Περὶ τοῦ Ἀποστόλου Θωμᾶ

Περίληψη

Ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος ἑρμηνεύει τὴν Κυριακὴν τοῦ Θωμᾶ ὡς μάθημα εἰλικρινοῦς ἀμφιβολίας, ἐγωισμοῦ καὶ θείας συγκαταβάσεως. Ἡ ἐπανεμφάνισις τοῦ Χριστοῦ ὀκτὼ ἡμέρας μετὰ τὸ Πάσχα παρουσιάζεται ὡς ἀκριβὴς ἀπάντησις πρὸς τὸν Θωμᾶν, ὁ ὁποῖος διακρίνεται ὡς δύσπιστος καὶ οὐχὶ ἄπιστος, καὶ ἡ ὁμολογία του «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου» βεβαιοῖ τὴν πλήρη θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ὁμιλία ὑποστηρίζει ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ἐπιτρέπει τὴν ἔρευναν καὶ ὅτι ὁ Θεὸς συγκαταβαίνει εἰς τὴν καλόπιστον ἀμφιβολίαν, ἀλλ’ οὐχὶ εἰς τὸν ἐγωισμόν, ὁ ὁποῖος κλείει τὴν χάριν καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἰδιωτικῶς γνωρίζῃ τὴν ἀλήθειαν. Ὁ Ἄρειος, ὁ Ἀθανάσιος, ὁ Χρυσόστομος, τὰ θαύματα καὶ ἡ ἀνθρωπίνη ἐλευθερία πλαισιώνουν τὴν σωτηρίαν ὡς ἀπαιτοῦσαν συγκατάθεσιν τῆς θελήσεως.