Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 34

Περίληψη

Ἡ τριακοστὴ τετάρτη ὁμιλία ἐξετάζει τὴν Ἀποκάλυψη 7 καὶ τὸν Ἰεζεκιὴλ 8-9, μὲ μνεία καὶ τοῦ Φιλιππησίους 3, γιὰ νὰ ἐξηγήσει τὴ σφραγίδα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀναγνώριση τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ π. Ἀθανάσιος ὑποστηρίζει ὅτι οἱ πιστοὶ σφραγίζονται ὄχι γιὰ νὰ διαφύγουν τὴ θλίψη, ἀλλὰ γιὰ νὰ διακρίνουν τὸν Ἀντίχριστο, ὁ ὁποῖος θὰ παρουσιασθεῖ πρῶτα ὡς εὐεργετικὸς παγκόσμιος ἑνοποιητὴς καὶ θὰ ἀποκαλυφθεῖ στὸ μέσον τῶν τελευταίων τριῶν καὶ ἡμίσεος ἐτῶν. Ὁ Ἠλίας καὶ ὁ Ἐνώχ θὰ τὸν κατονομάσουν δημοσίως στὴν Ἱερουσαλήμ, ἀλλὰ οἱ πνευματοφόροι πιστοὶ θὰ τὸν γνωρίσουν καὶ αὐτοτελῶς. Ἡ σφράγιση τοῦ Ἰεζεκιὴλ, μὲ τὸ σημεῖο τὸῦ ταῦ στὰ μέτωπα ὅσων στενάζουν γιὰ τὰ βδελύγματα, παρουσιάζεται ὡς τύπος τῆς δυνάμεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.