Περὶ Θείας Κοινωνίας (ἀπόσπασμα)

Περίληψη

Ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος ἑρμηνεύει τὴν προκοινωνιακὴν εὐχὴν τῆς παραθέσεως πάσης τῆς ζωῆς καὶ ἐλπίδος τῷ Χριστῷ, μὲ Ἡσαΐαν 49:15-16, Α΄ Πέτρου 5:7, Ἰωάννην 19:11, Ἰωάννην 2, Α΄ Κορινθίους 11:28, Ψαλμὸν 34:7 καὶ Κριτὰς 6. Ἡ εὐχὴ νοεῖται ὡς ἀπαίτησις πλήρους παραδόσεως, οὐχὶ μερικοῦ θρησκευτικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἐξηγουμένη διὰ τοῦ κολυμβητοῦ ὃν φέρει ἡ θάλασσα καὶ τοῦ πελάτου ὃς παραδίδει ὅλον τὸν φάκελον τῷ δικηγόρῳ. Ἡ Λειτουργία Βασιλείου τοῦ Μεγάλου λέγεται ὅτι ἀριθμεῖ δεκαοκτὼ χάριτας τῆς Θείας Κοινωνίας, ἃς στερεῖται ὁ ἀπέχων. Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, Γρηγόριος Νύσσης καὶ Χρυσόστομος μνημονεύονται περὶ τῆς ἀληθοῦς παρουσίας, καὶ ἡ συνείδησις προβάλλεται ὡς ἔσω μάρτυς πρὸ τῆς προσελεύσεως.