Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 31

Περίληψη

Στὴν τριακοστὴ πρώτη ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος διαβάζει τὴν Ἀποκάλυψη 6 μαζί μὲ τὸ Β΄ Κορινθίους 5,4, τὸ Λουκᾶ 21,17-18, τὸ Β΄ Μακκαβαίων 7,11, τὸ Ἑβραίους 12,39-40, τὸ Ἑβραίους 8,5, τὸ Ἔξοδος 25,9 καὶ 25,40, καὶ τὸ Ρωμαίους 8,29, γιὰ νὰ ἐξηγήσει τὸν πόθο τῆς ψυχῆς γιὰ τὴ σωματικὴ ἀνάσταση. Ἐναντίον πλατωνικῶν προϋποθέσεων, ὁ Παῦλος παρουσιάζεται ὡς μὴ θέλων νὰ ἀπογυμνωθεῖ ἀπὸ τὸ σῶμα, ἀλλὰ νὰ ἐπενδυθεῖ τὴ ζωή, διότι ὁ ὅλος ἄνθρωπος, ψυχὴ καὶ σῶμα, φέρει τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Οἱ μάρτυρες ὑπὸ τὸ θυσιαστήριο δὲν ζητοῦν ἐκδίκηση, ἀλλὰ ἀνάσταση, λαμβάνοντας λευκὲς στολὲς μέχρι τὴ συμπλήρωση τῶν συνδούλων τους. Ἡ μαρτυρία τῶν Μακκαβαίων, ἡ ἐπαγγελία τοῦ Χριστοῦ περὶ τριχὸς καὶ ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνὸς στηρίζουν τὴν ἴδια σωματικὴ πραγματικότητα.