Ο Άσωτος, η μετάνοια και το ανθρώπινο σώμα

Ἡ ἀγγλικὴ μεταγραφὴ εἶναι αὐτόματη μετάφραση τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς διάλεξης. Ἐνδέχεται νὰ περιέχει σφάλματα· ἡ πρωτότυπη ἑλληνικὴ ἠχητικὴ ἐγγραφὴ εἶναι ἡ ἔγκυρη πηγή. Ὁρισμένα ἀποσπάσματα παραλείπονται βάσει ἐκδοτικῆς πολιτικῆς.

Today is the Sunday of the Prodigal Son. Today the Gospel is a mirror. Look into it, every home has a mirror, after all, and you will see that the person reflected there is you.

We will see our sins and our wretchedness. We will sigh over the evil we have done or even thought. If we feel this deeply, we will recognize the state we are in. This is the first step in the life of faith: to understand our own wretchedness.

If we understand our wretchedness, we will sigh and speak the words of the Prodigal Son. We will say that, as we are, God ought to open the earth and let it swallow us. Then we too will say what the Prodigal said: “I have sinned.”

The Gospel is the mirror. And what is the Apostle’s reading? Pay attention to what it says. It hangs a warning before our eyes, like the signs posted in dangerous places along the railway tracks: “Danger! Take care! Danger of death!”

So today the Apostle’s reading hangs a sign before our eyes. In red letters, as though written with the blood of our Christ, it says: “Take care! Danger!” But what is this danger?

A mother who sees her little child about to fall into a fire runs over, grabs the child, and cries out to save it. In the same way, the Church cries out to us today through the mouth of the Apostle Paul. Her voice is anguished, full of real pain, as she seeks to save us from an evil.

What is this evil? What does the Apostle Paul call it? There are, sadly, certain fine ladies in Kolonaki and elsewhere who are steeped in evil, dishonor, and filth, yet refuse to come to Church because a preacher shocks their ears.

They say the preacher speaks of things that are unseemly, that he ought to use more refined language and avoid harsh words. What have we come to? What do these ladies and young women want? They go from place to place, enter cinemas, and watch shameful things that no one should have to see.

Yet they have the audacity to say that if a preacher uses a word that names things as they are, he is speaking obscenely and should never use such words in church.

Yes, such a word. What do these people want us to do, call poison syrup? That is what it comes to. But no, my dear ones. We call evil by the name Holy Scripture gives it.

Today the Church condemns this evil and names it plainly, shocking a corrupt society that does not want to hear such words.

Yes, it shocks them. The evil from which our Church wants to protect us is sexual immorality. The Apostle Paul says so, and today’s Gospel says so too. Shall we be more delicate than the Apostle Paul? Shall we be more delicate than our Lord Jesus Christ? The whole of today’s Epistle reading speaks of sexual immorality.

He urges us: “Flee from sexual immorality.” This is the evil, the fire that burns. Sexual immorality is more dangerous than fire, than a raging sea, or than the fiercest beast that devours human beings.

“Flee from sexual immorality,” the Apostle says today. In the few minutes we have, let us consider to whom the Apostle Paul spoke these words.

Later we will ask whether the Apostle Paul’s words apply to our own generation too. They are like a sign that says, “Warning: danger of death.” First, though, he spoke them to the people of Corinth, a Greek city. Corinth then was nothing like Corinth today. Today it has become almost a little town. In the Apostle Paul’s time, it was one of the largest cities in the world.

Corinth was a trading city, a wealthy city, a pagan city, with three hundred thousand inhabitants. People of every nation and from every part of the world were there.

Worst of all, corruption was rampant in that city. A vast temple stood there. Just as we have churches dedicated to the Most Holy Theotokos, in Corinth they had a temple dedicated to immorality, vice, and corruption: the temple of Aphrodite.

And just as nuns today live in cells, so there were thousands of cells around the great temple of Aphrodite. In those cells a thousand prostitutes lived and made their homes. They milked the whole Greek world and had gathered all the gold of Greece there in Corinth.

Sexual immorality, then, was their god; it was their god. They thought nothing of sexual immorality. Just as you go to a well and drink a glass of water, so you went to Corinth to refresh yourself through sexual immorality. Such was the wickedness and corruption there.

Among the three hundred thousand people of Corinth there were also a few Christians. They were in danger of being swallowed up in the mire of that great corruption. That is why the Apostle Paul tells them, “Flee from sexual immorality.”

Sexual immorality is no joke. It is no game to play, like children who pick up little objects in the fields, only to discover that they are explosives. Do not play with sexual immorality. It will destroy you. And what does the Apostle Paul say about it? These are his words, not mine.

The Apostle Paul says that defilement corrupts the human body. And the human body, just think about it, the human body... You have to fall ill to understand what the human body is: what your eye is, what your ears are, what your heart is, what your lung is. A single fiber, a single cell, people rack their brains over them. They talk about the Parthenon. What is the Parthenon? They talk about statues. What are statues? Each of you is a masterpiece. A masterpiece. Just think: How does a person walk? How does a person see? How does a person hear? How does a person breathe? Inside are millions upon millions of fibers, fibers, fibers, tiny, tiny things that fill us with wonder.

Your body, he says, is a masterpiece. It came out of a workshop, a workshop made by the Holy Trinity. Your eyes, your ears, your heart, your lungs, everything is a masterpiece. And just as it is a sin to use dynamite to blow up a statue, it is an even greater sin for you to destroy, to destroy, to desecrate, to desecrate your body. Your body, let’s stop here. To do this to your body, to corrupt it.

You corrupt your body. Who gave you the right to do that? God did not give you your body so that you could commit sexual immorality, indulge the devil’s wishes, or become his instrument. Your body is like a guitar. Just as a guitar plays beautiful music that delights people, so your eyes and ears should make a harmony that God and the angels delight to hear. You have no right to use your body however you please. God made it. And the Apostle goes further: your body is like a candle.

When you come to the Church and light a candle, remember that your own body should be like a candle, burning before God day and night. The finest candle is your body. If your body is pure, it is the finest candle, burning all day before the altar of the Holy Trinity. And the Apostle Paul says something greater still about your body.

Your body is like a church; it is a temple, a temple. And just as, listen to this, suppose you heard today that someone had entered a church, taken the baptismal font, and made it into a washbasin: the font in which we are baptized, which is the Jordan River. It is the Jordan River; you need not be at the Jordan River, for the Jordan River is there within it. You are baptized and come out white as snow. That is our faith. Now suppose you heard that an atheist went into a church today, took the baptismal font, made it into a basin, and put his filthy feet in it. What would you say? Oh, how terrible! Or suppose you heard that someone came in here, went to the holy altar, took the chalice of the body and blood of our Christ, if we believe, and turned it into an ordinary wine cup.

Your body is something greater still. It is like a baptismal font; it is like a chalice. You would never take a chalice dedicated to God and use it as an ordinary wine cup. So you must never make your body a vessel of the devil. Hold it in honor. Let it be a candle, a chandelier, a sacred baptismal font, a chalice of God. But there is something more to say. What does the Apostle say about sexual immorality?

From the moment you were baptized, your body changed. What does the Apostle Paul say? Think of grafting a branch onto a wild olive tree, so that it becomes a cultivated olive tree. When you were baptized, and when you received the Body of Christ from the communion spoon, you were grafted into Christ. You have changed. Your body is no longer merely your own, my fellow Christian. Think about it. Do you believe it?

We must believe it. If we do not, then the communists are right. If our faith is a lie, it might as well be blown up with dynamite. It is not here so that priests can grow rich and pile up treasure. No!

The faith is not for the priests’ benefit. Priests are here for the people. So if this faith is true, and it is true, we must believe it all the way.

For it to be true, let us also join the Muscovites and blow up the Church, and put an end to this great lie in the world. It must be one or the other. There is no third way.

What does the Apostle Paul tell us here? From the moment you received Holy Communion, you were grafted into Christ, as a wild olive becomes a cultivated olive, or a wild fig tree becomes a cultivated fig tree. You too were a wild olive tree.

And from the moment you believed in Christ, something happened, something happened in your body: it is no longer the body of Adam. That is what the Apostle Paul says. I am breaking it down for you, I am breaking it down for you: I take a large coin and make it into small change so you can understand it.

What does the Apostle Paul say? From the moment you believed, your body was no longer simply the body of Adam and Eve.

Your body is no longer merely the body you inherited from your father or grandfather. It is the body of Christ. So when you commit the sin of sexual immorality, do you know what you are doing? Do you know? Those who crucified Christ, he says, still respected His body. They did not tear it apart, taking a leg here, an arm there, and so on. Nor did they leave Him for the birds to eat. Imagine someone saying that they took the world.

If they took the body of Christ, the body of Christ, and threw it into filth, into impurity, wouldn’t you shudder? They took His body, wrapped it in a clean linen shroud, and carried it to a new tomb. So what are you doing? You take the body of Christ, the body of Christ, which even the Jews respected, and throw it into filth.

That is what you do when you commit sexual immorality. Your body is God’s masterpiece, a living statue, that wonder of creation united with Christ. You take it, the body of Christ, and throw it into filth.

That is what it is. Worse than those who crucified Him. You crucify Christ even more cruelly. That is what he says: “Flee sexual immorality.” Do Christians hear these words today? Do they hear them? If we heard them, there would be none. There would be none in our nation, in our kingdom; there would be no woman engaged in prostitution. There would be no man engaged in prostitution. These things would not exist.

Now I must stop, I must stop. I do not know whether you feel it, whether you are hurting; I do not know whether you understand. I cannot agree with those false Christians, false preachers, and false bishops who say... I would rather die in exile at a monastery than stand up here and tell people lies. No!

Well, I cannot agree with those who say, ‘Things are going well! Going well! Everything is going well! Other activities! The church collection boxes are doing well! Going well! We wear our ornaments, our pectoral icons, our mitres; we have salaries and other payments; we move from one diocese to a larger one, grow rich, amass wealth, marry off our nieces, and Christ is treating us well!’

But things are not as they should be. That is not what the Church is. The Church is something else. So are we doing well? How are we doing? I said that if every priest believed these things, and every Christian lived by them, there would be no sexual immorality in our homeland.

There was another time like that. Read the history of Asia Minor. For seven hundred years, listen, seven hundred years, in Cius, a city near Bursa, a historian says that throughout that region you did not even hear of sexual immorality or...

Indeed, such a sin was not heard of in this city. Where can I begin? It is true that, to bring our country into line with the United Nations, our hypocritical state issued an order closing the houses you could once recognize from far away by the red lamp burning at night.

Yes, it closed them. How many were there, a hundred, two hundred, three hundred? And how many are there now? Those houses were closed, but this trade has spread everywhere. Athens is full of it: every block, every apartment building, every street and alley. A journalist investigated and said that the women already known for this trade are only a small part of the whole.

Listen to this: for seven hundred years, they say, there was not a single prostitute in Asia Minor. Now look at Athens, where two million people have gathered.

Do you know how many there are? You will shudder: three hundred thousand women trade in, sell their bodies. And the Americans, the English, and the French, the foreign consuls in Athens, write: ‘Everything in Greece is expensive. The cheapest thing, the cheapest thing…’

A woman’s flesh has come to be sold in the streets, in apartment buildings, and in places like these. This shameful trade in the body of our Christ goes on every day, my dear friends.

But if you ask me when this evil rises most sharply, it is precisely during these days of the Triodion, these days before Lent, when Christ’s Church calls us to repent like the Prodigal Son.

And what do we do on these days instead? Some put on masks, some go to parties, some go dancing. And there they fall into this terrible sin like unclean animals.

There is a city, I do not know whether it will still be there tomorrow, whose people went miles out to welcome the skull of Saint Andrew the Apostle. Yet on these very days, I do not hesitate to say that this city becomes worse than ancient Corinth.

I do not hesitate to call it a city of prostitution. I said it to their faces. I went down to Patras, went up into their church, gathered them all together, and told them, ‘You are a city of prostitution.’ On that day you plunged more deeply into shameful sin than the Corinthians did.

But who has ears to hear? Do they listen? They do not. You ask me about the results? Why ask me? Our young people have been corrupted. Doctors from the United Nations traveled through England, France, and Italy before coming here. What they found made them tear their hair out.

What did they see? What did they understand, what did they understand? Curse those shameful doctors who grew rich and opened clinics and commit the gravest crimes against human womanhood. They sowed and spread the lie, the great lie, that thanks to these antibiotics, which they treat as gods, venereal diseases are a thing of the past. They taught young people, ‘You have nothing to fear. We have penicillin.’

And what did the research show? That germ is a terrible one. It overcame penicillin. Strange things, a punishment from God. Now it is hard to escape this condition.

Those foreign doctors were appalled. Greece, they said, held the record among the Balkans and across Europe for these immoral sins. Our young people have been corrupted, on our ships, on our airplanes, everywhere.

Ah, you will pay for it. People who will not listen to Paul, people who will not listen to the Church, you will pay these debts. You will pay them with interest upon interest. What? Go on then, father, try to marry off your daughter. To whom can you give her? Better to throw her into a pit of lime than to marry your daughter to a rotten, debauched young man. Go on then, try to make a family. And you, young man, whom the cinemas and theatres deceived by telling you that life is all enjoyment and sensual pleasure, go on, try to make a family.

Will there still be brave Evzones who took up arms and went as far as Sofia and Ankara? The children born to the mothers of Roumeli and Crete were pure as crystal; they raised Greece and carried it as far as Sofia and Ankara. He fears that the new generation will include children who are blind, lame, disabled, or intellectually impaired. You will see them, my brother, and your heart will burn.

Our people have been corrupted. What will happen now? You ask me what the end will be? Go and open the most fearsome book in the world. Open Holy Scripture and look near its beginning.

There were one or two cities, two cities, I mean. No, I am mistaken: five cities. They were on a plain where the grass stood five meters high, and there were oxen and goats, and they had wealth. They fell into sin, fell into fornication, fell into adultery, fell into perversions, fell into the flesh. If you become a creature of the flesh, that is the end of it. They became creatures of the flesh, flesh alone, without spirit, without morals, without anything. Yet in that city there was also a righteous man. He told them, “My brothers, stop, stop. Turn away from sin.” Nothing, they just carried on as usual. In the end it was all feasting, amusement, women, fornication. They had nothing else on their minds beyond women, wine, and amusement.

They were building houses and going about their lives. Then one day, while the sun was shining, the sky suddenly turned black. Thunder and lightning came, but what fell was neither rain nor the hail that struck our city the other day.

What fell? Fire and brimstone. The whole place went up in flames. The trees burned, the sheep and goats burned, the houses burned. Their rulers, judges, and teachers, all were consumed. Their gold and silver melted. God passed the whole place through a furnace, and when everything had burned, the ground sank hundreds of metres into a great chasm.

A dark sea where no fish lives. Fish live in other waters, but none live there: the Dead Sea. The cities were Sodom and Gomorrah. People today are worse than they were. My brothers and sisters, who listens to us anymore? Even the few of us who remain will leave your city.

We will go into the wilderness. We will go to our monastery and weep. You do not listen to us. You scoff and laugh. You hear these words here, then go outside and forget them. I am afraid, afraid that a disaster greater than the destruction of Sodom and Gomorrah may come.

The devil has his buttons ready. This time there will be war with the black birds. This time the devil himself has the buttons at his fingertips. Press the buttons, and the sky will grow dark. The newspapers have written about it: terrible things within a single hour, what the Apocalypse foretold. Read the Apocalypse. It will all come to pass. What does it say? Yesterday the newspapers wrote that, within one hour, two hundred and fifty million people would burn like mice in a trap. Humanity would be wiped out.

Sodom and Gomorrah, have we not become, have we not become Sodom and Gomorrah? Fire will fall, but the fire will no longer be fire as we have known it; it will be nuclear energy. We will burn. God judges fornicators, fornicators and adulterers. This is the end of this world that came from God, the end of a world like horses breaking their bridles. Just as a horse breaks its bridle, so we too have broken the bridle.

That bridle is our faith, our Gospel, our God. We have broken it. Like horses without bridles, you run and run.

Σήμερα είναι η Κυριακή του Ασώτου. Σήμερα το Ευαγγέλιο είναι ένας καθρέφτης. Όποιος κοιτάξει μες στον καθρέφτη αυτό, και δεν υπάρχει βέβαια σπίτι που δεν έχει καθρέφτη, εάν λοιπόν ρίψουμε μια ματιά στον καθρέφτη αυτό, θα διακρίνουμε ότι αυτός που φαίνεται μες στον καθρέφτη είναι ο εαυτός μας.

Θα διακρίνουμε τα αμαρτήματά μας, την αθλιότητά μας, θα αναστενάξουμε διότι έχουμε πράξει ή έχουμε σκεφτεί πονηρά και θα πούμε, θα αναγνωρίσουμε ότι τέτοιοι που είμεθα, εάν το νιώσαμε βαθιά αυτό το πράγμα, και αυτό είναι το άλφα της θρησκείας, να καταλάβουμε την αθλιότητά μας.

Αν καταλάβουμε, λέγω, την αθλιότητά μας, θα αναστενάξουμε και θα πούμε τα λόγια του Ασώτου, θα αναστενάξουμε και θα πούμε ότι τέτοιοι που είμεθα πρέπει ο Θεός να ανοίξει τη γη και να μας καταπιεί. Και τότε θα πούμε και εμείς το «Ήμαρτον» που είπε ο Άσωτος.

Το Ευαγγέλιο είναι ο καθρέφτης. Και ο Απόστολος τι είναι; Προσέξτε τον Απόστολο, ακούστε τον Απόστολο τι λέει. Κρεμνάει μπροστά στα μάτια μας, όπως σε κάτι μέρη που είναι επικίνδυνα. Επάνω στις γραμμές κρεμάνε μια πινακίδα και γράφουν: «Κίνδυνος, προσοχή, κίνδυνος, κίνδυνος θάνατος».

Έτσι και σήμερα ο Απόστολος κρεμνάει μπροστά στα μάτια μας μια πινακίδα, μια ταμπέλα. Και γράφει με κόκκινα γράμματα, με το αίμα του Χριστού μας, μας γράφει: «Προσοχή, κίνδυνος». Μα ποιος είναι ο κίνδυνος αυτός;

Και όπως η μάνα που βλέπει το παιδάκι να κινδυνεύει να πέσει στη φωτιά, τρέχει κοντά του και το αρπάζει και φωνάζει για να το σώσει από τη φωτιά, έτσι και η Εκκλησία μας σήμερα, διά του στόματος του Αποστόλου Παύλου, με σπαρακτική φωνή, με φωνή πραγματικού πόνου, μας φωνάζει και μας ζητάει να μας σώσει από κάποιο κακό.

Ποιο είναι το κακό αυτό; Πώς το ονομάζει ο Απόστολος Παύλος; Πώς το λέγει σήμερα ο Απόστολος; Γιατί υπάρχουν δυστυχώς στις ημέρες μας κάτι ευγενείς κυρίες που κατοικούν στο Κολωνάκι αλλά και στα διάφορα μέρη, που ενώ είναι βουτημένες μέσα στο κακό και μες την ατιμία και μες την βρωμιά, εντούτοις όμως δεν θέλουν να έρχονται στην Εκκλησία γιατί κάποιος ιεροκήρυκας σοκάρει τα αυτιά τους.

Κάποιος ιεροκήρυκας λέει πράγματα που δεν ταιριάζουν και πρέπει τέλος πάντων να μιλάει με κάπως εξευγενισμένη γλώσσα, κάπως να μιλάει, κάπως να μην αναφέρει λέξεις σκληρές. Ναι, πού καταντήσαμε δηλαδή; Τι θέλουν αυτές οι κυρίες, τι θέλουν αυτές οι δεσποινίδες που τρέχουν δεξιά και αριστερά και μπαίνουν μέσα στους κινηματογράφους και βλέπουν τα αίσχιστα που ούτε οι Κογκολέζοι, ούτε οι άγριοι δεν πρέπει να τα βλέπουν τα μάτια τους;

Αυτοί λοιπόν έχουν την αναίδεια να λένε ότι ο ιεροκήρυκας, άμα πει μια λέξη για να χαρακτηρίσει όπως είναι τα πράγματα, τότε ο ιεροκήρυκας αυτός είναι αισχρολόγος και δεν κάνει να ονομάζει στις εκκλησίες τέτοιες λέξεις.

Ναι, τέτοια λέξη, ναι. Δηλαδή τι θέλουν αυτοί οι κύριοι; Να λέμε το φαρμάκι, να το λέμε το δηλητήριο, να το λέμε σιρόπι; Έτσι καταντούμε. Αλλά όχι, αγαπητοί μου, εμείς το λέμε το κακό όπως το ονομάζει η Αγία Γραφή.

Και σήμερα το κακό αυτό που στιγματίζει και στηλιτεύει η Εκκλησία, το κακό αυτό σήμερα, το ονομάζει και σοκάρει σήμερα στα αυτιά μιας διεφθαρμένης κοινωνίας, η οποία δεν θέλει να ακούει τις λέξεις αυτές.

Ναι, σοκάρει. Λοιπόν, το κακό αυτό που θέλει να μας προφυλάξει η Εκκλησία μας είναι, το λέγει, πορνεία είναι. Το λέγει ο Απόστολος Παύλος, το λέγει το Ευαγγέλιο σήμερα. Εμείς θα γίνουμε πιο ευγενείς από τον Απόστολο Παύλο; Θα γίνουμε εμείς πιο ευγενείς από τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν; Όλο το Απόστολο σήμερα ομιλεί περί πορνείας.

Και μας λέγει, μας συνιστά: «Φύγετε μακριά από την πορνεία». Αυτό είναι το κακό, αυτή είναι η φωτιά που καίει, και από τη φωτιά και από τη θάλασσα την αγριεμένη και από το αγριότερο θηρίο το ανθρωποφάγο που κατασπαράζει τους ανθρώπους είναι η πορνεία.

Φεύγετε την πορνεία, λέγει σήμερα ο Απόστολος. Για να δούμε σε λίγα λεπτά που έχουμε στη διάθεσή μας, για να δούμε σε ποιους θα έλεγε τα λόγια αυτά ο Απόστολος Παύλος.

Θα δούμε κατόπιν εάν τα λόγια αυτά που είπε ο Απόστολος Παύλος, αυτή η ταμπέλα που λέει «Προσοχή, κίνδυνος θανάτου», να δούμε εάν τα λόγια αυτά ταιριάζουν και στη σημερινή γενιά. Και εν πρώτοις, τα λόγια αυτά τα είπε ο Απόστολος Παύλος στους κατοίκους μιας ελληνικής πόλεως, της πόλεως Κορίνθου. Μα η Κόρινθος η τότε δεν μοιάζει καθόλου με τη σημερινή. Σήμερα σχεδόν χωριουδάκι έγινε. Τότε, στην εποχή του Απόστολου Παύλου, ήταν από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου.

Ήτανε πόλη εμπορική, ήτανε πόλη πλουσία, ήτανε πόλη ειδωλολατρική, ήτανε πόλη που είχε τριακόσιες χιλιάδες κατοίκους εκεί μέσα ήτανε. Ήταν όλα τα μιλέτια, όλοι από όλα τα διάφορα μέρη του κόσμου ήταν εκεί πέρα.

Το δε χειρότερο από όλα, ότι εκεί στην πόλη αυτή ήταν η μεγαλύτερη διαφθορά. Εκεί ήταν χτισμένος ένας πελώριος ναός που τον είχαν αφιερωμένο, όπως εμείς έχουμε ναό αφιερωμένο στην Παρθένο Μαρία, έτσι στην Κόρινθο είχαν ένα ναό αφιερωμένο στην ανηθικότητα και στην φαυλότητα και στη διαφθορά, τον είχαν αφιερωμένο στην Αφροδίτη.

Και όπως στα κελιά σήμερα μένουν καλόγριες, έτσι στα κελιά γύρω γύρω και στο ναό το μεγάλο της Αφροδίτης ήταν χιλιάδες κελιά και μέσα στα κελιά κατοικούσανε, ζούσανε χίλιες πόρνες, οι οποίοι ήτανε, αρμέγανε όλο τον ελληνισμό και είχαν μαζέψει όλο το χρυσάφι της Ελλάδος μέσα εκεί στην Κόρινθο.

Η πορνεία λοιπόν ήταν ο Θεός, Θεός ήτανε. Δεν θεωρούσαν την πορνεία τίποτε. Όπως πας στο πηγάδι και πίνεις ένα ποτήρι νερό, έτσι πήγαινες στην Κόρινθο να δροσιστείς από την πορνεία. Τέτοια ήταν η κακία και η διαφθορά εκείνη.

Και μέσα στην Κόρινθο εκείνη των 300.000 ανθρώπων ήταν και ολίγοι χριστιανοί. Και οι χριστιανοί αυτοί κινδυνεύανε να χαθούν μέσα εις το τέναγος της μεγάλης εκείνης διαφθοράς. Γι' αυτό λοιπόν ο Απόστολος Παύλος τους λέγει: «Φεύγε την πορνεία».

ότι η πορνεία δεν είναι κάτι το αστείο, δεν είναι ένα παιχνίδι που μπορεί να παίζεις, όπως παίζουν τα μικρά παιδιά που καμιά φορά παίρνουν στα χέρια τους κάτι μικροπράγματα στα χωράφια και κατόπι αυτά που αποδεικνύονται ότι είναι εκρηκτικά όπλα. Μη παίζεις με την πορνεία σου, δεν είναι παιχνιδάκι, θα σε καταστρέψει. Η πορνεία, τι λέει ο Απόστολος Παύλος, όχι εγώ δηλαδή.

Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι η μόλυνση διαφθείρει το σώμα του ανθρώπου. Το δε σώμα του ανθρώπου, για να το σκεφτείτε, το σώμα του ανθρώπου... Πρέπει να αρρωστήσετε για να καταλάβετε τι είναι το σώμα του ανθρώπου. Τι είναι το μάτι σας, τι είναι τα αυτιά σας, τι είναι η καρδιά σας, τι είναι το πνευμόνι σας. Μια κλωστή, ένα κύτταρο, κάθονται και στύβουν τα μυαλά τους οι άνθρωποι. Μιλάνε για τον Παρθενώνα. Τι είναι ο Παρθενώνας; Μιλάει για τα αγάλματα. Τι είναι τα αγάλματα; Καθένας από εσάς είναι ένα αριστούργημα. Ένα αριστούργημα. Για σκεφτείτε. Πώς περπατάει ο άνθρωπος; Πώς βλέπει ο άνθρωπος; Πώς ακούει ο άνθρωπος; Πώς αναπνέει ο άνθρωπος; Που είναι μέσα εκατομμύρια των εκατομμυρίων κλωστές, κλωστές, κλωστές. Μέσα μικρά, μικρά πράγματα που προκαλούν την κατάπληξη.

Το κορμί σου, λέει, είναι αριστούργημα. Βγήκε μέσα από το εργαστήριο, από ένα εργαστήριο που το έφτιαξε η Αγία Τριάδα. Τα μάτια σου, τα αυτιά σου, η καρδιά σου, οι πνευμονές σου, τα πάντα είναι αριστούργημα. Και όπως είναι αμαρτία να βάζεις δυναμίτη, να τινάξεις στον αέρα ένα άγαλμα, πιο μεγάλο αμάρτημα είναι εσύ να καταστρέψεις, να καταστρέψεις, να βεβηλώσεις, να βεβηλώσεις το κορμί σου. Το κορμί σου, σταμάτησε εδώ. Να κάνουμε το κορμί σου, να το διαφθείρουμε.

Διαφθείρεις το κορμί σου, τι σου επιτρέπεται το κορμί σου; Το κορμί σου δεν το έδωσε ο Θεός για να πορνεύεις. Το κορμί σου δεν το έδωσε ο Θεός για να κάνεις τα κέφια του διαόλου. Το κορμί σου δεν το έδωσε ο Θεός για να γίνει όργανο του διαβόλου. Το κορμί σου είναι μια κιθάρα. Και όπως η κιθάρα παίζει ωραία κομμάτια και ευχαριστεί τον άνθρωπο, έτσι και με τα μάτια σου και με τα αυτιά σου να κάνεις μια αρμονία. Να παίζει ωραία πράγματα, να τα ακούει ο Θεός και ο άγγελος και ευχαριστούνται. Το κορμί σου λοιπόν δεν έχεις δικαίωμα να το διαθέσεις όπως θέλεις. Το κορμί σου προχωρεί περισσότερο. Τι λέγει; Το κορμί σου το έφτιαξε ο Θεός. Το κορμί σου ακόμα παραπάνω, τι λέγει; Είναι μια λαμπάδα.

Όπως έρχεσαι εδώ στην εκκλησία και ανάβεις μια λαμπάδα, έτσι και το κορμί σου πρέπει να είναι μια λαμπάδα, να καίει μέρα νύχτα μπροστά στο Θεό. Η καλύτερη λαμπάδα δεν είναι αυτές οι λαμπάδες. Η καλύτερη λαμπάδα είναι το κορμί σου. Άμα το κορμί σου είναι καθαρό, είναι η καλύτερη λαμπάδα που καίει όλη μέρα μπροστά στο βωμό της Αγίας Τριάδος. Το κορμί σου ακόμη περισσότερο λέγει, τι λέει το κορμί σου; Λέει ο Απόστολος Παύλος ότι λέει

Είναι σαν το ναό είναι, ένας ναός είναι το, ένας ναός είναι. Και όπως, και όπως, δεν επιτρέπεται, για ακούστε, για να ακούσετε σήμερα, να ακούσετε λογάρες σήμερα, ότι κάποιος μπήκε μέσα στο ναό και πήρε την κολυμπήθρα και την έκανε λεκάνη, την κολυμπήθρα που βαπτιζόμαστε, που είναι ο Ιορδάνης Ποταμός, αυτός είναι ο Ιορδάνης Ποταμός, δεν να υπάρχει στον Ιορδάνη Ποταμό, μέσα εκεί είναι ο Ιορδάνης Ποταμός. Βαπτίζεσαι, βγαίνεις άσπρο σαν το χιόνι. Αυτή είναι η πίστη μας. Λοιπόν, για να ακούσετε ότι σήμερα πήγε ένας άθεος στην εκκλησία και πήρε την κολυμπήθρα και την έκανε μια λεκάνη και πήρε τα πόδια, τα βρωμοπόδαρά του. Τι θα πείτε; Πω πω πω. Ή να ακούσετε ότι κάποιος μπήκε εδώ μέσα και πήγε στην Αγία Τράπεζα και πήρε το δισκοπότηρο που είναι το αίμα και το σώμα του Χριστού μας, αν πιστεύουμε, και το έκανε το δισκοπότηρο κρασοπότηρο, το οποίο είναι τα δένα.

Ανώτερο είναι το κορμί σου, κολυμπήθρα είναι, κάτι ανώτερο, είναι δισκοπότηρο το κορμί σου. Και όπως δεν επιτρέπεται να πάρεις το δισκοπότηρο που είναι αφιερωμένο στο Θεό να το κάνεις κρασοπότηρο, εσύ δεν επιτρέπεται το κορμί σου να το κάνεις δοχείο και αγγείο του διαβόλου. Θα το κρατάς ψηλά, θα είναι λαμπάδα, θα είναι πολυέλαιος, θα είναι κολυμπήθρα ιερά, θα είναι δισκοπότηρο του Θεού. Μα κάτι άλλο λέει η Φοδωρότρο. Τι λέει η Φοδωρότρο; Τι λέει η πορνεία;

Είναι. Λέγει ότι το κορμί σου από την ώρα που βαπτίστηκες, τι βαπτίστηκες, τι λέει ο Απόστολος Παύλος; Το κορμί σου από την ώρα, όπως όταν πάρεις ένα μπόλι και το βάζεις σε ένα δέντρο, αλλάζει το δέντρο και από αγριελιά γίνεται ήμερη ελιά, έτσι από την ώρα που βαπτίστηκες, που έβαλες μέσα το κουτάλι και πήρες το σώμα, αυτό, μπολιάστηκες και άλλαξες πια. Δεν είναι το κορμί σου πια, Χριστιανέ μου, για να το σκεφτείς, το σκεφτείς, το πιστεύεις.

Να πιστεύσουμε, να πιστέψουμε. Αν δεν πιστεύουμε, έχουν δίκιο οι κομμουνιστές. Αν είναι ψέμα αυτή η θρησκεία μας, να βάζει δυναμίτη. Δεν είναι για τους παπάδες μόνο να πλουτίζουν και να θησαυρίζουν. Όχι!

Δεν είναι για τους παπάδες, οι παπάδες είναι για το λαό. Λοιπόν, αν αυτή η θρησκεία είναι αληθινή, αληθινή, πρέπει να την πιστέψουμε μέχρι τα άκρα.

για να είναι αληθινή, να πάμε και εμείς με τους Μοσκοβίτες να τινάξουμε στον αέρα την Εκκλησία, να πάψει στον κόσμο αυτό το μεγάλο ψέμα που υπάρχει. Ή ένα από τα δύο, τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.

Λοιπόν, τι λέει εδώ ο Απόστολος Παύλος; Ότι από την ώρα που πήρες τη Θεία Κοινωνία, μπολιάστηκες, όπως μπολιάζεται η αγριελιά και γίνεται μια ήμερη ελιά, όπως η αγριοσυκιά γίνεται η ήμερη συκιά, έτσι κι εσύ είσαι μια αγριελιά.

Και από την ώρα που πίστεψες στον Χριστό έγινε σήμερα, έγινε στο κορμί σου πια, δεν είναι το κορμί του Αδάμ. Αυτά λέει ο Απόστολος Παύλος. Εγώ σας εξαργυρώνω, εγώ σας εξαργυρώνω, παίρνω μονέδα μεγάλη και σας την κάνω λιανά, να την καταλάβετε.

Τι λέει ο Απόστολος Παύλος; Από την ώρα που επίστευσες, το κορμάκι σου, που λέω, δεν είναι το κορμάκι του Αδάμ και της Εύας,

Δεν είναι το κορμάκι του πατέρα ή του παππού σου, το κορμάκι είναι κορμάκι του Χριστού. Και τότε λοιπόν, όταν εσύ κάνεις την αμαρτία της πορνείας, ξέρεις τι είναι, ξέρεις τι είναι. Τι, οι Εβραίοι λέγει, εσταυρώσαν το Χριστό. Να, για να ακούσετε, το σεβαστήκανε το σώμα του Χριστού. Δεν το κομμάτιασαν, δεν πήραν άλλο στο πόδι, άλλο στο χέρι, άλλο αυτά, ούτε αφήσαν να τον φάνε τα όρνια ούτε βρέθει. Για φανταστείτε να λες ότι πήραν τον κόσμο.

Το κορμί του Χριστού, το κορμί του Χριστού, και το ρίξανε μέσα σε έναν βόρβορο, μέσα σε μια ακαθαρσία. Δεν θα φρίξετε; Το πήραν, το τυλίξανε, το πάνε σε καινό μνημείο, μέσα σε σινδόνα καθαρά. Εσύ λοιπόν τι κάνεις; Το κορμί του Χριστού, το κορμί του Χριστού, που το σεβαστήκαν και οι Εβραίοι ακόμα, και το ρίξανε στο βόρβορο.

Την ώρα που πορνεύεις, αυτό κάνεις: το κορμάκι σου, που είναι του Θεού αριστούργημα, που είναι άγαλμα έμψυχο, το θαύμα αυτό της δημιουργίας, αυτό που ενώθηκε με τον Χριστό, το παίρνεις, το σώμα του Χριστού, και το ρίχνεις μες στο βόρβορο.

Αυτή είναι. Χειρότερα από τους σταυρωτάς. Σταυρώνεις χειρότερα τον Χριστό. Αυτά λέγει: «Φεύγε την πορνία». Τα ακούνε σήμερα αυτά οι χριστιανοί; Τα ακούνε; Αν τα ακούγαμε, δεν θα υπήρχε. Δεν θα υπήρχε μέσα στο έθνος μας, μέσα στο βασίλειό μας, δεν θα υπήρχε πόρνη γυναίκα. Δεν θα υπήρχε άντρας πόρνος. Δεν θα υπήρχαν αυτά.

Τώρα πρέπει να σταματήσω, πρέπει να σταματήσω. Δεν ξέρω αν νιώθετε, αν πονάτε, δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε. Δεν συμφωνώ με εκείνους τους ψευτοχριστιανούς και τους ψευτοϊεροκήρυκες και τους ψευτοδεσποτάδες που λένε... Προτιμώ να πεθάνω σε ένα μοναστήρι εξόριστος, παρά να ανεβαίνω στη θέση να λέγω ψέματα στον κόσμο. Όχι!

Λοιπόν, δεν συμφωνώ με αυτούς που λένε: «Πάει καλά! Πάει καλά! Πάνε καλά! Άλλες πράξεις! Τα παγκάρια πάνε καλά! Πάνε καλά! Φοράμε τα στολίδια μας, τα εγκόλπια μας, τις μίτρες μας, έχουμε μισθούς και ποινίστια, φεύγουμε από μια Μητρόπολη στη μεγάλη, πλουτίζομαι, τις αυρίζομαι, παντρεύομαι τις ανιψιές μας, καλό μωρέ μας πάει ο Χριστός!»

Δεν είναι τα πράγματα όμως, δεν είναι τέτοια εκκλησία, η εκκλησία δεν είναι τέτοιο πράγμα, η εκκλησία είναι κάτι άλλο. Λοιπόν, πάμε καλά; Πώς πάμε; Είπα ότι αν τα πιστεύαμε αυτά τα πράγματα ή αν κάθε παπάς αυτά τα πράγματα πίστευε και κάθε χριστιανός τα εφήρμοζε αυτός, δεν θα υπήρχε πορνεία στην πατρίδα μας.

Όπως υπήρχε και μια άλλη εποχή, διαβάστε, στη Μικρά Ασία, σε ένα μέρος λέει η ιστορία ότι 700 χρόνια, ακούστε, 700 χρόνια στην Κίο της Μικράς Ασίας, αν είναι κανείς από τη Μικρά Ασία θα ξέρει την Κίο, την πράγιο αυτή πόλη που είναι κοντά στην Προύσα. Λέγει ένας ιστορικός ότι στην περιφέρεια αυτή της Προύσης, 700 χρόνια, ακούς; Δεν ακούς και πορνεία και

Ευχή, μάλιστα, και δεν ακούστηκε τέτοια αμαρτία μέσα στην πόλη αυτή. Τώρα, πού να αρχίσεις τώρα; Βέβαια είναι αλήθεια ότι μέσα στο κράτος των υποκριτών, για να συμμορφωθεί το κράτος μας με τα Ηνωμένα Έθνη, έβγαλε μια διαταγή και κλείσανε τα σπίτια εκείνα που τα διέκρινες μακριά από ένα κόκκινο φανάρι που ανάβανε τη νύχτα.

Βέβαια τα κατήργησε. Πόσα σπίτια ήταν αυτά; Ήτανε 200 to 300. Τώρα πόσα είναι; Τα κατήργησε αυτά και τώρα πού; Γέμισε ο κόσμος. Γέμισε η Αθήνα. Κάθε τετράγωνο, κάθε πολυκατοικία, κάθε δρόμος, κάθε σοκάκι, και εδώ και απέξω γέμισαν από αυτά. Πόσοι; Έκανε ένας δημοσιογράφος έρευνα και είπαν ότι αυτές οι γνωστές, οι αμαρτωλές γυναίκες, είναι λίγες οι άλλες.

Για να ακούσετε, στη Μικρά Ασία 700 χρόνια δεν υπήρχε μια πόρνη. Μέσα τώρα στην Αθήνα εδώ πέρα που μαζευτήκαμε δύο εκατομμύριοι άνθρωποι.

Ξέρετε πώς είναι; Να φρίξετε: 300 χιλιάδες είναι αυτές που εμπορεύονται, πουλούν το κορμί τους. Και γράφουν απ' έξω οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι και οι Γάλλοι, οι ξένοι πρόξενοι στην Αθήνα, ότι όλα είναι ακριβά στην Ελλάδα· το φθηνότερο πράγμα, το φθηνότερο πράγμα.

Έγινε η σάρκα της γυναίκας, πουλιέται μέσα στους δρόμους, μέσα στις πολυκατοικίες, μέσα στα αυτά. Και αν, και αν, αγαπητοί μου, όλες τις ημέρες γίνεται αυτή η αισχρά, το αισχρόν αυτό εμπόριο του κορμιού του Χριστού μας.

Ναι, αλλά προπαντός αυτές, αν μου δείξετε μια ημέρα που παρουσιάζει μια άνοδο, μια αύξηση το κακό αυτό, αυτές είναι οι ημέρες αυτές ακριβώς του Τριωδίου, οι ημέρες αυτών των Απόκρεων που μας καλεί η Χριστή Εκκλησία μας να μετανοήσουμε σαν τον Άσωτο.

Και εμείς αντιθέτως τις ημέρες αυτές τι κάνουμε; Άλλοι με τις μάσκες, άλλοι μες στα πάρτι, άλλοι μέσα στα χοροδιδασκαλεία, όλοι μέσα σ' αυτό δεν κάνουν τίποτε άλλο, πέφτουν σαν τα ακάθαρτα ζώα, σαν τα ζώα μέσα στη φοβερή αυτή αμαρτία.

Υπάρχει δε μια πόλη, υπάρχει μια πόλη, υπάρχει σήμερα, δεν ξέρω αν θα υπάρχει αύριο, μια πόλη που βγήκανε έξω χιλιόμετρα και υποδεχθήκανε την κάρα του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, μια πόλη η οποία τις ημέρες αυτές, δεν διστάζω, δεν διστάζω να ονομάσω ότι τις ημέρες αυτές η πόλη αυτή γίνεται χειρότερη από την αρχαία Κόρινθο.

Δεν διστάζω να ονομάσω ότι η πόλη αυτή είναι Πορνούπολης. Το είπα μπροστά τους, πήγα κάτω στην Πάτρα και ανέβηκα στο ναό τους και τους μάζεψα όλους και τους λέω ότι είστε Πορνούπολης. Την ημέρα αυτή βουτηχτήκατε χειρότερα από ό,τι βουτούνταν οι Κορίνθιοι μες στην ασφαλότητα αμαρτίας.

Αλλά ποιος έχει αυτιά να ακούσει; Τα ακούνε; Δεν τα ακούνε. Τα αποτελέσματα, τα αποτελέσματα, εμένα ρωτάτε, εμένα ρωτάτε. Τι ρωτάτε εμένα; Εσάπισαν, τα νιάτα μας εσάπισαν. Ήρθαν από τα Ηνωμένα Έθνη, περάσαν την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τα αυτά, και ήρθαν εδώ και τραβούσαν αυτοί οι γιατροί των Ηνωμένων Εθνών τα μαλλιά τους.

Τους τι είδανε, τι κατάλαβαν, τι κατάλαβαν; Ανάθεμα τους αισχρούς εκείνους ιατρούς που επλουτίσανε και ανοίξανε κλινικές και κάνουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίον της γυναικότητας των ανθρώπων, που σπείρανε, που διαδώσανε το ψέμα, το μεγάλο ψέμα ότι χάρη σε αυτά τα αντιβιωτικά φάρμακα που τα κάνουνε θεούς, ότι πια πέρασαν τα αφροδίσια, διδάξανε τους νέους ότι δεν φοβάσαι τίποτα, έχουμε την πενικιλίνη.

Τι απέδειξε, τι απέδειξε; Η έρευνα το έδειξε. Ο τομικρόβιο αυτό είναι φορομικρόβιο. Ενίκησε την Πενικιλίνη, κατόρθωσαν τη νίκη, μυστήρια πράγματα, τιμωρία Θεού. Άντε τώρα, δεν σώζεσαι από αυτή την κατάσταση.

Και το αποτέλεσμα ήταν αυτοί οι ξένοι και εκνευρίζονταν και τι; Η Ελλάς, απ' όλα τα Βαλκάνια, απ' όλη την Ευρώπη, έχει το ρεκόρ εις τα ανήθικα αυτά αμαρτήματα. Σάπισαν τα νιάτα μέσα στα καράβια, μέσα στα αεροπλάνα μας, μέσα παντού σάπισαν.

Ε, θα τα πληρώσεις. Κόσμε που δεν ακούς τον Παύλο, κόσμε που δεν ακούς την Εκκλησία, θα τα πληρώσεις τα γραμμάτια αυτά. Θα τα πληρώσεις με τόκον και πανωτόκιο. Τι; Άντε τώρα εσύ, πατέρα, να παντρέψεις το κορίτσι σου. Πού να το δώσεις; Προτιμότερο να το ρίξεις σε ένα λάκκο από ασβέστη παρά να παντρέψεις το κορίτσι σου με ένα σάπιο νέο, έκφυλο νέο. Άντε τώρα να κάνεις οικογένεια, άντε εσύ, νέε, που σε κορόιδεψαν οι κινηματογράφοι και τα θέατρα και σου είπαν ότι ζωή είναι μια απόλαυση και μια ηδονή, άντε εσύ να φτιάξεις οικογένεια.

Αλλά θα είναι πλέον και οι λεβέντες οι εύζωνοι που πήραν το όπλο και πήγαν μέχρι τη Σόφια και την Άγκυρα; Αλλά θα είναι κάτι κακιασμένα, κάτι ελεεινά, κάτι φοβερά πράγματα που ούτε με δικότα ούτε με γάλατα. Αλλά εκείνα τα παιδιά που βγήκαν μέσα από τις μάνες της Ρούμελης και της Κρήτης ήτανε βοντογένες, καθαρές σαν το κρύσταλλο, και βγήκαν παιδιά που ύψωσαν την Ελλάδα μας και την έφτασαν μέχρι Σόφια και Άγκυρα. Άντε τώρα να βγει η νέα γενιά, κακιασμένα, τυφλά, κουτσά, ανάπηρα, βλακώδη. Θα τα βλέπεις εσύ, εσύ αδελφέ μου, θα τα βλέπεις και θα καίγεσαι και θα δεις μέσα φρικτά πράγματα.

Σάπισε η φυλή μας. Τι; Σάπισε. Και τι θα γίνει, τι θα γίνει, εμένα ρωτάτε, τι θα γίνει; Το τέλος; Για πάτε, για ανοίξτε το πιο φοβερό βιβλίο του κόσμου, ανοίξτε την Αγία Γραφή, να ψάξετε εκεί πέρα κάπου στην αρχή της Αγίας Γραφής.

Ότι ήτανε μια, δυο πόλεις, δυο πόλεις ήτανε, λάθος, πέντε πολιτείες. Ήταν σε έναν κάμπο μέσα που ήταν το χορτάρι πέντε μέτρα ψηλά και ήτανε βόδια και γίδια και είχανε πλούτο. Και πέσανε στην αμαρτία, πέσανε στην πορνεία, πέσανε στη μοιχεία, πέσανε στις παραφύσεις, πέσανε στη σάρκα, γίνανε οκά, γιατί τώρα ο άνθρωπος είναι πνεύμα. Άμα γίνεις της σαρκός, τελείωσε, της σαρκός, έγιναν της σαρκός, σάρκες μόνο, χωρίς πνεύμα, χωρίς ηθικά, χωρίς τίποτα. Το αποτέλεσμα ήτανε μέσα στην πολιτεία αυτή, πολιτεία, κι ένας δίκαιος άνθρωπος. Και τους έλεγε: «Αδέρφια μου, σταματήστε, σταματήστε, φύγετε από την αμαρτία». Τίποτε, αυτοί το χαβά τους, το βιολί τους. Το τέλος πια γλέντι, διασκέδαση, γυναίκα, πορνεία. Τίποτα άλλο πέρα από τη γυναίκα και πέρα από το κρασί και τη διασκέδαση δεν είχαν τίποτα άλλο στο μυαλό τους.

Κτίζανε σπίτια από όλα αυτά. Το τέλος ήταν μια μέρα που ήταν ο ήλιος, μια μέρα μαύρισε ο ουρανός, μαύρισε, μια στιγμή μαύρισε. Αστραποβροντούσε και σε λίγο δεν έπεσε νεράκι, ούτε χαλάζι που έπεσε προχθές μέσα στην πολιτεία μας.

Αλλά τι έπεσε; Έπεσε φωτιά και θειάφι, λαμπάδιασε ο τόπος, λαμπάδιασε ο τόπος. Καήκανε τα δέντρα, καήκανε τα πρόβατα, καήκανε τα γίδια, καήκανε τα σπίτια, καήκανε οι βασιλιάδες των, καήκανε οι δικαστές των, καήκανε οι δασκάλες τους, όλοι τους καήκανε, λαμπάδες. Έλιωσε το χρυσάφι τους, το ασήμι τους έλιωσε και ξαφνικά, όταν πλέον το έκαψε όλο, το πέρασε ο Θεός στον κλίβανο, τον κλίβανο, τον κλίβανο, και μετά που καήκανε όλα, βούλιαξε μέσα 500 to 600 μέτρα, ένα χάος.

Μαύρη θάλασσα που δεν ζει ψάρι. Σε όλα τα ποτάμια ζουν ψάρια. Σε αυτό δεν ζει ψάρι. Νεκρά θάλασσα. Η πολιτεία Σόδομα και Γόμορρα. Χειρότερα από αυτούς είναι τα παιδιά. Αδέρφια μου, ποιος μας ακούει πια; Και εμείς οι λίγοι που μείναμε θα φύγουμε από την πολιτεία σας.

Θα πάμε στην έρημο. Θα πάμε στο μοναστήρι μας να κλάψουμε. Δεν μας ακούτε. Καγχάζετε. Γελάτε. Εδώ τα λέμε. Θα φύγετε έξω. Δεν θα ακούτε. Φοβάμαι, τι φοβάμαι, φοβάμαι, τι φοβάμαι, φοβάμαι, τι φοβάμαι, φοβάμαι μήπως έρθει καμιά καταστροφή πιο μεγάλη από την καταστροφή Σόδομα και Γόμορρα.

Τα κουμπιά του τα έχει έτοιμα ο διάολος. Αυτή τη φορά θα γίνει πόλεμος με τα μαυροπούλια. Αυτή τη φορά μόνος ο διάολος στα δάχτυλά του τα έχει τα κουμπιά. Τα άρχισε τα κουμπιά του, τα πήγε, του λέει Αποκάλυψης. Χτύψε τα κουμπιά του. Ο ουρανός θα σκοτεινιάσει. Το γράψανε επί Μρήδης. Μόνο σε μια ώρα μέσα, κομμαρά πράγματα. Ούτε είπε Αποκάλυψης. Που είστε το που κάνει η ζώα σας και τη ρόμπα σας και διαβάζετε Αποκάλυψη; Θα γίνουν όλα, ότι μέσα σε μια ώρα θα καούνε σαν ποντίκια μέσα στη φάκα. 250 εκατομμύρια άνθρωποι. Θα σβήσει η ανθρωπότητα. έρθει καμιά καταστροφή πιο μεγάλη από την καταστροφή Σόδωμα και Γόμερα. Τα κουμπιά του τα έχει έτοιμο ο διάλος. Αυτή τη φορά θα γίνει πόλεμος με τα μαυροπούλια. Αυτή τη φορά μόνος ο διάλος στα δάχτυλα του τα έχει τα κουμπιά. Τα άρχισε τα κουμπιά του, τα πήρε και του λέει αποκάλυψης. Κτύψε τα κουμπιά του. Ουρανιός θα σκοτεινιάσει. Το γράψανε επί μερίδια. Μόνο σε μια ώρα μέσα φοβάρα πράγματα. Ό,τι είπε η Αποκάλυψης. Που είστε το μπουκάμι σας και τη ρόμπα σας και διαβάζετε Αποκάλυψη. Θα γυρνούν όλα. Τι λέει. Χθες το γράφονε ο Μερίδης. Ότι μέσα σε μια ώρα θα καούνε σαν βοδίκια μέσα στη φάκα 250 εκατομμύρια άνθρωποι. Θα σβήσει η ανθρωπότητα. Σόδομα και γόνομα δεν είχαμε. Δεν είχαμε σόδομα και γόνομα. Θα λείψει τη φωτιά.

Σόδομα και Γόμορρα, δεν ήρθαμε, δεν ήρθαμε Σόδομα και Γόμορρα. Θα πέσει η φωτιά, με τη διαφορά ότι η φωτιά δεν θα είναι πλέον φωτιά όπως είναι μέχρι αύριο, θα είναι πυρηνική ενέργεια. Θα καούμε. Πορνιούς, πόρνους και μοιχούς κρίνει ο Θεός. Το τέλος του κόσμου αυτού που έβγη από το Θεό, το τέλος του κόσμου που είναι άλογα σαν το χαλινάρι. Όπως το άλογο σπάει το χαλινάρι, έτσι σπάσαμε κι εμείς το χαλινάρι.

Το χαλινάρι μας είναι η θρησκεία μας, είναι το Ευαγγέλιό μας, είναι ο Θεός μας. Τα σπάσαμε τα χαλινάρια. Άλογα αχαλίνωτα, τρέχετε, τρέχετε. Ω Κύριε, ω Χριστέ, διά των ευχών της Παναγίας Θεοτόκου ας δώσει μετάνοια εις πάντας εμάς.

Ή να φωνάξουμε κι εμείς στο ύβατον και στο θόμετ της γενέας ταύτης. Αμήν.