Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 20

Περίληψη

Στὴν εἰκοστὴ αὐτὴ ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος κλείνει τὴν ἐπιστολὴ πρὸς Θυάτειρα καὶ ἀρχίζει τὴν ἐπιστολὴ πρὸς Σάρδεις στὴν Ἀποκάλυψη 3, μὲ ἀναφορὲς στὸ Ἀποκάλυψις 22,16, τὸ Ἰωάννης 15, τὸ Β΄ Τιμόθεον 3,1-5, τὸ Λουκᾶς 12, τὸ Ματθαῖος 5 καὶ τὶς Πράξεις 9. Ταυτίζει τὸν Ἀστέρα τὸν πρωϊνὸ ποὺ ἐπαγγέλλεται στὸν νικῶντα μὲ τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος μεταδίδει τὴ δόξα Του, καὶ ἔπειτα διαβάζει τὶς Σάρδεις ὡς εἰκόνα φαινομένης ζωῆς ποὺ κρύβει πνευματικὸ θάνατο. Ἡ ὁμιλία ἐφαρμόζει τὴν προειδοποίηση στὴ σύγχρονη εὐσέβεια, στὴ θεολογία ποὺ γίνεται συζήτηση, στοὺς στολισμένους ναοὺς μὲ παραμελημένους πιστούς, καὶ στὴ νέα θεολογία ποὺ ἀνάγει τὸν Χριστιανισμὸ σὲ κοινωνιολογία. Τονίζονται ἡ μετάνοια, ἡ νήψη, ἡ νίκη κατὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου ἐν Χριστῷ, καὶ ἡ ἐπαγγελία τῶν λευκῶν ἱματίων καὶ τοῦ Βιβλίου τῆς Ζωῆς.