Περί εκκλησιασμού (ΙΒ΄)

Περίληψη

Ἡ τελευταία τῶν ὁμιλιῶν περὶ ἐκκλησιασμοῦ ἀφορᾷ τὸ πρόσφορον τὸ προσφερόμενον ὑπὲρ ἀπόντος. Ὠφελεῖ ἐκεῖνον μόνον ἐὰν φθάσῃ εἰς τὸν ἱερέα πρὸ τῆς προσκομιδῆς, διότι τὸ ζητούμενον δὲν εἶναι νὰ ἀναγνωσθῇ ὄνομα ἀλλὰ νὰ μετάσχῃ ὁ ἀπὼν τῆς ἀναιμάκτου θυσίας — δι᾿ ὃ καὶ δὲν γίνεται εἰς μνημόσυνον, εἰς τὰς καθημερινὰς τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἢ εἰς τὴν Προηγιασμένην. Ὁ ἄρτος πρέπει νὰ παρασκευάζεται κατ᾿ οἶκον ἀπὸ καθαρὸν σῖτον ὑπὸ εὐλαβῶν χειρῶν, διότι προορίζεται νὰ γίνῃ Σῶμα Χριστοῦ. Ὁ Δημήτριος Παναγόπουλος περιγράφει πῶς αἴρεται ὁ Ἀμνὸς ἐξ ἑνὸς προσφόρου καὶ ἐξάγονται μερίδες ὑπὲρ τῆς Θεοτόκου, τῶν ταγμάτων τῶν ἁγίων καὶ τῶν ζώντων καὶ κεκοιμημένων, καὶ πῶς μετὰ τὴν μετάληψιν αἱ μερίδες ἐμβάλλονται εἰς τὸ ἅγιον ποτήριον. Προτρέπει τοὺς γονεῖς νὰ φέρουν τὰ παιδία ἀπὸ τῆς νηπιακῆς ἡλικίας.