Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 16

Περίληψη

Ἡ δέκατη ἕκτη ὁμιλία ἐξετάζει τὴν Ἀποκάλυψη 2,18-29 καὶ τὴ μορφὴ τῆς Ἰεζάβελ ὡς σύμβολο ἑτεροδόξου διδασκαλίας ποὺ ἐνεργεῖ ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ π. Ἀθανάσιος περιγράφει τὴ γνωστικὴ ἠθικὴ σὲ δύο ἀντίθετες ἐκδοχές, τὴ νικολαϊτικὴ ἀκολασία καὶ τὴ ἀκραία ἐγκρατιτικὴ καταδίκη τοῦ γάμου καὶ τῶν τροφῶν, ἀμφότερες ριζωμένες σὲ δυϊστικὲς ἀντιλήψεις ποὺ συνδέονται μὲ τὸν μανιχαϊσμό, τὸν μοντανισμό, τοὺς Σεβηριανούς, τοὺς Ἐγκρατίτες καὶ τοὺς Μεσσαλιανούς. Τὰ Α΄ Τιμόθεον 4,1-5, Β΄ Πέτρου 2 καὶ Ἰούδα ἐπιστρατεύονται γιὰ τὴν ἀποστολικὴ καταδίκη καὶ τῶν δύο παραχαράξεων. Ἡ ὁμιλία ἀριθμεῖ πέντε γνωρίσματα τέτοιων κινήσεων καὶ ἐφαρμόζει τὸ σχήμα σὲ σύγχρονους ἑλληνικοὺς κύκλους, ἰδίως τῆς Κωνσταντίνας Ζολώτα καὶ τοῦ ἀρχιμανδρίτου Εὐσεβίου Παπαστεφάνου.