Λύσις Ἀποριῶν 116

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος ἐξηγεῖ ὅτι ὁ Χριστὸς εἰσῆλθε στὴν ἱστορία ὡς τέλειος ἄνθρωπος, ἀποδεχόμενος τὴν ἐνδυμασία, τὰ ἤθη καὶ τὰ γεύματα τῆς ἐποχῆς του, ἐνῷ παρέμενε τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, καὶ ὅτι στὴν ἀναστημένη κατάσταση οἱ πιστοὶ ἐνδύονται τὴ θεία δόξα ἀντὶ ὑλικῶν ἐνδυμάτων. Παρουσιάζει τὰ ἑπτὰ μυστήρια ὡς σωτήρια μυστήρια θεμελιωμένα στὴ Γραφή, μὲ τὸ Βάπτισμα, τὸ Χρῖσμα, τὴ Θεία Εὐχαριστία καὶ τὴν Ἐξομολόγηση εὐρύτερα ἀναγκαῖα, ἐνῷ ὁ Γάμος, ἡ Ἱερωσύνη καὶ τὸ Εὐχέλαιο ἀνταποκρίνονται στὴν κλήση τοῦ καθενός, καὶ πραγματεύεται τὴν εὐρύτερη ἔννοια τοῦ μυστηρίου, περιλαμβανομένης τῆς μοναχικῆς κουρᾶς. Προειδοποιεῖ κατὰ τῆς βιαστικῆς ταυτίσεως προσώπων ὅπως ὁ Μαϊτρέγια μὲ τὸν Ἀντίχριστο, διακρίνει τὸν φόνο ἀπὸ τὸν ἀμυντικὸ πόλεμο, καὶ διδάσκει ὅτι ὁ ἀριθμὸς τοῦ χαράγματος δὲν ἔχει μαγικὴ δύναμη, ἡ δὲ συνειδητὴ ἀποδοχή του θὰ σήμαινε ἄρνηση τοῦ Βαπτίσματος. Συνιστᾷ τὴ νοερὰ προσευχὴ στοὺς λαϊκοὺς διὰ τῆς μνήμης τοῦ Θεοῦ.