Λύσις Ἀποριῶν 112

Περίληψη

Ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος ἐπικρίνει τὶς δημόσιες ἐκδηλώσεις τῆς Πάτμου γύρω ἀπὸ τὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου ὡς κοσμικὸ γεγονὸς ποὺ συσκότισε τὸ πνευματικὸ μήνυμα τοῦ βιβλίου καὶ τὸ ἐπικέντρωσε ἐσφαλμένα στὴν οἰκολογία. Ὑποστηρίζει ὅτι ἡ Ἀποκάλυψη παρουσιάζει τὶς περιβαλλοντικὲς καταστροφὲς ὡς συνέπειες τῆς ἀνθρώπινης ἀποστασίας καὶ κάλεσμα σὲ μετάνοια, καὶ ὅτι ἡ γλῶσσα περὶ πληγῶν ἀποστελλομένων ἀπὸ τὸν Θεὸ πρέπει νὰ ἀναγιγνώσκεται διὰ τῆς διακρίσεως μεταξὺ τοῦ κατ' εὐδοκίαν καὶ τοῦ κατὰ παραχώρησιν θελήματος, ὅπως στὴ σκλήρυνση τῆς καρδίας τοῦ Φαραώ. Ἐπικαλούμενος τὴ ῥύπανση, τὴ μείωση τοῦ ὄζοντος καὶ τὴν ἀκτινοβολία, θεωρεῖ ὅτι ὁ ἄνθρωπος βλάπτει τὴ δημιουργία μὲ τὶς ἴδιες του τὶς ἁμαρτίες. Ἐπιμένει ὅτι ἡ ὀρθόδοξη ἑρμηνεία ἀκολουθεῖ τὴν Παράδοση, τὴν προσευχὴ καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, περιγράφει τὴν Ἀποκάλυψη ὡς παρηγορητικὸ βιβλίο ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν οὐράνια Ἱερουσαλήμ, καὶ προειδοποιεῖ κατὰ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ.