Ο ιεροκήρυκας και η συζήτηση για τον σιωνισμό

Ἡ ἀγγλικὴ μεταγραφὴ εἶναι αὐτόματη μετάφραση τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς διάλεξης. Ἐνδέχεται νὰ περιέχει σφάλματα· ἡ πρωτότυπη ἑλληνικὴ ἠχητικὴ ἐγγραφὴ εἶναι ἡ ἔγκυρη πηγή. Ὁρισμένα ἀποσπάσματα παραλείπονται βάσει ἐκδοτικῆς πολιτικῆς.

Dear listeners, men, women, and children, once again this elder bishop stands at the lectern he loves. Once again, a sermon. Preaching is a weighty calling, and it carries many responsibilities.

As the fathers say, preaching comes after Holy Communion. It too is a kind of communion, a way of leading us into the Mystery. So when you see a preacher of the Orthodox Church preparing to preach, whether it is me, the elder bishop, or anyone else, when you see him go up to the pulpit, please pray.

And if today’s sermon bears no fruit, part of the responsibility lies with you if you do not pray. I am not speaking of you; I want to believe that you all pray. I mean those who look at the preacher with irritation and say, ‘Let’s see what he has to say.’ They sit there as listeners, but also as judges, looking for some flaw in his words so they can criticize and condemn him. Yet those very words will judge them on the day of judgment.

So prayer is needed. If ten souls stood behind every preacher in prayer, even the simplest words would have power, great power. And we who preach the Gospel must pray for you as well.

May God give you ears that hear what lies beneath the surface, so that you can hear all these words of God and keep them vividly in your memory.

And spread these words widely among our people. Above all, be doers, not merely hearers. Let me remind you. Shall we have a little quiz? I have been here for about a month now because of my duties with the Synod, and I have given three sermons here. What was the first sermon about? Nothingness. You see, suppose that I, being human, were to say something here at the ambo, here at the pulpit...

I am human. I am no saint or prophet; I am an imperfect man. Out of a hundred things I say, I might say one bad thing, even something shameful. You can be sure that these little children here will grow old and remember: ‘We went to the Church hall, and an old bishop said something shameful.’

That is the word they will remember. We can say a thousand good things, and they will forget them. Human nature is corrupted. We do not remember the good word. That is why we need to be reminded often of the word of God.

Now, the first sermon I gave here was drawn from the Apocalypse. I spoke about the beasts in the Apocalypse, prompted by the film The Last Temptation of Christ. The second sermon, which I gave here at Vespers, was about how we ought to fight.

Fight wisely. The third sermon, last Sunday, was about news both pleasant and unpleasant. Now I will give another sermon. Our holy Church has so many subjects, thousands of them. Which should we speak about first? If we had the strength and the desire, we ought to gather in every parish every evening, just as thousands gather every evening in discotheques to listen to the devil’s songs.

And in every parish. Our Church is lifeless, lifeless. We ought to gather every evening and speak about these matters of the Church, so that we may have Christians who are more than Christian on their identity cards. We need Christians who truly know their faith, as a philosopher of recent times put it. Or, to say it another way, Christians who live their faith consciously. That word, “consciously,” matters greatly. Today, you would be hard pressed to find even one such Christian among a thousand. Think of Solzhenitsyn. He was one man, yet he shook the whole of vast Russia. We need Christians like that in our own time. And the preaching of the Gospel helps form them. There are so many subjects. Tonight, with some hesitation, I will choose one of the most pressing. Such subjects call for care, and for courage even to speak of them. Yes, I have faced subjects like this in my own life. Preaching now is safe; it carries no danger. It was different to stand in the pulpit during the years of occupation and famine, when three barbarian powers descended upon Greece.

Thank you.

They ruled by force, and it was dangerous. I remember Ioannina in 1941. I was there when the Italians first entered the city. It was Christmas. The late Bishop Spyridon, who loved me dearly, called me. If I am here in Athens today, I owe it to Spyridon. He said, “Augustine, you will speak tomorrow. I will celebrate the Divine Liturgy, and you will speak. And being the patriot you are…”

It was a time of bondage, the first kind of bondage, which lasted five years in Greece. Thousands of Greeks died during that terrible period. He said to me, ‘Augustinos, my child, you will speak tomorrow. I want you to stir their love for our country, to speak of our homeland.’ And he wept.

I obeyed his instruction. He celebrated the service, and I went up to speak. What a strange thing! Just as I was climbing the steps of the cathedral in Ioannina, in came the Italian officers in a crowd, with their swords, their plumes, and their commander.

They too had come to worship in an Orthodox church. For a moment I hesitated over what to say, but I did not change my message. I went up and spoke with love for my country. After recounting the event of the Nativity, I ended by saying, ‘Christians, Greeks, people of Epirus, do not lose heart. This is a cloud; it will pass. One star will not go out. That star is called Greece.’ The bishop was deeply moved. The next day I could no longer remain in Ioannina. I had become a target of the Italian forces and went through a great ordeal.

Those were days when saying the word ‘Greece’ could cost you your life. Would you like another example? Four or five years later, communism had gained the upper hand. December was approaching, those sorrowful days in Athens. I hate no one, I do not, but in my sixty years I have lived through these events.

It was December, when Athens was burning. They had their headquarters in Kozani. Bishop Joachim was there on one side, a powerful leader of the party’s guerrillas; on the other was Markos Vafiadis.

There was fear and terror, violence, terrible violence. You could hardly say a word. If you said anything against communism, they executed you at once. At once. Yet there I was, with Joachim and those military officers present: I went up to the pulpit in the Church of Saint Constantine, spoke, and condemned the crimes of the communists in the strongest terms.

They took it very badly. I know what followed and how I was saved. There are times, then, when certain words are dangerous. It takes a kind of madness to say them, and such a time is drawing near again. Among those words, one is especially dangerous in our own day.

I wish I had a board so I could write that word on it. I ask Mr. Liakos to find one. We should write down certain words here and fix them in our minds like nails. That word is Zionism.

Yes, Zionism. I am not the first to address it. We should honor my late fellow student, who took up this burning, highly contentious and dangerous subject before I did. We attended university together. He was younger than I was, but God has taken him to Himself.

It was Father Charalambos Vasilopoulos. He published a book in which he sharply criticized Zionism. Even after his death, he continues to teach through his writings on Zionism, Freemasonry, and millenarianism, and through his lives of the saints.

He also founded that important nationwide organization, the Christian Orthodox Union, which publishes the excellent newspaper Orthodox Press. Just a few days ago, they celebrated thirty years since Orthodox Press first appeared, sounding like a trumpet for Orthodoxy and proclaiming its greatness. And now, alongside Father Charalambos, another opponent of Zionism has come forward: the distinguished and respected professor Konstantinos Mouratidis, president of the Union of Theologians. A book of his against Zionism has just come off the press.

Its title is Christ Is Crucified Again. I want you to buy it. So I am not the first to speak on this subject. Now I come to this platform to speak about Zionism. I will make it as simple as I can, so that everyone can understand, but first I must explain something.

What must I explain? That we do not hate the Jews. No. Hatred would go against our faith, against our Christianity, and against the Gospel. Christ taught us to love all people. And the Apostle Paul, speaking for Christ, went up to the Areopagus, near here, and spoke words of great importance.

He said that all nations come from God. Every nation, large or small, with a long history or without one, is loved by God. Whatever their color, and wherever on this earth they live, God loves them all.

God made them to dwell in their own part of the world. He made them because each has some purpose in the world, and they will live for as long as God wills. A person has a span of life: one lives seventy years, another eighty. In the same way, some nations endure for centuries or millennia, while others flare up and vanish like fireworks in the course of history.

God loves all nations, and the Jewish people are one of them.

They were God’s chosen people. Through the ages, in His great plans, God chose them as His own people. They were the only people on earth who worshiped the true God. Yes, that people. And from among them came great figures in history: Abraham, Joseph, and Jacob.

There were great prophets among them. Two of the greatest were Moses and Isaiah. Read Isaiah. We have four Gospels, as a great philosopher once said. Yes, four Gospels.

But there is also a Gospel written before Christ: the Gospel according to Isaiah. If God wills, I will write a book called The Gospel According to Isaiah. Look at how many passages there are. Isaiah foretold these things before Christ was born, before He was baptized, before He went into the wilderness, before He was crucified, and before He preached His Gospel.

Isaiah foretold all these things. What a great and remarkable man he was. Christ, too, came from the Jewish people; He was a Jew according to the flesh. Christ was a Jew. The apostles came from that people as well: the twelve apostles, fishermen of Galilee.

The Apostle Paul also came from the heart of that people. He had been a fervent Jew. Then, like a golden eagle, he flew east and west, preaching the Gospel. He came to Greece and brought us Christianity.

Well, there are six. But what has happened? Among that people there arose a small but powerful minority, very powerful in practical terms: the Zionists. They take their name from Zion. Zion is a hill in Jerusalem, the highest of its eight hills. They took its name as their symbol. As we have Hagia Sophia, they have Zion. Zion is what they dream of.

They are fanatical nationalists. More than nationalists, they are extreme nationalists, chauvinists. Their passion is this: only one blood matters, Jewish blood; only one people matters, the Jewish people, and no one else.

In their view, all other nations are inferior and should not exist. It is a kind of Hitlerism. Hitlerism said that only German blood mattered, that only Germany deserved to live. ‘Germany above all,’ we heard them sing as the soldiers marched through Athens with their heads held high and their boots striking the cobblestones. They wanted every other nation to disappear. I accuse this movement of seeking power over other nations.

That, I say, is who the Zionists are. I believe Zionism has considerable political influence.

They remain unseen. That is what is so frightening. You can see an enemy who stands openly before you and fight him. But when someone hides and works behind the scenes, you cannot tell who he is.

He stirs things up and holds all these satanic systems in his fingers. These are mysterious things. We do not know ‘the depths of Satan,’ as the Apocalypse says. Deep within lies the very bottom of evil, and from there he sets everything in motion.

I remember an example from when we were small children at school. Some children would take two kittens and set them facing each other, wanting them to fight. Then they would tickle them from behind. Each kitten would think the other was bothering it, and it would turn and lash out.

I believe Zionism gained influence in the wake of the two world wars. Neither Hitler nor Stalin nor Churchill nor Roosevelt came out the winner. It did.

It is a secret organization, a formidable one, that brings these things about. We might compare it to the Lernaean Hydra, a new Hydra. The Lernaean Hydra was a creature of myth with many heads. When Heracles cut off one of its heads, another grew in its place.

Until a friend of his, Iolaus,

managed to take a torch and cauterize the severed tendrils so they would not grow again. I tell you, it is a Hydra: tendrils everywhere. Which of these tendrils of Zionism should I mention first?

The first tendril of Zionism, he says, is millennialism. Its founder was Jewish. Jews and Russians were involved. Millennialism is not a heresy like other heresies.

People are mistaken to think it is a heresy. It is not a religion; they hate religion. What is it, then? A political and economic system that, I believe, seeks worldwide influence. It has spread and uses Holy Scripture as bait, falsifying the Scriptures in the worst ways. It is a formidable organization working on a worldwide scale.

Millennialism and world rule: what do they say in their books? That they will establish a Jewish empire, with Abraham as prime minister. The heroes of the Old Testament, they say, will rise from their graves and become ministers.

Abraham will be prime minister. David will be minister of war, Joseph minister of finance, Solomon minister of education, and so on. What dreams they have! And this powerful world empire will reign for a thousand years.

Millennialism is one Zionist tendril. Another, he says, is Freemasonry. He claims that many of them work through the Masons as instruments of Zionism, and that Zionism has spread widely among them.

Another instrument, he says, is atheistic Marxism. He claims that many of them are atheistic Marxists at heart. I mean that economic system, not sound socialism, but atheistic Marxism. Then there is Freudianism, whose emphasis on sex I criticize. I also believe Zionism has influenced other movements. This may sound unbelievable, but I say it is true. It uses many different means; Satan has many weapons in his arsenal.

These are all weapons he uses, and he has the means to use them. Technology helps Zionism greatly: it uses the press and everything else at its disposal, including abundant money. They have deep pockets. Many of them around the world have money, plenty of it. And above all, there is something else they have acquired recently. Now you will see that what I am saying is connected with the second temptation; it is not unrelated.

The three subjects I have discussed are connected with that disgraceful film, The Last Temptation of Christ. Lately, he says, they have adopted another method: money. What do they do? They make films. I believe they use films to spread their message.

They use Hollywood films to reach a wide audience. And what do they do? With their films they mount a campaign of glamour. They find wretched, unworthy people and present these stars to the public. They take women he calls prostitutes, make them up, present them as great figures, and people worship them as though they were the Most Holy Theotokos (All-Holy).

Some even take their own lives when this goddess of theirs dies. That is a campaign of glamour. They also take other, insignificant people and raise them to great heights. Now there is such a campaign in Russia. Who is Gorbachev? A man, and an atheist.

