Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 21

Περίληψη

Στὴν εἰκοστὴ πρώτη ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος ἑρμηνεύει τὴν ἕκτη ἐπιστολή, πρὸς τὴ Φιλαδέλφεια στὸ Ἀποκ. 3:7-13, ὡς μία ἀπὸ τὶς δύο ἐπιστολὲς χωρὶς ἔλεγχο. Ἐξηγεῖ τοὺς τίτλους τοῦ Χριστοῦ «ὁ Ἅγιος» καὶ «ὁ Ἀληθινός» ὡς θεῖα ὀνόματα ποὺ ἀνήκουν στὸν Γιαχβὲ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, καὶ διαβάζει τὴν Κλεῖδα τοῦ Δαυῒδ ἀπὸ τὸ Ἠσ. 22:22 ὡς τὴ βασιλικὴ ἐξουσία τοῦ Μεσσία ἐπάνω στὴν ἱστορία, συνδεδεμένη μὲ τὴν ἀνθρώπινη καταγωγὴ τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸν Δαυΐδ. Ἡ ἀνοικτὴ θύρα μπροστὰ στὴ Φιλαδέλφεια ἑρμηνεύεται ὡς ἀνεμπόδιστη ἱεραποστολή, διακεκριμένη ἀπὸ τὴν ποιμαντικὴ τῶν βαπτισμένων· ὁ ὁμιλητὴς προειδοποιεῖ ἐναντίον τῆς ἀδιακρίτου εἰσδοχῆς ἀβαπτίστων, ἐπιμένοντας συγχρόνως ὅτι ἡ ἱεραποστολὴ εἶναι ἐντολὴ ποὺ ἡ ἀγάπη μεταβάλλει σὲ ἐσωτερικὴ ἀνάγκη.