Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 32

Περίληψη

Στὴν τριακοστὴ δευτέρα αὐτὴ ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος ἑρμηνεύει τὴν κραυγὴ τῶν μαρτύρων στὸ Ἀποκάλυψις 6 μὲ τὸ Λουκᾶς 18,7, τὸ Λουκᾶς 21,17-18, τὸ Β΄ Κορινθίους 5,4, τὸ Β΄ Μακκαβαίων 7,11, τὴν Πρὸς Ἑβραίους, τὴν Ἔξοδο καὶ τὸν Δανιήλ. Ὑποστηρίζει ὅτι ἡ κραυγὴ δὲν εἶναι αἴτημα ἐκδικήσεως, ἀλλὰ πόθος σωματικῆς ἀναστάσεως, διότι ὁ ἄνθρωπος ὡς εἰκὼν Θεοῦ εἶναι ψυχὴ καὶ σῶμα μαζί, κατὰ τὸν Ἰωάννη Δαμασκηνὸ καὶ ἐναντίον τῆς πλατωνικῆς ἀντιλήψεως τοῦ σώματος ὡς φυλακῆς. Τὸ μαρτύριο τῶν Μακκαβαίων καὶ ἡ παύλεια ἐπιθυμία νὰ μὴ γυμνωθοῦμε ἀλλὰ νὰ ἐπενδυθοῦμε ἀποτελοῦν κεντρικὰ τεκμήρια. Ἡ ὁμιλία παρουσιάζει ἐπίσης τὴν ἀλληλεγγύη στρατευομένης καὶ θριαμβευούσης Ἐκκλησίας στὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὸ μαρτύριο ὡς χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.