Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 22

Περίληψη

Ἡ εἰκοστὴ δευτέρα ὁμιλία συνεχίζει τὴν ἐπιστολὴ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὴ Φιλαδέλφεια, Ἀποκάλυψη 3,7-13, μὲ ἀναφορὲς στὸν Ψαλμὸ 126, τὸ Α΄ Κορινθίους 3, τὰ Ματθαῖον 23 καὶ Λουκᾶ 13, τὸ Ματθαῖον 24,21, τὴν Ἀποκάλυψη 22,12, τὸ Ἰωάννη 4,36, τὸ Β΄ Ἰωάννου 1,8, τὸ Α΄ Κορινθίους 15,41 καὶ τὸ Ματθαῖον 20,1-16. Ὁ π. Ἀθανάσιος ἐξηγεῖ τὴν ἐπαγγελία ὅτι μέλη τῆς Συναγωγῆς τοῦ Σατανᾶ θὰ προσκυνήσουν ἐνώπιον τοῦ ἐπισκόπου ὡς ὁμολογία ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μετέβη ἀπὸ τὴ Συναγωγὴ στὴν Ἐκκλησία. Ὁ ἱεραποστολικὸς κόπος ἀνήκει στὸν ἐπίσκοπο, ἀλλὰ ὁ καρπὸς στὸν Χριστό, διότι ὁ Θεὸς αὐξάνει. Ἐξετάζονται ἡ προστασία ἀπὸ τὴν καθολικὴ ὥρα τοῦ πειρασμοῦ, οἱ πειρασμοὶ πίστεως καὶ ἠθικοῦ βίου, ἡ βαθιὰ γνώση τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ στέφανος τῆς ζωῆς.