Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 35

Περίληψη

Στὴν τριακοστὴ πέμπτη αὐτὴ ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος ἀναγινώσκει τὸ Ἀποκάλυψις 7 σὲ σχέση μὲ τὸ Ἀποκάλυψις 14, τὸ Ἀποκάλυψις 21, τὸ Ματθαῖος 25,1-13, τὸ Ματθαῖος 19,28, τὶς Πράξεις 21,20, τὸ Γαλάτας 3,28-29 καὶ τὴ Γένεση 49. Ἑρμηνεύει τὴ σφράγιση μετὰ τὴν ἕκτη σφραγῖδα ὡς σημεῖο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ποὺ δέχονται ἐλεύθερα οἱ πιστοί, καὶ τὸν ἀριθμὸ 144.000 ὡς συμβολικὴ πληρότητα καὶ ὄχι κυριολεκτικὴ καταμέτρηση. Ἐναντίον χιλιαστικῶν καὶ πεντηκοστιανῶν ὑπολογισμῶν, τὸν ἐξηγεῖ ὡς δώδεκα ἐπὶ δώδεκα ἐπὶ χίλια, δηλωτικὸ τοῦ νέου Ἰσραὴλ τῆς Χάριτος ποὺ σχηματίζεται διὰ τῶν Ἀποστόλων ἀπὸ πάντα τὰ ἔθνη. Κατὰ τὸν ἅγιο Ἀνδρέα Καισαρείας, ἡ παράδοξη φυλετικὴ τάξη, ἡ ἔλλειψη τοῦ Δάν, ἡ παρουσία τοῦ Μανασσῆ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν πατριαρχῶν ἔχουν θεολογικὴ σημασία.