Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν

Περίληψη

Κατὰ τὴν Γ΄ Κυριακὴν τῶν Νηστειῶν, ὅτε προτίθεται ὁ Σταυρὸς εἰς προσκύνησιν, ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος ζητεῖ νὰ γίνεται τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ μὲ προσοχὴν καὶ εὐλάβειαν, ὡς ὁμολογία πίστεως καὶ ὄχι ὡς κενὴ χειρονομία. Ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου νὰ ἄρῃ ἕκαστος τὸν σταυρόν του εἶναι ἑκούσιος, ἡ ὅμως ἀκολουθία Του ἀπαιτεῖ αὐταπάρνησιν, ὑπακοὴν καὶ παράδοσιν τοῦ ἰδίου θελήματος· τὸ νὰ πορεύεται κανεὶς ὄπισθεν Αὐτοῦ σημαίνει νὰ Τὸν δέχεται ὡς ἀξιόπιστον ὁδηγὸν τοῦ βίου καὶ ὄχι νὰ στηρίζεται εἰς τὴν ὑπερηφάνειαν ἢ τὸν ἀνθρώπινον λογισμόν. Διηγήσεις διασώσεως διὰ τῆς Θεοτόκου καὶ τοῦ ἁγίου Ἀρτεμίου δεικνύουν τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Θεὸν ὅταν ὁ σκοπός Του παραμένῃ κεκρυμμένος, ζητεῖ δὲ νὰ προστίθεται εἰς κάθε σχέδιον τὸ «ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ» (Ἰακ. 4,13-15). Ὅποιος θέλει νὰ διατηρήσῃ ζωὴν φιλήδονον τὴν χάνει· ὅποιος τὴν παραδίδει διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὸ Εὐαγγέλιον τὴν σῴζει (Μάρκ. 8,34-38).