Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 23

Περίληψη

Στὴν εἰκοστὴ τρίτη αὐτὴ ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος ἑρμηνεύει τὸ Ἀποκάλυψις 3,14-22, μὲ ἀναφορὲς στὸ Ἠσαΐας 65,16, τὸ Β΄ Κορινθίους 1,19-20, τὸ Κολοσσαεῖς 1,16-17, τὸ Κολοσσαεῖς 4, τὸ Ῥωμαίους 12,11 καὶ τὸ Ἰωάννης 1,3, στὴν ἐπιστολὴ πρὸς Λαοδίκεια. Τοποθετεῖ τὴν Ἐκκλησία μέσα στὸ εὐπορο καὶ αὐτάρκες περιβάλλον τῆς πόλεως καὶ ἐξηγεῖ τοὺς τίτλους τοῦ Χριστοῦ, Ἀμήν, Μάρτυς πιστὸς καὶ ἀληθινός, καὶ Ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ Θεοῦ, ὡς δηλώσεις τῆς ταυτότητός Του μὲ τὸν Γιαχβὲ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἀκολουθώντας τὸν Ἀνδρέα Καισαρείας, ἀπορρίπτει κάθε ἀρειανικὴ ἀνάγνωση τοῦ τίτλου Ἀρχή ὡς πρώτου κτίσματος, καὶ τὸν ὁρίζει ὡς ἄκτιστη δημιουργικὴ ἀρχή. Ἡ χλιαρότητα ἐρμηνεύεται ὡς τυπικὴ θρησκευτικότητα ἐνωμένη μὲ κοσμικὴ αὐτάρκεια, μὲ θεραπεία τὴν εἰλικρινῆ αὐτογνωσία ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ.