Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 24

Περίληψη

Στὴν εἰκοστὴ τέταρτη ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος σημειώνει τὴ μετάβαση ἀπὸ τὶς ἑπτὰ ἐπιστολὲς τῶν κεφαλαίων 1-3 τῆς Ἀποκαλύψεως στὶς ὁράσεις τῶν κεφαλαίων 4-19, τὶς ὁποῖες διαβάζει ὡς μελλοντικοὺς ἀγῶνες τῆς Ἐκκλησίας ποὺ κορυφώνονται στὸν Ἀντίχριστο. Δηλώνει ὅτι αὐτὲς οἱ ἀποκαλύψεις προετοιμάζουν τοὺς πιστοὺς γιὰ τὸν ἀγῶνα, τοὺς παρηγοροῦν καὶ τοὺς προφυλάσσουν ἀπὸ τὸν σκανδαλισμὸ καὶ τὴν κοσμικότητα, τὴν ὁποία χαρακτηρίζει ὡς βαθμιαία ὁδὸ πρὸς τὴν ἀποστασία. Ἡ ἀνοικτὴ θύρα τοῦ οὐρανοῦ στὸ Ἀποκ. 4 ἑρμηνεύεται ὡς φανέρωση τῶν κρυφίων μυστηρίων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διὰ τοῦ Χριστοῦ, ἐνώ ὁ οὐράνιος θρόνος σημαίνει καὶ τὴ θεία δόξα καὶ τὴν ἀνάπαυση τοῦ Θεοῦ ἐπάνω στοὺς ἁγίους, καθιστώντας τὶς μετέπειτα ὁράσεις ὀργανικὴ λογοτεχνικὴ ἑνότητα μέσα στὸ προνοιακὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ.