Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 18

Περίληψη

Στὴ δέκατη ὀγδόη ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος διαβάζει τὴν ἐπιστολὴ πρὸς Θυάτειρα στὸ Ἀποκ. 2:18-29 ὡς προειδοποίηση ἐναντίον γνωστικῶν κινήσεων, ὀνομάζοντας τὸν Τεκτονισμὸ καὶ τὴ Θεοσοφία «βάθη τοῦ Σατανᾶ» καὶ περιγράφοντας τοὺς βαπτισμένους Χριστιανοὺς ποὺ εἰσέρχονται σὲ αὐτὰ ὡς σταδιακὰ ἀποξενωμένους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἀπὸ τὴν πολεμικὴ αὐτὴ στρέφεται στὸ πιστὸ λεῖμμα, παραβάλλοντας τοὺς πιστοὺς τῶν Θυατείρων μὲ τοὺς ἑπτά χιλιάδες ποὺ δὲν προσκύνησαν τὸν Βάαλ καὶ παραπέμποντας στὸ Ρωμ. 11:4-5. Ἡ ὁμιλία ἀπαριθμεῖ τὴν ὀρθόδοξη κληρονομία, ὅπως τὴν Ἁγία Γραφὴ στὰ ἑλληνικά, τὴ Θεία Λειτουργία, τὶς Συνόδους, τοὺς Πατέρες, τὸν μοναχισμό, τὴν ὑμνογραφία, τὴν εἰκονογραφία καὶ τὴ βυζαντινὴ μουσική, καὶ προειδοποιεῖ ὅτι ἡ ἄθεη ἄρνηση, ἡ περικοπὴ καὶ ὁ ἐκσυγχρονισμὸς ἀποτελοῦν μορφὲς ἀκηδίας ἐναντίον τοῦ ἀμεταβλήτου Χριστοῦ τοῦ Ἑβρ. 13:8.