὸ 70 μ.Χ., ἐνῶ ἡ ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ ὅσοι εἶναι στὴν Ἰουδαία νὰ φύγουν γίνεται σωτήριο σημεῖο, καὶ ἡ μνήμη τῆς γυναικὸς τοῦ Λὼτ προειδοποίηση νὰ μὴν προσκολλᾶται κανεὶς στὰ ὑπάρχοντα. Τὴν τελικὴ ἐκπλήρωση τὴ συνδέει μὲ τὸν Ἀντίχριστο, ποὺ ἐμφανίζεται αἰφνιδίως, εἰσέρχεται στὸν Ναὸ καὶ ὑπερυψώνεται πάνω ἀπὸ κάθε σέβασμα· ἀντλώντας ἀπὸ τὴ Βʹ Θεσσαλονικεῖς, τὸν περιγράφει ὡς πλήρως ἄνθρωπο, ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας καὶ υἱὸ τῆς ἀπωλείας, ἐμψυχωμένο ἀπὸ σατανικὴ ὑπερηφάνεια ἀλλ' ὄχι ἐνσάρκωση τοῦ Σατανᾶ.