They take him and present him as a great prophet. ‘Gorbachev is a great prophet,’ they say, and they exalt him. They have even taken Judas and raised him up. In their portrayal, Christ is nothing beside Judas. Judas scolds Christ and accuses him: ‘Christ is a coward. Why do you not take up arms and overthrow Roman rule? Coward! I am the one who would do it.’ Judas even spits at him. They present Judas as the ideal man.

So on one hand, he says, Zionism runs a campaign of glamour, making stars whom the world admires out of people he considers utterly contemptible. It turns pebbles into diamonds.

And it turns diamonds into pebbles. The Lord Christ alone is a diamond of priceless worth. Yet, he says, that film takes Christ and portrays him as the most wretched of men.

As though there were no one more wretched. A professor named Choinis, a faithful man from the Polytechnic, wrote a letter saying that we must not treat The Last Temptation lightly.

He said that The Last Temptation was part of an effort to shake our faith to its foundations. ‘Is this the one you believe in? Shame on you. We are showing you what he is really like,’ and so on.

They did not do this to Muhammad or anyone else. They did it to Christ. Across the centuries, Christ has been a sign spoken against. Antichrist. Let us be careful; I repeat, let us be careful. We are not stirring up antisemitism, because antisemitism is incompatible with Christianity. Should we hate Jewish people? No. That is forbidden; it is not permitted.

If anyone besides Christ was fiercely opposed, it was Paul. They gave him no peace. Read the Acts of the Apostles: wherever he went, they followed him, to Thessalonica, Berea, Athens, and Corinth. They wanted to kill Paul, even to throw him off a cliff. And yet Paul loved them.

As Paul and Christ loved them, so must we. They are not all alike, just as not all Greeks are atheists or millennialists. Yet a significant number in Greece today are millennialists, about a hundred thousand.

They are spreading and building a whole village with those millions. He calls it a Zionist organization, a Jewish organization. Meanwhile, those responsible are asleep. A deep sleep has overtaken everyone in the face of this enormous movement.

And the state favors them so openly that, before long, the millenarians have become privileged Greeks. They have privileges, while we Orthodox have become Greeks of a lower class. But not all Jews are Zionists. There are even admirable people among the Jewish people who strongly oppose Zionism and want nothing to do with it.

Let me mention a few names. Some fifty or sixty years ago in America, there was a highly educated chief rabbi named Friedman. He studied Holy Scripture, especially the Old Testament, very carefully, and published a striking book called I Believe in Christ.

He also answered another chief rabbi in Boston. It caused a stir, a real upheaval in people's consciences.

There was another rabbi in Arta many years ago who was baptized when Seraphim was bishop there. That rabbi was baptized too. I do not know whether he is still alive. Has he died? He has died, I see. These are real people who bear witness against Zionism.

And there is a more recent example: a professor in Jerusalem named Lapende. He is a professor of philosophy there. He wrote a book arguing that the Resurrection is a fact, that the Resurrection truly happened. And he is Jewish.

Do you want to hear more? Do you want to hear more? Here in our country, our state, the Greek state, I will not go into all of it now, but our homeland seems to be falling apart. There are many signs.

Someone said rightly, ‘I tremble for Greece.’ If we love Greece, should we not tremble for her? Is Greece dying? Is she about to disappear? Are we modern Greeks becoming the gravediggers of this historic nation through the inaction we Christians have shown?

And here is something else: the government of Israel did not allow that film to be shown; it destroyed it. They are Jews themselves. We do not know their motives. We simply see what happened: they did not allow it at all.

God will judge their motives. I am speaking of what happened. But these are exceptions, and exceptions do not make the rule. The Jewish state as a whole, he claims, is dominated by this secret organization. It even has a party in Jerusalem. Though that party is a minority, the organization still has a powerful influence over the fate of the new nation.

Zionism, he says, has old roots. He traces its beginnings to the year 70, in what he takes to be the fulfillment of a prophecy of our Christ. Christ spoke that prophecy when He was brought to Jerusalem and saw Solomon's Temple, a marvel of a building, greater even than the Parthenon.

The Ascension, the Annunciation, the Gospel... There was no wood left for more crosses, they say. Seventy or eighty thousand were crucified; forests were cut down to make the crosses. The place was left desolate, and the people fled. A plough passed over the courts of Annas and Caiaphas; the place was torn up from its foundations. From that time, they were scattered to the ends of the earth. During the Crusades, how many Jews were there in Palestine? Now there are three or four million, but back then, he says, there were only three hundred. Arabs, Ottomans, and other peoples lived there.

And to this day, every Saturday, these devout Jews go to the few stones and foundations that remain of Solomon's Temple, and they weep.

By the rivers, we sat down and wept when we remembered Zion. And the striking thing is that, to this day, they have been unable to rebuild the Temple. Who? I am speaking of the power of international banks, where I believe Jewish capital is present. They tried to rebuild it; Julian the Apostate attempted to rebuild the Temple.

They tried to build a Temple and, in his telling, prove Christ wrong. But a historian says that fire came out of the foundations and burned them, so they could not build it. He says they have tried again recently and still cannot.

Here in Greece, I know a village called Oxa. It has eighteen people. I used to say that those few people, poor as they are, have built a beautiful church.

To wipe them out, to uproot them. What happened there in Thessaloniki? I wept. They rounded them all up. There were seventy thousand Jews. They packed them into railway cars, crammed together like sardines all the way to Germany. Then they sent them to the crematoria. They killed them there with asphyxiating gas. They skinned them. They made bags from their skin and manure from their bodies, manure.

They made such things from their bones, even buttons. A terrible thing: three, four, five million people. Terrible. And when they longed to return to their homeland, the first ship approached to take them there on Great Friday. We do not blame them. They longed to go home.

Just as no one can fault us for longing to gain our freedom, to have a corner of our own and raise our flag, they too longed for a place of their own, to return to their homeland. On Great and Holy Friday, the Arabs, the Palestinians, went down and stood on the shore at Jaffa, and they let them disembark. And the matter has dragged on to this day. Now there seems to be some light. Who are the victims of Zionism? Who can tell me? Come on, come on. Who are its greatest victims? Yes, yes, the Jews, the Jews. Because they are not allowed their way either. The Palestinians are there too, and they too want a place to live. ‘No,’ they say, ‘we want Jerusalem.’ No, no. The Palestinians are now moving toward compromise, but the others refuse to compromise. There is a Zionist party in Jerusalem that says, ‘We will die, but we will not give up our struggle.’ So who are the victims? From this point of view too, Jews themselves are among the victims of Zionism. There are Jews involved in Zionism whom rabbis and others denounce. Those rabbis do not support it. They have other ideas, broader ideas, democratic ideas. They do not want their own people to be the one people set above everyone else in the world. They are not chauvinists or extreme nationalists. That is how things stand. Well, those are the few things I wanted to tell you about this great issue.

We need to pause for breath after all this talk about Zionism. Terrible crimes are committed, he says, and shrouded in secrecy.

An idea has been put about. I read it recently, but I cannot verify it. People are saying that the great swindler who shook Greece and threw all the political parties into turmoil is connected to some secret source. They say he is an instrument of Zionism.

They say it was meant to disgrace Greece throughout the world. Another newspaper wrote that Christina Onassis, Onassis's daughter, was also a victim of Zionism, because Onassis loved Greece.

These are serious matters. We cannot take responsibility for such claims, because we do not want to speak carelessly. People are suggesting that secret crimes, terrible crimes, have been committed.

These crimes take shape in a diseased mind, one that is also hostile to Christianity. We see this in those Jews who persecuted Christ. I do not mean all Jews: Paul was a Jew, Andrew was a Jew, and Peter was a Jew. They were not all alike; there were faithful souls among them. If Christianity holds such a prominent place today, we owe it to the Apostle Paul, who separated Christianity from Judaism.

Not Moses, but Christ is the one in whom we must believe and whom we must worship. I believe that hostility toward Christ and the Apostle Paul has persisted through history.

This is a grave matter, and we do not understand the great danger. Hellenism, too, is hated. Saint Basil the Great says that Christianity came forth and struggled against two giants.

It struggled against the worldwide current of Judaism, and against a degenerate Hellenism. Christianity has fought both, and to this day elements of Jewish origin and elements of Greek pagan worship remain.

Here, too, the danger of Greek pagan worship is real. Not long ago, on Mount Olympus, a professor held a wedding with a pagan priest, complete with vestments. Christianity struggles to remain unmixed, pure, and undefiled by what I call the taint of degenerate Judaism and Zionism, and by false philosophy that seeks to confuse the minds of Greeks.

We must stand firm and hold fast to the traditions. We must keep the sacred deposit of the faith undefiled amid the many currents sweeping through the world. And now I am coming to the end. How shall I end?

After the anguish we have shared in hearing about what I call the terrible tragedy of Zionism, I see a vision. You do not see it, but I do. I see a vision. You may ask, ‘Are you a saint? Are you a prophet?’

I am no saint. I am a sinner.

I see a vision that you do not see. Put binoculars to your eyes.

Imagine climbing high to a mountaintop. With the naked eye you see only a few stars, perhaps five thousand. Now take a telescope and look.

Professor Frangos is here. Through a telescope you see beautiful stars, great stars, and things that are there although we cannot see them with the naked eye. The Apostle Paul had a wonderful telescope.

Look at Paul’s vision. What does he see? Paul labored and struggled for the Jewish people. He said, ‘I would go to Hell if only the Jewish people might be saved.’

Paul writes of his vision: the hour will come, he says, when they will come to the crucified Christ like doves.

My fellow Christians, they will come like swallows in spring, thousands of them, millions of them. They will kneel and say, “We have sinned, Christ. We crucified You, abused You, portrayed You in films, and spat on You, even worse than our ancestors did.” Thousands of Jews will become Christians too. They too will become Christians. They too will become Christians. This is Paul’s vision. Whoever wishes can open the New Testament and study chapter 11 of the Epistle to the Romans. There they will see this magnificent vision. The Jews too “shall look on Him whom they pierced.” Our faith holds mysteries, great and wondrous things. Orthodoxy is true and living. The years pass, the centuries roll on, the millennia race by. The time will come when what I regard as Zionism’s harmful influence will cease.

This refusal to repent wounds the body of humanity. But as those rabbis did, others too will confess with broken hearts. And Christ will forgive them. Christ will forgive.

That is the vision. Christianity will prevail. And as for this film, my dear ones, let us remember what we said: God turns painful things into good.

Yes, we said that God, in His wondrous way, takes painful things and turns them into good. Even this film may prove beneficial, because it has awakened Christians who were asleep throughout the world, throughout the world.

There have even been bombs in London and elsewhere. The people are waking up. They sense that the day of judgment, the great judgment, is drawing near.

They sense that the day of the Antichrist has come, and that his number is beginning to dominate the whole world. What a day! Our people are waking up, and we must all be at our posts.

From the smallest infant in the cradle, offering a little prayer, to the frail elder who can barely walk, we are all called to the struggle. And it is heartening that people are moving to the forefront of this struggle.

This is our people, our faithful people: women, men, and elders. A people both scorned and praised, they have stood firm even to the point of sacrifice and bloodshed to defend all that is holy and sacred. And once again, a prophecy has proved true: a time will come when priests will not defend Christ, nor will bishops or Patriarchs. The faithful people will defend Christianity and Orthodoxy. They are the... Thank you.

There are exceptions, of course, but the Church will never be without soldiers. They may be few, yet they will be faithful and ready to serve as guides and officers in the fighting army of the Most High.

Our people are fighting against this terrible current, and they deserve praise. As you can see, while the case is still before the courts, we have won in its first stages, as I told you the other day. Yet there should have been no need for us to go to court.

Israel should have spoken up. And look at the prime minister of India, a country of hundreds of millions of people: he did not allow this film to be shown there.

We should not have had to go to court. The government itself should have banned the film, instead of putting our people through all these court proceedings. Yet Mr. Gavrilis said, as I repeat to you, that there is nothing wrong with the film.

What mother bore him? What teacher taught him? What professor guided him? What bishop was responsible for him? Where did this man come from?

‘There is nothing wrong with it,’ he says. But suppose a film portrayed his own mother as a prostitute. What would he say then? His mother matters greatly to him, while the Most Holy Theotokos (All-Holy) and Christ matter little. This is what things have come to.

So, hold fast. I remember the late Ieronymos. Despite the differences we had over matters of conscience and how to act, someone once came into this hall and spoke. Some of you will remember it. He stood up here and spoke about the young people of the organization.

He used to call the young people from the religious associations “LOK,” the commandos. And they have always shown up, which makes us glad. Lately we have not been alone: Zoe is there, the Cross is there, and so are all the others. This has helped awaken people. Before, we had little contact with one another; now a unity is growing, and that unity is a great strength. With God’s help, we will press on. And if this radio station gains ground, really gains ground…

Satan was bitterly disappointed, because hundreds, then thousands, turned out and swept through the cinemas. Those people were frightened. Then television or radio called them ‘so-called fringe Christian organizations.’ But I forgot to tell you: I raised this in the Synod, and the whole Synod unanimously said that they are no fringe organizations. They are children of Christ, good children of Christ.

Finally, my dear friends, let us return to where we began. Paul’s vision moves me deeply. What a holy day that will be! When Israel returns, when it turns back, ‘all Israel will be saved.’ Israel’s return and metanoia, its repentance, will begin new blessings for all humanity. Mysterious days are coming and will dawn upon the world of the Church, in keeping with the prophecies of Holy Scripture and the Apocalypse (Book of Revelation).

Holy Scripture teaches us compassion. I remember seeing tears. On the road to Thessaloniki, Christians wept as they watched people being led away like sheep to slaughter. They wept; I know it well. Our people have a generous heart, despite the Marxist teaching of hatred. We have been taught to love one another.

Marxism says, “Hate one another,” and through hatred it gains power and prevails. We have taught love. And it is an undeniable fact that there were Greeks in Greece who saved Jews at the risk of their own lives. We, too, nurture these noble feelings. Let us end with the words of Saint Nektarios, who wrote an important book about Israel and described all these things. At the end he says, “I ask Christians to pray for the Jews.” May God shorten the time and bring those holy days near, when everyone, young and old, men and women, people of the right and the left, people everywhere, the whole world, will become one flock under one shepherd, one united humanity. May Zionism and materialism pass away, along with every curse and all such things. And may one banner prevail and fly high: the banner of the Crucified Christ. May we have one leader, the Lord Jesus Christ, who is praised and exalted forever and ever.”

Now there is news. A trial took place in Thessaloniki a few days ago. The bishop of Thessaloniki, who has led this struggle, appeared there, and other Metropolitans went too. I could not go because of my weakness.

I did, however, declare my support to the court. And there was welcome news: the cinema managers appeared and stated that they would no longer show this film.

They did set one condition: they would wait for the final decision in Athens. We are awaiting that decision now, and then, we hope, the victory will be complete.

And I hope I will be able to celebrate this final triumph. I remain here in the city as an elder bishop, carrying out my duties for the Synod. But my mind is fixed on Macedonia. We have spoken about the earlier issue. I have also spoken to people whom I respect and love. Now the Macedonian question is coming to the fore alongside that issue. What happened in Skopje the day before yesterday was terrible. Twenty thousand people gathered in Skopje, demanding Florina, Edessa, and all our Macedonia. They are working toward that. I would not rule out Zionist involvement there too. Our people are troubled, and I must go to them as soon as I can, to see our suffering people in Macedonia, who have endured so much pain and anguish. We are on the borders of Albania and Serbia, Yugoslavia. Besides this visible audience, which gladdens our eyes, for you are like a deer thirsting for springs of water, besides these two or three thousand people, there is another, unseen audience. Let us thank God for technology. For example, I dare not go to Australia; they would arrest me immediately, because I am forbidden to approach. Nor can I visit certain other dioceses. Here in Greece, wherever I went, the whole diocese would be in an uproar. Here, only one priest welcomes me into a church: Father Kloutsos. But through this technology I break through the barriers; I overcome the obstacles.

These are great things, and people hear us throughout Greece. Yes, through the recordings people hear us even in Australia. But what is the best recording of all? It is your voice, your sanctified voice.

Do not keep what I have said here a secret. Proclaim it everywhere. Spread the word everywhere.

All together now, make the sign of the Cross properly. Through the prayers of our holy Fathers, Lord Jesus Christ...

Παναγία Δέσποινα, Θεοτόκε, Άγγελοι και Αρχάγγελοι, Τίμιε Πρόδρομε, Αποστόλων Δωδεκάς, οι δάσκαλοι και πατέρες Εκκλησίες, όσοι και μάρτερες, οι καρόσα θλίσαντες και στεγονοθέντες, πείζετε πρεσβείαν προς το λευθύνεταις ψυχάς ημών.

Προσφυλής, Ακροατέ, Άνδρες, Γυναίκες και Παιδιά Και πάλι ο Γέρων Επίσκοπος ευρίσκεται στο βήμα, το προσφιλές αυτό βήμα. Και πάλι κήρυγμα. Το κήρυγμα είναι μια βαριά αποστολή που δημιουργεί πολλές υποχρεώσεις.

Είναι ύστερα από τη Θεία Κοινωνία, όπως λέγουν οι πατέρες. Είναι ένα είδος κοινωνίας και αυτή είναι μυσταγωγία. Δι' αυτό, όταν βλέπετε όχι μόνο εμένα, τον Γέροντα Επίσκοπο, Αλλά και ονδήποτε άλλον κηρυκό της Οργόξου Εκκλησίας να είναι έτοιμος να κηρύξει, όταν τον βλέπετε να βγαίνει στον άμβωνα και να κηρύττει, παρακαλώ να προσεύχεστε.

Και αν σήμερα το κήρυγμα δεν έχει επιτυχία, η ευθύνη είναι στο ότι και εσείς δεν προσεύχεστε. Δεν λέω για εσάς, που θέλω να πιστεύω ότι όλοι προσεύχεστε, αλλά λέω για τους άλλους που βλέπουν με κάποια δυσφορία τον ιεροκήρυκα: «Να δούμε τι θα πει κι αυτός». Και είναι ακροαταί, είναι κριταί, κριταί. Προσέχουν εκεί να βρουν κάποιο ψεγάδι στο λόγο για να τον επικρίνουν και να τον κατακρίνουν, ενώ ο λόγος τους κρίνει την ημέρα κρίσεως.

Χρειάζεται προσευχή, λοιπόν. Και αν πίσω από κάθε ιεροκήρυκα υπήρχαν δέκα ψυχές που να προσεύχονται, τότε και ο απλούστερος λόγος θα ήταν δυνατός, πολύ δυνατός. Και εμείς πάλι, οι κήρυκες του Ευαγγελίου, πρέπει να προσευχόμαστε δια σας.

Να σας δώσει ο Θεός αυτιά μυστικά, για να ακούτε όλα αυτά τα λόγια του Θεού, Να τα ενθυμίστε ζωερό στη μνήμη σας

Και να τα κυκλοφορείτε ευρέως μέσα στο λαό μας και προπαντός να είστε ποιητές και όχι μόνο ακροατές. Είπα να θυμίσω, θέλετε να κάνουμε ένα προπό; Λοιπόν, τώρα εδώ είμαι περίπου ένα μήνα εξαιτίας των συνοδικών καθηκόντων μου. Έχω κάνει τρία κηρύγματα εδώ. Το πρώτο κήρυγμα ποιο είναι; Το τίποτε. Βλέπετε, βλέπετε, εάν υποθέσωμε, εάν υποθέσωμε ότι και εγώ ως άνθρωπος εδώ στον Άμβονα, εδώ στο Βήμα έλεγα κάποια λέξη.

Είμαι άνθρωπος, δεν είμαι άγιος, δεν είμαι προφήτης, άνθρωπος ατελής είμαι, και μέσα στα εκατό λόγια που θα πω μπορώ να πω και ένα κακό λόγο, άνθρωπος, να πω ένα αισχρό λόγο. Να είστε βέβαιοι ότι τα μικρά αυτά παιδιά που είναι εδώ θα γεράσουν και θα θυμούνται ότι πήγαμε στην εκκλησία, στην αίθουσα, ένας γέρος δεσπότης είπε ένα αισχρό λόγο.

Ας πρήσουμε, θα τα θυμούνται το λόγο Χίλια άλλα λόγια καλά να λέμε, δεν τα θυμούνται. Είναι η φύση διαφθαρμένη των ανθρώπων. Ρε, τον καλό το λόγο δεν τον θυμούμεθα Γι' αυτό είναι ανάγκη να υπενθυμίζουμε συχνά το λόγο του Θεού.

Λοιπόν, το πρώτο κήρυγμα που κάναμε εδώ είναι παρμένο από την Αποκάλυψη. Είπαμε για το αισθαιμένων θηρίων της Αποκαλύψεως, εξ αφορμής του Τελευταίου Πειρασμού, της κινηματογραφικής ταινίας. Το δεύτερο κήρυγμα που κάναμε το εσπερινό πάλι εδώ ήταν πώς πρέπει να πολεμάμε.

Πολέμα έξυπνα. Το τρίτο κήρυγμα που κάναμε την προηγουμένη Κυριακή ήταν νέα, ευχάριστα και δυσάρεστα. Τώρα θα πούμε άλλο κήρυγμα. Θέματα, πολλά θέματα, χιλιάδες θέματα έχει η Αγία μας Εκκλησία. Ποιο πρώτο και ποιο δεύτερο να πούμε; Αν υπήρχε δύναμη, αν υπήρχε όρεξη, έπρεπε κάθε βράδυ, όπως κάθε βράδυ μαζεύονται στις δισκοτέκ χιλιάδες άνθρωποι για να ακούνε τα τραγούδια του διαβόλου, έτσι κάθε βράδυ όλες οι ενορίες.

Και ενορίες. Νεκρά είναι η εκκλησία μας, νεκρά. Έπρεπε να γίνει σύναξη κάθε βράδυ και να μιλούμε πάνω στα θέματα αυτά της εκκλησίας, για να αποκτήσουμε χριστιανούς, όχι της ταυτότητας. Για να αποκτήσουμε χριστιανούς, όπως έλεγε κάποιος φιλόσοφος των νεότερων χρόνων, χριστιανούς κατ' επίγνωση. Ή να πούμε κάτι άλλο, να αποκτήσουμε χριστιανούς συνειδητούς. Το δε «συνειδητούς» έχει μεγάλη σημασία. Ζήτημα σήμερα μέσα στους χίλιους χριστιανούς να υπάρχει ένας συνειδητός χριστιανός. Όπως ήταν ο Σολζενίτσιν. Ένας ήταν, ταρακούνησε ολόκληρη τη Ρωσία, την άκρη Ρωσία. Έχω ανάγκη συνειδητών χριστιανών σήμερα στην εποχή μας, στον αιώνα μας που ζούμε. Και συντελεστής και δημιουργός τοιούτων είναι το κήρυγμα του Ευαγγελίου. Πολλά τα θέματα. Εγώ θα διαλέξω ένα θέμα απόψε, με κάποιο δισταγμό, και το θέμα αυτό είναι από τα καίοντα, τα φλέγοντα θέματα. Είναι καίοντα θέματα που χρειάζεται προσοχή, όχι μόνο προσοχή αλλά και τόλμη για να τα αναφέρει τα θέματα αυτά. Ναι, έχω δοκιμάσει στη ζωή μου εγώ τέτοια θέματα. Τώρα το κήρυγμα είναι ακίνδυνο, δεν είναι επικίνδυνο. Πρώτα να μην στον άμβωνα, στα χρόνια της κατοχής, της πείνας, που περάσανε πάνω από την Ελλάδα τρεις βάρβαροι.

Ευχαριστώ.

Εξουσίαζον με τη βία, ήταν επικίνδυνο. Θυμούμαι, στα Γιάννινα, 1941. Ήμουν στα Γιάννινα. Ήταν το πρώτο έτος που εμπήκαν οι Ιταλιάνοι μέσα στα Γιάννινα. Ήταν Χριστούγεννα. Με κάλεσε ο αείμνηστος Σπυρίδων, ο δεσπότης που πολύ με αγαπούσε, και αν βρίσκομαι εδώ στην Αθήνα, το οφείλω στον Σπυρίδωνα, να το οφείλω. Μου λέει: «Αυγουστίνε, αύριο θα μιλήσεις. Θα λειτουργήσω εγώ και εσύ θα μιλήσεις. Και πατριώτης όπως είσαι...»

Ο τρόπος όπως ήτανε, σκλαβιά, ήταν το πρώτο είδος σκλαβιάς που εκράτησε πέντε χρόνια στην Ελλάδα και απέθαναν χιλιάδες Έλληνες μέσα εις την φοβράν αυτήν την περίοδον. Μου λέει: «Αυγουστίνε, παιδί μου, θα μιλείς αύριο. Θέλω να τονίσεις το πατριωτικό αίσθημα, να τονίσεις την πατρίδα μας», και έκλαιγε.

Εγώ, συνεπής στην εντολή, λειτούργησε αυτός, ανέβηκα επάνω. Τι περίεργο πράγμα! Την ώρα που ανέβαινα τα σκαλιά του Μητροπολιτικού Ναού στα Γιάννενα, να και μπαίνουν μέσα σωρηδόν με τα σπαθιά τους, με τα λοφία τους, με τον αρχηγό τους, τον γελόζε, μπήκαν οι Ιταλοί αξιωματικοί.

Ήρθαν κι αυτοί να εκκλησιαστούν σε Ορθόδοξο Ναό. Προς στιγμήν δίστασα τι να πω, αλλά δεν άλλαξα. Ανέβηκα επάνω και ομίλησα πατριωτικώς και αφού περιέγραψα το ιστορικό γεγονός της γεννήσεως και είπα στο τέλος: «Χριστιανοί, Έλληνες και Ηπειρώτες, μη στενοχωριέστε. Σύννεφο είναι, θα περάσει. Το άστρο, ένα άστρο δεν θα σβήσει, κοντά στο άλλο άστρο τους λέμε, ένα άστρο δεν θα σβήσει και το άστρο αυτό ονομάζεται Ελλάς». Ο Δεσπότης ήταν συγκινημένος πολύ. Την επόμενη μέρα δεν μπορούσα να μείνω πλέον στα Γιάννενα, έγινα το στόχαστρο των ιταλικών δυνάμεων και υπέστην μεγάλη περιπέτεια και πόσοι σώθει είναι άλλοι.

Ήταν λοιπόν εποχή που η λέξη «Ελλάς» ήταν κίνδυνος θάνατος. Θέλετε άλλη εποχή; Μετά τέσσερα έτη, πέντε έτη. Επικράτησε ο κομμουνισμός, πλησιάζει ο Δεκέμβριος, οι μέρες θλιβερές στην Αθήνα. Δεν μισώ κανένα, δεν μισώ, αλλά έχω την εμπειρία όλων των γεγονότων στα εξήντα μου χρόνια.

Λοιπόν, ήταν τότε εποχή, Δεκέμβριος, που εκαίγετο εδώ πέρα η Αθήνα. Ήταν εποχή τέτοια που μέσα στην Κοζάνη είχαν την έδρα τους Από το ένα μέρος ήταν ο Δεσπότης Ιωακείμ, αρχηγός των ανταρτών του κόμματος, πανίσχυρος, και από το άλλο μέρος ήταν ο Μάρκος Βαφειάδης.

Φόβος και τρόμος, βία, βία τρομερά. Να πεις, όχι να πεις τίποτα· μόλις έλεγες κάποια λέξη για τον κομμουνισμό, σε εκτελούσαν αμέσως. Αμέσως σε εκτελούσαν. Τότε κι εγώ, παρουσία του Ιωακείμ και άλλων εκείνων στρατιωτικών και λοιπά, ανέβηκα στον άμβωνα κάτω στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και ομίλησα και ήλεγξα δριμύτατα τα εγκλήματα των κομμουνιστών.

Τα είδαν ξανθρινύτατα. Το αποτέλεσμα εγώ το γνωρίζω. Πώς σε σώθει. Λοιπόν, είναι εποχές που ορισμένες λέξεις είναι επικίνδυνες. Κοντά σε αυτές τις λέξεις επικίνδυνες, που χρειάζεται μια τρέλα να πεις τις λέξεις και πλησιάζει πάλι η εποχή αυτή, κοντά σε αυτές τις λέξεις μία λέξη είναι πολύ επικίνδυνη στην εποχή μας και στον αιώνα μας.

Θα ήθελα να έχω έναν πίνακα, να τη γράψω τη λέξη αυτή, και παρακαλώ τον κύριο Λιάκο να βρει έναν πίνακα. Να σημειώνουμε εδώ κάτι λέξεις που πρέπει να μείνουν σαν καρφιά μες στη διάνοιά μας. Και η λέξη αυτή είναι ο Σιωνισμός.

Μάλιστα, Σιωνισμός. Δεν είμαι ο πρώτος που ασχολούμαι με τον Σιωνισμό. Πρέπει να αποδώσαμε τιμή ότι πέραν στο Σιωνισμό το καυτό αυτό, το φλογερό αυτό θέμα, το τόσον επικίνδυνο, επίκαιρο και άλλα και επικίνδυνο, ησχολήθη στα παλαιότερα πρώτος ο αείμνηστος συμφοιτητής μου. Ήτανε, πανεπιστήμιο μαζί πηγαίναμε, μικρότερος ήτανε, αλλά τον πήρε ο Θεός κοντά του.

Είναι ο πάτερ Χαράλαμπος ο Βασιλόπουλος, αυτός ήταν, ο οποίος έβγαλε και βιβλίο και ήλεγξε τον Σιωνισμό δριμύτατα και εξακολουθεί και με τα θάνατο να οι δάσκοι, με τα συγγραφάς του, περί Σιωνισμού, περί μασονίας, περί χιλιασμού, με τους βίους των Αγίων.

Και ίδρυσε την σπουδαία αυτήν οργάνωση, την πανελλήνιον οργάνωση της ΧΟΕ, Χριστιανική Ορθόδοξη Ένωση Ορθοδόξων, που βγάζει το θαυμάσιο αυτό φύλλο, τον Ορθόδοξο Τύπο, και τώρα προ ημερών εόρτασαν τα 30 χρόνια από τότε που εξεδόθη ο Ορθόδοξος Τύπος ως μια σάλπιγγα Ορθοδοξίας να κηρύττει το μεγαλείο της Ορθοδοξίας. Μάλιστα, και κοντά τώρα σε αυτόν τον πάτερ Χαράλαμπο παρουσιάζεται τώρα και νέος εναντίον του Σιωνισμού, σπουδαίος καθηγητής, σεβάσμιος καθηγητής, πρόεδρος της ενώσεως των θεολόγων, ο κύριος Κωνσταντίνος Μωρατίδης, που τώρα προ λίγο ακόμα βγήκε από την τυπογραφία ένα βιβλίο εναντίον του Σιωνισμού.

Με τον τίτλο, θέλω να το αγοράσετε αυτό, «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Λοιπόν, δεν είμαι λοιπόν ο πρώτος. Εγώ λοιπόν τώρα ανέρχομαι στο βήμα αυτό και θα μιλήσω περί Σιωνισμού. Και θα παρακαλέσω, θα το κάνουμε όσο μπορούμε απλό, να το καταλάβετε όλοι, αλλά πρέπει να δώσω μια εξήγηση.

Ποια είναι η εξήγηση; Ότι δεν μισούμε τους Εβραίους. Όχι, αυτό αντίκειται στην πίστη μας και στον χριστιανισμό μας. Αντίκειται στο Ευαγγέλιο. Ο Χριστός μας εδίδαξε να αγαπούμε όλους τους ανθρώπους. Ο δε Απόστολος Παύλος, στο στόμα του Χριστού, επάνω στον Άρειο Πάγο, εδώ κοντά, ανέβηκε και είπε σπουδαία όλα τα λόγια.

Είπε ότι όλα τα έθνη είναι από τον Θεό, ότι όλα τα έθνη, μικρά μεγάλα, είτε με ιστορία είτε χωρίς ιστορία, όλα τα έθνη ανεξαιρέτως, μαύροι, κόκκινοι, πράσινοι, οποιοδήποτε χρώμα και αν έχουν, σε οποιοδήποτε πλάτος και μήκος του πλανήτου και αν κατοικούν, όλα τα έθνη τα αγαπάει ο Θεός.

Τα εποίησε ο Θεός να κατοικούν σε κάποια γωνιά του κόσμου, τα εποίησε ο Θεός διότι έχουν κάποια αποστολή στον κόσμο και θα ζήσουν όσο θέλει ο Θεός. Ανθρώπους, όπως ο άνθρωπος έχει μια διάρκεια και άλλος ζει 70 χρόνια και άλλος 80, έτσι και μερικά έθνη ζουν πολλά χρόνια, αιώνες, χιλιετηρίδες, και άλλα σβήνουνε σαν πυροτεχνήματα μέσα στην ιστορία των αιώνων.

Όλα τα έθνη, και ένα από τα έθνη αυτά είναι και το Ιουδαϊκό Έθνος.

Υπήρξε ο περιούσιος λαός, τον διάλεξε ο Θεός μέσα στους αιώνας, τα σχέδια, τα μεγάλα σχέδια του Θεού, τον διάλεξε ο Θεός ως περιούσιον λαόν και ήταν ο μόνος λαός επάνω στον πλανήτη που ελάτρευε τον αληθινό Θεό. Ναι, ο λαός αυτός. Και από τον λαό αυτό βγήκανε μεγάλες φυσιογνωμίες, ιστορικά πρόσωπα. Βγήκε ο Αβραάμ, βγήκε ο Ιωσήφ, ο Ιακώβ. Βγήκαν πρόσωπα.

Υπήρχαν προφήτες μεγάλοι, εκ των οποίων εξοχότερος προφήτης αφενός μεν ήταν ο Μωυσής, αφετέρου δε ήταν ο Ησαΐας. Διαβάστε τον Ησαΐα. Είναι, όπως είπε κάποιος μεγάλος φιλόσοφος, τέσσερα τα Ευαγγέλια, είναι τέσσερα τα Ευαγγέλια.

Είναι και ένα Ευαγγέλιο που εγράφη προ Χριστού, το κατά Ησαΐαν Ευαγγέλιο. Μάλιστα, αν θέλει ο Θεός, θα κάνω ένα βιβλίο, το κατά Ησαΐαν Ευαγγέλιο. Και δείτε πόσα χωρία είναι. Τα προείπε προτού να γεννηθεί, προτού να βαπτιστεί, προτού να εξέλθει στην έρημο, προτού να σταυρωθεί, προτού να κηρύξει το Ευαγγέλιό του.

Τα προείπε όλα αυτά, το κατάστημα της Ησαΐας, μεγάλο άνδρος και σπουδαίο άνδρος. Από αυτόν βγήκε και ο Χριστός, Εβραίος κατά σάρκα. Εβραίος ήταν ο Χριστός. Από αυτόν βγήκαν οι Απόστολοι, 12 Απόστολοι, αλιείς της Γαλιλαίας.

Από μέσα από τα σπλάχνα του λαού βγήκε και ο Απόστολος Παύλος, που ήταν φανατικός Ιουδαίος, που εσκόρπισε ως χρυσάετος, επέταξε ανατολή και δύση και κήρυξε το Ευαγγέλιο και ήρθε στην Ελλάδα και μας έφερε τον Χριστιανισμό.

Λοιπόν είναι έξι. Λοιπόν, αλλά τι συμβαίνει; Συμβαίνει ότι μέσα στο λαό αυτό, αυτό το λαό, ευρέθηκαν και άνθρωποι, μία μικρά αλλά ισχυρά μειοψηφία, πολύ ισχυρά, πρακτικά ισχυροί, οι Σιωνισταί, που πήραν το όνομα αυτό από τη Σιών. Η δε Σιών είναι ένας λόφος από τους 8 λόφους που έχουν τα Ιεροσόλυμα, ο υψηλότερος. Από εκεί πήρανε, διότι ως σύμβολον, όπως εμείς έχουμε την Αγιά Σοφιά, αυτοί έχουν τη Σιών, τη Σιών, δηλαδή τη Σιών. Ναι, αυτό έχουν ως όνειρο.

Έχουν φονατική είναι, είναι εθνικιστέ, όχι απλώς εθνικιστέ, υπερθυντιστέ είναι, σοβινιστέ είναι, πάθος Μόνο ένα αίμα υπάρχει, το εβραϊκό αίμα, μόνο μια φυλή υπάρχει, η εβραϊκή φυλή, μόνο ένας, τίποτε άλλο.

Όλα τα έθνη είναι κατώτερα, δεν πρέπει να υπάρχουν. Ένα είδος χιτλερισμού. Και όπως ο χιτλερισμός είπε ότι μόνο το γερμανικό αίμα, μόνο η Γερμανία αξίζει να ζει. Ούμπερ άλες, όπως ακούγαμε τότε, περνούσαν οι στρατιώτες με ψηλά τα μέτωπα και χτυπούσαν τις μπότες στα καλντερίμια μέσα στην Αθήνα και έψαλλον το Ιμπεράδος, υπέρων όλων η Γερμανία, όλα τα έθνη να σβήσουν, να σβήσουν το όνειρό του, η δημιουργία ενός θεούτο ελληνιστικού κόσμου Τι αυτό ήτανε, και ήθελαν να δημιουργήσουν, σκοπό έχουν να καταργηθούν, να σβήσουν όλα τα έθνη και να γίνει μια κοσμοκρατορία, εβραϊκή κοσμοκρατορία, η οποία να εξουσιάζει πανταχόθεν ολόκληρο τον κόσμο.

Μάλιστα, αυτοί είναι οι σιωνιστές και οι σιωνιστές, παρακαλώ, είναι μυστική οργάνωση και αυτή είναι η μεγάλη δύναμή της. Διότι, όπως λέει κάποιος, η δύναμη του σιωνισμού και των σκοτεινών δυνάμεων είναι να μην φαίνονται.

Να μην φαίνονται, δεν φαίνονται. Αυτό είναι το φοβερό, αυτό είναι το τρομερό, να μην φαίνονται. Γιατί έναν φανερό εχθρό τον βλέπεις, τον πολεμείς. Έναν άλλο που κρύβεται σε λεωροφωνεί. Δεν μπορείς να τον καταλάβεις.

Αυτός υποκινεί, κρατάει στα σατανικά του δάχτυλα όλα τα συστήματα, τα σατανικά συστήματα, μυστηριώδη πράγματα. Δεν γνωρίζουμε τα βαθέα του σατανά, όπως λέγει η Αποκάλυψη. Βάθος μέσα, βαθιά, ο πυθμήν του κακού μέσα, όλα αυτά, και υποκινεί τα πάντα.

Και έχουμε, θυμούμαι τώρα ένα παράδειγμα, ότι όταν είμαστε μικρά παιδιά στο σχολείο, μερικά παιδιά παίρναν δυο γατάκια. Τα βγάζαν τα γατάκια το ένα αντιμέτωπον του άλλου και ήθελαν να τσακωθούν, να χαριτσακωθούν Τα γαργαλούσαν λοιπόν από πίσω και το γατάκι νόμιζε ότι το άλλο το πειράζει και κουνιότανε και αυτό γυρούσε το παιδάκι.

Γαργαλάει λοιπόν αυτός από πίσω όλος ο σατανοσιωνισμός και βγάζει τα διάφορα έθνη να συμπλέκονται. Έχει το δάχτυλό του σε όλους τους παγκοσμίους πολέμους, μέσα στα αίματα. Θέλει να διαλύσει την ανθρωπότητα με τους πολέμους. Αυτός βγήκε κερδισμένος από τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Δεν βγήκε ούτε ο Χίτλερ, ούτε άλλος βγήκε, ούτε ο Στάλιν, ούτε ο Τσόρτσιλ, ο Ρούσβελτ. Βγήκε αυτός, βγήκε κερδισμένος.

Και ο Ιππλέ, μυστική οργάνωση, τρομερά οργανώσεις. Κρατάει αυτή τη μυστική οργάνωση, η οποία δημιουργεί αυτά. Και είναι, τρόπον τινά, αυτή η μυστική οργάνωση, να την παρομοιάσουμε με τη Λερναία Ύδρα. Είναι, είναι Λερναία Ύδρα, νεοτέρα Ύδρα. Εκείνος ήταν Λερναία, ήταν μύθος η Λερναία Ύδρα, όπως φαίνεται, που λέει για τον αυτό ότι υπήρχε μια Λερναία Ύδρα εκεί κάτω στην Φαγιάδα, κάτω στην Αυτή εκεί, ο οποίος είχε 8 κεφάλια, μια κεφαλή με 8 κεφάλια και ότι τα κεφάλια αυτά ξαπλώνονταν παντού και όταν τα κεφάλια αυτά τα έκοβε αυτός ο Ηρακλής Αλλά μόλις κόβανε τα κεφάλια, φύτρωνε άλλο.

έως όταν κάποιος φίλος του Ιώνα

αυτός κατόρθωσε ένα δαυλό και καυτηρίαζε τους πλοκάμους τους κομμένους για να μην φυτρώσουν εκ νέου. Λέω, μια Ύδρα είναι. Πλοκάμια, πλοκάμια, παντού πλοκάμια. Ποιο πρώτο και ποιο δεύτερο από τα πλοκάμια αυτά του σιωνισμού να αναφέρω;

Πρώτα-πρώτα πλοκάμι, πλοκάμι του σιωνισμού, που είναι, είναι ο χιλιασμός. Αυτός τον τιμώρησε. Ιδρυτής της χιλιάς, Εβραίος ήταν. Εβραίος, Ρώσοι, αυτοί και Εβραίοι. Δεν είναι ο χιλιασμός, δεν είναι αίρεση όπως είναι οι αιρέσεις.

Κακώς νομίζουν ότι είναι αίρεση, δεν είναι αίρεση. Δεν είναι θρησκεία, μισούν τη θρησκεία. Τι είναι; Σκοτεινό πολιτικο-οικονομικό σύστημα, το οποίο σκοπό έχει να ιδρύσει την εβραϊκή κοσμοκρατορία. Και ξάπλωσε και χρησιμοποιεί ως δόλωμα Τας Αγίας Γραφάς τις οποίες πραστογραφήκα των χειρότερων τρόπων Τρομερά οργάνωση, παγκοσμίου κλίμακος, παγκόσμια κλίμακα δουλεύει και εργάζεται.

Χιλιασμός, κοσμοκρατορία, τι λένε μέσα στα βιβλία τους; Ότι θα ιδρύσουμε την Εβραϊκή Αυτοκρατορία. Ότι πρωθυπουργός θα γίνει ο Αβραάμ. Υπουργός, θα αναστηθούν αυτοί από τους τάφους τους, οι ήρωες της Παλαιάς Διαθήκης.

Και ο Αβραάμ θα γίνει πρωθυπουργός. Ο δε Δαβίδ θα γίνει υπουργός των Στρατιωτικών, ο Ιωσήφ θα γίνει υπουργός των Οικονομικών, ο Σολομών θα γίνει υπουργός της Παιδείας και ούτω καθεξής. Τι αυτά όνειρα έχουν! Και θα βασιλεύσει χίλια χρόνια η δυνατή κοσμοκρατορία αυτή.

Χιλιασμός, σιωνιστικός σιωνισμός είναι άλλο πλοκάμι. Άλλο πλοκάμι είναι ο μασονισμός. Οι περισσότεροι αυτοί μέσα δρουν μέσα στο άστρο διαμέσου των μασόνων, οργάνων του σιωνισμού. Έχουν μεγάλη διάδοση και λοιπά ο σιωνισμός μέσα αυτό.

Άλλο όργανο είναι ο άθεος μαρξισμός. Περισσότεροι αυτοί είναι άθεος μαρξισμός στα βάθη τους μέσα, το οικονομικό αυτό σύστημα, όχι ο σοσιαλισμός, ο υγιής σοσιαλισμός, αλλά ο άθεος μαρξισμός. Και ακόμα είναι και ο Φροϊδισμός, αυτός ο Εβραίος ήταν ο Φρόιντ που εσκόρπισε μέσα τον πανσεξουαλισμό και ο μοραλισμός και έτσι, έτσι, έτσι, έτσι, δεν φαίνονται όμως, πίσω όμως η ρίζα είναι ο σιωνισμός, ο οποίος φάντακε, βέβαια αυτά απίστευτα αλλά είναι γεγονότα, το θέμα είναι ότι χρησιμοποιεί μέσα, πολλά μέσα, ποικίλα μέσα, στο οπλοστάσιό του ο σατανάς έχει πολλά όπλα.

Όλα όπλα για τα οποία χρησιμοποιεί και έχει τα μέσα. Η τεχνολογία βοηθεί πολύ το σιωνισμό, διότι και τον τύπο χρησιμοποιεί και τα πάντα χρησιμοποιεί, όλα χρησιμοποιεί, και χρήμα άφθονο. Είναι οι μπεζαχτάδες, έχουν χρήμα, πολλοί έχουν χρήμα αυτοί μέσα στον κόσμο, αυτών μάλιστα χρήμα, άφθονο χρήμα. Και έχουν αυτά και προπαντός έχουν ένα, αυτό τώρα τελευταίως. Τώρα να δείτε, το θέμα που αναφέρω έχει σχέση με τον δεύτερο πειρασμό, δεν είναι άσχετο.

Και τα τρία θέματα που έκανα έχουν σχέση με την ταινία αυτή, την επαίσχυντη ταινία «Τελευταίος Πειρασμός». Ότι τώρα τελευταίως έχουν ένα άλλο σύστημα. Χρήμα αυτό. Τι κάνουν; Έχουν ταινίες. Ξουσιάζουν τις μεγαλύτερες κινητογραφικές εταιρείες που βουδούν στην Ευρώπη και δίνουν στο λόγο άγγελος.

Κάτω εκεί πέρα έχουν το Hollywood παντού. Και τι κάνουν αυτές. Άλλες κάνουν εξτρατεία, βγάλη εξτρατεία με τις ταινίες, εξτρατεία γοητείας, τι γοητεία, βρίσκονται υποκείμενα άθλια, ανάξιο πρόγραμμα ταυτήσεις, αταυτήσεις, επικίνδυνα, βρίσκονται αυτές τις μεγάλες σπόρνες, διεθνείς σπόρνες, τη ΣΤΑΡ, το κημετογράφει, την παρουσιάζουν, σπουδαία και τη λατρεύουν όσον την Παναγία λατρεύεται μια πόρνη, διάσημα σπόρνη, την παρουσιάζουν εκεί, την μακιαρίζουν, την παρουσιάζουν

Αυτοκτονούν όταν πεθάνει αυτή η θεά τους. Λοιπόν, εκστρατεία γοητείας. Παίρνουν ακόμη κι άλλα πρόσωπα, μικρά και ασήμαντα, τα οποία υψώνουν πολύ. Παίρνουν μια εκστρατεία τώρα στη Ρωσία, γίνεται μια εκστρατεία γοητείας. Τι είναι ο Γκορμπατσόφ; Ένας άνθρωπος, είναι κι άθεος.

Τον παίρνουν τώρα και τον παρουσιάζουν σαν ένα μεγάλο προφήτη. Ο Γκορμπατσόφ, σου λέει, μεγάλο προφήτη, αλλά τον κάνουν ύψος. Παίρνουν ακόμα, ποιον παίρνουν; Και τον Ιούδα πήραν και τον κάνουν, που τον κάνουν, τον υψώσανε πολύ. Μηδέν είναι ο Χριστός μπροστά στον Ιούδα. Ο Ιούδας, λέει, τον εμάλωνε τον Χριστό, τον κατηγορούσε: «Ο Χριστός είναι δειλός», λέει, «δεν προχωρείς», λέει, «να αρπάξεις τα όπλα, να γκρεμίσεις το ρωμαϊκό καθεστώς», λέει, «δειλέ, άνανδρε, εγώ είμαι αυτός» και λοιπά. Τον έφτυνε ο Ιούδας. Τον παρουσιάζει, ο Ιούδας, ως ο ιδεώδης άνθρωπος.

Ενώ λοιπόν από το ένα μέρος κάνει εκστρατεία γοητείας και δημιουργεί γόητες, δημιουργεί αστέρες, τους οποίους θαυμάζει ο κόσμος, τα πλέον ελεεινά υποκείμενα. Τα πετράδια τα κάνει διαμάντια, τα πετράδια τα κάνει διαμάντια ο σιωνισμός.

Και τα διαμάντια τα κάνει πετράδια. Και διαμάντι, αδάμας ανεκτιμήτου αξίας, είναι ο Κύριος και μόνος του Χριστός. Παίρνει λοιπόν τον Χριστό και τον παρουσιάζει με την ταινία του κάτω, κάτω, ως τον ελεεινότερο άνθρωπο.

Δεν υπάρχει άλλος ελεεινότερος άνθρωπος. Συνεπώς ο Θεός, ένας καθηγητής ο Χωήνης, μήπως είναι εδώ ο Χωήνης ο καθηγητής, μέσα από την Πολυτεχνία, ένας πιστός άνθρωπος, πιστός, που διευθύνει μια επιστολή είπε ότι τον Πειρασμό να μην τον δούμε επιπόλαια.

Ο Πειρασμός εντάσσεται μέσα σε παγκόσμιο σχέδιο του σιωνισμού να παρουσιάσει, να κλονίσει εκ θεμελίων τη θρησκεία μας. Απ' η τέτοιου πιστεύετε εσείς; Ντροπή σας. Τον αποκαλύπτω εμείς τι είναι αυτός και λοιπά.

Δεν το έκαναν ούτε για τον Μωάμεθ ούτε για κανένα άλλο. Το έκαναν για τον Χριστό. Και είναι από την περάση αυτής αντιθέτως σημείον αντιλεγόμενον μέσα στους αιώνας ο Χριστός. Αντίχριστος. Να προσέξουμε, το επαναλαμβάνω, να προσέξουμε: δεν καλλιεργούμε ρεύμα αντισημιτισμού, διότι ο αντισημιτισμός δεν συνιστάται χριστιανικώς. Να μισήσουμε τους Εβραίους; Όχι, απαγορεύεται αυτό, απαγορεύεται, δεν επιτρέπεται.

Εάν υπάρχει ένας που πολέμησε πολύ, ποιος είναι ο Χριστός και ποιον άλλο είναι, ο Παύλος, δεν τον αφήσω ανήσυχο, όπου πήγαινε, διαβάστε την προσκαλά της επιστολής, όπου πήγαινε πάει πίσω αυτή, πήγαινε στη Σαλονίκη πίσω, πήγαινε στη Βέρεια πίσω, έρχοντας στην Αθήνα πίσω, πήγαινε στην Κόρυθο πίσω, όπου να πήγαινε πίσω εδώ δεν θα τον εκτελέσουν, θα τον σκοτώσουν, να κρεμνήσουν τον Παύλο, και όμως ο Παύλος τους αγαπάει.

Όπως λοιπόν ο Παύλος και ο Χριστός, έτσι εμείς. Δεν είναι όλοι, όπως όλοι οι Έλληνες δεν είναι άθεοι, δεν είναι χιλιαστές. Αλλά μια μερίδα σημαντική είναι σήμερα χιλιαστές, περίπου 100 χιλιάδες είναι χιλιαστές.

Και ξαπλώνουν, ξαπλώνουν και χτίζουν χωριό από Ξαταστήβας με τα εκατομμύρια αυτά. Η σιωνιστική αυτή οργάνωση, η εβραϊκή αυτή οργάνωση. Και κοιμούνται οι αρμόδιοι, και ύπνος βαθύς κατέχει τους πάντας μπροστά στο τεράστιο αυτό κίνημα.

Και το κράτος σκανδαλωδώς ευνοεί, εις τρόπον ώστε εντός ολίγου οι χιλιαστές έγιναν προνομιούχοι Έλληνες. Προνομιούχοι οι Έλληνες, και εμείς γίναμε Έλληνες κατωτέρας ποιότητος, οι Ορθόδοξοι. λοιπόν δεν είναι λοιπόν όλοι αυτοί, όλοι οι Εβραίοι δεν είναι Σεωνίστε Είναι μάλιστα ο σιωνισμός, δηλαδή είναι μερικοί, μάλιστα υπάρχουν εκλεκτές ψυχές μέσα στον εβραϊκό λαό, οι οποίοι είναι αντίον του σιωνισμού, πολύ αντίον του σιωνισμού, δεν θέλουν τέτοια πράγματα σιωνιστές.

Και αναφέρω μερικά ονόματα. Είναι στην Αμερική, είναι τώρα 50 to 60 χρόνια, παρουσιάζει ένας αρχιραβίνος, πολύ μορφωμένος. Τον λέγανε Φρέντμαν. Τι έκανε αυτός; Κάτσε και μελέτησε την Αγία Γραφή πολύ, την Παλαιά Διαθήκη, και έβγαλε ένα βιβλίο αποστομωτικό, λέει «Πιστεύω στον Χριστό».

Και έδωσε μία απάντηση στον άλλο αρχιραβίνο της Βοστώνης, τον αποστό μας ο κυβερνητικός. Και έκανε σεισμό, δημιούργησε σεισμό μες στις συνειδήσεις.

Άλλος ραβίνος ήταν στην Άρτα, ένας προ ετών, πολλών ετών, που τον εβάπτισε επί των ημερών του Σεραφείμ, που ήταν επίσκοπος Άρτης. Επίσης, τότε βαπτίστηκε αυτός ο ραβίνος, και έβλεπε και οι Λιούν ο ραβίνος αυτός, επίσης, ναι, δεν ξέρω ζει τώρα, δεν ξέρω, ζει; Πέθανε; Πέθανε, να το. Λοιπόν, ζώντες μάρτυρες, δεν μπορούμε με αυτόν σιωνιστή, το εναντίον του σιωνισμού.

Λοιπόν, επίσης, ένας τώρα τελευταίος, ένας τον λένε Λαπένδε, Λαπένδε, είναι καθηγητής, στα Ιεροσόλυμα είναι, καθηγητής φιλοσοφίας, στα Ιεροσόλυμα είναι. Και αυτός ο καθηγητής έγραψε βιβλίο και απέδειξε ότι η Ανάσταση είναι γεγονός, είναι αληθινή η Ανάσταση. Εβραίος.

Θέτε να ακούμε περισσότερο; Θέτε να ακούμε περισσότερο; Ότι εδώ το κράτος μας, να μην πω τώρα στη θεωρία και να πω μέσα, το κράτος αυτό, το ελληνικό κράτος, το οποίο φαίνεται είναι προς διάλυση πλέον η πατρίδα μας, πολλά τα σημεία.

Ορθώσε με κάποιος θρέμω για την Ελλάδα. Αν αγαπούμε την Ελλάδα, αν τρέμουμε για την Ελλάδα, μήπως ψυχορραγεί η Ελλάδα, μήπως πνέωμε, μήπως σβήσει η Ελλάδα, μήπως γινόμαστε νεκροθάφτες του ιστορικού αυτού έθνους εμείς οι Έλληνες, οι σύγχρονοι Έλληνες, με την αδράνεια την οποία επιδεικνύουμε εμείς οι χριστιανοί.

Λοιπόν, εκεί ένα άλλο, ότι το Ισραήλ, η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν επέτρεψε την ταινία, την έκαψε. Εβραίοι αυτοί, Εβραίοι. Δεν ξέρουμε από ποια ελατήρια το έκανε, εμείς βλέπουμε το γεγονός, ότι δεν επέτρεψε, δεν επέτρεψε καθόλου.

Τα ελατήρια τώρα τα κρίνει ο Θεός. Λέμε πριν γεγονότα, γεγονότα λοιπόν αυτά είναι, συνεπώς έτσι είναι αυτές, αλλά αυτές οι εξαιρέσεις δεν αποτελούν κανόνα, είναι εξαιρέσεις, είναι μακρά, όλο το εβραϊκό κράτος κυριαρχείται από τη μυστική αυτή οργάνωση, η οποία και κόμμα έχει κάτω στα Ιεροσόλυμα, μειοψηφία με το κόμμα, αλλά εξακολουθεί να επιδρά τρομερά επάνω στις τύχες του νέου έθνους.

Και άρχισε αυτό ο σιωνισμός, από τότε είναι παλιές ρίζες του σιωνισμού, από το έτος 70 αρχίζουν οι πρώτες καταβολές του σιωνισμού, όπως μιλήζετε είναι πύρος της προφητείας του Χριστού μας. Μια προφητεία είπε, που τον πήγανε τον Χριστό στα Ιεροσόλυμα και είδε το Ναό του Σολομώντος, που ήταν ένα θαύμα, ένα δημιούργημα ανώτερο από τον Παρθενώνα.

Ανάληψη, Ευαγγελισμός, Ευαγγελ Δεν υπήρχαν ξύλα για να σταυρώσουν άλλους, 70 to 80 χιλιάδες σταυρώσαν, κόψαν τα δάση να σταυρώσουν, ερημώθηκε, φύγανε από εκεί και λοιπά, οι αυλές του Άννα και Καϊάπα, πέρασε αλέτρι μέσα, σαν έσκαψε εκ θεμελίων και μέχρι σήμερα σκορπιστήκανε αυτοί, σκορπιστήκανε από τότε, στα πέρατα του κόσμου, ο πραγματικός Ιουδαίος, πήγανε παντού σκορπικοί, διασκορπισμένοι παντού και ήταν εποχή επί των σταυροφοριών που στην Παλαι Πώς ήταν η Παλαιστίνη; Πόσοι Εβραίοι; Τώρα είναι 3 to 4 εκατομμύρια, αλλά τότε πόσοι ήταν στην Παλαιστίνη; 300 μόνο Εβραίοι ήσαν στην Παλαιστίνη, Άραβες κατοικούσαν, άλλα έθνη, Οθωμανοί και λοιπά.

Και μέχρι σήμερο, κάθε Σάββατον, οι φανατικοί αυτοί οι Εβραίοι, κάθε Σάββατο, έμειναν μόνο κάτι λιθάρια, κάτι θεμέλια του Ναού του Σολομώντος, και κλαίνε.

Επί των ποταμών, που εκεί καθίσαμε και κλάψαμε εν τω μνησθήναι ημάς της Σιών. Και το σπουδαίο είναι ότι μέχρι σήμερο δεν μπόρεσαν να κτίσουν ναό. Ποιοι; Αυτοί που έχουν την τράπεζα του κόσμου. Το χρήμα, οι τράπεζες, τα περισσότερα χρήματα, οι τράπεζες οι μεγάλες, οι διεθνείς τράπεζες, αυτές είναι μέσα, εβραϊκά κεφάλαια, φοβερό. Τα τριάκοντα αργύρια του Ιούδα κυβερνούν την ανθρωπότητα, τρομερά πράγματα. Που προσπάθησαν, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης έκανε απόπειρα να χτίσει το ναό.

Να χτίσουν Ναό, να διαψεύσουν τον Χριστό, και λέει ο ιστορικός, τι λένε, βγήκαν φωτιές από τα θεμέλια και κάηκαν, δεν μπορούσαν, καμένη γη την κάνανε, δεν μπορούσαν να κάνουν. Και τώρα τελευταίως προσπαθούν, δεν μπορούν.

Και εδώ στην Ελλάδα, ένα χωριό έχω στην Βρέσκο, Οξά λέγεται, 18 ανθρώπους έχει. Και έλεγα 8 αυτοί οι άνθρωποι πάντουχοι, πάντουχοι, έχουν χτίσει μια ωραία πλησία.

Αντίχριστος, Βασιλεία των Ουρανών, Γέννηση της Θεοτόκου, Ευαγγέλιο, Ευαγγελισμός, Ευα

Να τους ξεπατώσει, να τους ξεριζώσει. Τι ήταν εκεί μέσα στη Θεσσαλονίκη; Έκλαψα. Τους πιάσανε όλους. Εβδομήντα χιλιάδες ήταν Εβραίοι. Τους βάλανε μέσα σε βαγόνια. Σε βαγόνια μέσα. Τους στείλανε όπως σαρδέλες μέσα, όσο να φτάσουν στην Γερμανία. Μετά τους στείλανε στα κρεματόρια. Μέσα με τα ασφυξιογόνα αέρια. Τους σκοτώσανε εκεί πέρα. Τους γδάρανε. Τα δέρματα τα κάνει τσάντες, τα κορμιά τους τα κάνει κόπρια, κόπρια.

Κόπρυαλα, αυτά και λοιπά, τα κόκκαλά τους τα κάνανε αυτά, κομβία, τρομερό πράγμα, 3 to 4 εκατομμύρια, 5 εκατομμύρια, φοβερό πράγμα. Και όταν επιθυμήσαν αυτοί να επιστρέψουν κάτω στην... αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή, πλησίασε το πρώτο καράβι να πάει στην πατρίδα τους, δεν τους κατηγορούμε, πόθος ήτανε, πάνε στην πατρίδα τους.

Όπως εμείς δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε ότι έχουμε τον πόθο να αποκτήσουμε την ελευθερία μας, να αποκτήσουμε μια γωνιά, να υψώσουμε τη σημαία μας, είχαν και αυτοί έναν πόθο, μια γωνιά, να πάνε στην πατρίδα τους. Τη Μεγάλη Παρασκευή πήγανε και σταθήκανε στην παραλία κάτω, στη Γιάφα, οι Άραβες, οι Παλαιστίνιοι, και τους αφήκανε να βγουν έξω. Και μέχρι σήμερα σύνονται, σύνονται, σύνεται σήμερα. Τώρα φάνηκε κάποιο φως. Τα θύματα του σιωνισμού ποια είναι; Ποιος θα το βρείτε; Μπρος, μπρος. Τα μεγαλύτερα θύματα του σιωνισμού ποιο είναι; Μπράβο, μπράβο, οι Εβραίοι, οι Εβραίοι. Διότι και αυτοί δεν τους αφήνουν, δεν τους αφήνουν. Έχουν οι Παλαιστίνιοι, θέλουν και αυτοί να κατοικήσουν. Όχι, σου λέει, τα Ιεροσόλυμα θέλουμε εμείς. Όχι, όχι. Ενώ διεκλίνονται τώρα, διεκλίνονται οι Παλαιστίνιοι συμβιβαστικοί, οι άλλοι είναι ασυμβίβαστοι, διότι είναι μέσα κόμμα σιωνιστών μες στα Ιεροσόλυμα που λέει: όχι, πεθαίνουμε, αλλά τον αγώνα μας δεν τον εγκαταλείπουμε. Τι είναι τα θύματα; Ώστε και από την πλευρά της αυτής οι σιωνιστές αποτελούν, είναι τα θύματά τους, είναι Εβραίοι μέσα στον σιωνισμό και τους αποδοκιμάζουν ραβίνοι αυτοί και άλλοι. Δεν είναι οπαδοί, έχουν άλλας ιδέας, πλατυτέρας ιδέας, δημοκρατικάς ιδέας. Δεν θέλουν την φυλή τους ως μοναδική, αυτή η φυλή πάνω στον κόσμο. Δεν είναι σοβινιστές, δεν είναι υπερεθνιστές. Έχουν αυτά. Λοιπόν, με αυτά, αυτά τα ολίγα είχα να σας πω γύρω από το μεγάλο αυτό θέμα.

Θέμα, θέμα, πρέπει να αναπνεύσουμε λίγο από αυτή την όλη ιστορία του σιωνισμού. Και εγκλήματα μεγάλα γίνονται, πω, φοβερά, καλύπτονται από το μυστήριο.

Ρίπτεται μια ιδέα, τώρα διάβαζα, δεν μπορώ να την ελέγξω, διαδίδεται η ιδέα ότι αυτός ο μεγάλος αρχιαπατεών που ετάραξε την Ελλάδα και διέλυσε τα κόμματα όλα, διμεγάλη είμαι, είναι κάποια μυστική πηγή και λέει ότι είναι όργανο του σιωνισμού αυτός.

να ξεφτυγίσει την Ελλάδα σε παγκόσμιο πλήμακα. Επίσης, γιατί γράφει μια άλλη εφημερίδα, έγραψε πάλι ότι η Χριστίνα έπεσε θύμα, η Αυτή το Ωνάση, η κόρη, έπεσε θύμα σε ονεισμό. Διότι τον Εινής αγαπούσε την Ελλάδα.

Μεγάλα, δηλαδή, δεν μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη, διότι δεν θέλουμε να μιλούμε όχι έτσι καλά. Ρίπτονται ιδέες ότι μυστικά εγκλήματα, τρομερά εγκλήματα.

Τα εγκλήματα εργάζονται αυτοί μέσα στον νοσηρό εγκέφαλο, ο οποίος είναι και εχθρός του χριστιανισμού. Και έτσι φαίνεται: οι Εβραίοι που κατεδίωκαν τον Χριστό, όχι όλοι οι Εβραίοι, γιατί Εβραίος ήταν και ο Παύλος, Εβραίος ήταν και ο Ανδρέας, Εβραίος ήταν και ο Πέτρος. Δεν είναι όλοι, υπήρχαν κρεφτέψυχες. Εάν σήμερα ο χριστιανισμός έχει αυτή την εξέχουσα θέση, το οφείλουμε στον Απόστολο Παύλο, ο οποίος είναι Απόστολος που εχώρισε, ξεκόλλησε τον Ιουδαϊσμό από τον Απόστολο.

Λαϊσμό από το Χριστιανισμό Όχι ο Μωυσής, αλλά ο Χριστός είναι εκείνος τον οποίον πρέπει να πιστεύουμε και λατρεύουμε. Το μίσος αυτό που είχαν εναντίον του Χριστού, το μίσος που είχαν εναντίον του Αποστόλου Παύλου, το μίσος αυτό που τον νοιμήσανε και λοιπά?.

Μεγάλο πράγμα είναι αυτό και εμείς δεν έχουμε συνείδηση του μεγάλου κινδύνου. Και μισείται ο Ελληνισμός, διότι πάντα ο Ελληνισμός. Ο δε Απόστολος, ο δε Μέγας Βασίλειος λέγει ότι ο Χριστιανισμός εξήλθεν κοιτής.

Επάλεψε με δύο γίγαντας. Το ένας γίγας μάχεται, ο Χριστιανισμός, ο Μέγας Βασίλειος. Μάχεται με ένα ρεύμα παγκόσμιων των οδαϊσμών, των εκπλησμένων οδαϊσμών και με το άλλο ρεύμα πολέμησε τον Ελληνισμό, τον εκφυλισμένο Ελληνισμό, τον εκφυλισμένο Ελληνισμό, μάχεται εναντίον Ιουδαϊσμού και Ελληνισμού και μέχρι σήμερα στοιχεία Ιουδαϊκής προελεύσεως και στοιχεία Ελληνολατρίας.

Και εμείς εδώ, εμείς εδώ, δεν είναι μικρός ο κίνδυνος της Ελληνολατρίας. Και στον Όλυμπο δεν είναι πολύς καιρός που κάποιος καθηγητής έκανε γάμο με ιερέα ειδωλολάτρη. Ιερέα, με άμφια, με αυτά και λοιπά. Παλεύει λοιπόν ο Χριστιανισμός και προσπαθεί να μείνει άμικτος, καθαρός και αμόλυντος τόσο από το μίασμα του Ιουδαϊσμού, του εκφυλισμένου του σιωνισμού, όσο να μείνει και μίασμα από την ψευδή φιλοσοφία των ψευδροκουρτιάδες, αυτούς οι οποίοι ζητούν να φέρουν σύγχυση μέσα στα πνεύματα των Ελλήνων.

Εμείς θα σταθούμε στο ύψος, τας παραδόσεις κρατείτε. Αμόλυντον να κρατήσουμε την Ιερά Παρακαταθήκη της Πίστεως Μέσα στα ποικίλα ρεύματα τα οποία σιώνσιμονα τον κόσμο Και τώρα τελειώνω. Πώς θα τελειώσω;

Ύστερα από αυτή την αγωνία την οποία όλοι μαζί ήρθαμε ακούοντες τη φοβερά τραγωδία του Σιωνισμού. Λοιπόν, βλέπω όραμα. Εσείς δεν βλέπετε όραμα, εγώ βλέπω όραμα. Εγώ βλέπω όραμα. Μα, άγιος είσαι, προφήτης είσαι;

Δεν είμαι άγιος, αμαρτωλός είμαι.

Βλέπω όραμα, δεν το βλέπετε εσείς. Βάλετε στα χέρια σας, στα μάτια σας, τα κιάλια.

Όπως να βάζεις τα κιάλια, ανεβείς ψηλά πάνω σε μια κορυφή βουνού, βουνού, απάνω και δεν βλέπεις, βλέπεις ολίγα άστρα. Πέντε χιλιάδες, με γυμνό μάτι βλέπεις πέντε χιλιάδες άστρα. Αν βάζεις τα κυάλια, πάρε ένα τηλεσκόπιο.

Ο κύριος Φράγκος είναι εδώ, ο κύριος καθηγητής Φράγκος είναι εδώ. Εκεί βλέπεις τα ωραία άστρα, τα μεγάλα άστρα, τα σουνέα που υπάρχουν αλλά δεν τα βλέπουμε. Λοιπόν, μέσα υπάρχουν. Πάρετε το τηλεσκόπιο, θαυμάσιο τηλεσκόπιο είχε ο Απόστολος Παύλος.

Και βλέπετε το όραμα του Παύλου, τι βλέπει; Ένα θέαμα το οποίο ο Σοδήποδος και αφήνεται αδίδατο και πραγματοποιήμα. Είμα το όραμα το ίδιο ο Παύλος που εκοπίασε, που εμόχθησε για τους Εβραίους, που είπε «θέλω να πάω στην κόλαση αρκεί να σωθούν οι Εβραίοι».

Γράφει λοιπόν ο Παύλος, λέγει εκεί το όραμά του κάπου εκεί ότι θα έρθει η ώρα, λέει, που εισταυρωμένος θα έρθουν σαν τα περιστέρια.

Χριστιανοί, θα 'ρθουν σαν τα χελιδόνια που πετούν την άνοιξη, χιλιάδες, εκατομμύρια. Θα γονατίζουν: «Ήμαρτον, Χριστέ. Σε σταυρώσαμε, σε προπηλακίσαμε, σε βγάλαμε ταινίες, σε φτύσαμε, χειρότερα από ό,τι οι προγονείς μας». Χιλιάδες θα είναι οι Εβραίοι, θα γίνουν και αυτοί χριστιανοί, θα γίνουν και αυτοί χριστιανοί, θα γίνουν και αυτοί χριστιανοί. Αυτό είναι το όραμα του Παύλου. Όποιος θέλει, ας ανοίξει την Καινή Διαθήκη, ας μελετήσει την προς Ρωμαίους επιστολή, κεφάλαιο 11, και εκεί θα δει το όραμα αυτό, το μεγαλοπρεπές όραμα. Και οι Εβραίοι, και όψονται εις ον εξεκέντησαν. Μυστήρια πράγματα έχει η θρησκεία μας, μεγάλα πράγματα έχει, σπουδαία πράγματα. Η Ορθοδοξία είναι αληθινή, ζωντανή. Το όραμα αυτό, φεύγουν τα χρόνια, κυλούν οι αιώνες, τρέχουν οι χιλιετηρίδες. Θα έρθει η ώρα αυτή, κατά την οποία ?.

Να δικηράζει το σώμα της ανθρωπότητας και αυτή η αμετανία. Και ότι έκανε ο Αρχιεραβίνος τις νέες ιόρκες Και ο Αρχιραββίνος ο Παύλος της Άρτης. Και ό,τι έκαναν άλλοι θα ομολογήσουνε συντριβή καρδίας. Και ο Χριστός θα συγχωρέσει, ο Χριστός.

Ο οποίος είπε προς τα Σπαναχράντος του Κυρίου. Αυτό είναι το όραμα. Θα κυριαρχήσει ο Χριστιανισμός. Και τούτο, και τούτο, και τούτο. Η ταινία, μην θυμώμεθα, αγαπητοί μου. Υπήρξε, τι είπαμε; Τα δυσάρεστα τα κάνει ευχάριστα.

Ναι, το είπαμε, ότι η αλχημεία του Θεού παίρνει τα δυσάρεστα και τα κάνει ευχάριστα. Και από την πλευράς αυτής, την κόμπρα στο ιδιωτήριο θα αποβεί ο Φέλιμον. Διότι αφιπνίζει, ξύπνησε, τον κοιμόνο Χριστή σε όλο τον κόσμο Σε όλο τον κόσμο.

Και με βόμβες ακόμα, στο Λονδίνο και παντού και λοιπά. Ανυπόφορος, Κυπράγιο ακόμη γάλι. Ξεσοδόνισαν βόμβες μέσα σηματογράφους και λοιπά. Αφυπνίζεται ο λαός, αντιλαμβάνεται ότι εγγίζει η μέρα της κρίσεως, της μεγάλης κρίσεως.

Ότι έφθασε η μέρα πλέον του Αντιχρίστου, το οποίο αριθμός ο ΕΚΑΜ αρχίζει να κυριαρχήσει όλου του κόσμου και λοιπά. Η μέρα τι αυτή! Και αφυπνίζεται ο λαός μας και πρέπει να βρισκόμαστε όλοι στις επάλξεις.

Από το μικρότερο, από το νήπιο που είναι στην κούνια, μέχρι με την προσευχούλα του, μέχρι τον ασθενή γέροντα που τρικλίζει, όλοι μας επιστράτευση στα όπλα. Και είναι ευτύχημα ότι στον αγώνα αυτόν δεν το λέμε οπισθοπορούν, πρωτοπορούν, προπορεύονται μπροστά, μπροστά στον αγώνα αυτόν.

Αυτός είναι ο λαός μας, ο πιστός λαός μας: γυναίκες, άντρες, γέροντες. Λαός που περιφρονείται και εγκωμιάζεται, αυτός εστάθη μέχρι θυσίας, μέχρι αίματος, για να υπερασπίσει τα όσια και ιερά. Και απεδείχθη για μια άλλη φορά μια προφητεία, ότι θα έρθουν χρόνια που τον Χριστό δεν τον υποστηρίξουν παπάδες, δεν τον υποστηρίξουν αρχιερείς, δεν τον υποστηρίξουν πατριάρχες. Τον χριστιανισμό, την ορθοδοξία θα την υποστηρίζει ο πιστός λαός. Αυτός είναι ο φ... Ευχαριστώ.

Εις τούτον σημαίνει ότι έχουμε και εξαιρέσεις μέσα στον κύριο Αλίμωνο, γιατί δεν πάψει, δεν θα κλείψουν τη εκκλησία στρατιώτε. Θα υπάρχουν ολίγοι μεν, αλλά πιστοί, έτοιμοι και αυτοί να προσφέρουν, να είναι οι καθοδηγητές και οι αξιωματικοί της στρατιάς, της μαχομένης στρατιάς του Υψίστου.

Μάλιστα και μάχεται ο λαός μας, μάχεται, μάχεται εναντίον αυτού του ρεύματος, του τρομερού ρεύματος, και είναι άξιος συγχαρητηρίων. Και βλέπετε, ο Φρός επεσήμανε, ενώ γίνεται δίκη, ενικήσαμε, όπως σας είπα προχθές, στα πρώτα στάδια ενικήσαμε, που δεν θα έπρεπε, που δεν είναι λόγος να πάμε στα δικαστήρια.

Έπρεπε να μιλήσει το Ισραήλ και ο Πρωθυπουργός της ΣΥΔΙΑ, στις ΣΥΔΙΑ που είναι ένα εκατομμύριο πόσο είναι η ΣΥΔΙΑ, 500 to 600 εκατομμύρια, πόσο είναι; Εκεί πέρα ο Πρωθυπουργός, αυτός δεν επέτρεψε στην Ινδία να παιχτεί αυτή η ταινία, να προβληθεί η ταινία.

Δεν έπρεπε να πάμε στα δικαστήρια, όχι! Η ίδια κυβέρνηση έπρεπε να απαγορεύσει την ταινία και μας ταλαιπώρησε το λαό μέσα εις τα δικαστήρια. Διότι, όπως είπατε, επαναλαμβάνω, είπε ο κύριος Γαβρίλης, Εβραίος είναι, τι είναι τώρα πάντως αυτός, Είσαι αγγελές και η ταινία λέει θαυμάσαι, δεν έχει τίποτα η ταινία.

Ποια μάνα τον εγέννησε, ποιος δάσκαλος τον έδαξε, ποιος καθηγητής τον καθοδήγησε, ποιος δεσπότης τον είχε, ποιος ερωτήρικας είσαι, που βγήκε;

Δεν έχει τίποτα, λέει, δεν έχει τίποτα. Άρα όμως υποθέσαμε ότι με μια ταινία παρουσιάζεται η μάνα του πόρνη, τι θα έλεγε; Είναι η μεγάλη μάνα του και μικρά είναι η Παναγιά και μικρός είναι ο Χριστός. Αυτή είναι η κατάντηση και η ελληνότητα του καταστρώντος.

Λοιπόν, έτσι, περιεχάσαν κρατού λοιπόν, θυμούμαι το μακαρίτη τον Ιερώνυμο που μια φορά, παρ’ όλες τις αντιθέσεις και διαφοράς που είχαμε, διαλόγους συνειδήσεως και τακτικής, μεταξύ αυτών μίλησε κάποιος ότι ήρθε εδώ στην αίθουσα και είπε, θα το θυμούνται, ανέβηκε εδώ και είπε ότι τα παιδιά εδώ της οργανώσεως

Ο οργανώσεως της θρησκευτικής σωματείων, σωματείων, τα ονόμαζε ΛΟΚ, τα ΛΟΚ, και πράγματι πάντοτε έδωσαμε το παρόν και χαιρόμαστε. Δηλαδή τώρα τελευταίως δεν είμαστε μόνοι, αλλά είναι και η ζωή, είναι και ο Σταυρός και είναι όλα, και έγινε αφορμή, αφορμή αφυπνίσεως. Πρώτα δεν είχαμε πλησιάζεμανα στον άλλο, κακόν, κάτι στον, τώρα προστιάζεται μια ενότητα και η ενότητα αυτή είναι μεγάλη δύναμη. Και με τη βοήθεια του Θεού θα προχωρήσουμε, και αν τούτος ο μοσορροφονικός σταθμός επικράθει, επικράθει και βάρε επικράθει, και βάρε επικράθει.

παραπικράνθη ο σατανάς, διότι τέλος πάντων υπήρξαν 100, 200, 500, 3000, 6000 και σάρωσαν τους κινηματογράφους και τρέμουνε αυτοί και λοιπά και βγήκε, γράφανε στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο, ότι οι λεγόμενες παραχριστιανικές οργανώσεις, αλλά ξέχασα να σας πω ότι μέσα στη Σύνοδο το επρότεινα και η Σύνοδος ολόκληρος παμψηφεί είπε ότι δεν είναι παραχριστιανικές οργανώσεις, είναι παιδιά του Χριστού, χρηστά παιδιά του Χριστού.

Τέλος, αγαπητοί μου, επαναρχόμεθα. Το όραμα του Παύλου με συγκλονίζει. Ω ημέρα αυτή αγία, ω ημέρα! Και όταν επιστρέψει το Ισραήλ, τότε η αρχή, όπως τότε η επάνοδος, επιστροφή του Ισραήλ, και πας Ισραήλ σωθήσεται. Η επιστροφή και η μετάνοια Ισραήλ θα είναι αρχή νέων ευλογιών για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μυστηριώδες ημέρα έρχονται και θα ανατείνουν στον κόσμο της Εκκλησίας σύμφωνα με τις προφητείες της Αγίας Γραφής και Αποκαλύψεως.

Αγία Γραφή μου, εμείς αισθανόμαστε οίκτον, είμαστε σπλαχνικοί. Θυμούμε πάνω, έτσι είδα δάκρυα. Στον δρόμο της Σαλονίκης είδαν, κλαίνε χριστιανοί, κλαίνε χριστιανοί, τους βλέπουν οδηγούντες ως φαγείων, ως πρόβατα επί σφαγή. Έκλαιγαν, έκλαιγαν μέσα από την αυτή και το ήξερα πολύ καλά. Είναι ευγενής η φυλή μας, παρόλη τα δασκαλίας του μαρξισμού που έδειξε το μίσος, μισείτε, εμείς που με αγαπάτε αλλήλους.

Ο μαρξισμός, «μισείτε αλλήλους», και με το μίσος κυριαρχεί και επικρατεί. Εμείς διδάξαμε την αγάπη και είναι γεγονός αναμφισβήτητον ότι υπάρχουν Έλληνες στην Ελλάδα που με κίνδυνο τη ζωή τους σώσανε Εβραίους. Και αυτά τα ευγενή αισθήματα θρέφουμε και εμείς. Και τελειώνουμε με τον λόγο του Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος έγραψε σπουδαίον βιβλίον περί του Ισραήλ και περιγράφει όλα αυτά. Και στο τέλος λέει: «Παρακαλώ τους χριστιανούς να προσευχόμαστε για τους Εβραίους». Και είθε ο Θεός να συντμήσει τους χρόνους, να πλησιάσουν οι άγιες ημέρες και όλοι οι μικροί και οι μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, δεξιοί και αριστεροί, όλα τα πλάτη του αιώνα, όλος ο κόσμος, να γίνει μια ποίμνη και εις ποιμήν και μια ενότητα ανθρωπότητας. Να φύγει ο σιωνισμός, να φύγει ο υλισμός, να φύγουν όλες οι κατάρες και όλα αυτά τα πράγματα και να επικρατήσει και να κυματίσει στους αιθέρες μία σημαία, η σημαία του Εσταυρωμένου, και ένας αρχηγός μας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Πέντες Ελλήνων υμνείται και υπερυψούται εις πάντας τους αιώνες.»

Λοιπόν, τώρα έχουμε και νέα. Ποια νέα; Ότι προ ημερών στη Θεσσαλονίκη έγινε δίκη. και προσοσιαστήκαν υγουμένο προεξάχητο αγώνος ο Άγιος Θεσσαλονίκης Ο οποίος είναι πύρρο, έτσι, πήγαν κι άλλοι Μητροπολίτες. Εγώ δεν μπόρεσα λόγω αδυναμίας.

Εδήλωσα όμως με ρώσιο παρόντος, εδήλωσα και παρουσιάστηκα στο δικαστήριο. Και εκεί μέσα είναι ευχάριστο γεγονός ότι εδήλωσαν παρόντες εκεί οι διευθυντές των κινηματογράφων. Ότι δεν θα παρουσιάσουμε πλέον τη Άφη Ταινία, εδήλωσαν οι διευθυντές των κινηματογράφων.

Δεν έβαλα, έθεσαν όμως και έναν όρο: μέχρις ότου βγει τελική απόφαση στην Αθήνα. Τώρα περιμένουμε τελική απόφαση στην Αθήνα, οπότε πλέον θα είναι ο τελικός θρίαμβος.

Και θέλω να πιστεύω ότι θα εορτάζομαι για τον τελικόν αυτόν θρίαμβο. Τώρα μένω εγώ, Γέρον Επίσκοπος, εδώ στην πόλη. Εκτελώ συνοδικά καθήκοντα. Και ο νους μου είναι επάνω στην αυτή, στη Μακεδονία. Δεν είναι πλέον το βοηθητικό θέμα. Το βοηθητικό θέμα το είπαμε. Τα είπα και στους βαστανότων, οποίους εκτιμώ και αγαπώ. Και προείδω για το θέμα και είναι ήρωας ο Ποβοαυτός. Τώρα παρουσιάζεται δίπλα στον Βρετικό και πέραν τον Βρετικό των Μακεδονικών. Φοβερό πράγμα προχθές στα Σκόπια. Σκόπια, μαζεύτηκαν 20.000 Σκοπιανοί και ζητούν να πάρουν τη Φλώρινα, την Έδεσσα, τη Μακεδονία μας ολόκληρη και εργάζονται. Και δεν αποκλείεται και αυτή να είναι και ο σιωνισμός το μέσα, να είναι και ο σιωνισμός νέος αυτός μέσα. Και είναι ταραγμένος ο λαός μας και πρέπει να μεταβαίνω το συντομότερο εκεί να δω τον πονεμένο λαό μας, το μαρτυρικό λαό της Μακεδονίας μας, ο οποίος υφίσταται τόσα μαρτύρια και τόσους στεναγμούς. Λοιπόν, εδώ κατά την απειλίκια κρατούμε, μόνο ένας ιερεύς με δέχεται στην εκκλησία εδώ πέρα. Και ένας ιερεύς με δέχεται, είναι ο Κλούτσος. Τώρα λοιπόν, με το μέσο αυτής της τεχνολογίας εγώ διασπάω τους φραγμούς, διασπάω τα εμπόδια. και πέρα να το βρωτικού, το μάτιαζε ο Νικόνας. Ποβερό πράγμα. Προχθές στα Σκόπια μαζεύτηκαν 20.000 Σκοπιανοί και ζητούν να πάρουν τη Φλόρινα, την Έδεσσα, τη Μακεδονία μας ολόκληρο και εργάζονται και δεν αποκλείεται και αυτή να είναι και ο σονισμός το μέσα, να είναι και ο σονισμός. Νέος αυτός μέσα και είναι ταραγμένος ο λαός μας και πρέπει να μεταβαίνω το συντομότερο εκεί να δω τον πονεμένο λαό μας, το μαρτυρικό λαό της Μακεδονίας μας, ο οποίος υπίσταται τόσα μαρτυρία και τόσα στεναγμούς και ήμαθα δί Είμαστε στα σύνορα Αλβανίας και Σερβίας, Λουδοσλαβίας και άφιαστε υπέραπτον όλων. Τώρα αγαπητοί μου θα μείνω και την εβδομάδα αυτή αν θέλει ο Θεός, διότι έχω συνοδικά συμποχρεώσεις και αν θέλει ο Θεός την άλλη Κυριακή την Ιδωρά θα είστε εδώ όλοι και θα είστε εντυπλάσσιοι. Θα δείξουμε θέμα επί καιρών την άλλη Κυριακή. Όλοι μαζί. Τι υπερμάχω στρατηγό να ψάλλομαι. Υπότιτλοι AUTHORWAVE Μας εφραίλει τους οφθαλμούς, διότι είστε ως έλαφος διψός από τα σπηγά σπρονιδάτων. Λοιπόν, εκτός των 2 to 3 χιλιάδων της 1 χιλιάδων, είναι και άλλοι αόρατο να προατήρουν. Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για την τεχνολογία. Λόγω χάρη εγώ στην Αυστραλία, δεν τρομώ να πάω. Θα μες πιάσουν αμέσως, διότι απαγορεύεται να πλησιάσεις και σε άλλες Μητροπόλεις. Εδώ στην Ελλάδα, πού να πάω, θα συστή ολόκληρος της Μητροπόλειας. Λοιπόν, εδώ κατά την απεικία κρατούμε μόνο ένας ιερέψης με δέχεται στην εκκλησία εδώ πέρα και ένας ιερέψης με δέχεται είναι ο Κλούτσος. Τώρα λοιπόν με το μέσο αυτής της τεχνολογίας εγώ διασπάω τους φραγμούς, διασπάω τα εμπόδια, μεγάλα πράγματα αυτά και ακούομαι σε όλη την Ελλάδα. Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE ορατού αυτού ακροατήριου το οποίο μας εφρέλει τους οφθαλμούς διότι είστε ως έλαφος διψός από τα σπηγά στον υδάτο λοιπόν εκτός των 2 to 3 χιλιάδων είναι και άλλοι αόρατων ακροατήριων ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για την τεχνολογία λόγω χάρη εγώ στην Αυστραλία δεν τρομώ να πάω θα μες πιάσουν αμέσως διότι είμαι απαγορεύεται να πλησιάσω και σε άλλες Μητροπόλεις εδώ στην Ελλάδα που να πάω θα συστή ολόκληρος σε Μητροπόλεις. Λοιπόν, εδώ κατάτε να...

Μεγάλα πράγματα αυτά και ακούμε σε όλη την Ελλάδα. Ναι, ακούετε όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ακούμε και στην Αυστραλία με τις κασέτες. Και αυτά, αλλά η καλύτερη κασέτα, ποια είναι η καλύτερη κασέτα; Είναι το στόμα σας, το αγιασμένο στόμα σας.

Αυτά που λέω εδώ μην τα κρατήσετε μυστικά. Κηρύξατέ τα, παντού κηρύξατε, με τον λόγο παντού, διαδώστε τα παντού.

Όλοι μαζί, κανονικά το σταυρό σας. Δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ.