Περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου 7

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος συνεχίζει τὴ δεκάτη πέμπτη κατήχηση τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων μὲ τὴν προφητεία τοῦ Χριστοῦ ὅτι πολλοὶ θὰ σκανδαλιστοῦν πρὸ τοῦ τέλους, σκάνδαλο ποὺ ἐπικεντρώνεται στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὴ θεανθρώπινη φύση του, στὸν Σταυρό του καὶ στὸ ἂν εἶναι ὄντως ὁ Μεσσίας. Σημειώνει ὅτι Ἰουδαῖοι καὶ ἐθνικοὶ προσέκοψαν στὸν Σταυρὸ διαφορετικά, ἐνῶ οἱ χριστιανοὶ τὸν ὁμολογοῦν ὡς δύναμη καὶ σοφία Θεοῦ, καὶ προειδοποιεῖ ὅτι στὶς ἔσχατες ἡμέρες πολλοὶ θὰ κρίνουν τὸν Χριστὸ ὡς ἀποτυχία ἐπειδὴ παραμένουν ἡ ἀδικία, ἡ φτώχεια καὶ ὁ πόλεμος. Ὁ Χριστός, ὑποστηρίζει, δὲν ἦρθε νὰ ἐπιβάλει κοινωνικὸ ἢ πολιτικὸ σύστημα, ἀλλὰ νὰ δώσει τὸ Εὐαγγέλιο, τὴ σωτηρία καὶ τὴ Θεία Εὐχαριστία, μία μεταμορφωμένη ζωὴ ποὺ θεραπεύει τὴν κοινωνία ὅταν βιώνεται ἀληθινά. Ἡ ἀποστασία εἶναι ὁ καρπὸς αὐτοῦ τοῦ σκανδάλου, ὁδηγώντας πρὸς τὸν Ἀντίχριστο, ὅμως δὲν εἶναι πλήρης, καθὼς πιστὸ ὑπόλειμμα κρατεῖ ἀκόμη τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὅπως στὶς ἡμέρες τοῦ Ἠλία.