Μετάνοια, Θεία Κοινωνία, Ἐξομολόγησις

Περίληψη

Ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος προειδοποιεῖ ὅτι ἡ ἐσκεμμένη ἀπόκρυψις μιᾶς γνωστῆς βαρείας ἁμαρτίας ἐν ἐξομολογήσει ἀφίνει τὸν μετανοοῦντα ἀσυγχώρητον, μὲ χωρία ἐκ Αʹ Ἰωάννου 1:8, Ἰωάννου 20:22-23, Ματθαίου 3:2 καὶ 27:51. Περιγράφει τὴν στρατηγικὴν τοῦ Σατανᾶ ὡς πρῶτον ἀποτροπὴν τῆς ἐξομολογήσεως καὶ, ἐὰν τοῦτο ἀποτύχῃ, ὡς πειθὼ εἰς ἀπόκρυψιν μιᾶς θανασίμου ἁμαρτίας. Πατερικὴ διήγησις γυναικός, ὄφεων ἐξερχομένων καὶ ἐπιστρεφόντων εἰς τὸ στόμα, καὶ τοῦ θανάτου της συνδέεται μὲ περιστατικὸν τῆς Παναγίας Τρυπητῆς ἐν Αἰγίῳ, ὅπου δαιμόνιον λέγεται ὅτι ἐφανέρωσε ἀνεξομολόγητον ἁμαρτίαν. Ἡ ὁμιλία βλέπει τὴν ἁμαρτίαν ὡς φραγμὸν συμβολιζόμενον ἀπὸ τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ, καὶ συνιστᾷ γραπτὴν ἐξέτασιν συνειδήσεως καὶ πλήρη ἐξομολόγησιν χωρὶς αἰσχύνην.