Περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου 6

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος ἀνοίγει τὴ δεκάτη πέμπτη κατήχηση τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων μὲ τὸ αἴτημα τῶν ἀποστόλων στὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν γιὰ τὰ σημεῖα τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ, ὥστε οἱ πιστοὶ νὰ μὴν ἐξαπατηθοῦν ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστο. Προειδοποιεῖ ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ ὅτι ὁ Σατανᾶς μπορεῖ νὰ ἐμφανιστεῖ ὡς ἄγγελος φωτός, ὥστε οἱ πιστοὶ νὰ διαβάζουν τὰ σημεῖα χωρὶς νὰ ἐκλαμβάνουν ψευδόχριστο ὡς τὸν ἀληθινὸ Κύριο, σημειώνοντας ὅτι τοῦτο δὲν ἀντιβαίνει στὴ διδασκαλία ὅτι ἡ ἡμέρα καὶ ἡ ὥρα παραμένουν ἄγνωστες, ἀφοῦ τὰ σημεῖα δηλώνουν ἐγγύτητα χωρὶς νὰ ὁρίζουν χρόνο. Ἡ κεντρικὴ ἀπάτη, τονίζει, ἀφορᾷ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, καθὼς οἱ ἠθικὲς πτώσεις μετανοοῦνται, ἐνῶ ἡ ἀποδοχὴ ψευδοῦς μεσσία ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ σωτηρία. Κατονομάζει τὸν Σίμωνα τὸν Μάγο, τὸν Μένανδρο, τὸν Ἄρειο καὶ τὸν Μοντανὸ ὡς ψευδόχριστους, καὶ προειδοποιεῖ κατὰ τῆς σπερμολογίας περὶ πολέμων, κρατώντας τὴν προσοχὴ στὸν Χριστὸ καὶ ὄχι στὸν φόβο τοῦ Ἀντιχρίστου.