Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἰωάννου 9

Περίληψη

Στὴν ἐνάτη ὁμιλία, ὁ π. Ἀθανάσιος ὁλοκληρώνει τὴν ὅραση τοῦ πρώτου κεφαλαίου τῆς Ἀποκαλύψεως, ἐξηγώντας τὴν ἑρμηνεία ποὺ δίδει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός: οἱ ἑπτὰ ἀστέρες εἶναι οἱ ἑπτὰ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἑπτὰ λυχνίες οἱ ἑπτὰ ἐκκλησίες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἀντιπαραβάλλει τὸν ὁρισμὸ καὶ τὴν εἰκόνα ὡς τρόπους βιβλικῆς φανερώσεως, σημειώνοντας ὅτι ἡ περιορισμένη ἑρμηνεία τῶν παραβολῶν ἀπὸ τὸν Χριστὸ παρέχει ἑρμηνευτικὸ κλειδί, ὄχι ἐξαντλητικὴ ἐξήγηση. Ἡ ὁμιλία παρουσιάζει ἐπίσης τὴν κοινὴ δομὴ τῶν ἑπτὰ ἐπιστολῶν, εἰσάγει τὴν ἐπιστολὴ πρὸς Ἔφεσο μὲ τὸν ἔπαινο, τὸν ἔλεγχο, τὴν προειδοποίηση καὶ τὴν ἐπαγγελία της, καὶ τοποθετεῖ ἱστορικὰ τὴν Ἔφεσο ὡς πρωτεύουσα τῆς ἀνθυπατικῆς Ἀσίας καὶ σπουδαῖο ἀποστολικὸ κέντρο συνδεδεμένο μὲ τὸν Παῦλο, τὸν Ἰωάννη καὶ τὸν Τιμόθεο.